null Beeld

Film: In the Land of Blood and Honey

Angelina Jolie die een ernstige film over de burgeroorlog in ex-Joegoslavië regisseert: vier jaar na dato klinkt het – zeg nu zelf – nog altijd even silly als toen ‘In the Land of Blood and Honey’ voor het eerst in de zalen kwam.

Noud Jansen

'Zoveel jaren later is de oorlog in ex-Joegoslavië nog altijd een open wonde.' (Foto: Zana Marjanovic en Boris Ler)'

Angelina Jolie «Ik had al langer het plan om een universele film over oorlog te maken, dus in principe kon het zich overal afspelen. Dat ik uiteindelijk voor ex-Joegoslavië heb gekozen, was omdat ik me nog goed herinner hoe beschaamd ik me als 16-, 17-jarig meisje voelde dat ik er zo weinig vanaf wist. Ik dacht: dit is een goeie gelegenheid om die schade in te halen. Voor ik aan het scenario begon, heb ik me eerst terdege ingelezen en mijn oor bij experts te luisteren gelegd. En ik heb ook gekozen voor een cast van mensen uit de regio: Serviërs, Bosniërs en Kroaten, van wie velen familieleden hebben verloren tijdens de oorlog – sommigen hadden nog littekens van toen.»

- Gaf dat geen spanningen?

Jolie «Toch niet, nee, hoewel ik daar aanvankelijk wel een beetje voor beducht was. Ik moest mijn acteurs opdragen om de gruwelijkheden die ze zelf hadden meegemaakt opnieuw te spelen, wat uiteraard niet evident was. Op de eerste opnamedag schoten we een massaverkrachtingsscène: dat was de eerste keer dat al die mensen van verschillende zijden van het conflict moesten samenwerken. Ik dacht: ‘Dit zou weleens een héél moeilijke ochtend kunnen worden.’ Maar net nadat ik ‘Cut!’ had geroepen, trok één van de acteurs een actrice overeind, hij veegde al de sneeuw van haar lijf en hielp haar zich aankleden. En de andere acteurs volgden zijn voorbeeld: ze excuseerden zich en brachten de actrices hete thee. Tegen lunchtijd was de sfeer echt hartelijk en gemoedelijk te noemen.»

- Die scène met de massaverkrachting is maar één van de vele uit uw film waarbij je als toeschouwer nog het liefst wil wegkijken. Bent u zich ervan bewust dat u het uw publiek niet makkelijk hebt gemaakt?

Jolie «Ja, dat was precies mijn bedoeling. Ik zal je zeggen: de oorspronkelijke, niet-gemonteerde versie van de film, die vierenhalf uur duurde, was nog veel erger. Ik vind: als je een oorlogsfilm maakt, dan moet je het publiek er een idee van geven hoe het er echt aan toeging. Mijn crew en ik hebben de film dus zo authentiek mogelijk proberen te maken, althans in zoverre ons bescheiden budget (12 miljoen dollar, red.) dat toeliet.»

- Naar verluidt hebben u en uw acteurs met nogal wat vijandige reacties af te rekenen gekregen, vooral uit Servische hoek.

Jolie «Dat klopt, ja, maar over de vijandige reacties aan mijn adres heb ik het liever niet. Wat de cast betreft: ze hebben er nooit rechtstreeks tegen mij over geklaagd, maar van andere mensen heb ik begrepen dat de autoruiten van één van de acteurs een keer zijn ingeslagen, en dat een andere acteur problemen heeft gekregen toen zijn smartphone was gehackt en iemand uit zijn naam enigszins verontrustende e-mails was beginnen te versturen.

»Ik betreur die zaken uiteraard, maar ik denk ook dat ze de urgentie van mijn film bewijzen: zoveel jaar na de feiten is de oorlog in voormalig Joegoslavië nog altijd een open wonde.»

undefined

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234