Feestjes met beestjes: hoe dierenliefde gelukkig en gezond maakt

Diereneigenaars leven langer en zijn gelukkiger, verklaarden wetenschappers recent nog. Dieren weten mensen ook te verenigen. Wij besnuffelden bekende baasjes, op zoek naar het geheim van dierenliefde. ‘De grootste vriendschappen in mijn leven zijn met dieren geweest.’

'Ik vind alle dieren fantastisch: zet mij oog in oog met een konijn of met een biggetje en de vonk springt over'


CHRIS DUSAUCHOIT: ‘Bed vol dierenknuffels’

Met zijn boek ‘Honden zoals ze echt zijn’ wil Chris Dusauchoit een heleboel fabels over honden de wereld uithelpen. Zelf deelt hij z’n huis met een golden retriever en een ruwharige teckel, en in zijn tuin staan twee ezels te grazen.

CHRIS DUSAUCHOIT «Vroeger had ik hier een schaapje rondlopen. Toen dat stierf, heb ik voor mijn 40ste verjaardag een ezel gekregen, en omdat ezels best niet alleen blijven, heb ik er nog eentje bijgezet.»

HUMO Heb je wat aan ezels?

DUSAUCHOIT «O ja, ik noem ezels soms ‘honden in een paardenlijf’. Het zijn aanhankelijke dieren: ze komen kopjes geven, en als ze je ’s morgens de deur zien uitgaan, beginnen ze te balken — waar ze prompt mee ophouden als je ze goeiemorgen wenst. Bovendien vragen ezels weinig onderhoud. Hun hoeven moeten bekapt worden door een smid en je moet ze een paar keer per jaar ontwormen, maar dat is het zowat.»

HUMO Ben jij altijd een dierenliefhebber geweest?

DUSAUCHOIT «Zeker. Als kind had ik een bed vol dierenknuffels. Een hond kregen we helaas niet. De uitleg was dat mijn zus allergisch was, maar ik denk dat mijn moeder al de handen vol had met haar zes kinderen. We hebben wel hamsters gehad, maar dat is toch niet hetzelfde. Als ik ergens kwam waar een hond was, waren ze mij kwijt aan dat beest (lacht). Zodra ik het huis uit was, heb ik mij een hondje aangeschaft en sindsdien heb ik nooit meer zonder honden geleefd.

»Honden slaan een brug tussen mens en natuur, dat verklaart een groot deel van hun aantrekkingskracht. Bovendien zijn ze altijd blij als je thuiskomt en beoordelen ze je niet. Een huis zonder honden voelt leeg aan voor mij. Met een hond heb je altijd iemand om mee te spreken en te lachen. Ze doen ook erg voorspelbare dingen: ik kan niet in een pot roeren zonder dat mijn honden bij me komen staan. Ik zeg dan elke keer: ‘Ah, komen jullie je baasje helpen met koken?’ Altijd hetzelfde, elke dag opnieuw (lacht). Dat is aangenaam.»

HUMO De band tussen mens en hond bestaat al 36.000 jaar, maar terwijl honden vroeger een taak hadden en bijvoorbeeld het erf bewaakten, zijn het nu vooral gezelschapsdieren.

DUSAUCHOIT «Vanaf ongeveer 1830 is bij de burgerij het idee ontstaan dat je ook gewoon zomaar een hond kan houden — in het licht van die 36.000 jaar is dat dus nog maar pas.

»Nu zien we honden vaak als een bron van onvoorwaardelijke liefde, maar we mogen onze huisdieren niet te veel menselijke trekjes toedichten. Ik las vorige week nog ergens: ‘Wat wil jij weten over de olifantenbaby’s?’ Dat zijn geen baby’s, dat zijn kalveren: waarom noemen we ze dan niet zo? Als je dieren gaat verdisneyen, dicht je ze kwaliteiten toe die ze absoluut niet hebben: ‘Mijn hond heeft mijn dure zetel kapotgebeten, hij zal nu wel een schuldgevoel hebben.’ Maar honden kennen helemaal geen schuldgevoel. Het zijn geen kwispelende kinderen op vier poten.

»Honden zijn dan ook weer geen veredelde wolven. We weten dat ze de gezichten en de intonatie in de stem van mensen kunnen lezen, en dat ze zelfs min of meer kunnen achterhalen wat we zeggen. Dat is het gevolg van domesticatie, want wolven kunnen dat absoluut niet. Ook katten zijn daar minder bedreven in, dat maakt honden uniek.»

