Exclusief: Humo sprak met Anonymous, de hackers

Anonymous heeft geen gezicht, maar de leden hebben wél al vele namen gekregen: hackers, hacktivisten, en zelfs: terroristen.

'Wij zijn overal. Wij vergeten niet. Wij vergeven niet. Verwacht ons'

Anonymous is als een resistente bacterie met ambities: amper enkele jaren geleden ontstaan in 'het rioolputje van het internet', vandaag een internationale beweging die wil meespelen op het politieke wereldtoneel.

Leden van Anonymous zijn op het paranoïde af mensenschuw, maar voor Humo wilden een aantal van hen uitzonderlijk het grijnzende masker afleggen.

Donderdag 5 januari zal geen prettige dag geweest zijn voor de IT-afdeling van staalreus ArcelorMittal in België. Op die dag dumpte Anonymous België ongeveer 300 megabyte aan confidentiële gegevens van Arcelor op het internet - buitgemaakt nadat Anonymous erin was geslaagd om enkele databases van Arcelor te hacken.

Eén van de verantwoordelijken van de kraak, die zich op het Anonymous-chatkanaal HighBoy laat noemen, is de dag erna tevreden. De eerste actie van Anonymous België zorgt onmiddellijk voor een aanzuigeffect in het chatkanaal waar de Belgische anons verzamelen. 'Half oktober hebben we beslist om van ArcelorMittal een doelwit te maken,' vertelt hij aan Humo. 'Arcelor maakt miljarden euro's winst, betaalt vrijwel geen belastingen, en beslist met één pennentrek om zeshonderd mensen op straat te zetten. Dat vonden wij niet rechtvaardig. Vandaar de aanval.'

Vorige aanvallen van Anonymous op belangrijke doelwitten leverden vaak gevoelige en pijnlijke informatie op. Dat is bij ArcelorMittal voorlopig niet het geval. 'Geen geheime akkoorden met FN Herstal,' meldt een Anonymous-chatter teleurgesteld nadat hij de bestanden heeft uitgevlooid.

Gevraagd of Anonymous beschikt over gevoelige mails over contacten tussen ArcelorMittal en de politiek of over de belastingstrategie van het bedrijf, is HighBoy kort tegen Humo: 'We zijn ermee bezig.'

'Wens de flikken in elk geval maar welkom in het chatkanaal,' grapt een andere chatter.

***

Anonymous ontstond in 2008 als een uitwas van het online forum 4chan, ook wel liefkozend 'het rioolputje van het internet' genoemd. Op 4chan kan alles. Het is een bastion van vrouwonvriendelijke humor, racistische grappen, kinderporno, dierenporno en veel, véél erger. Waarschuwing: als 4channers zeggen dat ze aanstootgevend zijn, dan ménen ze dat. Wie naar 4chan zou willen surfen, zet maar beter bleekwater klaar om na het bezoek zijn computer in onder te dompelen: zo smerig is het. Het enige wat heilig is voor 4channers, is de vrijheid om al die smeerlapperij online te gooien: censuur is uit den boze.

Uit die overtuiging is Anonymous geboren, zegt Biella Coleman, een Amerikaanse antropologe die al jaren onderzoek verricht naar het fenomeen Anonymous.

Biella Coleman «Op het internet was een video van Scientology opgedoken waarin Tom Cruise raaskalt over de zegeningen van de Church of Scientology. Het is een typische video die de aandacht trekt op 4chan. Een superster die zich belachelijk maakt, dat is lachen - of lulz, zoals zij dat noemen.»


Bekijk het fragment met Tom Cruise:

Toen de video uitlekte, dreigde Scientology met juridische stappen tegen de mensen die de video op YouTube hadden gepost: ze beweerden dat het een gestolen intern document was. Dat wekte de toorn van de 4channers: geen censuur op het internet. Dus maakten een paar 4channers een video, gericht aan de leiders van Scientology. De boodschap was: 'Jullie zijn een doelwit.'


