Faces On TV: Jasper Maekelberg verovert de radio. 'Mijn ex begreep pas mijn kant van het verhaal toen ze mijn plaat had gehoord'

Hij producete Bazarts ‘Goud’, is de rechterhand van Maarten ‘Warhaus’ Devoldere, speelde gitaar bij Amongster, mixt Warhola en Tsar B, en is de bezieler van Faces On TV: Jasper Maekelberg zet al jaren de toon in Vlaanderen Muziekland, en dat zonder één eigen plaat in de rekken.


Benieuwd naar het debuut van Faces On TV? Vanaf woensdag 18 april kunt u ‘Night Funeral’ hier exclusief voorbeluisteren.

Op onze afspraak in een Gentse koffiebar draagt Jasper Maekelberg een zwart T-shirt, een zwarte broek – ‘Ik heb er zo nóg één in de kast hangen’ – en een paarse trui, die hij van zijn moeder heeft gekregen, omdat ze vond dat hij er zo armzalig uitzag.

Jasper Maekelberg (lacht) «En dan heb je nog niet gezien hoe ik woon. Ik loop eigenlijk het liefst achteraan in de rij.»

HUMO Je artiestennaam Faces On TV is dus geen hint aan de Vlaamse televisiezenders om jou een uitnodiging te sturen?

Maekelberg «Absoluut niet. Je hebt mensen die meteen, in één zin, kunnen uitdrukken wat ze denken. Maar ik ben niet zo ad rem. Ik heb nog ochtendsessies op de radio gedaan waarvan ik achteraf dacht: ‘Aah, Jasper, wat heb je nu weer allemaal uitgekraamd?’ Bovendien maak ik geen muziek om op tv te komen. Het is een passie en ook een soort noodzaak.»

HUMO Voelde je de noodzaak om deze plaat te maken?

Maekelberg «Ik heb de meeste nummers van ‘Night Funeral’ tijdens de wereldtournee met Warhaus geschreven. Een jaar lang stond ik ofwel op het podium om Warhaus te ondersteunen, ofwel zat ik in onze mobilhome met een keyboard, een laptop en een microfoon eigen songs in elkaar te boksen. Elke dag onderweg zijn heeft iets magisch. Na een tijdje leef je in een bubbel. Maarten, Sylvie Kreusch (vroeger Soldier’s Heart, red.) en de andere leden van Warhaus werden mijn nieuwe gezin. Maar je verliest ondertussen wel je grip op de werkelijkheid. Op tournee staat de tijd stil, maar thuis gaat het leven verder. Daardoor zijn mijn lief en ik uit elkaar gegroeid.

»Terug thuis luisterde ik naar mijn nieuwe nummers en besefte ik dat élke song over die groeiende afstand ging. ‘The image of boy wonder is slowly slipping under’, zing ik in ‘The Image of Boy Wonder’. Want ik voelde dat ik niet de droomjongen was die zij voor ogen had.»

HUMO Was het moeilijk om jezelf zo kwetsbaar op te stellen? Een lied als ‘Tell Me’ is heel intiem.

Maekelberg «Ik heb ‘Tell Me’ in één nacht geschreven. Ik was aan het prutsen met mijn balafoon, een Afrikaanse marimba, en vond plots een zanglijn én de juiste woorden. De dag erna besefte ik dat ik me nooit eerder zo blootgegeven had.

»Ik vind het gemakkelijker om mijn gevoelens te delen in mijn muziek dan in het echte leven. Mijn ex zei later dat ze mijn kant van het verhaal pas begreep toen ze de plaat had gehoord.»

'Op tour staat de tijd stil, maar thuis gaat het leven gewoon verder. Daardoor zijn mijn lief en ik uit elkaar gegroeid'


HUMO Door je intense artiestenleven is je relatie op de klippen gelopen. Is muziek dan je ware liefde?