HUMO Je schrijft dat honden zelfs liever bij mensen zijn dan bij soortgenoten.

DUSAUCHOIT (knikt) «Twee honden met verlatingsangst, hebben allebéí verlatingsangst als hun baas de deur uit is. Een andere hond maakt de afwezigheid van een mens niet goed. Nog merkwaardiger: als een mens en een hond elkaar in de ogen kijken, komt er oxytocine (het ‘knuffelhormoon’, red.) vrij in de hersenen van de mens én in die van de hond.»

HUMO Ik las het verhaal over Tommy, een Duitse herder die met zijn baasje Maria elke dag naar de kerk ging. Nadat Maria overleden was, bleef Tommy elke dag naar die kerk terugkeren. Ontroering alom bij de andere kerkgangers, maar volgens jou mogen we zo’n gedrag niet romantiseren.

DUSAUCHOIT «Dat doet Tommy wellicht enkel omdat hij in die kerk medelijden, knuffels of eten krijgt. Vorig jaar in de krant: ‘Reiger rouwt om dode vrouw.’ Heel Vlaanderen was ontroerd omdat een reiger bleef terugkeren naar het huis van een overleden vrouw. Dat beest werd gewoon door die vrouw gevoederd en bleef daardoor terugkomen. Zo simpel is dat. Ik zou graag morgen eens dat huis bezoeken om te zien of die reiger daar nog komt: hoogstwaarschijnlijk niet. Je mag best op een emotionele manier van je beest houden, maar je moet ook nuchter blijven.»

HUMO Afgelopen december in het nieuws: honden zouden slimmer zijn dan katten. Onderzoekers aan de Vanderbilt Universiteit in het Amerikaanse Nashville constateerden dat honden 530 miljoen hersencellen hebben. Katten hebben er 250 miljoen — ter vergelijking: de mens heeft er 16 miljard.

DUSAUCHOIT «Dat is de eeuwige en deels amusante strijd tussen katten- en hondenliefhebbers. Maar dat het ene beest superieur zou zijn aan het andere, is een foute discussie. Het is makkelijker om een hond proeven op te leggen dan een kat — als een kat geen zin heeft, doet die hoegenaamd níéts. Kan je dus een juiste proef opstellen om hun intelligentie te vergelijken? Je mag er ook niet zomaar van uitgaan dat honden intelligenter zijn omdat ze meer hersenverbindingen hebben.»

HUMO Een Zweedse studie wees dan weer uit dat hondeneigenaars langer leven, omdat ze minder last hebben van stress, een hoge bloeddruk, en hart- en vaatziekten.

DUSAUCHOIT «Een kat hoef je niet uit te laten, maar met een hond ga je meerdere keren per dag wandelen: dan ben je meer in beweging, wat vanzelf die positieve effecten met zich meebrengt.»

HUMO In Villa Samson kunnen patiënten van het UZ Brussel dierentherapie volgen: omgang met dieren zou depressies doen dalen en de pijndrempel verhogen.

DUSAUCHOIT «Een prachtig initiatief. De positieve effecten van kantoorhonden vind ik nog interessanter, die doen stress op de werkvloer dalen en humor bovendrijven. Of neem assistentie- en geleidehonden: hun baasjes worden uit hun isolement gehaald omdat mensen nu eenmaal liever een blinde aanspreken over zijn hond dan over zijn witte stok.»

HUMO Je raadt eenzame lezers van je boek aan om geen Tinderaccount te nemen, maar een hond.

DUSAUCHOIT «Ik heb dat zelf ervaren toen ik twee golden retrievers had. Als ik daarmee een terrasje deed of door het park liep, werd ik geheid aangesproken. Of kijk naar hondenweides, dat zijn de geknipte plekken om andere hondeneigenaars te ontmoeten. Honden openen deuren.»

HUMO Wanneer gaat dierenliefde te ver?

DUSAUCHOIT «Op sociale media zag ik Paris Hilton onlangs op de catwalk waggelen met een chihuahua op de arm. Dat beestje gaf voortdurend te kennen dat hij dat níét tof vond, maar daar besteedde zij geen aandacht aan. Een hond is geen stel oorbellen, hè.»

HUMO Ik schrok toen ik las dat het Brusselse bedrijf Dog Chef vers bereide maaltijden voor honden aan huis levert. Baasjes kunnen kiezen tussen kip met rijst en groenten of rundvlees met pasta en groenten.

