null Beeld

Exiled

Als mikpuntje bij paaltje komt, gaat er in de cinema toch echt niets boven een lange, dampende, opwindende, oorverdovende, met veel rondspattend gruis en scherven gepaard gaande shootout. En er zijn een paar goeie op komst.

Erik Stockman

Tijdens de climax van de meeslepende nieuwe Ridley Scott-prent 'American Gangster' (uit in november) valt flik Russell Crowe met blaffende revolvers een drugslab binnen, in het evenzeer fantastische 'The Kingdom' (oktober) raakt FBI-agent Jamie Foxx verwikkeld in een behoorlijk spectaculair vuurgevecht met een groepje Saudische terroristen, en dan hebben we nog niets gezegd over de moeder van alle toekomstige shootouts, die tussen Walen en Vlamingen! In afwachting van al dat fraais mag u zich deze week al eens in het kruisvuur werpen van 'Exiled', een slagzilveren gangsterflick van de ultrabedrijvige (meer dan veertig films heeft-ie ingeblikt) Hongkongse cineast Johnnie To (52). To ('PTU', 'Breaking News', 'Election' en 'Election 2') is bij ons misschien niet zo bekend als John Woo, Ringo Lam of Tsui Hark, maar in China en in het internationale filmfestivalcircuit heeft hij een klinkende naam. In 'Exiled' (plaats van actie: de voormalige Portugese kolonie Macau) komen vijf in ongenade gevallen huurmoordenaars - geen Tarantineske snaterbekken maar zwijgzame mannen met staalharde blikken - in opstand tegen hun ex-baas, de boosaardige Boss Fay. Maar de doelbewust oersimpel gehouden plot lijkt voor To alleen maar een smoes om met zoveel mogelijk supercoole shootout-choreografieën uit te pakken. Lange, actieloze staarscènes waarin alleen de trillende gitaar van Ennio Morricone ontbreekt, worden plotsklaps onderbroken door werkelijk adembenemend gestileerde schietpartijen waarbij tientallen kerels als in een uitzinnige pogo tegen mekaar op staan te knallen en het constante gerinkel van de tegen de vloer kletterende slagpinnen voor een soort pifpaf-poëtische soundtrack zorgt. Absoluut hoogtepunt is de welhaast surreële scène - 't lijkt wel een dansvoorstelling van Ultima Vez - waarin de twee rivaliserende bendes min of meer toevallig op mekaar stoten in de undergroundkliniek: check hoe To het hele bioscoopscherm vervolgens als een kunstzinnige kruitdampaquarellist volschildert met wijdbeens staande schutters, vermiljoenkleurige bloedstofwolkjes en opbollende bedgordijnen. Sergio Leone gromt goedkeurend vanuit het graf! Het strafste is nog dat je gaandeweg met hart en ziel begint méé te leven met die vijf uit pure loyaliteit handelende gangsters die aldoor het Noodlot in hun hielen voelen bijten. Laat de kogelvrije vesten maar thuis: nooit smaakten blauwe bonen zo lekker.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234