null Beeld

Film: El secreto de sus ojos

Voor ‘El secreto de sus ojos’ (ook bekend als ‘The Secret in Their Eyes’) mocht de Argentijnse regisseur Juan José Campanella twee jaar geleden de Oscar voor beste buitenlandse film mee naar huis nemen – het was van 1986 geleden dat een Argentijnse film die eer te beurt viel.

De thriller, gebaseerd op Eduardo Sacheri’s roman ‘La pregunta de sus ojos’, vertelt het verhaal van de gepensioneerde agent Benjamin (Ricardo Darín), die besluit een roman te schrijven over een onopgeloste verkrachtings- en moordzaak uit 1974.

Het brengt hem weer bij rechter Irene (Soledad Villamil), zijn vroegere afdelingshoofd met wie hij zich destijds samen op de zaak had gestort en op wie hij al die jaren in stilte verliefd is gebleven. De Oscarbekroning kwam zo onverwacht dat Campanella tijdens z’n bedankingsspeech stijf stond van de zenuwen: halverwege z’n chaotische dankwoord flapte hij eruit: ‘Oh no, calm down!’

Juan José Campanella (lacht) «Intussen is alles weer bij het oude: de grote studiobonzen bedelven me sinds die Oscaroverwinning niet bepaald onder de projecten. In Hollywood is er nu geen geld voor serieus drama, en in Argentinië is dat er nooit geweest. Ik bevind me al twintig jaar in een spreidstand tussen de VS en m’n thuisland: ik regisseer tv-series als ‘Law and Order’, waarna ik terugkeer naar Buenos Aires om een film te maken.

»‘El secreto’ was vóór de Oscaruitreiking al de grootste box office-hit in Argentinië van de voorbije vijfendertig jaar, en intussen is hij uitgegroeid tot de tweede succesvolste Argentijnse film aller tijden. De reden? Omdat het politieke klimaat er rijp voor was.»

- De flashbacks naar de moordzaak spelen zich af in 1974, twee jaar vóór de 'vuile oorlog’ onder de militaire junta, die nog tot 1983 zou duren.

Campanella «Pas nu lijken de Argentijnen klaar om dat collectieve trauma te verwerken. Ik was zelf een tiener in de jaren zeventig: als ik op die periode terugkijk, vind ik het eigenaardig dat ik zo weinig van het geweld heb gemerkt. Het regime had de controle over alle informatie - het internet bestond toen nog niet.

»De burgers spraken uit angst ook niet met elkaar over de terreur. Ik was dan ook ontzet toen in de jaren tachtig de waarheid aan het licht kwam in de rechtszaken tegen de junta. In de jaren negentig was het volk die onthullingen beu: iedereen deed hard z’n best om die donkere periode uit de Argentijnse geschiedenis te vergeten. Maar je kunt het verleden niet negeren: het blijft je achtervolgen, tot je de confrontatie durft aan te gaan.

»Het liefdesverhaal in de film loopt parallel met dat verwerkingsproces: Benjamin moet niet alleen de moordzaak oplossen om met zijn verleden in het reine te komen, hij moet eindelijk Irene durven aan te spreken over zijn jarenlang sluimerende gevoelens voor haar.

»Die passages over de oude Benjamin hebben me ertoe aangezet om Sacheri’s roman te verfilmen. Het beeld van Benjamin die moederziel alleen z’n avondeten naar binnen zat te spelen, kon ik niet uit m’n hoofd zetten. Wanneer vrouwen weduwe worden, lijkt het of hun leven pas begint: overal ter wereld zie je in restaurants vier oude besjes die samen de tijd van hun leven hebben. Maar wanneer mannen ouder worden, worden ze om de één of andere reden droevig. Ik vond dat zo intrigerend dat ik er een hele film aan heb opgehangen.»

- Tot slot: Darín speelt zowel de jonge als de vijfentwintig jaar oudere Benjamin: een knappe prestatie.

Campanella «Ricardo is gelukkig een goed geconserveerde vijftiger: voor zijn scènes als de jongere Benjamin hebben we alleen zijn baard moeten verven. En álle mannen zagen er begin jaren zeventig veel ouder uit dan ze eigenlijk waren (lacht)

Bekijk de trailer:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234