Ex-Warhaus en ex-Soldier's Heart, Sylvie Kreusch, na de breuk: 'Ik ben weer een happy single'

Met haar eerste groepje Soldier’s Heart won ze ooit StuBru’s Nieuwe Lichting, maar het was met Warhaus dat Sylvie Kreusch (28) écht voor het voetlicht trad – samen met Balthazar-frontman Maarten Devoldere, met wie ze ook privé een koppel vormde.

'De ene dag krijg ik een chique hotelkamer, de volgende dag sta ik zelf weer kamers te poetsen. Dat is het leven van een artiest'

De plannen van Sylvie Kreusch om solo te gaan, dateren al van lang voor de relatiebreuk met Maarten Devoldere. Vorig jaar kregen we al een voorschot met de speelse en verslavende single ‘Seedy Tricks’ – zo klinkt het dus als een voodoopriesteres zich uitleeft op Fisher-Price-instrumenten – en nu is er de rest van haar ep, ‘Bada Bing! Bada Boom!’

Sylvie Kreusch «Ik heb in 2016 een punt gezet achter Soldier’s Heart omdat ik te veel in mijn comfortzone zat. Ik moest mezelf ontplooien en méér worden dan de zangeres die er pas op het einde bij kwam voor de zanglijnen. Ik wilde ook weg van de sound van Soldier’s Heart: ik wilde elektronische muziek maken die niet typisch elektronisch klonk. Dus ik begon Afrikaanse muziek en obscure vondsten op YouTube te samplen. Of ik kroop achter de drums en speelde ritmes in. Ik dans ook heel graag, al mijn nummers vertrekken vanuit de vraag: ‘Past deze muziek bij mijn lichaam?’

»De belangrijkste stap was leren werken met het muziekprogramma Ableton. Dat had ik bij Soldier’s Heart nooit aangedurfd, uit angst dat ik het niet zou kunnen. Maar het ging me makkelijk af: na drie lessen in Trix was ik ermee weg. De basis hè, je kunt er erg ver in gaan. Maar op dit moment vind ik het net interessant dat ik soms niet weet wat ik aan het doen ben.»

HUMO Je volgde ooit twee jaar jazzstudio. Waarom maakte je die studie niet af?

Kreusch «Zodra muziek schools wordt, haak ik af. Ik was toen al met Soldier’s Heart aan het touren en ik had het gevoel dat ik zo meer leerde. Het bezorgde me ook koude rillingen dat ze je samenzetten met medestudenten en zeggen: ‘Nu zijn jullie een band en gaan jullie covers spelen.’ Een groep is voor mij bovenal een groep vrienden.»

HUMO Soldier’s Heart was zo’n groepje échte vrienden?

Kreusch «Je zou kunnen zeggen dat we elkaars jeugdliefde waren. Soldier’s Heart is gevormd in het derde middelbaar, in de richting woordkunst-drama. We waren begonnen als Fell Floor Fiction, waarmee we het concours De Kunstbende wonnen, en zijn daarna voortgegaan als Soldier’s Heart. Ik was maar 15 toen het allemaal begon. Dat is ook waarom er een einde aan kwam: als je zo jong bent begonnen, groei je uit elkaar, gewoon door het ouder worden.»

'Na de breuk was er veel verdriet, maar vandaag ben ik weer een happy single' Met Balthazar-frontman Maarten Devoldere, met wie ze meer dan vijf jaar samen was


Junior Eurosong

HUMO Mensen die later op een podium kruipen, waren als kind vaak teruggetrokken ofwel net verslaafd aan aandacht. In welke categorie viel jij?

Kreusch «Ik was het soort kind dat optredens in elkaar knutselde voor mijn ouders en hun bezoek. Ik heb ook verschillende audities gedaan voor Studio 100, maar ik werd nooit gekozen omdat ik te weird was. Ik kom niet uit een creatief gezin, maar toen mijn moeder me op een schooloptreden had gezien, begreep ze dat ik graag op een podium stond. Ze heeft me altijd gesteund bij mijn audities voor Studio 100, zonder dat ze ooit pusherig werd. Een groot verschil met sommige andere ouders. Mijn zus en ik stonden op zulke audities soms tussen hele families: moeder, vader, opa’s en oma’s die allemaal waren meegekomen, en vaak zelfs een speciaal pakje voor dat kind hadden gemaakt. En dan kwam mijn moeder binnen, een uur te laat om ons op te halen (lacht). Dat verschil was tekenend en grappig.

»Ik heb ook nog in een kindergroepje gezeten, iets à la ‘Kinderen voor Kinderen’, waarmee we ’s zomers optraden aan de kust.»