Maekelberg «Ik geloof niet meer in de ware. En muziek kan me ook teleurstellen, hoor. Ik steek soms veel moeite in een nummer waar dan toch niets van komt, en dat kun je niemand verwijten. Ontzettend frustrerend.»

HUMO Wat vind je van onenightstands?

Maekelberg «Ze kunnen ontgoochelen, maar ook heel mooi zijn. Ze zijn hoe dan ook interessant: ze hebben me al veel nummers opgeleverd.»

HUMO Je plaat heet ‘Night Funeral’. Wanneer heb je die titel gekozen?

Maekelberg «Toen ik het nummer met die naam had afgewerkt. Die song vat het gevoel van de hele plaat goed samen. ‘Night Funeral’ klinkt misschien macaber, maar het gaat helemaal niet over begrafenissen. Ik word ’s nachts een andere versie van mezelf, alsof ik de oude Jasper bij elke zonsondergang begraaf. ’s Nachts voel ik me plots vrij, in elke betekenis van het woord: geïnspireerd en zorgeloos, maar ook egocentrisch en onverantwoordelijk. Die vrijheid voelt geweldig aan, hoewel ik er de volgende ochtend vaak pijn aan overhoud. Maar ik heb beide kanten nodig, als een soort yin en yang.»

HUMO Jo Francken, coproducer van onder meer Admiral Freebee, Het Zesde Metaal, Triggerfinger én jouw debuutplaat, zei over jullie samenwerking: ‘Het was geweldig, maar ik moest Jasper vragen om zijn ritme aan te passen: hij begon in de late namiddag en stopte pas in de vroege ochtend.’

Maekelberg (lacht) «Dat is mijn natuurlijke ritme. Pas na vijf uur in de namiddag lever ik goed werk. Dus waarom zou ik vroeger opstaan? Alleen jammer dat ik de zon niet vaak zie.

»Ik heb altijd slaapproblemen gehad. Ik lig soms nachten na elkaar klaarwakker in bed. Mijn gedachten blijven dan razen. Maar ik kan ondertussen overleven met weinig slaap, dus ik maak me daar niet meer zo druk om.»

HUMO Twee jaar geleden zei je in De Morgen: ‘Zolang ik niemand ken die het beter kan, doe ik alles liever zelf.’ Wanneer heb je beslist dat je voor je debuut toch twee coproducers zou inschakelen?

Maekelberg «Pas aan het einde. Ik wilde de mening van outsiders horen, dus heb ik mijn afgewerkte nummers naar Jo Francken en Pieterjan Maertens gestuurd. Zij vertelden me welke songs er bovenuit staken en hielpen me met de mix van de plaat.

»Ik zit vaak alleen in de studio. Ik jam graag met mezelf: de neuzen staan dan altijd in dezelfde richting (lacht). Ik heb er geen moeite mee om alleen te zijn, maar ik geniet er ook van om na een opnamesessie een glas te drinken op café. Ik sta ook graag op een podium. Daar kun je een song echt tot leven brengen, samen met andere muzikanten.»

HUMO Jo Francken noemde je een perfectionist. ‘Soms moest ik Jasper zeggen: niemand zal dat detail opmerken, laat het los.’

Maekelberg «Ik had iemand nodig die stop kon zeggen, want ik kan echt wroeten op de kleinste dingetjes. Ik haper het vaakst bij drumpartijen, want drums zijn mijn lievelingsinstrument. Ik heb ook zowat elke riff met drie verschillende instrumenten ingespeeld, om dan de opname te houden die het best klonk. Ik kan muziek zíén. Elk geluid heeft een vorm en een plaats in de song. Als het totaalbeeld niet klopt, dan moet ik dat oplossen. Doorgaans helpt het om er dan een nachtje over te slapen, maar meestal werk ik door tot het écht goed zit.»

HUMO Ben je daarom zo’n goede producer?

Maekelberg «Ik vind mezelf niet per se een goede producer.»