Bekijk het antwoord van Anonymous:

De video is een stukje meesterlijke propaganda, professioneel geproduceerd, met een computerstem die aan de leiders van Scientology meldt dat hun rijk stilaan uit is. De video eindigt met de boodschap: 'Wij zijn Anonymous. Wij zijn overal. Wij vergeten niet. Wij vergeven niet. Verwacht ons.'

Mispak je niet aan de ernstige toon en de dreigende sfeer van de video, zegt Coleman: het hele opzet was een grap, een vingeroefening.

Coleman «Dat geven de betrokkenen zelf toe. Maar wat die jongens niet hadden verwacht: de grap sloeg aan. In heel Amerika en Europa verschenen opeens duizenden mensen voor de deur van Scientology-vestigingen, met Guy Fawkes-maskers op (zoals de held in de sf-film 'V for Vendetta', waarin een vrijheidsstrijder een totalitair regime aanvalt, red.). Anonymous was opeens iets échts geworden.»

Project Chanology, zoals de operatie ('op', in Anonymous-terminologie) werd gedoopt, zou een blauwdruk worden voor latere Anonymous-acties. Sadisme gedrenkt in kille spot en onnozelheid. Puberaal, hysterisch en bloedernstig. Een politieke beweging geboren uit balorigheid: wat kan er treffender zijn voor deze tijden?


CIA-handboek

Ik spreek met Anon 1, zoals we hem op zijn verzoek zullen noemen. Anon 1 behoort tot de inner circle van Anonymous: hij was betrokken bij enkele grote internationale operaties, en beheert mee één van de grootste communicatiekanalen van de groep.

Anons treden in de regel niet als individu naar buiten, maar op voorwaarde van volstrekte anonimiteit wilde Anon 1 Humo wel ontmoeten. Zijn naam wil hij niet kwijt. Ik mag hem niet beschrijven, en evenmin vermelden waar de ontmoeting plaatsvond. Via Biella Coleman weet ik dat hij wel degelijk bij de hogere echelons van Anonymous hoort, maar niet onder welke alias Biella Coleman hem kent, en omgekeerd. Of al die geheimzinnigheid strikt noodzakelijk is, vraag ik. Anon 1 lacht. Smoke and mirrors, zegt hij: 'Ik wil vermijden dat ze morgen aan mijn deur staan.'

Anon 1 sloot zich bij Anonymous aan toen het zich begon te bemoeien met de processen tegen klokkenluider Bradley Manning en WikiLeaks-leider Julian Assange.

Anon 1 «Dat Anonymous gefascineerd was door het concept van WikiLeaks, is logisch. Anonymous is van oordeel dat dingen van algemeen belang niet geheimgehouden mogen worden. PayPal, Visa en Bank of America draaiden de geldkraan dicht voor WikiLeaks, zogezegd omdat die donaties illegaal waren. Pure hypocrisie: je kon en kunt via PayPal nog altijd probleemloos geld overschrijven naar de Ku Klux Klan en naar neonazi's. Maar naar WikiLeaks niet? Dat is duidelijk politiek gestuurd. Ik vond het goed dat iemand daar actie tegen ondernam. En dus ben ik gaan helpen.»

Operatie-Avenge Assange (‘Wreek Assange’) was een belangrijke verschuiving voor Anonymous, benadrukt Biella Coleman: het was het moment waarop Anonymous zich outte als een politieke beweging. Anon 1 relativeert dat.

Anon 1 «Je moet het ook niet overdrijven: Anonymous heeft geen gegevens van Visa of MasterCard gestolen. We hebben zelfs het betaalverkeer niet platgelegd, omdat het vlak voor Kerstmis was. Gebruikers mochten niet het slachtoffer worden, want dan zouden we steun van het publiek verliezen. We hebben alleen de website van Visa platgelegd met een DDoS-aanval. Dat stelt eigenlijk niet veel voor: het komt erop neer dat je met een paar duizend computers naar een site surft. Die kan al dat verkeer niet aan en crasht. Iederéén kan een DoSof DDoS-aanval opzetten, zelfs een kind van 12.

