null Beeld

Film: Detachment

Een leraar wordt in een probleemschool geplaatst. Hij vindt dat niet leuk, maar dan – hartverwarmend mirakel! – vindt hij bij een speciale leerling opeens toch weer inspiratie. En tegen het einde van de film slaagt hij er toch wel in om die inspiratie door te spelen aan de hele klas, zeker? Oh captain, my captain, dat hébben we al een stuk of wat keer gezien. Maar laat dat nu gelukkig net zijn wat ‘Detachment’ helemaal níét is.

Oké, Adrien Brody speelt een onthechte leerkracht die een sprankeltje hoop terugvindt nadat hij vriendschap sluit met een plaatselijk hoertje (Sami Gayle), maar daar stopt de positiviteit en het laat-ons-eens-allemaal-in-een-groepsknuffel-springende hollywoodpathos. ‘Detachment’ is verdorie een terneerdrukkend brokje cinema, dat een donker beeld ophangt van het Amerikaanse schoolwezen, en dat – in tegenstelling tot prullen als ‘Coach Carter’ – niet bepaald nieuwe zieltjes zal winnen voor het onderwijs. En dan is 1 september nog maar net achter de rug: o jee!

'Onthechte leerkracht Henry Barthes moet zich staande houden in een probleem­school in de binnenstad'

- Aan het begin van de film zegt een personage dat ze nooit leerkracht zou worden omdat haar moeder lesgeeft, en ze dus weet hoe dat is. Jij bent de zoon van een geschiedenisleraar, Adrien, had jij hetzelfde idee?

Adrien Brody «Nee, ik sta totaal niet afkerig tegenover het vak, wat de film je ook moge doen geloven (lacht). Mijn vader hield er enorm van om les te geven, zijn studenten waren dol op hem. Je kunt er alleen maar het grootste respect voor opbrengen: elk jaar opnieuw moet je in rotscholen hindernissen overwinnen, moet je opnieuw de toegang vinden tot de geest van jonge mensen, moet je kunnen príkkelen. Mensen vragen me steeds of ik de rol aannam omdat mijn vader leerkracht was. Welnu: néé, maar ik vind het wel een unieke kans om hulde te brengen aan hem, zijn collega’s en hun strubbelingen.»

- Het is ook gewoon een leuke rol om je tanden in te zetten.

Brody «Absoluut. En het klopt ook wel dat ik dankzij mijn vader al meteen een goeie connectie had met het verhaal. Ik kende de setting en ik begréép de emoties en de spanningen van het scenario. Dat is, heb ik gemerkt, toch altijd handig als je een echt goeie performance wilt neerzetten.»

- Toch: jij bent opgegroeid in een veilig middenklassegezin, de film speelt zich af in een probleemschool in de binnenstad. Moest je niet wat research doen?

Brody «Nee hoor, ik ben wel degelijk opgegroeid in een ruige school die niet zo gek verschilde van die in de film. Voorts heb ik gewoon proberen na te doen hoe mijn vader communiceert: ik heb mijn ganse jeugd een leraar aan het werk gezien, da’s wel genoeg research. En het was niet alsof ik opeens, zoals voor ‘The Pianist’, Chopin moest leren spelen. Vergeleken daarmee was dit een makkie.»

- Over ‘The Pianist’ gesproken: de Oscar die je met die rol won, veranderde je leven. Denk je daar nog vaak aan terug?

Brody «Wel… ja (lachje). Het was dan ook één van de belangrijkste momenten van mijn leven. Ik weet nog dat ik de dag na de uitreiking iets ging eten op Sunset Boulevard,in een klein etablissement dat nu al een tijdje dicht is; niks chics. Ik vroeg om een tafel voor drie en de serveerster keek op: ik acteerde toen al zeventien jaar, maar opeens werd ik herkend! Ze leidde ons naar onze tafel en voor ik kon gaan zitten, kreeg ik een staande ovatie van het hele restaurant. De ‘holy shit’-blik die ik toen uitwisselde met mijn ouders, zal me altijd bijblijven.»

- Wat heb je toen gedaan? Een buiging gemaakt?

Brody «Misschien dat ik me daaraan heb laten vangen, ja, maar kom: het is toch ook wel iets om fier op te zijn, hè? (lacht)»


Bekijk de trailer:

undefined

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234