HUMO Kun je dat nog zeggen na al die geweldige songs waaraan je hebt bijgedragen? Veel mensen noemen je een wonderkind.

Maekelberg «Ik vind die complimenten fijn, maar ook een beetje raar. Ik ben heel gepassioneerd met muziek bezig, maar ik heb geen masterplan en ik zie mezelf niet als een virtuoos.»


‘iets met muziek’

Tussen 2014 en 2016 had Jasper Maekelberg een vinger in belachelijk veel borden pap. Hij liet zijn afdrukken na op het werk van Bazart, Warhola, Warhaus, Jef Neve, Tsar B, Mintzkov, Gabriel Rios en vele anderen. De Maekelberg-sound domineerde de Vlaamse radio.

HUMO Jef Neve vertelde me dat hij al bij jullie eerste samenwerking in 2009 had gemerkt dat je een unieke muzikale handtekening hebt. Jo Francken had het over een ‘onbeschrijfelijk geluid dat iedereen kent’. Francken voegde er meteen aan toe: ‘Jasper is met ‘Night Funeral’ iedereen wéér een stapje voor.’

Maekelberg «Ik heb een uitgesproken smaak en die hoor je in mijn producties. In die periode heb ik véél werk afgeleverd, dus heb ik vast wel mijn stempel op de Vlaamse muziek gezet. Maar tijdens het schrijven van ‘Night Funeral’ heb ik geen enkele nieuwe opdracht aanvaard. Ik broedde op mijn eigen muzikale universum en dat wilde ik met niemand delen.»

HUMO Hoe hoop je dat mensen je over tien jaar zien: als producer, als muzikant, of als Faces On TV?

Maekelberg «Dat maakt me niets uit. Ik weet niet eens waar ik volgend jaar mee bezig zal zijn. Natuurlijk ben ik benieuwd naar de reacties op ‘Night Funeral’. Maar iedereen heeft zijn eigen smaak. Het belangrijkste is dat ik trots ben op mijn werk.»

HUMO In 2015 producete je ‘Bazart’, de ep waar ‘Goud’ op staat. Had je verwacht dat Bazart zo groot zou worden?

Maekelberg «Ik denk niet dat iemand dat had zien aankomen. Ik had Bazart eens zien spelen in hun begindagen en ik vond ze niet denderend. Toen de groep mij opzocht voor die ep, was Oliver Symons erbij gekomen. Onder zijn impuls had Bazart kleinkunst ingeruild voor elektronica: razend interessant. Samen hebben we hun nieuwe ideeën bekeken en uitgewerkt. Ze waren ontzettend gedreven. Na de opname van ‘Goud’ dacht ik: dit is een hit!»

HUMO Op je 18de ging je aan het conservatorium van Gent de richting producer volgen. Was dat een evidente keuze?

Maekelberg «Nee. Ik wist niet eens dat die opleiding bestond, tot ik erover las in een interview met Bert Ostyn van Absynthe Minded. Ik heb ‘producer’ toch eens moeten googelen. Bleek dat een producer zich niet in één ding moet specialiseren, maar alles een beetje moet kunnen. Dat klonk wel als iets voor mij.»

HUMO Je hebt zeven jaar gedaan over die opleiding van vijf jaar.

Maekelberg (lacht) «In mijn vierde jaar liep ik stage bij de MotorMusic-studio in Mechelen en ik ben daar blijven plakken. Tegen dat ik had uitgevlooid hoe ik mijn diploma vanop afstand kon halen, was ik zeven jaar bezig. Die studie was vooral een excuus om met muziek bezig te zijn. Nu ik eraan denk: ik heb mijn diploma nog steeds niet afgehaald (lacht).»

HUMO Hoe was je eerste stagedag?