»De media hebben daarvan gemaakt: ‘Anonymous legt Visa plat.’ Dat klopte niet, maar het was wel een mooie stunt, waardoor veel geinteresseerden Anonymous hebben leren kennen.»

Niet veel later brak de Arabische Lente uit. Vrijwel alle Arabische dictators probeerden de aanzwellende protesten de kop in te drukken door de toegang tot het internet te blokkeren. Gefundenes Fressen voor Anonymous. Al bleek de internationale politiek algauw een moreel mijnenveld.

Anon 1 «We hadden voor de demonstranten in Tunesië en Egypte al heel vroeg informatiepakketten opgesteld over hoe je geweldloze protestmarsen logistiek organiseert, en hoe je traangas neutraliseert (zie humo.be, red.). Maar toen de situatie in Libië op een burgeroorlog uitdraaide, kregen we via een gunstige wind ook handboeken over gewapende opstanden, opgesteld door de CIA en andere veiligheidsdiensten. Hoe je geïmproviseerde antitankwapens maakt. Hoe je nieuwe rupsbanden op een tank steekt. Eén van onze leden kwam daarmee af – ik vermoed dat hij een militair is.

»Daar hadden we wel een discussie over: laten we die informatie los in de wereld? Vergeleken bij die handboeken is de ‘Anarchist’s Cookbook’ een boekje voor padvinders, hè. Uiteindelijk hebben we beslist om ze vrij te geven. De geheime diensten geven die informatie óók aan wie ze willen.»

HUMO Daarmee beweeg je je op het terrein van de internationale politiek en de diplomatie. Heb je het gevoel dat je genoeg informatie hebt om dergelijke beslissingen te nemen?

Anon 1 «Da’s heel moeilijk. De wereld is complex, hè. In België zou ik zo’n gids nooit verspreiden. Maar in Libië liep het serieus uit de hand. En door de aard van Anonymous voeren we zelden lange discussies. Een idee borrelt op, dat krijgt tractie en hop: we gáán ervoor. Het is vaak heel impulsief.»

HUMO Precies wat je je voorstelt bij een stel zestienjarigen achter een computer

Anon 1 «Het zijn niet allemaal zestienjarigen, hoor. Het zijn vaak mensen die overdag gaan werken. Maar het kan geen kwaad dat we in de buitenwereld worden gepercipieerd als een stel tieners. Da’s ook een onderdeel van de smoke and mirrors: door op te gaan in dat puberale imago, beschermen we onszelf. Zelfs op de beveiligde chatservers van Anonymous heb ik tien verschillende identiteiten.»


De Sony-roof

Anonymous is begonnen als grap – for the lulz – maar vandaag wil de beweging serieus genomen worden. Het lijkt er ook op dat dat stilaan lukt, vooral dankzij enkele opzichtige hacking-stunts, zoals die tegen HB Gary Federal vorig jaar.

HB Gary Federal is een internetbeveiligingsbedrijf dat opereert onder het motto: ‘Detecting tomorrow’s threats today’. Vorig jaar werd het bedrijf via een omweg ingehuurd door de Bank of America, dat zich door Anonymous bedreigd voelde. De opdracht: zoek uit wie er achter Anonymous zit.

Aaron Barr, de CEO van HB Gary Federal, hintte begin 2011 in de kranten dat hij dankzij Facebook, Twitter en chatkanalen achter de identiteit van topmensen van Anonymous was gekomen, en dat hij die gegevens zou verkopen aan zijn klanten, onder meer de FBI. Enkele dagen later slaagde Anonymous erin om de servers van HB Gary Federal te hacken. Anonymous publiceerde tienduizenden e-mails en documenten van HB Gary op het internet, en nam kortstondig Barr’s Twitter-account over. Barr nam korte tijd later ontslag.

Anon 1 «Barr heeft zichzelf de das omgedaan door te dreigen om onze identiteit prijs te geven. Overigens: hij had de meesten van ons foutief geïdentificeerd. Ik woonde ergens in Arkansas (lacht). Maar sommigen had hij wél correct – mensen die minder moeite hadden gedaan om zichzelf te verbergen.»

