Faisal Chatar: dj, producer, StuBru-presentator en sidekick in 'De ideale wereld'

Na het eerste optreden van Faisal Chatar (26) als sidekick van Otto-Jan Ham in ‘De ideale wereld’ tweette een wakkere kijker: ‘Sorry, Sociaal Incapabele Michiel, voortaan is Faisal mijn favoriete ‘DIW’-figuur!’ Een stuk veelzijdiger bovendien: Chatar is ook dj en producer, hij maakt VRT-jingles en presenteert ‘Playground’ op Studio Brussel. En een jaar geleden werd hij door overijverige Antwerpse agenten onterecht de cel ingegooid. ‘Ik heb een dikke nek omdat ik een publiek figuur ben. Ik drink en snuif me te pletter omdat ik deejay. En ik ben agressief omdat ik een Marokkaan ben.’ Ach, de jeugd!

'Plopsaland vond mij niet geschikt als attractiebediende: toen had ik mijn dieptepunt wel bereikt'

HUMO Weet je wat ze bij ‘De ideale wereld’ precies van jou verwachten?

Faisal Chatar «Zoals Otto-Jan het uitlegt: ik ben er de man met de vinger aan de pols, de man die weet wat er bij de jeugd leeft. Ik moet de coole invalshoek van ‘De ideale wereld’ belichamen, maar dat is natuurlijk ook maar een rol. Weet ik veel wat cool is en wat niet.

»Televisie is helemaal anders dan al wat ik tot nog toe heb gedaan. Als je op de radio iets verneukt: tant pis, het passeert. Als er op tv iets fout gaat, komt dat jaren later terug op YouTube en Facebook. Ik ben vooral bang dat de kijker achteraf iets zou zeggen als: ‘Amai, die Faisal knippert vaak met zijn ogen’ of zo. Dan ga ik een hele week op mijn oogleden lopen letten en me afvragen hoe vaak een mens gemiddeld knippert.

»Ik weet ’s ochtends niet wat ik ’s avonds in de uitzending ga doen: het is allemaal erg last minute. Gelukkig leef ik zelf redelijk last minute.»

HUMO Het scheelde geen haar of je was nu leerkracht Nederlands.

Chatar «Mijn ouders drongen er op mijn 18de hard op aan dat ik verder zou studeren, terwijl ik geen idee had wat ik wilde doen: leerkracht dan maar.

»Als kind had ik er ook nooit van gedroomd om muzikant te worden, maar ondertussen maakte ik wel al een paar jaar muziek, en ik dacht vaagweg: ‘Als ik daarmee geld zou kunnen verdienen, zou dat best cool zijn.’ Enfin, toen ik in Hasselt op kot zat, heb ik meegedaan aan een onlinewedstrijd om een Erol Alkan-nummer te remixen. Ik heb niet gewonnen, maar mijn inzending ging daarna wel een eigen leven leiden. Op YouTube zag ik hoe grote namen als Boys Noize, Mr. Oizo en Erol Alkan zelf mijn remix in hun livesets gooiden. Hun publiek in Miami, Parijs en Londen werd wild van iets wat ik op een middag op mijn kot in elkaar had gestoken. Ik dacht: ‘Hier kan ik mijn brood mee verdienen.’ Zeer naïef van mij, maar ik ben meteen met mijn studie gestopt.

»Ik heb toen minstens een jaar met moeite de eindjes aan elkaar kunnen knopen. Ik was afwasser in een restaurant en tussendoor probeerde ik muziek te maken, maar ik ben al snel ook met dat afwassen gestopt: ik vond dat ik te veel de veiligheid van het financiële vangnet voelde. Ik wou absoluut van nul beginnen en al mijn tijd aan mijn muziek spenderen.

