null Beeld

Extreme sporters: Steven Sleuyter, directeur

Toen Tom Waes naar de finish van de Marathon des Sables strompelde, besefte hij niet dat hij het leven van Steven Sleuyter (45) voorgoed veranderd had. De commercieel directeur van het gelijknamige vastgoedbedrijf uit Oostende zat die zondagavond met open mond naar zijn televisie te kijken. De volgende ochtend belde hij zijn vrouw: ‘Ik heb me ook ingeschreven voor die marathon.’

Brecht Decaestecker


Lees ook de andere getuigenissen »

Steven Sleuyter «Na die aflevering van ‘Tomtesterom’ dacht ik: ‘Wow, dat is echt iets voor mij.’ Tot dan had ik een stuk of zes marathons gelopen: New York, Chicago, Londen... Met Dixie Dansercoer had ik ook de Zermatt-marathon gelopen: non-stop bergop. Ik merkte dat ik liever in de natuur liep dan in de stad. En hoe lastiger het parcours werd, hoe liever ik het had.»

HUMO Hoe zwaar was de Marathon des Sables voor u?

Sleuyter «Behoorlijk zwaar. Uiteindelijk ben ik 85ste geëindigd. Wat ik vooral fijn vond, was de sfeer onder de Belgen. Maar de Marathon des Sables is ook een circus: er komen duizenden mensen op af, van wie niet iedereen even goed voorbereid is. Het is me te groots. Ik hou meer van kleinere evenementen. Zo heb ik daarna deelgenomen aan de Atacama Crossing in de Chileense woestijn. Er zijn maar 200 deelnemers. Ik werd 8ste en daarna eindigde ik 3de in de Sahara Race, een wedstrijd in de Egyptische woestijn.»

HUMO Vervolgens liep u de Grand to Grand Ultra: een zevendaagse wedstrijd van 273 kilometer dwars door de Grand Canyon. Hoe was dat?

Sleuyter «Indrukwekkend mooi. Het landschap is er niet te vatten. Je start boven, maar je loopt de hele tijd langs en in de canyons, dwars door het natuurpark. Je doet veel meer hoogtemeters dan tijdens de Marathon des Sables en het parcours is enorm gevarieerd. Ik ben er 2de geworden. Maar tijdens al die wedstrijden merkte ik dat ik me het meest in mijn element voelde tijdens de langste en zwaarste etappes. Blijkbaar kon ik heel lang blijven lopen.»

HUMO En zo bent u naar de Ocean Floor Race getrokken, een wedstrijd van 257 kilometer door de Egyptische woestijn die in één keer gelopen wordt, en die u meteen ook won. Bleef u dan dag en nacht doorlopen?

Sleuyter «Ja. De klok begint te lopen aan de start en stopt aan de finish: onderweg beslis je zelf wanneer en hoelang je rust. Het is zodanig lang dat je 90 procent van de tijd alleen bent. Je hebt een gps bij je voor de route, en om de 30 kilometer is er een controle- en bevoorradingspost, want je kunt geen water meenemen voor 47 uur.

HUMO Zijn er geen wilde dieren die u zouden kunnen aanvallen?

Sleuyter «Neen. Je ziet weleens een vos of een schorpioen en na verloop van tijd begin je te hallucineren. Dan zie je dingen die er niet zijn. Dat had ik tijdens de tweede nacht. Je denkt dat je een groot beest ziet, maar dat blijkt een boom te zijn. Of je hebt de indruk dat er iets in je voeten aan het bijten is, maar er is niets te zien.»

HUMO Daarna liep u ook de Spartathlon: van Athene naar Sparta over 246 kilometer, ook aan één stuk. Waarom wilde u die lopen?

Sleuyter «De Spartathlon staat bekend als de zwaarste loopwedstrijd ter wereld op asfalt en heeft een fantastische geschiedenis. Zo’n 500 jaar voor Christus zou een inwoner van Athene in 36 uur naar Sparta gelopen zijn om hulp te vragen in de Polynesische oorlog. Begin jaren 80 wilde een groep Britten ontdekken of dat mogelijk was: die afstand in die tijd afleggen. Zo ontstond die wedstrijd. Nu móét je binnen de 36 uur arriveren. Er zijn 45 punten waar een klok hangt. Als je daar niet op tijd passeert, vlieg je eruit. Wat ik er leuk aan vind is dat alle deelnemers getrainde lopers zijn: je moet je eerst kwalificeren.»

HUMO Hoeveel loopt u per week?

Sleuyter «Zo’n 100 à 160 kilometer. Als ik voor een wedstrijd train, gaat dat richting 200 kilometer. Ik loop elke dag. Ik woon in Brugge, werk in Oostende en loop geregeld naar het werk en terug. Zo verlies ik het minste tijd. Als je aan zulke wedstrijden wilt deelnemen, is dat een manier van leven. Mijn gezin staat er ook achter, anders kan het niet. Het vergt veel tijd, maar ik krijg er ook veel voor terug. Je komt op fantastische plaatsen en doet indrukken op die je je hele leven zullen bijblijven. Het klinkt luguber en ik hoop dat het nog veraf is, maar dat zullen toch de momenten zijn waaraan ik op mijn sterfbed zal terugdenken, samen met alles wat ik met mijn gezin beleefd heb.»

HUMO Bent u met uw voeding bezig?

Sleuyter «Neen, ik eet alles waar ik zin in heb. Een goed stuk vlees, frieten of een paar glazen wijn: ik laat het niet staan. Als je volop aan het trainen bent, kun je de koelkast gewoon laten openstaan: je blíjft eten.»

HUMO Kan iedereen ultralopen?

Sleuyter «Neen. Marathons zijn in de mode: iedereen wil er één lopen. Maar ook een gewone marathon blijft heel zwaar. Zeker voor mensen die op café tussen pot en pint beslissen om mee te doen. De kans is groot dat het dan bij één keer blijft: ze beleven er weinig plezier aan en gaan daarna nooit meer lopen. Iemand die niet goed in vorm is zou ik de Spartathlon nooit aanraden. Je moet er enorm veel goesting in hebben en weten dat je het kunt.»

undefined

null Beeld
Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234