HUMO Was HB Gary zo slecht beveiligd, of telt Anonymous zoveel goeie hackers in de rangen?

Anon 1 «Ik zeg altijd: je hebt maar één goeie hacker nodig die wat tijd heeft (grijnst). HB Gary was in elk geval geen bedrijfje van prutsers, als je dat bedoelt. Maar het heeft wel zwaar gefaald in zijn eigen beveiliging: in drie, vier uur tijd werden alle databases gedownload en daarna uitgewist.»

‘HB Gary is een typisch doelwit voor Anonymous’, zegt Anon 1.

Anon 1 «In de VS zijn veel bedrijven actief in de sectoren van infosec en de cointel: information security en counterintelligence. Een groot stuk van de oorlogsmachine wordt in de VS uitbesteed aan privébedrijven zoals HB Gary. Het is een zeer lucratieve sector, maar er is geen énkele democratische controle op die bedrijven. Als zij iets doen wat illegaal is, kan de Amerikaanse overheid simpelweg zeggen: ‘O, maar dat zijn wij niet, dat is een geïsoleerd geval van een privébedrijf dat over de schreef gaat.’ Dat is iets te makkelijk.»

Het succes van de aanval op HB Gary Federal verplichtte Anonymous wel om zijn methodes te herzien, zegt Anon 1. De beweging moest het ideaal van een volledig horizontale beweging zonder hiërarchie verlaten.

Anon 1 «Onze chatkanalen zijn stilaan vergeven van de politie en de veiligheidsdiensten. Anonymous werd te groot. De echte hacks bereiden we tegenwoordig voor in kleine teams: die zijn veel moeilijker te infiltreren. Ik werk samen met een tiental mensen die ik al lang ken, en die ik vertrouw.»

Coleman «Ik denk dat de evolutie naar kleinere cellen tegelijk beter én slechter is voor Anonymous. De organisatie wordt moeilijker te infiltreren, en ook sympathisanten raken minder makkelijk binnen, zeker nu ze de DDoS-aanvallen hebben afgezworen. De lat ligt gewoon hoger. Het nadeel is wel dat ze nu minder makkelijk massa’s op de been zullen krijgen.»

Eind januari plant Anonymous nog een spectaculaire hack. Dan wil de groep de hele catalogus van entertainmentbedrijf Sony onlinegooien – gratis, en via de onlinewinkel van Sony. De vorderingen zijn online te volgen: er zijn duidelijk al honderden manuren in gekropen. Iedereen kan helpen: links verzamelen, adressen bij elkaar sprokkelen, bestanden opsnorren. Maar de teams die het echte hackwerk doen, zijn uitsluitend op uitnodiging toegankelijk. En voor alle anderen klinken de regels kristalhelder: ‘Géén DDoS-aanvallen. Dat is kinderachtig en slecht voor ons imago.’


Maffiosi en pedofielen

Sinds Anonymous politieke ambities koestert en het Systeem onder de loep neemt, neemt de aandacht van het Systeem voor Anonymous evenredig toe. Biella Coleman was recent te gast bij de eerbiedwaardige Brookings Institution, een denktank in Washington die zich afvroeg: wat is Anonymous? Uit de discussie bleek dat met die vraag vooral bedoeld werd: wat kunnen we concreet tegen Anonymous doen?

Coleman «Ik krijg steeds meer van dat soort aanvragen. Je voelt dat de overheid greep probeert te krijgen op Anonymous. Ze weten niet goed wat ze ermee aan moeten.»

Anonymous blijft een ongrijpbaar fenomeen – in die mate dat zelfs Anon 1 niet goed weet hoe hij zijn collega’s moet omschrijven.

