null Beeld

Extreme sporters: Hendrik Vos, professor Europese politiek

Niet iedereen kan 256 kilometer door de Egyptische woestijn lopen of in acht dagen meer dan 1.500 kilometer door Zuid-Afrika mountainbiken. Maar wat we wél allemaal kunnen: onze grenzen verleggen. Drie sportieve mannen – Hendrik Vos, Tom Waes en Geert Noels – en één vrouw – Mieke Dupont – vertellen hoe: ‘Ook zonder voorbereiding raak je de Mont Ventoux op.’

Brecht Decaestecker

'Ik had misschien beroepsrenner kunnen worden'


Lees ook de andere getuigenissen »

VOS, zo heet de Gentse koffiebar waar professor Europese politiek Hendrik Vos (44) over zijn grootste passie praat, het wielrennen. Hij deed één keer mee aan de Tour du Mont Blanc, de wielerwedstrijd voor amateurs waarin je 330 kilometer rond de hoogste berg van Europa moet afleggen. Hij nam zeven keer deel aan La Marmotte, waar vijf bekende Alpencols bedwongen moeten worden – bij zijn laatste deelname eindigde hij 21ste. En hij reed ook drie keer La Cannibale, een wedstrijd waarbij je twéé keer over de Mont Ventoux moet. Vos wón La Cannibale zelfs tijdens zijn eerste twee deelnames. De laatste keer – in 2014 – begon hij als vierde aan de slotklim. ‘Daar, op de flanken van de Mont Ventoux, met het zuur in de benen en het snot in de ogen, heb ik beslist dat ik nooit meer iets zou doen om te winnen.’

null Beeld

HUMO Fietst u nu nog?

Hendrik Vos «Ja. Nu rijd ik zo’n 10.000 kilometer per jaar, maar vroeger was dat minstens het dubbele. Bij mijn derde deelname aan La Marmotte mocht ik vooraan tussen de grote jongens staan: dat was het moment waarop ik het serieus begon te nemen. Ik ging mijn benen scheren en extra krachttrainen in de fitness.»

HUMO Wat moeten we ons voorstellen bij die grote jongens vooraan?

Vos «Veel ex-profs. Of profs tijdens hun dopingschorsing. Er wordt in die wedstrijden niet op doping gecontroleerd. Daardoor zie je soms vreemde sprongen in het klassement. Dat is jammer voor wie clean rijdt, zoals ik. Ik ben blij dat ik mijn Marmottes gereden heb toen de fietsmotortjes nog niet bestonden. De wedstrijd wordt zo serieus genomen dat velen er heel veel voor over hebben.»

HUMO Waarom bent u gestopt?

Vos «Ik heb ook een andere, échte job. Soms kwam ik ’s avonds om elf uur thuis en ging ik nog twee uur op de rollen rijden. Ik sliep niet genoeg meer en had te weinig tijd om te recupereren. Terwijl Joop Zoetemelk toch ooit gezegd heeft dat je de Tour wint in je bed. Ik was voor elke start ook op van de zenuwen, in die mate dat ik een slaapmiddel moest nemen. Er kon zoveel misgaan waar je geen controle over hebt: materiaalpech, verzuring, niet in het juiste groepje zitten... Toen ik de 40 gepasseerd was, voelde ik dat ik geen progressie meer kon maken. Toen had het voor mij geen zin meer. Maar het jongetje in mij is niet dood. Dat wil nog altijd zo snel mogelijk fietsen.»

HUMO Waarom bent u eigenlijk zo fanatiek gaan fietsen?

Vos «Het was een race tegen het ouder worden. Ik ben beginnen te fietsen op m’n 30ste en wilde meteen alles uit mijn lichaam halen wat erin zat. Ik voelde al snel dat ik aanleg had voor het pure klimwerk, en toen ik een inspanningstest liet doen bleken mijn waarden op het niveau van de gemiddelde prof te liggen.»

HUMO Had u beroepsrenner kunnen worden als u er vroeger mee begonnen was?

Vos «Misschien. Maar ik ben een slechte daler. Het is ook een hard en gevaarlijk beroep, dus ik ben niet ontgoocheld dat ik professor Europese politiek ben geworden.»

HUMO Is zo’n Tour du Mont Blanc of La Marmotte alleen maar afzien, of is het ook een beetje genieten?

Vos «Ik heb altijd geprobeerd om dat te doen. In La Marmotte ligt er boven op de cols nog sneeuw. Het landschap is indrukwekkend.»

HUMO Als u één moment mocht inkaderen, welk zou dat zijn?

Vos «Die keren dat ik in La Marmotte aan de slotklim op l’Alpe d’Huez begon en wist dat ik nog goede benen had en dus een goede tijd zou rijden. Of toen ik in La Cannibale nog kon uitlopen terwijl ik op de Ventoux al op kop lag. Dat is echt kicken.»

HUMO Paste u uw voeding aan?

Vos «Zeker in de periode dat ik er zo fanatiek mee bezig was. Ik drink graag een glas wijn en dat wilde ik niet laten, maar ik at nooit frieten of ijsjes. Ik zorgde ervoor dat ik op het juiste gewicht bleef, want in het hooggebergte maakt elke kilo het verschil. Vandaag eet ik nog altijd gezond, maar ik voel me niet langer schuldig als ik eens frietjes eet.»

HUMO Verrijkt sporten uw leven?

Vos «Enorm. Ik heb nooit gefietst om te netwerken. Fietsen is voor mij: zwijgen en trappen. Maar het is ook een moment om je hoofd te laten vollopen met ideeën.»

HUMO Kan iedereen wat u hebt gedaan?

Vos «Ja. Fietsen is uiteindelijk heel simpel: blijven trappen. De ene doet over dezelfde afstand alleen wat langer dan de andere. Ook zonder voorbereiding raak je de Ventoux op. Om er vijf na elkaar te beklimmen moet je natuurlijk wel trainen, maar ook dat kan iedereen.»

HUMO Veel mensen zeggen dat ze geen tijd hebben om te sporten.

Vos «‘Geen tijd’ kan nooit een excuus zijn. Iedereen heeft evenveel tijd, het gaat erom hoe je die invult. Weinig mensen beseffen hoeveel tijd ze verliezen op een dag. Dat probeer ik niet te doen. Als ik tijdens het fietsen aan een verkeerslicht sta, check ik mijn mails en beantwoord ik de berichten die enkel een ‘oké’ vereisen. Ik geef vaak lezingen. Vroeger reed ik daar met de fiets naartoe als ze binnen een straal van 100 kilometer van Gent waren. Dan had ik een hemd en een kostuum mee in m’n rugzak en kleedde ik me snel om als ik arriveerde. Het was de enige manier om aan voldoende kilometers te raken: extreem efficiënt met mijn tijd omgaan.»

HUMO Klopt het dat u uw lessen aan de universiteit bundelt om meer te kunnen trainen?

Vos «Ja. Ik geef al mijn lessen tijdens het eerste semester, zodat ik vanaf januari meer flexibiliteit heb. Ik begeleid dan nog veel thesissen, maar dat hoeft niet op vaste uren, waardoor ik ook overdag kan trainen of af en toe naar de Alpen of de Provence kan trekken. Professor is niet de best betaalde job – ook al moet je hard werken – maar je kunt wel zelf je tijd indelen. En dat is onbetaalbaar.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234