DUSAUCHOIT «Alsof honden graag pasta eten! Het interesseert hen ook niet hoe hun eten eruitziet, wél hoe het ruikt. Moet je een kat tonijn of wild geven? Ik stel me daar vragen bij, maar als mensen zo gek zijn: laat ze doen. Ik heb liever dat ze te veel geld aan hun dieren uitgeven, dan dat ze die beesten doodkloppen.»

HUMO Ook frappant: het Californische echtpaar Turpin hongerde zijn kinderen uit, maar de twee maltezers in huis waren gezond en wel. Zegt dat wat over de band tussen mens en dier?

DUSAUCHOIT «Ik kan je enkel iets zeggen over de omgekeerde situatie: psychopaten blijken als kind vaak dieren gefolterd of gedood te hebben. Als mensen een dier ernstig verwaarlozen, kan je je dus ook afvragen hoe ze met andere mensen omgaan.»


SAARTJE VANDENDRIESSCHE: ‘Naakt de straat op’

'Trek ik mijn loopschoenen aan, dan gaat Fiji al bij de deur staan - ze gaat altijd mee joggen'

Dat er geen hond naar ‘Op de man af’ kijkt, is alvast een leugen: de sportieve uitdagingen van Saartje Vandendriessche doen elke week zo’n 800.000 kijkers op Eén afstemmen. Maar kijkt haar eigen bordercollie Fiji ook?

SAARTJE VANDENDRIESSCHE «Aan die naam hangt een anekdote vast. Ze heeft een stamboom en haar naam moest beginnen met ‘f’. Ik had al ‘Fiji’ in gedachten, en toen we haar uit het nest gingen kiezen vroeg ik aan de fokker hoe ze voorlopig ingeschreven stond. Bleek dat ook ‘Fiji’ te zijn! Ik was meteen verkocht.

»Fiji knuffelt enorm graag. Ze gaat iedereen altijd uitgebreid gedag zeggen: hoe meer aandacht ze krijgt, hoe beter (lacht). Bordercollies zijn heel slimme honden. Als je er veel tijd aan besteedt, kan je er prachtige dieren van maken die goed op je afgestemd zijn. Ik ben ermee naar de hondenschool geweest, en toen ik nog omroepster was, nam ik haar mee naar het werk. Daar werd ik vaak op aangesproken: ‘We begrijpen dat je graag je hond meeneemt, maar moet die echt mee tot in het restaurant van de VRT?’ (lacht)

»Voor ‘Vlaanderen vakantieland’ nam ik Fiji ook vaak mee: zodra er zich iets in de natuur afspeelde, was ze erbij. We kennen elkaar door en door, ze weet meteen wat ik bedoel als ik naar haar kijk. En trek ik mijn loopschoenen aan, dan gaat ze al bij de deur staan — ze gaat altijd mee joggen. Ik ga ook nooit naar zee zonder haar, dat is gewoon niet plezant.»

HUMO Heb je die liefde voor honden altijd gehad?

VANDENDRIESSCHE (knikt) «Thuis hebben wij altijd honden gehad. Toen ik zes was, gingen we eens eten bij kennissen die een dobermannpuppy hadden. Ik was er de hele avond mee aan het spelen, en toen we naar huis vertrokken, zeiden die mensen: ‘Neem ’m maar mee.’ Ik was zo blij! Dat hondje sliep zelfs bij me in bed.

»Ik ben altijd met honden bezig geweest, en ik begrijp ze ook heel goed. Ik zie helaas veel mensen die absoluut een hond willen, maar er geen tijd voor hebben, en het dier dan maar in een asiel droppen. Mijn hart breekt als ik honden zie die de hele tijd buiten aan een ketting liggen of in een kooi zitten. Een hond moet vrij kunnen rondsnuffelen.

»Dieren moeten diéren blijven – je moet een hond geen kleren aantrekken – maar ik praat wel tegen Fiji alsof het een mens is. Op het kinderlijke af: de ‘poezewoefkes’ en ‘schattebollekes’ vliegen in het rond. Vroeger noemde ik mijn dochter, net zoals Fiji, weleens ‘kleine’. Met als resultaat dat ze allebéi opkeken als ik zei: ‘Kom kleine, we zijn weg!’ (lacht) Mijn dochter Mille is ook gek op de hond: ze zit Fiji voortduren te bepotelen en later wil ze dierenarts worden.»