Anon 1 «Een allegaartje is het. Sommigen zijn ook actief in de Occupy-beweging en bij de Indignados, maar we delen ook servers in het voormalige Oostblok met allerlei onfrisse creaturen, zoals pedofielen en de Russische maffia. Van sommige mensen die ons helpen vraag ik me ook af wat hun achterliggende bedoelingen zijn. Volgens geruchten zouden de kredietkaartgegevens die we hadden buitgemaakt bij Stratfor (een Amerikaans bedrijf dat strategische intelligentierapporten publiceert, en dat vlak voor Kerstmis door Anonymous werd gehackt, red.) ook voor criminele doeleinden zijn gebruikt. Is dat propaganda van Stratfor? Of zaten er tussen de hackers van Anonymous ook criminelen?

»Ik heb het persoonlijk wel moeilijk met die gasten die botnets ter beschikking hebben (botnets zijn netwerken van gekaapte, met een virus geïnfecteerde computers die van op afstand voor aanvallen gebruikt kunnen worden, red.). Drie dagen per jaar helpen die botnets ons om het Egyptische ministerie van Informatie te doen crashen. Maar wat doen die de rest van het jaar? (lacht) Spammen, skimmen (kredietkaartgegevens stelen, red.), kinderporno verspreiden?»

HUMO Zijn er nooit mensen die zeggen: ‘Servers aanvallen is klein bier, laten we eens een bom leggen.’ Is die stap ondenkbaar?

Anon 1 «Niks is ondenkbaar, hè. Maar al bij al is Anonymous nog braaf. We breken in die databases in, maar we manipuleren ze niet. We gebruiken ze ook niet voor persoonlijk profijt. Ik heb zelf nog altijd toegang tot de database van de krant The Sun. Ze hebben die bug nog niet hersteld, hoewel we ze hebben doorgegeven waar die zit. Stel je voor dat we díé database online dumpen, of doorspelen aan concurrenten van The Sun: alle gegevens over hun informanten en getuigen zitten daarin! Maar dat doen we dus niet.

»Ik schat dat Anonymous verantwoordelijk is voor maar 1 à 2 procent van alle hacks wereldwijd. De rest is voor rekening van duizenden hackers die door bedrijven of overheden betaald worden om aan industriële spionage te doen, en die posten dat achteraf niet online.»

Coleman ziet niet meteen een gevaar dat Anonymous de stap zet van onlineactivisme (‘hacktivism’) naar bommengooien.

Coleman «Ik kan me dat moeilijk voorstellen. Dan zouden ze de stap moeten zetten van de onlinewereld naar de echte wereld, en dan moet je je anonimiteit opgeven. Dat is voor veel anons ondenkbaar.

»Ik heb ook onderzoek gedaan naar het Earth Liberation Front, dat wél bommen legde. Het ELF had de teugels iets strakker in de hand dan Anonymous. Als je bommen legt en je wil niet dat er doden vallen, dan móét je elkaar wel goed kennen en blindelings vertrouwen. Bij Anonymous zitten de leden soms twintig uur online te chatten met mensen die ze nog nooit in het echt gezien hebben, ze krijgen een idee voor een operatie en ze gaan dan nog een paar uur zitten hacken. Ze laten zich soms meeslepen. Daar kan schade van komen, maar geen fysieke schade – laat staan dat er doden bij vallen.»

HUMO Ook zonder bommen te leggen kun je op een lijst van terroristische organisaties komen: een internationaal hackerscollectief zou je ook een bedreiging voor de nationale veiligheid kunnen noemen.

Coleman «Dat heeft Anonymous altijd kunnen voorkomen. Ik volg ze aandachtig, en ik heb hen nog maar zelden als terroristen weten omschrijven. Sommige Anonymousleden gaan wel het illegale pad op, maar daarom zijn het nog geen criminelen. Dat snapt de overheid ook wel. In het panel bij Brookings zat iemand van het Department of Homeland Security. Hij had het niet voor Anonymous, maar hij moest toegeven dat het een politieke beweging is. Ze plegen geen zinloos geweld, en ze proberen zichzelf niet te verrijken met hun acties.»

Maar waarom doen de jongens en meisjes van Anonymous dan niet gewoon aan politiek? Van die vraag wil Coleman niet horen: Anonymous is politiek.