HUMO Maar je hebt niet aan Junior Eurosong meegedaan, zoals al die generatiegenoten van je – Max Colombie, Mathieu Terryn en Oliver Symons?

Kreusch «Ik heb me ingeschreven voor de allereerste editie, maar ik werd weer niet geselecteerd. Mijn nummer ging over vrede, en ik had het a capella ingezongen door simpelweg op de ‘record’-knop van onze pc te drukken. Ook daar viel het op dat je kinderen had met ouders die dat allemaal heel professioneel aanpakten, compleet met een echte demo.»

HUMO Was je een opstandige tiener?

Kreusch «Ik was niet stout of onbeleefd, maar ik zat erg opgesloten in mijn eigen droomwereldje. Veel leraren hadden daardoor problemen met me, omdat ik ongeïnteresseerd leek. Maar ik bedoelde het niet slecht. Nu, intussen komen die leerkrachten wél naar mijn optredens kijken (lacht).

»Ik ben eigenlijk altijd iemand geweest die veel tijd heeft verloren met dromen over wat ik wilde doen, in plaats van het gewoon te doen. Ik ben pas de laatste jaren zelfzeker geworden. Ik weet nu dat ik zélf iets kan creëren. Maar performen en op een podium staan: daarover ben ik nooit onzeker geweest.»

HUMO Je liep ook al over de catwalk voor Ann Demeulemeester en deed verschillende fotoshoots. Ergens onderweg werd je ook model?

Kreusch «Ik ben nooit professioneel model geweest, al heb ik dat wel al gelezen over mezelf. Het is een misverstand, ik kom gewoon uit een vriendengroep in Antwerpen die erg met mode bezig is. Daardoor word ik veel gevraagd voor shoots en campagnes. En ook buiten die vriendenkring steunen veel Belgische modemensen mij: zo mag ik ieder seizoen een outfit uitkiezen bij Ann Demeulemeester. Maar ik heb dus nooit bij een modellenbureau gezeten, ik heb daar ook de maten niet voor.

»Sommige jeugdvrienden van me hebben het echt vér geschopt in de internationale modewereld. Louis Ghewy vliegt tegenwoordig de wereld rond als kapper op modeshows en doet nog altijd mijn haar. En Tom Eerebout, de stylist van Lady Gaga en intussen ook Kylie Minogue, is één van mijn allerbeste vrienden én doet ook vaak mijn styling. Eigenlijk zijn die mensen intussen onbetaalbaar, maar door onze vriendschap kan ik toch nog met hen samenwerken (lacht).

»Vroeger hadden we allemaal geen geld. Er is een periode geweest dat ik veel uitging in Antwerpen, veel drugs nam en helemaal lost was, het typische cliché (lacht). Maar we waren ook erg bezig met onze outfits. Ik hield van de maandelijkse Fanclub-feestjes in het intussen afgebrande Café Capital, waarvoor je je over the top mocht kleden, zo extravagant mogelijk. Niemand had geld, maar iedereen was creatief, dus verknipten we tweedehandskleren en maakten we dingen uit plastic.

»Ik mis die tijd soms, al organiseert een vriend van me nu weer maandelijkse feestjes waarop ik me kan uitleven: op ‘Drag Me to Hell’ is de dresscode heel drag, ook voor de meisjes, maar met een gothic twist.»

HUMO Sinds kort woon je weer in Antwerpen, maar je volgde destijds je muzikanten van Soldier’s Heart naar Gent. Wat is het verschil tussen die steden?

Kreusch «In Gent valt er altijd wel iets muzikaals te beleven. In Antwerpen is het nooit: ‘Kom, we gaan vanavond naar dat café, want daar speelt dat bandje.’ Die plekken zijn er gewoon niet, of niet meer. In Antwerpen ben ik visueel gevormd, in Gent muzikaal. Ik pendel ook tussen beide steden, want ik zit nog zeker drie dagen per week in Gent. Ik heb er sterke vriendschappen opgebouwd, met singer-songwriter Eefje de Visser bijvoorbeeld. En de muzikanten die ik nu voor mijn soloproject rond me heb geschaard, wonen ook vooral in Gent (drummer Simon Segers, percussionist Falk Schrauwen en gitarist Jasper Segers, red.).»

'Als ik na een onenight-stand terugkeerde naar mijn lief, voelde ik me nóg verliefder op hem'


Vrije liefde

HUMO Gent is ook de stad waar je meer dan vijf jaar samen was met Maarten Devoldere van Balthazar. Jullie gingen recent uit elkaar: moest je daardoor ook weg uit Gent?