HUMO Mensen met huisdieren zouden gelukkiger zijn dan mensen die geen dier in huis hebben. Waaraan ligt dat, volgens jou?

VANDENDRIESSCHE «Ze toveren een glimlach op je gezicht. Als je een avond alleen thuis bent, is er nog altijd je hond. Je hond is je maatje die je onvoorwaardelijke liefde geeft. Een hond is echt een cadeau: ze staan altijd voor je klaar en zijn altijd welgezind. Fiji maakt echt deel uit van het gezin. Vroeger had ik twee bordercollies: ze stonden samen met Mille op haar geboortekaartje, als statement.

»De liefde voor je hond maakt je natuurlijk ook kwetsbaar. Ik vond het verschrikkelijk toen m’n andere bordercollie stierf. Soms vraag ik me af hoe ik zal reageren als ik Fiji verlies: ik ga dat niet overleven! We hebben al tien jaar lief en leed gedeeld, Fiji valt niet te overtreffen.»

HUMO Om te eindigen zoals we begonnen zijn: nog een anekdote?

VANDENDRIESSCHE «Ik ging eens met mijn lief op stap en wilde Fiji per se meenemen. Maar in zijn auto kon ik, in tegenstelling tot in die van mij, Fiji niet zien zitten in de koffer. Toen we terug thuis waren en ’s avonds gingen slapen, droomde ik dat Fiji aan het stikken was. Ik schrok wakker: ‘Waar is Fiji? WAAR IS FIJI?’ Ze zat nog in de koffer! Toen ben ik naakt de straat op gerend om Fiji uit die koffer te bevrijden. Ik ben daar weken niet goed van geweest: dat ik haar vergeten was!»


SAMMY MAHDI: ‘Masseren in co-ouderschap’

'Niet dat ik m'n hele leven met die hond deel, maar sommige dingen vertel ik haar wel'

Werd nog bekender dan haar baasje na diens doortocht in ‘De slimste mens’: Pamuk, de chowchow van Jong CD&V-voorzitter Sammy Mahdi. Ook ons wist ze te bekoren toen ze lag te geeuwen tijdens een mop van jurylid Sam Gooris. Goeie timing!

SAMMY MAHDI «De dagen na haar passage op tv was Pamuk een grote vedette. Op café werd zij het eerst herkend en pas een halve minuut later keken mensen mij verbaasd aan: ‘Ah, die is er ook.’

»Vroeger was ik geen grote hondenliefhebber, ik was er zelfs een beetje bang voor. Wij hebben thuis nooit een hond gehad, dus ik kon bijvoorbeeld hun reacties niet goed inschatten. Vorig jaar heeft mijn toenmalige vriendin mij toch kunnen overtuigen om een hond in huis te halen. Dat was niet eens een grote aanpassing, want Pamuk was een lief, klein, onschuldig beestje. Dat is ze nog altijd, al is ze al lang geen puppy meer.

»We hebben voor een chowchow gekozen, niet alleen omdat die er schattig uitzien, maar omdat het een ras is waar je weinig over te klagen hebt. Chowchows hebben een kleine longinhoud, dus een lange wandeling of een eindje joggen zit er niet in — wat goed is, want ik ben zelf ook niet zo sportief.»

HUMO Loop je niet de hele dag door te stofzuigen?

MAHDI «Als je een chowchow elke dag vijf minuutjes borstelt, valt dat goed mee. Je moet wel opletten voor huidproblemen en voor infecties aan de neus, ogen en oren want dat haar zit overal. Ze heeft haar naam trouwens aan haar vacht te danken: ‘pamuk’ is Turks voor ‘katoen’.»

HUMO Ook Filip Peeters nam zijn hondjes mee naar de opnames van ‘De slimste mens’, maar liet ze backstage — waar ze hun gevoeg gedaan hebben.

MAHDI (lacht) «Dat zou Pamuk nooit doen. Of beter, dat is me nog maar één keer overkomen. Op het werk dan nog (lacht). Ik neem haar ondertussen niet meer mee naar kantoor: niet iedereen is een even grote hondenfan.»

HUMO Nochtans zou een kantoorhond de sfeer op het werk bevorderen.

MAHDI «Ik ben ervan overtuigd dat mensen beter werken met een dier in de buurt. Af en toe een hond zien voorbijlopen doet de stress dalen.