Maekelberg «Ik was heel nerveus. De eerste maand verliep niet helemaal zoals ik verwacht had. Als studioassistent moest ik echt van nul beginnen. Ik heb vooral koffie gezet. Toen iedereen naar huis was, startte ik de mengtafel opnieuw op en zocht ik in mijn eentje uit hoe dat ding werkte.

»Ik voelde me snel thuis in de studio. Sommigen vinden al die functies overweldigend, maar elk knopje werkt op dezelfde manier: als je naar rechts draait, verhoog je het effect. Ik experimenteer graag. In een studio kun je met saaie kennis héél interessante dingen doen.»

HUMO Hoe leg je aan een tante of oom die niets van muziek kent uit wat je job is?

Maekelberg «Ik zeg altijd: ‘Ik doe iets met muziek.’ Waarop zij dan antwoorden: ‘Maar wat is je échte job?’ (lacht)»

HUMO Maarten Devoldere van Warhaus en Balthazar noemt jou zijn buddy.

Maekelberg «Toen hij werkte aan zijn eerste soloplaat als Warhaus, heeft Maarten mij eens uitgenodigd om te jammen. Ik kende hem niet, maar ik was fan van Balthazar, dus ik zei ja. Ik had nog nooit zo’n muzikale klik met iemand gehad. We voelen elkaar perfect aan. Na onze eerste sessie hebben we samen uren in het café doorgebracht.»

HUMO Maarten vertelde me dat jij je beste werk aflevert als je wordt uitgedaagd. Blijkbaar had hij de naam van Tchad Blake genoemd.

Maekelberg «We kenden elkaar nog maar net en we waren bezig aan de mix van zijn eerste plaat. Plots zei hij: ‘Ik wou dat we nu een topproducer als Tchad Blake konden inschakelen, hij zou deze song écht ‘open’ kunnen laten klinken.’ Ik heb Maarten weggestuurd, heb de mix geschrapt en ben helemaal opnieuw begonnen.»

HUMO En die nieuwe mix vond Maarten geweldig.

Maekelberg «Hij had het slim aangepakt. Maarten en ik zijn heel eerlijk tegen elkaar. Hij kan zeggen: ‘Jasper, dat lijkt nergens naar, doe dat eens beter.’ En ik kan zoiets ook tegen hem zeggen.»

HUMO In september 2017 ben je gestopt bij Warhaus. Maarten heeft jou vervangen door twéé muzikanten.

Maekelberg «Ze hadden niet zoveel gitaarpedaaltjes als ik, zeker? (lacht) Ik heb de nieuwe band al gezien en ze klonken geweldig. Ik mis Warhaus. Maar Maarten en ik zullen nog vaak samenwerken.»

'Ik ben heel gepassioneerd met muziek bezig, maar ik heb geen masterplan en ik zie mezelf niet als een virtuoos'


Terminaal

HUMO Ik heb aan vier collega-muzikanten gevraagd of jij nog andere passies hebt dan muziek. Ze zeiden alle vier nee.

Maekelberg (lacht) «Ik reis heel graag. Ik wil de wereld ontdekken, het liefst te voet. Maar ik heb het daar de afgelopen jaren veel te druk voor gehad. Ik werk echt élke dag aan mijn muziek. Sommige mensen moeten me een maniak vinden (lacht).»

HUMO Op je 16de was je nog op weg om topsporter te worden. Je liep in de top drie op de 400 meter in de jeugdreeksen van het Belgisch kampioenschap.

Maekelberg «Ik wilde de snelste man op aarde worden. Ik zette me daar 100 procent voor in, maar ik raakte geblesseerd. Ik heb die droom teleurgesteld moeten opbergen. Niet veel later heb ik de gitaar opgepakt. Mijn vader leerde me mijn eerste akkoorden, de rest heb ik zelf uitgezocht.

»Op mijn 9de wilde ik al gitaar spelen, net zoals mijn papa. Maar hij raadde me aan om eerst piano te leren: ‘Als je piano kunt spelen, kun je elk instrument aan.’ Hij had helemaal gelijk.»

