null Beeld

Film: Arbitrage

Diehardfans van Richard Gere kun je ons niet noemen: daarvoor zijn z’n grijze manen iets té netjes afgeborsteld, komt zijn glimlach iets té makkelijk in de plooi te liggen en reikt zijn dramatische reikwijdte nét niet ver genoeg.

vvp

Maar zo nu en dan laat hij zijn gladde good guy-imago achter bij de deur en speelt hij een personage waarvan niet alleen het kapsel maar ook het morele kompas grijs kleurt: dán is hij boeiend om naar te kijken, dán krijgt zelfs zijn gladde glimlach iets dreigends. Goed nieuws dus: in ‘Arbitrage’ – het regiedebuut van Nicholas Jarecki – heeft hij met de dubieuze Robert Miller eindelijk nog eens een rol te pakken met vlees aan.

'Gasten zoals Robert, mijn personage in de film, kun je als door en door slecht spelen. Maar dat zou te makkelijk zijn.'

Robert Miller is een hoge pief in het beurswezen, die samen met zijn dochter een hedgefonds beheert. Zonder dat iemand het weet, heeft hij voor honderden miljoenen schulden en kleeft er genoeg fraude aan zijn boeken om ’m voor de rest van leven in de gevangenis te doen belanden. Dan – op zijn 60ste verjaardag – slaat het noodlot toe: tijdens een ritje met zijn minnares Julie crasht hij met zijn auto, waardoor Julie sterft. Om te voorkomen dat zijn vrouw (Susan Sarandon) en een belangrijke zakenpartner één en ander te weten komen, verdoezelt hij het ongeluk: hij blaast zijn auto op. Of hij daar ook mee wegkomt, is een andere vraag, want een verbeten flik (Tim Roth) zit ’m op de hielen.

- Op papier is Robert Miller de grootste eikel die je je kunt voorstellen, maar jij speelt ’m zo dat je toch weer sympathie voor ’m krijgt.

Richard Gere «Gasten zoals Robert kun je, zonder dat iemand er zich vragen bij zou stellen, als door en door slecht spelen: tegenwoordig zijn ze – terecht, allicht – de punching bag van onze hele maatschappij (lachje). Maar dat zou te makkelijk zijn, en belangrijker nog: oninteressant. Hoe erg we dergelijke rioolbankiers ook haten, we haten onszelf nog meer – omdat we hun zélf het touw gaven waarmee ze ons ophingen.»

- Wat bedoel je?

Gere «Kijk, als ik Robert Miller speel als een kwaadaardige man, als een Gordon Gekko, dan neem ik de verantwoordelijkheid weg bij de kijker. Dan kan iedereen vol verontwaardiging naar het scherm roepen: ‘Kijk eens hoe slecht die kerels zijn: dáár, bij hen, ligt de schuld!’ Terwijl ik denk dat we allemaal deel uitmaken van hetzelfde systeem, een systeem dat we allemáál gevoed hebben en waarvoor we dus allemaal een beetje verantwoordelijk zijn.

»(Op dreef) Daarom vond ik het ook zo fijn dat Nicholas uit een familie van Wall Street-handelaars kwam: ook al had hij nog nooit een film gemaakt, ik wist dat hij die wereld waarheidsgetrouw zou kunnen weergeven, dat we niet zomaar van buitenaf met het vingertje zouden gaan wijzen.»

- Wat voor iemand is Robert Miller volgens jou, diep vanbinnen?

Gere «Een leugenaar, een bedrieger, een oplichter. Een goeie acteur ook (lachje). Hij vult zijn bestaan met mooie speeches en loze beloftes, maar hij gelooft er zélf in, net zoals ik dat doe als acteur. Acteurs zijn ook altijd een beetje fraudeurs, hè?

»Eigenlijk doet Miller me een beetje denken aan Bill Clinton: die man geeft me het gevoel dat hij… (denkt na) onaf is, dat hij als mens nooit helemaal volgroeid is. In zijn boek schreef hij het zelf: ‘I didn’t grow up. I didn’t take the next step.’ Maar hij stelt dat niet in vraag, hij laat zich meeslepen door wie hij is. Dat is geen kwaliteit die ik graag zie in leidersfiguren. Volwassen mensen zouden hun levensenergie – hun verlangens ook wel – op een constructieve manier moeten kunnen aanwenden; de Clintons en de Millers van deze wereld slagen daar níét in. Zij volgen hun instincten, en liegen en kwetsen de mensen om zich heen.»

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234