Kreusch «Nee, de verhuizing naar Antwerpen had vooral financiële redenen. Met mijn broer huur ik er nu een huis dat we onderverhuren via Airbnb – zo wonen we gratis. Ik werk in Antwerpen ook in het hotel van mijn mama, drie dagen per week. Tot ik mijn kunstenaarsstatuut eindelijk in orde heb gebracht, is dat de ideale job voor mij. Want tegen mijn moeder kan ik zeggen: ‘En nu ga ik een maand op tournee.’

»Mijn moeder doet ook mijn boekhouding en schrikt soms als ze ziet wat ik maar overhoud van mijn muziek. Ik investeer het ook allemaal meteen terug in de muziek: ik breng deze ep uit in eigen beheer. Gelukkig heb ik niet veel nodig. En heb ik het geluk dat ik weleens kleren krijg van ontwerpers (lacht).

»Dankzij de muziek kom ik op plekken waar ik anders nooit zou komen. Zo zat ik onlangs front row op een modeshow van Valentino in Parijs. Een apart wereldje hoor, plots zat ik daar naast Naomi Campbell, ik heb me dan ook maar verstopt achter mijn zwarte zonnebril (lacht). En laatst mocht ik optreden op een feestje van Vogue Oekraïne, compleet met chic hotel en chauffeur. Maar de volgende dag stond ik weer zélf hotelkamers te poetsen. Ik hou van dat contrast. Dat is het leven van een artiest.»

HUMO We zijn er met een boog omheen gelopen, omdat je relatiebreuk met Maarten Devoldere nog zo vers is, maar: bestaat Warhaus nu nog?

Kreusch «Maarten en ik hebben het er onlangs over gehad: we willen nog samenwerken.»

HUMO In hoeverre heeft Warhaus de songs op je solo-ep beïnvloed?

Kreusch «Ik heb veel van Maarten geleerd over songschrijven. Nog het meest dat de manier die voor hem wél werkt, thuis aan de piano een nummer maken, voor mij níét werkt. En omgekeerd heeft hij zeker ook dingen van mij overgenomen.

»Maarten moeide zich ook graag toen ik solo nummers ging maken (lacht). Maar hij heeft nooit een nummer voor me geschreven, waarvoor ik hem heel dankbaar ben. Hij gaf wél zijn mening, zowel positief als negatief. En ik vertrouwde op die mening.

»We delen een muzikale smaak, en die had ik al voor ik hem leerde kennen: Nick Cave, Leonard Cohen… Maar we hebben elkaar ook beïnvloed, ideeën van elkaar gestolen. Eigenlijk zijn we allebei grote nostalgici, we luisteren vooral naar muziek uit de vorige eeuw. Ik ben ook echt niet thuis in nieuwe shit. Ik betrap mezelf erop dat het nieuwste waar ik naar luister, muziek uit de ‘MySpace-periode’ is, dingen als The Knife en Fever Ray. Bij mijn ouders lag er vaak Franse muziek op. Als kind heb ik ook mijn Britney Spears-periode gekend, maar erna keerde ik weer terug naar Serge Gainsbourg en Françoise Hardy. Eigenlijk komen mijn idolen vooral uit de 20ste eeuw.»

HUMO Muzikaal en visueel profileerden Maarten en jij je bij Warhaus in ieder geval als een moderne Gainsbourg en Birkin. Maarten had het in interviews ook vaak over de open relatie die jullie hadden. Wat is jouw kant van dat verhaal?

Kreusch «Wat hij daarover zei, was waar. We konden allebei doen wat we wilden. Ik geloof ook dat je in een relatie heel vrij moet kunnen zijn. Zeker in een lange relatie. We zijn vijf en een half jaar samen geweest, maar we hadden dat van in het begin zo afgesproken.

»Voorwaarde om zo’n relatievorm te doen slagen, is natuurlijk respect. Er mag ook geen misbruik van die vrijheid worden gemaakt, het mag geen ‘sport’ worden om overal de verleiding te gaan opzoeken. Ze moet gewoon je pad kruisen. En het kan ook wel moeilijk zijn om een balans te vinden – wanneer je lief op tour avond na avond omringd is door geïnteresseerde vrouwen, terwijl jij gewoon thuiszit en moet gaan werken.

»Ik heb respect voor koppels die monogaam zijn. Maar ik vind het jammer dat er koppels kapotgaan omdat er eens een scheve schaats wordt gereden.»

HUMO Gaat het in een open relatie puur om seksuele avonturen opzoeken, of ook om romantische nieuwsgierigheden voeden?