»Omdat het succes uitbleef, begon ik ’m na een tijdje toch te knijpen (grijnst). Ik heb toen pakken sollicitatiebrieven verstuurd en welgeteld drie antwoorden gekregen. De eerste was van een sapjesbar in Hasselt: ‘Sorry, we hebben ondertussen iemand gevonden.’ De tweede heb ik bewaard, dat was er één van Plopsaland: ‘We denken dat u ongeschikt bent voor de functie van attractiebediende.’ (lacht hard) Probeer je eens voor te stellen hoe groot de klap voor mijn ego was! Te horen krijgen dat je niet eens goed genoeg bent om op ‘Start’ en op ‘Stop’ te drukken. Hoe kan een mens daar nu níét geschikt voor zijn? Het dieptepunt in mijn leven had ik toen wel bereikt.»

HUMO De derde brief kwam van de VRT.

Chatar «In de vacature werd de functie omschreven als ‘creatieve audiofiel’. Ik herkende mezelf daar wel in, en na een paar sollicitatierondes en gesprekken hebben ze uiteindelijk voor mij gekozen. Ik maak nu jingles en radiospots, en de sound van alle VRT-radiozenders. Als ik aan mensen moet uitleggen wat ik doe, zeg ik: ‘Die korte geluidjes voor en na het nieuws waar je nooit op let: die zijn van mij.’

»Bij StuBru vroegen ze me wat later of ik een radioprogramma wilde presenteren. Ik zei: ‘Mja... Ik weet het niet, maar oké, ik doe het en daarna zien we wel.’ Drie seizoenen later zit ik er nog altijd.»

HUMO Vorig jaar ben je gevraagd voor ‘De slimste mens’. Je had hun test met succes doorstaan.

Chatar «Ik had vooral met één van hun cafétesten meegedaan omdat ze maar bleven aandringen. En omdat die test in mijn eigen straat doorging (lacht). Een leuke ervaring, en ik héb even overwogen om deel te nemen – maar ik vond dat ik nog niet genoeg naam had gemaakt als dj. Ik wou niet dat de mensen dachten: ‘Aha, dat is die gast van die quiz – en naar het schijnt is hij ook dj.’ Nee, het moest zijn: ‘Dat is die dj, en nu gaat hij ook iets op televisie doen.’»

HUMO Wanneer heeft een dj het gemaakt in België?

Chatar (haalt de schouders op) «Ik ging er lang van uit dat ik het wel zou voelen als het zover was. En afgelopen november heb ik die prijs op de Red Bull Elektropedia Awards gewonnen.»

'Sta ik op Pukkelpop, dan zijn er in België minstens een dozijn dj's die denken: 'Ik zou daar moeten staan, niet die onnozele Faisal.''

HUMO Je bent toen officieel tot Beste Dj van België gekroond: een mooie titel.

Chatar (lacht) «Inderdaad. Wat kun je anders doen dan die prijs beleefd aannemen en ‘merci’ zeggen? ’t Is heel cool, maar ik ga nu niet denken dat ik beter ben dan al mijn collega’s. Ik heb mijn overwinningsspeech bewust kort gehouden. Ik dacht: de zaal zit vol dj’s en minstens de helft denkt dat ik het niet verdien.

»Het is een jaloerse wereld. Ik vang soms roddels op: dat ik weleens een vooraf opgenomen set draai, bijvoorbeeld, en andere leugens. Allicht door een andere dj of een promotor verspreid, omdat ze een deuk in mijn carrosserie willen duwen. Als ik op Pukkelpop sta, zijn er in België minstens een dozijn dj’s die denken: ‘Ik zou daar moeten staan, niet die onnozele Faisal.’»

HUMO In je speech bedankte je je moeder en je broers, maar niet je vader. Vreemd: hij was vroeger zelf dj.

