Festivalmuziek zonder grenzen: Flume

De Australiër Harley Edward Streten aka Flume beweegt zich ergens tussen hiphop, indie, EDM en pop. Op zijn nieuwe plaat ‘Skin’ zijn er gastrolletjes voor Tove Lo, Little Dragon en Kai, en Beck kreeg hij zelfs zo ver een Sammeke Smith neer te zetten.

'De Chemical Brothers zijn niet uitgerangeerd: ze passen net zo goed op een rockfestival als op een EDM-festival'

HUMO Wat maakt een goeie festivalshow voor een elektronische act?

Harley Streten «Kunnen terugvallen op een goeie back catalogue is altijd handig natuurlijk, kijk maar naar The Chemical Brothers. Ze hebben ook een échte show, met goeie visuals. The Prodigy heb ik ook al zien spelen, en dat zag er bijzonder goed uit. En Justice natuurlijk, daar heb ik eens een ongelofelijke show van meegemaakt op het FYF Fest in Los Angeles – het leek wel één grote muur van licht. Maar veel van de muzikanten die ik goed vind, hebben het budget niet om een grote show op te zetten. The Chemical Brothers vind ik in elk geval niet uitgerangeerd: ze passen net zo goed op een EDM-festival als op een rockfestival. Dat is wat ik zelf ook wil: ik wil me niet beperken tot één soort muziek. Dance, pop, hiphop – ik heb van alles wat op de plaat, zelfs ambient.»

HUMO Zowel Little Dragon als Tove Lo zijn te horen op je album: je hebt een zwak voor Zweedse pop?

Streten «Little Dragon is voor mij niet Zweeds, ze komen van een andere planeet. En Tove: ik zat drie maanden in LA om aan het album te werken. Op een avond was ik in de Hollywood Bowl naar een concert van Kanye West geweest; op weg naar huis stopte ik nog even in een bar, waar ik een song van Tove Lo hoorde. ‘Who is this?’ vroeg ik aan de dj. Ik hield meteen van haar melodieën, ik móést met haar werken. Twee dagen later zaten we al met elkaar in de studio, in LA.»

HUMO Wat is voor jou de beste popsong aller tijden?

Streten «‘Feel Good Inc.’ van Gorillaz. En ‘Hey Ya!’ van OutKast. De beste pop is toegankelijke muziek, die toch anders is. Ik ben teleurgesteld geraakt in elektronische dansmuziek na de Franse electro-explosie – denk alles rond het Ed Banger-label – van een tiental jaar geleden. Zodra die over was, sukkelde dansmuziek vast in een stramien, boom boom boom. Ik ben toen beginnen te luisteren naar experimentele instrumentale hiphop: J Dilla en Flying Lotus. En ik heb toen ook beslist: ik ga hiphop maken, vrije muziek, maar met het geluidenpalet én de energie van dance. Ik vind niks aan Martin Garix, maar ik kan wél begrijpen dat jongeren daarvan houden net omdat die muziek geen melodie heeft – het is alléén energie en sounds.»

HUMO EDM: een nieuwe naam voor iets dat al jaren bestaat, namelijk dansmuziek. Voel je je thuis op die festivals?

Streten «Het is niet echt mijn wereld. EDM: ik hou van de energie, maar ik vind dat er een gebrek aan creativiteit heerst. It’s very cookie cutter conservative. Maar ik hou wel van de geluiden, EDM-sounds zijn vaak zo groots en breed. Dat is voor mij ook hét onderdeel van de muziek waar er nog veel te ontdekken valt. Akkoorden en melodieën: we kennen ze nu wel allemaal, het spannende deel van de muziek is voor mij sound design. En je kan niet ontkennen dat EDM-producers dat tot het extreme hebben doorgetrokken. Stel dat je twintig jaar geleden een baslijn van Skrillex had gehoord, je was achterovergevallen. Skrillex z’n ‘Scary Monsters and Nice Sprites’: die geluiden waren simpelweg niet mogelijk twintig jaar geleden. Ik gebruik zelf ook veel EDM-samples, ik ruk ze uit hun context en zet ze in een nieuwe omgeving. ‘Some Minds’ bijvoorbeeld, mijn single met Andrew Wyatt (van Miike Snow, red.): een indiesong, maar op het eind zit er een harde synth, afgekeken van EDM.»

HUMO Flume-fans postten op YouTube tutorials over hoe ze denken dat jij die ijzersterke remix van ‘You & Me’ van Disclosure hebt gemaakt.

Streten «Maar ik wéét echt niet hoe ik die remix heb gemaakt. Ik weet alleen dat ik een nieuwe plug-in had die strijkers kon, en ik had nog nooit strings gedaan, dus ik was erg opgewonden over dat nieuwe speeltje. De rest kwam vanzelf. Het is dus wel zo: een nieuw geluid vinden doet me de beste stuff maken. ‘Wall Fuck’ op de nieuwe plaat is ontstaan nadat ik een techniek had gevonden om synths een knettergek fluttering effect te geven – het resultaat is pure distortion.

»Er zijn trouwens songs die ik wou remixen, maar waar ik mezelf een halt heb toegeroepen. De jonge Londense elektronische producer SOPHIE bijvoorbeeld: die doet heel interessante dingen, maar ik zou er nooit willen aankomen. Sommige dingen zijn gewoon goed zoals ze zijn.»

HUMO Wat is je meest mislukte festivaloptreden ooit?

Streten «Ik heb een tijd zitten sukkelen met een slechte USB-hub. Vooral op festivals, in warm weer, raakte die oververhit. Gevolg: mijn keyboard stopte met werken, mijn launchpad begaf het... Vreselijk stresserend, ook omdat je daar alléén op dat podium staat. ‘Hey hey, what’s up!’ stond ik daar dan wat te stamelen. Op zo’n moment mis je echt een band, groepsmaten – kun je tenminste nog wat staan ouwehoeren tegen het publiek.

»Een groep hebben is plezanter dan op jezelf producer zijn, ja. Op vlak van feel en ritme kan je met muzikanten ook méér doen. Maar niet op vlak van sound design – daar zweer ik bij m’n computer. Alleen als die computer weer eens crasht, wou ik dat ik liedjes maakte op een akoestische gitaar (lacht).»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234