null Beeld

Factory Floor - 25 25

Niks geen nu eens experimentele en dan weer half dansante klanken. Geen afwisselend fluisterzachte en moddervette tracks. Nergens kaduke, roteigenzinnige avant-garde. Factory Floor is swingend en fris, en zeker niet moeilijk en tegendraads. De van een trio naar een duo afgeslankte Nik Void en Gabriel Gurnsey leveren metronomische, minimale monolieten – kijk moeder, wij kunnen allitereren! Als het bonkt en bonst gaat het van dhjuh dhjuh dhjuh dhjuh dhjuh dhjuh dhjuh dhjuh.

Die van Factory Floor dragen ook een retrojas. In hun binnenste woedt de hele strijd van de jaren 80, waarin postpunk en new wave en electronic body music geleidelijk overgingen in acid house en new beat en vroege techno.

De invloeden liggen er niet alleen vingerdik op, ze worden ook ruiterlijk toegegeven: Nik Void is tegenwoordig in bijberoep een derde van Carter Tutti Void. De zagerige postpunk die zij daar maakt met de veteranen Chris Carter en Cosey Fanni Tutti (van Chris & Cosey en Throbbing Gristle) lijkt een masterclass en een opstapje naar de meer pulserende Factory Floor-ritmes, waarin de beginjaren van de moderne dansmuziek nog eens worden overgedaan. Komt daarbij dat drummer Gabriel Gurnsey zich veel meer heeft ingehouden dan op Factory Floors titelloze debuut.

Wij hebben ter hoogte van het door een verveelde aap verzonnen ‘Ya’ aan Yello moeten denken. Elders aan ‘No Shuffle’ van Front 242, maar we zijn vergeten waar, en kunnen het niet gaan opzoeken want ons maximaal aantal inlogbeurten op de door de firma geleverde luisterlink is bereikt. Aan Liquid Liquid als het gaat om het breken van kleine lettergrepen via de delay-knop. Aan A Guy Called Gerald in een overdonderend ‘Dial Me in’. Aan Fever Ray en Mr. Oizo, mogelijk omdat de dansdeuntjes zo vol ruimte zitten dat je naar binnen kan, en daar zelf melodieën en bovenlagen kan verzinnen.

De hoogtepunten? ‘Wave’, dat uitloopt in wat gestotter boven uit synths betrokken morsesignalen. De titeltrack, waarin net voor halfweg een kat begint te niezen. En ‘Slow Listen’, met in de hoofdrollen een hihat en de meest hypnotiserende vrouwenvocals.

Gelieve ons nu te verontschuldigen, want wij hebben de nieuwe van Elvis nog niet gehoord.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234