Chatar (lacht) «Tijdens een stand-upshow vertelde Bill Cosby eens over een jongen die American football-speler werd en het tot in de National Football League schopte. Zijn papa had hem zijn eerste football gekocht, catch met hem gespeeld in de tuin, later elke week zijn college games bijgewoond en hem voortdurend aangemoedigd. Op een dag scoort die jongen zijn allereerste touchdown in de NFL, en hij zegt in de camera: ‘Hi, mom!’ (lacht)

»Ik had natúúrlijk ook mijn pa moeten bedanken, maar het ging allemaal zo snel: ik was niet voorbereid. Maar het is niet alsof hij mij heeft leren dj’en – lang voor mijn geboorte was hij er al mee gestopt. En dat hij vroeger zelf dj was, wordt al vaak genoeg vermeld in interviews: daar moet hij maar tevreden mee zijn (lacht).»


Nooit vakantie

HUMO Op kerstavond 2016 trakteerde je je Twitter-volgers op een quote van de Amerikaanse comedian Louis C.K.: ‘If you’re in pain, this too shall pass. If you’re in luxury, this too shall pass.’

Chatar «Alles is relatief. Voel je je goed? Wen er maar niet te veel aan, want het kan in een vingerknip voorbij zijn. Heb je een rotweek? Straks begint er een andere. De quote omschrijft goed hoe ik in het leven sta – Louis C.K. is trouwens een persoonlijke held: hij maakt niet alléén moppen over zijn vervelende kinderen en zijn dikke buik, hè.

»Ter illustratie: ik maak nu een goede periode mee, maar het scheelde geen haar of het was alweer voorbij. Twee weken geleden had ik een vrij ernstig auto-ongeluk. Ik slipte op het gladde wegdek en knalde tegen een grote steen in een greppel. Auto perte totale, het is echt een wonder dat ik al mijn ledematen nog heb. Nu zitten we hier vrolijk te praten over al mijn geluk en mijn succes, maar voor hetzelfde geld was ik een jaar out met een zwaar rugletsel.»

HUMO Nog op Twitter stel je jezelf droog voor als ‘Not a bad dj’. Je kunt mooie momenten ook kapot relativeren.

Chatar «Mensen zeggen dat weleens. Maar dat ik nooit te lang in dezelfde high blijf hangen, hélpt me ook. Elke bubbel spat ooit uit elkaar, hè. En als je tegen die tijd met één been in de volgende bubbel zit, voel je de impact iets minder hard. Ik ben nu net begonnen bij ‘De ideale wereld’, maar tegelijk ben ik ook bezig met iets compleet anders – nee, ik kan je nog niet vertellen wat dat is.

»Ik neem bijna nooit vakantie. Mijn vakantiedagen bij de VRT gebruik ik voor de opnames van ‘De ideale wereld’. Rustig een dagje op het strand liggen: ik kan me daar niets bij voorstellen. Sommige mensen kunnen zonder problemen de hele dag naar de televisie liggen staren... Niet dat ik dat erg vind: zij zijn nu mijn nieuwe publiek (lacht).

»Ik doe altijd zeventien dingen tegelijk. Ik verdien meer dan genoeg met mijn dj-werk, maar moet ik daarom stoppen met mijn job als jinglemaker? Wat zou ik dan tijdens de week moeten doen? Nu werk ik vijf dagen als een gek, op zaterdag presenteer ik mijn radioprogramma, later op de avond ga ik ergens draaien en ’s zondags werk ik aan mijn eigen muziek. En de week erna opnieuw!»

'Zolang ik de vrouwen niet dichter dan twee meter laat komen, zal ik er wel in slagen niet in een relatie te verzeilen'

HUMO Je hebt geen vaste relatie. Voelt dat als een gemis?

Chatar «Maar nee. Ik heb het daar nu ook te druk voor. Als ik me niet voor de volle 100 procent kan geven, waarom zou ik het dan doen? Het lijkt me ook niet eerlijk tegenover de ander.»

HUMO Op iemand verliefd worden: kan dat een bewuste keuze zijn?