Kreusch «In mijn geval zit het zo: als ik een onenightstand heb gehad, dan hoeft dat maar bij die ene keer te blijven. Het mooie was dan dat wanneer ik daarna terugkeerde naar mijn lief, ik nog verliefder werd op hem. Niet dat ik die ervaring buitenshuis per se nodig had om die verliefdheid te voelen, alleen voelde ik ze erna gewoon nog sterker. Het hoefde daarom geen slechte onenightstand te zijn, zelfs na de meest zalige ervaring voelde ik die intense verliefdheid voor mijn lief.

»Als we elkaar dan over onze onenightstands vertelden, voelde ik wel steeds een steek door mijn hart bij zijn verhalen. Maar die pijn ging ook weer weg.»

HUMO Dat neigt naar masochisme, niet?

Kreusch «Het probleem is ook wel dat ik die pijn opzoek. Misschien hoort dat bij het artiest-zijn, dat licht destructieve kantje, dat niet-vlakke leven willen leiden.

»Maar als ik morgen verliefd word op iemand die zo’n open relatievorm níét ziet zitten, dan pas ik me aan. Ik wil natuurlijk niet iemand die me kort houdt of die keijaloers is, maar ik wil ook niemand nodeloos kwetsen.»

HUMO Hoe is het intussen om ook privé ‘solo’ te zijn?

Kreusch «Nu ben ik wat ze in de boekjes een ‘happy single’ noemen, dat bestaat dus écht (lacht). In het begin, na de breuk, was dat wel even anders. Al was het eerste gevoel ook opluchting: de relatie met Maarten duurde gewoon al te lang, we waren niet meer verliefd. Eerst was er veel verdriet, dan de shock. Het voorbije jaar was een kutjaar, waarin ik me ineens ouder voelde worden. Misschien was het die moeilijke leeftijd, 27? Ineens overviel me de angst dat alles zo snel gaat.

»Maar wellicht is dat het voordeel aan gedumpt zijn: dan ben je zodanig kwaad en verdrietig dat je als vanzelf voor de spiegel gaat staan en weer die trotse vrouw van weleer wordt. Je bent zodanig neergehaald, dat je jezelf wel weer móét verzorgen.

»Ik dacht ook altijd dat ik nooit nog verliefd zou kunnen worden, maar besef nu dat ik megasnel verliefd word. Telkens wanneer ik nu een one-nightstand heb, ben ik ’s anderendaags helemaal in de wolken. Al ben ik ook wel iemand die alles heel erg romantiseert, om dan toch te beseffen dat hij toch niet de ware is. Ik ga pas een relatie aan wanneer ik voel dat iemand mijn beste vriend kan worden.»

HUMO Intussen is het woord ‘onenightstand’ al vaak gevallen. En ik die dacht dat millennials zo snel mogelijk huisje-tuintje-boompje wilden.

Kreusch «Ik weet niet of dat aan mijn generatie ligt, of aan mijn vriendengroep, maar het kan er behoorlijk wild aan toe gaan, ja. Of misschien ben ik een beetje een hippie?»

HUMO De songs op je ep dateren van voor je relatiebreuk. Wordt je volgende ep een break-upplaat?

Kreusch «Als ik ze nu overschouw, lijken de teksten op deze ep wel te anticiperen op de breuk. Neem nu de tekst van de ballad ‘Belle’, over hoe we té snel té veel wilden: ‘We were so greedy / And imitating cinema’. Over hoe we in een film wilden leven, en té hongerig waren, al van in het begin. En hoe gevaarlijk dat is, omdat je liefde dan sneller opbrandt. Eigenlijk is dat een break-up-song, geschreven voor de breuk. Ik zing ook: ‘I only want to be loved by you’, wat ik nu lees als: ‘onze liefde is aan het doodbloeden, maar ik wil niemand anders, ik wil ons getweeën, zoals we waren in het begin.’ Ook al heb ik die tekst geschreven toen alles nog goed ging, blijkbaar speelde er toch van alles in mijn achterhoofd.

»Na de breuk heb ik al huilend songs geschreven, ik moet ze nog opnemen, maar het is echt wel gek hoe makkelijk schrijven dan gaat. Hoe ontroerd je kunt raken door jezelf, ook.

»Ik ben in ieder geval blij dat ik erover kan schrijven en dat ik een manier heb om die pijn te uiten. Daar ben ik dankbaar voor.»

‘Bada Bing! Bada Boom!’ verschijnt op 20 september. Sylvie Kreusch treedt op 27 november op in Ancienne Belgique. Info: abconcerts.be

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234