Film: La Fille Du Puisatier

Grote filmsterren durven weleens te zeuren: blockbusters bij de vleet, maar waar zijn de goede rollen naartoe?

Een gouden raad: kruip gewoon zélf in de regiestoel en reserveer meteen ook de sappigste rol voor jezelf! Dat werkt niet altijd – sorry, James Franco – maar er zijn er wel degelijk verrassend veel die ermee wegkomen and then some: kijk maar naar Joseph Gordon-Levitt in ‘Don Jon’, Ben ­Affleck in ‘Argo’, Ralph ­Fiennes in ‘Coriolanus’ en Tommy Lee Jones in ‘The Homesman’.

Aan dat rijtje mogen we nu ook ­Daniel Auteuil toevoegen. In 2011 debuteerde hij achter de camera met ‘La fille du ­puisatier’, over een jong meisje dat zwanger blijkt nadat haar beau naar het front van de Tweede Wereldoorlog is vertrokken. Tijdens haar zwangerschap moet ze ook nog eens afrekenen met haar gepijnigde vader en een kreng van een schoonmoeder. Het is een weinig opvallend, maar wel zachtaardig ouderwets Provence-drama, ideaal voor liefhebbers van ‘Jean de Florette’, óók met Auteuil en gebaseerd op werk van schrijver-regisseur Maurice Pagnol.

Daniel Auteuil «Ik ben dan ook opgegroeid in het land van Pagnol: ik weet uit eigen ondervinding waarover hij schrijft. Daarbij hou ik van de menselijke waarden die hij in zijn werk stopt, en van zijn taalgebruik. Een grote poëet, dat was hij!

»Wat ook praktisch is: hij heeft veel geschreven over mannen van mijn leeftijd (64, red.). Ik kan de verhalen tegenwoordig niet meer overal gaan zoeken (lachje). Het is wel mooi eigenlijk: Maurice heeft me geholpen bij de start van mijn carrière, met ‘Jean de ­Florette’ en ‘Manon des sources’, en nu – aan het einde – steekt hij weer een handje toe. Hij is als het ware mijn engelbewaarder (lacht).»

- ‘La fille du puisatier’ speelt zich af in de jaren 40. Ben je nostalgisch ingesteld?

Auteuil «Nee, nostalgie kan me gestolen worden: deze film gaat over vroeger tijden af omdat het verhaal zich nu eenmaal tijdens de Tweede Wereldoorlog afspeelt, niet omdat ik hunker naar ‘de goeie ouwe tijd’, wat dat ook moge betekenen.

(Denkt na) »Noem ‘La fille du puisatier’ anders maar een klassieke film in plaats van een nostalgische… Of misschien is nostalgie wel gewoon zoiets zoals ouder worden, en de dood: het is er tegen wil en dank. Maar ik wijk af: gaat u vooral door met vragen.»

- Uw personage, Pascal, de vader van het meisje, is een klassiek en rechtschapen heerschap. Zijn mannen van zijn soort niet een beetje uit de mode?

Auteuil «Ik mag hopen van niet, en ik vind het triest dat u dat denkt. Zulke mannen bestaan nog steeds: ik ben namelijk door één opgevoed, en ik mag graag denken dat ik zelf ook zo ben. Pascal is naïef en wordt snel kwaad, oké, maar hij heeft waarden en een moraal waar hij niet van afwijkt. Noem mij dan maar ouderwets, maar ik vind standvastigheid een bijzondere kwaliteit in een mens.»

- Hij zet zijn dochter wel aan de deur als blijkt dat ze een kind buiten het huwelijk verwacht.

Auteuil (wuift weg) «Mensen veranderen niet, het is de maatschappij die verandert. Mocht Pascal nu leven, dan zou hij door de gemeenschap niet gedwongen zijn geweest om zijn dochter op straat te zetten – toen móést hij wel, om de eer van zijn familie en zijn andere dochters hoog te houden. Dat is nu allemaal passé.

»Nu ik er zo over nadenk: tegenwoordig is het probleem niet dat je je kinderen het huis uit moet sturen terwijl je dat eigenlijk niet wilt, maar dat je ze er niet meer wegkrijgt, haha!»



https://www.youtube.com/watch?v=Jb6ZTYfFpD0

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234