»Pamuk heeft mijn leven veranderd. Zodra ik ’s morgens mijn ogen open, is ze enorm blij om me te zien. Mensen spreken me ook vaker aan op straat als ik Pamuk bijheb. Je raakt aan de praat met mensen die je anders zouden voorbijlopen, dat vind ik aangenaam. Mocht iedereen zich een hond aanschaffen, dan zouden we mekaar vaker aanspreken.»

HUMO Deel je Pamuk met je ex?

MAHDI «Ja, we hebben co-ouderschap (lacht). Als ze bij m’n ex is, dan is m’n huis echt leeg en zit ik vaak aan Pamuk te denken. Maar dat doe ik eigenlijk ook op het werk als de hond bij mij thuis is. Als Pamuk een tijd niet bij mij is, dróóm ik zelfs over haar. Ik vergelijk die hond met een baby: je bent er zo vaak mee bezig en je krijgt er zoveel liefde van, dat je er een heel sterke band mee ontwikkelt. Ze voelt het ook aan wanneer er iets niet goed zit: dan komt ze naar mij toe om liefde te geven.»

HUMO Denk je soms: ‘Nu gaat m’n liefde voor Pamuk misschien een beetje te ver?’

MAHDI «Ik val soms in slaap naast haar op haar matje tijdens het knuffelen of masseren — wat ze heel graag heeft. Als ik dan wakker word, denk ik weleens: ‘Als mensen dít zouden zien, verklaren ze mij gek.’ (lacht) Vroeger lachte ik met mensen die tegen hun hond praatten. Nu weet ik dat je dat spontaan doet. Niet dat ik m’n hele leven met die hond deel, maar sommige dingen vertel ik haar wel. Echt, Pamuk heeft m’n leven positief beïnvloed.»


VERONIQUE PUTS: ‘De kat is mijn muze’

'Als iemand mij zou willen scheiden van m'n katten, dan ziet die mens mij niet graag'

Al vijf jaar lang schrijft Veronique Puts elke week ‘Miauwkes’, haar column in Dag Allemaal over haar katten. Daar zijn een heuse internetcommunity, zes boeken en de Miauwkes Award (uitgereikt aan iemand die zich belangeloos inzet voor zwerfkatten) uit voortgevloeid. Naast haar katten durft ook haar man Geert Hoste weleens te spinnen in haar schoot.

VERONIQUE PUTS «Ik heb al heel mijn leven katten. Nu zijn dat twee Devon Rexkatten, Pernod en Cootje — een afkorting van Little Miss Côtes du Rhône. Al m’n katten krijgen een naam die naar wijn verwijst. Volgens mij is die liefde voor katten aangeboren. De eerste versjes die ik ooit voor mijn moeder geschreven heb, gingen over katten. Ik vind katten elegant en mooi, al ben ik vooral voor hun karakter gevallen.»

HUMO Omdat ze meer op zichzelf zijn dan pakweg honden?

PUTS «Enkel mensen die katten niet goed kennen, beweren dat. Ik vind katten zéér trouw en aanhankelijk. Je moet katten wel goed observeren om ze te kunnen lezen. Hun gedrag is minder voorspelbaar dan dat van een hond: ze kwispelen niet en ze reageren niet op commando’s. Maar mijn grootste vriendschappen zijn er met katten geweest.»

HUMO Groter dan die met mensen?

PUTS «Als je ’t puur over vriendschap hebt, wel. Ik wil geen afbreuk doen aan menselijke vriendschap en ik weet dat het verleidelijk is om menselijke gevoelens te projecteren op katten, maar volgens mij kunnen mensen en katten een echt bijzondere band hebben. Je kan geen ruzie maken met een kat en katten vellen geen oordeel: ze zijn een zwijgende compagnon de route.

»Ik breng tijd door met mijn katten die ik niet met mensen doorbreng, daardoor zijn we erg close. Ik fotografeer ze, teken ze en schrijf erover: de kat is mijn muze en mijn onderwerp. Als je met een artistiek project bezig bent, is het cruciaal om je te kunnen focussen. Katten helpen daarbij: ze leren me in het nu te leven. En wanneer ze op je toetsenbord gaan liggen om te tonen ‘Nu ben ik aan de beurt!’, werkt dat ook een beetje therapeutisch. Mijn atelier zonder katten, dat werkt totaal niet.»

HUMO De band tussen hond en mens is al duizenden jaren oud, maar hoe zit het met katten?