HUMO Je was als puber een grote fan van Nirvana, niet?

Maekelberg «Mijn papa had veel platen uit de jaren 60 en 70, maar die kon ik niet zelf afspelen. Hij had ook een cassette waar ‘Nevermind’ op geschreven stond. Ik heb ze grijsgedraaid.»

HUMO In het eerste nummer op je plaat, ‘Suspicious’, hoor ik weinig Nirvana, wel een beetje Tom Waits.

Maekelberg «Ik hou van een verhalenverteller als Tom Waits. Je gelooft élk woord dat hij zingt. Hij kan je echt meesleuren in zijn wereld.»

HUMO Wat is je favoriete nummer van Tom Waits?

Maekelberg «‘Pony’, dat op ‘Mule Variations’ staat. Ik leg die song nooit meer op, omdat ik er elke keer kapot van ben. Het is een lied over onderweg zijn. In het refrein zingt hij: ‘I hope my pony knows the way back home’. Bloedmooi. Ook Becks ‘Lonesome Tears’ ga ik om die reden uit de weg. Die nummers doen iets met mij.»

HUMO Van Thomas Oosterlynck, met wie je ruim twee jaar als gitarist in de band Amongster zat, moest ik vragen: wanneer haal je écht voldoening uit je muziek?

Maekelberg «Als ik vanop het podium een mooi meisje op de eerste rij zie staan. Of als mijn mama zegt dat ze trots op mij is. En vooral als ik mezelf verras, want soms kan ik niet geloven dat ík die song heb gemaakt.»

HUMO Jef Neve vertelde me dat hij graag met je samenwerkt omdat je zo rustig bent. Wind jij je zelden over iets op?

Maekelberg «Ik heb met Jef een monsterproductie gedaan voor ‘In Vlaamse velden’. We hadden vier dagen gekregen, voor de mix zelfs maar één dag. Gekkenwerk. Maar het heeft geen zin om je op te jagen, integendeel. Dus bleef ik rustig en werkte ik tot het ding helemaal af was.»

HUMO De laatste woorden van je plaat zijn: ‘We’re all terminal cases’. Vanwaar komt die zin?

Maekelberg «Uit het boek ‘The World According to Garp’ van John Irving. Hij bedoelde die zin anders, maar ik vond ’m zo sterk dat ik hem in mijn song heb doen passen. Want fuck, het is waar. Ik zeg vaak dat ik nooit oud zal worden. Deels door mijn intense levensstijl, maar ook omdat ik dat écht niet wil. Ik vind het vreselijk om mijn ouders te zien aftakelen én te weten dat ik dat ook zal doen. Mijn katers duren nu al drie uur langer dan vroeger.»

HUMO Hoe oud wil je dan worden?

Maekelberg «60. Tegen dan zal ik al goed geleefd hebben, hoop ik. ‘All we have is now’, zing ik in ‘Call Me Up’. Een cliché, maar daarom niet minder waar.»

HUMO Heb je daarom al zoveel bereikt op je 29ste?

Maekelberg «Nee. Ik verveel me heel snel en ik kan niets anders goed. Dus hou ik me bezig met muziek.»

HUMO Je nadert de 30. De meeste leeftijdsgenoten zijn stilaan getrouwd, misschien met kindjes erbij.

Maekelberg «Gelukkig heb ik veel muzikanten in mijn vriendenkring: losers, net als ik. Ik word dus niet elke dag geconfronteerd met het echte leven. Ik kan me niet voorstellen dat ik me ooit zal kunnen settelen. Maar ik ben jaloers op mensen die rust kunnen vinden in een mooi huisje in de Provence, omringd door lavendelvelden en tomatenplanten. Ik hoop dat op een dag ook te kunnen.»

‘Night Funeral’ verschijnt op 20 april bij NEWS. Faces On TV speelt dezelfde dag in de Ancienne Belgique in Brussel.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234