Chatar «Tot nu toe is het me redelijk goed gelukt om de vrouwen af te houden. Als ik ze niet dichter dan twee meter laat komen, zal ik er wel in slagen niet in een relatie te verzeilen (lacht).»


Het pissen van azijn

HUMO Op 31 januari is het precies één jaar geleden dat je aan het Sportpaleis werd gearresteerd toen een steward dácht dat je aan het filmen was, wat die avond niet mocht. De politie heeft je hard aangepakt en je hebt een halve nacht in de cel doorgebracht. Excuses heb je nooit gekregen.

Chatar «Ik was al bang dat je er niet over zou beginnen (lachje).»

HUMO Je zei toen dat je een klacht zou indienen bij het Comité P. Wat is daarmee gebeurd?

Chatar «Nog niets. Ik heb een telefoontje van mijn advocaat gekregen: ze zijn ermee bezig. Ik heb er alle vertrouwen in dat ze mijn klacht niet onder de mat zullen vegen. Alleen werkt het systeem blijkbaar ontzettend traag. Of iemand vertoont daar uitstelgedrag. Of ze weten zelf niet goed hoe ze met de situatie moeten omgaan.

»Getuigen hebben ze in elk geval, want ik heb op Twitter een oproep gedaan en een heel aantal mensen hebben zich meteen aangemeld.»

HUMO Zowel jij, je toenmalige vriendin als de getuigen zeiden dat je je niet hebt verzet toen de politie erbij gehaald werd. Toch las ik in de krant dat één agent zijn elleboog heeft gebroken: hoe is dat gebeurd?

Chatar «Daar heb ik geen idee van. Misschien is hij in de opwinding over zijn eigen veters gestruikeld? Ik heb ooit mijn pols gebroken tijdens het basketbal: bij elke fysieke inspanning loop je dat risico.»

HUMO Het voorval speelde zich anderhalve maand vóór de aanslagen in Brussel en Zaventem af. Heb je ondervonden dat de selectieve controles sindsdien nóg strenger zijn geworden?

Chatar «Natuurlijk. Ik heb me aan de ingang van een andere concertzaal eens half moeten uitkleden. Zogezegd een routinecontrole, maar bij de blanke dame voor mij en de nette, oudere heer na mij volstond het dat ze hun ticket lieten zien. Uit beleefdheid noem ik de naam van de zaal niet, maar het is nota bene wél een plaats waar ik al verschillende keren had gedraaid.»

HUMO Went dat?

Chatar «Nu komen we bij het allertriestigste van de hele zaak: já, dat went. Ik ben zover gekomen dat ik me, wanneer ik uitgebreid word gefouilleerd, al lang niet meer dik maak over de onrechtvaardigheid. ‘Ik zal maar doen wat ze zeggen, dan is het na twee minuten voorbij.’ Natúúrlijk, want als ik eerst een kwartier probeer uit te leggen dat ik het straf vind, en dat ik me afvraag of ik er alleen wegens mijn huidskleur word uitgepikt, duurt het een kwartier plus twee minuten voor ik binnen ben. Dan verkies ik de korte pijn. Veel van mijn vrienden reageren met: ‘Als ik hier zo word behandeld, ben ik weg.’ Die reflex heb ik niet.»

HUMO Op internetfora word je niet alleen op je achtergrond, maar ook op je beroep afgerekend: ‘Ik kan me al voorstellen met welke arrogantie zo’n omhooggewaaide StuBru-snoeshaan z’n verontwaardiging etaleerde.’

Chatar «Hoe meer rollen ik invul, des te meer vooroordelen er blijven plakken. Ik heb een dikke nek omdat ik een publiek figuur ben. Ik drink en snuif me te pletter omdat ik deejay. Ik ben agressief omdat ik een Marokkaan ben. En omdat ik op de radio alleen op zaterdag presenteer, ben ik op weekdagen een lanterfantende nietsnut. Wat kun je daartegen beginnen? Niets.»