PUTS «De kat is nog maar sinds de vorige eeuw een echt huisdier. Tot die tijd hadden ze een functie, bijvoorbeeld ongedierte vangen op de boerderij. Kattenvoer bestaat nog maar een goeie eeuw, voor die tijd werd een kat niet gevoederd. Een kat zorgde voor zichzelf en leefde rond huis en haard omdat ze daar warmte en muizen konden vinden, maar echt met katten leven zoals wij nu doen, is iets heel recents.»

HUMO Katten zullen dus alleen maar aanhankelijker worden?

PUTS «Zeker. Je ziet dat al bij raskatten die puur op karakter gefokt worden: het wilde element verdwijnt steeds verder naar de achtergrond. Maar laat dat geen pleidooi zijn voor raskatten: ik heb katten uit asielen gehaald en alle mogelijke kneuzen in huis genomen, en het waren allemaal fantastische compagnons.»

HUMO Worden mensen niet net aangetrokken door de wilde natuur van een kat?

PUTS «De meeste mensen vinden het toch vrij gruwelijk wanneer hun kat komt binnenwandelen met een halflevende muis in z’n bek, hoor. Sommige mensen willen zelfs van hun kat een vegetariër maken. Maar dat mag je absoluut niet doen, een kat heeft vlees nodig. Een muis is voor een kat wat een antilope voor een leeuw is.

»Ik denk dat juist de aaibaarheid van de kat een grote aantrekking uitoefent, hun zachtheid is fysiek ontzettend aangenaam. En ze spinnen, je kan hóren dat ze je aanrakingen aangenaam vinden.»

HUMO Je wijdde verschillende columns aan het rouwproces van Pernod nadat je vorige kat Chatblis overleden was: hoe rouwen katten?

PUTS «Je kan hun emoties natuurlijk niet vertalen naar menselijke emoties, maar je ziet duidelijk dat hun gedrag verandert. Pernod heeft nachtenlang door het huis lopen zoeken en miauwen — hij sliep altijd samen met Chatblis. Hij begon zich ook zodanig obsessief te likken dat hij er een rauwe plek op z’n borst aan overhield. Hij at niet genoeg en wilde voortdurend opgetild worden. Dat heeft geduurd, tot ik Cootje erbij gehaald heb, daarna werd alles weer goed.»

HUMO Heb je ook wat met honden?

PUTS «Honden ken ik veel minder goed, maar ik zie het wel gebeuren dat ik ooit een hondje in huis haal. Ik vind alle dieren fantastisch: zet mij oog in oog met een konijn of met een biggetje en de vonk springt ook over. Ik heb als kind jarenlang een tamme gans gehad, dat was m’n beste vriendin.

»Dieren zijn fantastische wezens met een enorme puurheid. Ze leven in het nu en weten jou daar ook in te halen of te houden. Hun weerloosheid kan mij ook enorm raken. Daarom raakt het mij verschrikkelijk als mensen niet goed zijn voor dieren. Als je een dier verwaarloost of mishandelt dat zo open en kwetsbaar is: vreselijk.»

HUMO In ‘Café Corsari’ vertelde je man enkele jaren geleden dat je je katten boven hem zou verkiezen, mocht hij je voor de keuze stellen.

PUTS (lacht) «Ik zie het zo: als iemand mij zou willen scheiden van m’n katten, dan ziet die mens mij niet graag. Mijn katten en ik zijn onafscheidelijk. Pas op, mijn man en de katten evenzeer, hoor. Hij heeft hele theaterprogramma’s geschreven met een kat op z’n schoot. Die liefde voor katten heeft er bij hem wel niet altijd ingezeten, die heeft hij van mij gekregen.»

HUMO Vind je soms dat je liefde voor katten te ver gaat?

PUTS «Ik ben vrij nuchter: mijn katten mogen niet in de slaapkamer, en van m’n eten moeten ze afblijven. Ik weet ondertussen dat katten je leven overnemen als je ze daar de kans toe geeft. Ik ken zoveel mensen die slapen met hun kat en vijf keer per nacht wakker worden omdat die kat over hun gezicht loopt: been there, done that (lacht). En ik ga ook niet naar de markt om verse tonijn voor de kat. Al heb ik Pernod wel ’ns een mutsje opgezet. Hij staat dat toe omdat hij weet dat ik daar gelukkig van word, maar dan haat hij mij voor de rest van de dag (lacht).»