Coleman «Politiek is niet alleen: in een partij stappen als mandataris. Burgerlijke ongehoorzaamheid is óók politiek, betogingen en de Occupy-beweging zijn dat ook. Ook al hebben ze geen duidelijk omschreven platform: ze horen bij het politieke bedrijf.

»Sommige leden van Anonymous zijn politiek actief, andere hebben banden met activistische groeperingen. Het zijn zeker niet allemaal hackers, met de technische know how om in computers in te breken. Wat ze wel gemeen hebben, is dat het geeks zijn: ze zijn technologisch meer dan gemiddeld onderlegd, en ze gebruiken die kennis om hun ongenoegen over sommige uitwassen van ons politieke systeem te uiten. Zoals de grote bedrijven die hun agenda opdringen aan de politiek. Of de politiestaat. Of het feit dat er bedrijven zoals Stratfor bestaan, waarover je nooit wat hoort of leest in de pers.

»Vóór de Occupy-beweging voelde je al een verlangen naar verandering, maar er waren geen echte wegen om die verandering te verwezenlijken, of om een stem te geven aan dat ongenoegen. Het is eigenlijk verwonderlijk dat er niet méér Anonymous’en bestaan.»

HUMO Hoe slaagt Anonymous erin om de sympathie van het grote publiek te behouden?

Coleman «Wellicht omdat ze in teams werken. Ze werken met zoveel mensen aan een project dat er altijd wel iemand kritische vragen stelt: gaan we hiermee geen goodwill verliezen? Ze zijn zich erg bewust van de noodzaak om sympathiek over te komen.»

HUMO De sympathie die ze opwekken, maakt het ook moeilijker om Anonymous uit te schakelen. Als jij nu de Gevestigde Orde was: hoe zou jij dan proberen om hun imago te ondergraven?

Coleman (denkt na) «Daar ga ik geen commentaar op geven.»


Pure paranoia

Ondanks de steun van de publieke opinie is paranoia nooit veraf wanneer je met mensen van Anonymous spreekt of chat. De symptomen gaan van vage samenzweringstheorieën over het Militair Industrieel Complex tot beschuldigingen dat deze of gene bezoeker van een chatkanaal een mol van de Franse veiligheidsdiensten is.

Anon 1 heeft van paranoia zijn modus operandi gemaakt.

Anon 1 «Ik vind het zelf veel te riskant om in die netwerken te zeggen dat ik Belg ben: we zijn maar een klein land. Ik ga liever op in de massa. Je moet vooral vermijden dat je naam op de radar komt. Zodra ze een naam hebben, ben je gezien, want dan kunnen ze alles met alles verbinden: e-mailverkeer, gsm-verkeer, betalingen en internetgebruik.»

HUMO Hoe ga jij dan te werk: ga je in de auto op zoek naar onbeveiligde draadloze netwerken?

Anon 1 «Nee nee, da’s veel te ingewikkeld (lacht). Ik huur servers in Oost-Europa of Hongkong. Daarop log ik in via een beveiligde verbinding. En nooit, maar dan ook nooit van bij mij thuis. Zelfs als ze iets vinden op die servers: wie bewijst dat dat van mij is? Iedereen kan daarop zitten, hè.»

HUMO Het lijkt me niet evident om geen steken te laten vallen.

Anon 1 «Je moet dat goed in de gaten houden, ja. Je moet ook weten hoe je ’t allemaal in de gaten kúnt houden. Je moet weten wat er allemaal binnenkomt en buitengaat op je computer, om zeker te zijn dat al je verkeer wel degelijk via dat virtuele netwerk gaat, zodat je niet per ongeluk gegevens lekt. Het kan in onnozele dingen zitten.»

Het ver doorgedreven wantrouwen dat de meeste anons delen en dat bijwijlen aan klinische achtervolgingswaan grenst, is niet onterecht, vindt Coleman.

Coleman «Wie denkt dat de veiligheidsdiensten Anonymous níét proberen te infiltreren, is niet paranoïde genoeg.»