HUMO Heeft het alleen met afgunst te maken?

Chatar «Het cliché wil dat zo’n azijnpisser een trieste mens is die op maandagavond eenzaam voor zijn computer zit. Maar voor hetzelfde geld zijn het mensen die wél succesvol zijn en er een boeiend sociaal leven op na houden, en die tegelijk toch nog een uitlaatklep nodig hebben. Ik snap alleen niet wat ze erbij denken te winnen. Zou er in de geschiedenis van de azijnpisserij ooit iemand zijn geweest die heeft bereikt wat hij wou?»

'Faisal en de andere sidekicks van 'De ideale wereld': 'Soms vraag ik me weleens af: 'Ben ik hier nu omdat ik talent heb, of was ik een vinkje op de checklist?''


HUMO In de ‘De ideale wereld’-trailer van het lopende seizoen zeg jij terloops dat je gekozen bent ‘voor de quota’. Grappig, maar voel je je af en toe echt een excuusallochtoon?

Chatar «Soms vraag ik me weleens af: ‘Ben ik hier nu omdat ik talent heb, of was ik een vinkje op de checklist?’ Ik kan mezelf meestal wel overtuigen van het eerste, dat is ook beter voor mijn gemoedsrust.

»Ken je de film ‘8 Mile’? Daarin doet Eminem mee met wat ze rap battles noemen: je moet je tegenstander improviserend en zo gevat mogelijk verbaal onderuithalen. In de final battle gooit Eminem het concept om: door zichzelf belachelijk te maken, laat hij zijn tegenstander zonder munitie achter. Dat doe ik ook. Als ik de voor de hand liggende moppen zélf maak, weten de azijnpissers niet meer wat ze moeten zeggen. De meeste mensen willen niet in herhaling vallen. Enfin, alleen de domste azijnpissers.»

'Als kinderen me vroegen waarom ik niet op mijn kameel naar school was gekomen, zei ik: 'Ik ben op uw ma naar hier gereden''

HUMO Herinner je je het moment waarop je voor het eerst besefte dat je mensen voor jou kon winnen met humor?

Chatar «Natuurlijk niet. Zoals jij het formuleert, klinkt het als de definitie van een psychopaat: ‘Als ik op dit gevoel inspeel, krijg ik dat gedaan van de mensen...’ Ik heb wel een natuurlijke reflex om grappig proberen te zijn, maar dat is zonder bijbedoelingen.

»Mogelijk heb ik mijn gevoel voor humor wel ooit aangescherpt bij wijze van zelfverdediging. Als tiener ging ik naar een katholieke school, de enige mogelijkheid om in Lommel humane wetenschappen te studeren, en van de zeshonderd leerlingen daar was ik de enige allochtoon. Als klein, dik Marokkaantje was ik er de vreemde eend in de bijt, en dan volgt het pesten haast vanzelf. Wie elke dag vragen krijgt als ‘Waar is je schaap?’ of ‘Waarom kom je niet met je kameel naar school?’, kan maar beter met gevatte antwoorden terugslaan.»

HUMO Wat was je standaardantwoord op die laatste vraag?

Chatar «Ik weet het niet meer. Allicht iets als: ‘Ik ben op uw ma naar hier gereden.’ (lachje)»

HUMO Heb je een gelukkige jeugd gehad?

Chatar «Ja. Thuis kreeg ik altijd veel steun, en we zijn nog altijd erg close met elkaar. Ik heb in mijn jeugd nooit grote tegenslagen gekend, en mijn ouders hebben me geleerd gelukkig te zijn met weinig. Op mijn 18de kreeg ik geen nieuwe auto of zo, en we zijn nooit op vakantie geweest – maar ik had dat ook niet nodig. Dat mis ik bij veel mensen; ze zijn niet tevreden met wat ze hebben, maar focussen op wat ze niet hebben.»