BEN WEYTS: ‘Knuffelen met varkens’

'Mijn varkens zijn zussen, ze heten Kotelet en Mignonette. Maar die namen zijn geen verwijzing naar wat hen te wachten staat'

Zijn job noopt hem om het op te nemen voor beesten allerhande, maar schuilt er in Vlaams minister voor Dierenwelzijn ook waarlijk een grote dierenvriend?

BEN WEYTS «Natuurlijk, je moet toch begaan zijn met je bevoegdheden. Ik ben een plattelandsjongen, geboren en getogen in Dworp, waar ik nog altijd woon. Wij hebben thuis altijd dieren gehad: honden, katten, paarden, geiten, ganzen, schapen, kippen, konijnen en zelfs een koe.

»Nu hebben we twee varkens, een asielhond en een asielkat. In de tuin krijgen we geregeld bezoek van een ooievaar en van wilde eenden en ganzen. En onze buren hebben paarden: het is leuk om omringd te zijn door dieren.»

HUMO Waarom koos u voor varkens?

WEYTS «Waar we vroeger woonden, kwamen vossen onze kippen vangen. Mijn vrouw dacht dat het een goed idee zou zijn om die kippen te beschermen door er varkens bij te zetten. Maar vossen trekken zich blijkbaar niets aan van varkens (lacht). De varkens zijn zussen, ze heten Kotelet en Mignonette. Hun namen zijn geen verwijzing naar wat hen te wachten staat: het zijn hobbydieren. Je kan trouwens niet zomaar je eigen dieren opeten, daar zijn strikte regels over.

»Het zijn Göttinger varkens en die maken alles stuk: hoe groot hun grasveld ook is, ze maken er meteen een slagveld van. Ze zijn best wel aanhankelijk, ze komen als je roept, en soms komen ze knuffelen. Wat bij zo’n stevige varkens wil zeggen dat ze je gewoon omverduwen (lacht).

»Onze hond en kat haalden we in een asiel, omdat we de kinderen verantwoordelijkheidszin wilden bijbrengen. Jerry is een Duitse herder uit Wallonië, maar hij heeft zich al goed aangepast in de Vlaamse rand (lacht). Dieren zijn onvoorwaardelijk trouw — een eigenschap die veel mensen missen — en ik ben geneigd te denken dat asieldieren nóg aanhankelijker zijn: de trouw die ik van Jerry krijg!»

HUMO Kunnen uw dieren het goed met elkaar vinden?

WEYTS «Pompom is een gecastreerde kater, die aardig wat extra kilo’s meesleurt. We hadden hem eerder dan Jerry, en als die met Pompom wil spelen, krijgt hij wel eens een klauw op z’n snuit. Jerry draait ook graag rondjes om de varkens, maar ook die tonen weinig interesse om met hem te spelen.»

HUMO Komen mensen vaak bij u aankloppen met hun dierenproblemen?

WEYTS «Ik krijg veel mails over dierenmishandeling, vaak met gedetailleerde informatie: ‘In die straat op dat huisnummer geeft de eigenaar zijn hond soms een lap!’ Die meldingen sturen we naar de inspectie. Van al mijn bevoegdheden — ook nog Mobiliteit, Openbare Werken, Toerisme en Vlaamse rand — krijg ik de meeste mails over dierenwelzijn.»

HUMO In december kreeg u een brief van Pamela Anderson, notoir dierenrechtenactiviste, die het jammer vond dat er nog altijd geen verbod is op het kweken van pelsdieren. Een jongensdroom die uitkwam?

WEYTS (lacht) «Ik heb gelukkig Pamela Anderson niet nodig om in gang te schieten, maar ze is toch bedankt voor haar brief. Sommige mensen doen wat meewarig over dierenwelzijn, maar weet je hoeveel dieren er elke maand in Vlaanderen in beslag genomen worden? Tweehonderd! En dat gebeurt alleen wanneer het leven van een dier in gevaar is. Dat is toch confronterend voor een samenleving die zich ‘beschaafd’ noemt.»

HUMO SP.A-parlementslid Rob Beenders wil het mogelijk maken om huisdieren samen met hun baasje te begraven. Wat vindt u daarvan?

WEYTS «Maar dieren sterven toch niet tegelijk met hun baasje, hoe ga je dat dan doen? Het zijn zulke voorstellen waardoor mensen meewarig gaan doen over dierenwelzijn. Er zijn grotere problemen dan dat, hè.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234