Volgens Biella Coleman hebben politiediensten wereldwijd het voorbije jaar twintig à dertig vermeende leden van Anonymous gearresteerd. De bekendste heetten Topiary, kayla en lolspoon, en ze waren volgens het gerecht betrokken bij de aanval op HB Gary Federal. Topiary, een Brit van amper een jaar of zestien, wist al dagenlang wat hem boven het hoofd hing. Hij wiste zijn volledige Twitter-geschiedenis, behalve één afscheidstweet: ‘You can’t arrest an idea.’

Coleman «Dertig arrestaties is veel, hè. Het is nog onduidelijk wat de gevolgen voor die mensen zullen zijn – sommigen zijn nog maar een jaar of zestien. Ik heb het gevoel dat men toch serieus wil optreden, al verwacht ik wel dat het Verenigd Koninkrijk iets softer zal optreden dan de VS, zoals meestal het geval is.»

Ook dichter bij ons waren er Anonymous-arrestaties. In Nederland werd vorig jaar een student van 17 gearresteerd voor het hacken van een website van het Korps Landelijke Politie Diensten. De arrestatie kwam er nadat een zekere AnonymousNL op Twitter de oorlog had verklaard aan de Nederlandse ordediensten. De jonge arrestant, die online bekendstaat als Goo, is een IT-student die zich specialiseert in netwerkbeheer. Goo ontkent dat hij achter de oorlogsverklaring van AnonymousNL zit en dat hij heeft ingebroken in de servers van de politie. Hij geeft in een telefonisch interview wel toe dat hij in de chatkanalen van Anonymous geen onbekende is, en dat hij sympathie heeft voor de ideeen van de beweging.

Goo «Anonymous wordt in de media algauw omschreven als een clubje van cybercriminelen. Dat is jammer. Het is meer een idee waar je achter staat: geen censuur op het internet. Dat politie en overheid dat zien als een criminele activiteit, is hun proleem. Iedereen kan zeggen dat hij of zij hacks pleegt onder de vlag van Anonymous, hè: wie zal jou tegenspreken?»

HUMO De politie scheen in elk geval te denken dat jij zélf criminele feiten had gepleegd. Er wordt jou onder meer computervredebreuk, het lekken van gegevens en lidmaatschap van een criminele organisatie aangewreven.

Goo «Omdat ik aan een regionale krant een interview over Anonymous had gegeven. Die journalist schreef dat ik ‘heel dicht bij de kern van Anonymous stond’. Dat was niet zo handig geformuleerd. Ik wíst wel van dat beveiligingslek op die site van de politie, maar ik was niet de enige: ik had het op een technologiesite gelezen.»

Goo vindt een stunt als de hack van ArcelorMittal in België niet meteen een briljante zet.

Goo «Met een operatie als die tegen Arcelor vestig je de aandacht op jezelf. Rechercheurs houden de chatkanalen van Anonymous in de gaten, en als je een site hackt en de resultaten post, dan komt de politie achter je aan. Dat realiseren de Belgische hackers zich blijkbaar nog niet. Het Verenigd Koninkrijk, Nederland en België hebben goede contacten met de FBI in de VS. Dat is al gebleken.»

HUMO Is dat omdat de Belgische tak van Anonymous nog jong en onervaren is?

Goo «Jong zijn de meesten wel. En ik denk inderdaad dat de meesten redelijk impulsief zijn. Ik weet niet hoe de Belgische politie werkt, maar waarschijnlijk zit er een soort bot in het kanaal die alles logt wat er gezegd wordt. En zodra iemand iets toegeeft, maken ze jacht op die persoon.»

★★★

De federale Computer Crime Unit laat bij monde van commissaris Luc Beirens weten dat ze de ArcelorMittal-kraak onderzoekt, maar dat ze voorlopig geen commentaar geeft.

Anonymous België heeft ondertussen een nieuw doelwit, blijkt uit de PiratePad (een soort online kladblok, red.) waarop het operaties voorbereidt. De beweging buigt zich over Sharia4Belgium, het clubje moslimextremisten rond Fouad Belkacem, dat onlangs aankondigde het Atomium te willen slopen. Wordt ongetwijfeld vervolgd, somewhere on the interwebz.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234