HUMO Vorige week publiceerde schrijver Fikry El Azzouzi in De Morgen een opiniestuk met ironische vuistregels voor alle ‘medeallochtonen die het ook willen maken’. Een opleiding tot knuffelallochtoon.

Chatar «Ik háát het woord ‘knuffelallochtoon’: het herleidt mensen tot dieren of objecten. Tot ‘iets leuks’ dat ‘ten dienste van’ staat.»

HUMO Eén regel van El Azzouzi: ‘Lach mee met flauwe moppen, hoe luider hoe beter. Vooral als het gaat om Marokkanen, moslims en vrouwen ken ik de gedragscodes vrij goed. Bij Marokkanen lach ik luid, met moslims wordt het wat luider en als het over vrouwen gaat, houd ik mij in.’

Chatar «Dat soort regeltjes herken ik. Ik betrap mezelf er ook op dat ik af en toe lach met grappen die ik helemaal niet leuk vind. Omdat ik niet bekeken wil worden als ‘die zure allochtoon’.»

HUMO Nog één: ‘Om je voorbeeldig te gedragen, moet je je dommer voordoen, dat geeft meer kans op slagen.’

Chatar «Dat doe ik nooit. Iedereen moet altijd proberen zijn beste zelf te zijn, allochtoon of niet.

»Mijn pa hanteert die tactiek soms wel, merk ik. Toen we samen mijn eerste tweedehandse auto gingen kopen, stelde hij een paar domme vragen aan de verkoper, genre: ‘Werkt dit nog goed?’ Terwijl hij mecanicien is geweest en best wist in welke staat de auto zich bevond. Hij deed dat om te peilen of de verkoper hem wilde bedriegen. Soms doet hij ook alsof hij niet goed Nederlands spreekt, om te zien hoe de mensen hem behandelen. Maar ik weet niet of dat eigen is aan een allochtoon.»

HUMO Je bent moslim. Hoe praktiserend ben je?

Chatar «Ik ga niet elke week naar de moskee, en bidden doe ik ook niet. Ik zou bijna zeggen: ‘praktiserend waar mogelijk’ – maar dat klopt niet: ik zou in principe makkelijk elke week naar de moskee kunnen gaan. Misschien ‘praktiserend waar comfortabel’, maar dat klinkt grof. Ik ben een vrij westerse moslim. Ik doe wel mee met de ramadan, ook al omdat het maar één keer per jaar is.»

HUMO Atheïsten zeggen vaak: ‘Zelf geloof ik niet, maar ik kan me wel voorstellen dat anderen er op moeilijke momenten troost uit halen.’

Chatar «Ik denk vaker aan God op goede dan op slechte momenten. Ik heb het geloof in elk geval altijd als vanzelfsprekend beschouwd. Pas sinds ik volwassen ben, ontmoet ik mensen die daar vragen over hebben. Bij de VRT word ik omsingeld door sceptici en atheïsten (lacht).

»Ik denk soms dat mijn geloof mij van het slechte pad weghoudt. Net zoals elke 15-jarige ging ik vroeger, tijdens de middagpauze op school, in het Kruidvat snoepjes pikken. Maar achteraf zat ik toch altijd met een schuldgevoel. Dat het tegen de wet was, stoorde mij niet zo. Dat het niet mocht van mijn geloof, vond ik véél erger. Vooral omdat er in het Kruidvat geen zeven camera’s hingen en ‘de wet’ mij eenvoudigweg niet kon zien. Wie in God gelooft, heeft wel voortdurend het gevoel dat hij bekeken wordt.»

HUMO Je drinkt geen alcohol, maar elk weekend meng je je beroepsgewijs in het nachtleven.

Chatar (lacht) «Mensen komen me in een zatte bui altijd veel te veel vertellen. Ze vergeten dat ik het me de dag erna nog allemaal glashelder voor de geest kan halen. Wat ik allemaal wéét... Ik kan levens verwoesten, jong! (lacht)»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234