null Beeld

Film: La Pirogue

Met een gemotoriseerde prauw willen dertig doodgewone Senegalese werkmensen onder leiding van kapitein Baye Laye de oversteek wagen richting Canarische eilanden en, van daaruit, het Spaanse eldorado, waar ze de droom van een beter leven willen najagen. Het had zomaar even een nieuwsitem van vandaag, gisteren of eventueel zelfs morgen kunnen zijn, maar het is wel degelijk de plot van Moussa Touré’s derde langspeelfilm, ‘La pirogue’: een mooie, korte tranche de vie over een als vanouds weinig vrolijk stemmend onderwerp.

'Mannen die hun hele hebben en houden kwijt waren, oude opaatjes die de reis niet aankonden, moeders die hun kinderen verloren, alle andere doden op het water: die verhalen maken deel uit van ons dagelijks leven'

Moussa Touré «Soms moet je niet op zoek naar een onderwerp, maar ligt het juiste verhaal recht voor je neus. In Dakar, waar ik woon, zitten we niet bij de zee, we zitten ín de zee: aan weerskanten van mijn huis zie ik mensen met de prauw de oceaan op trekken.

»Op een dag ontmoette ik een schilder die mijn huis zou verven, een sympathieke jonge gast. Wanneer ik hem even later wilde opzoeken, vertelde men mij dat hij naar Spanje was vertrokken, maar een maand later kwam ik ’m toch weer tegen. ‘Waar zat je?’ vroeg ik, waarop hij: ‘Ik was aan het reizen.’ Dat intrigeerde me, dus op een avond kwam hij bij me langs en dan hebben we de hele nacht zitten keuvelen: de eerste keer dat ik uit de eerste hand te horen kreeg hoe het er op zee zoal aan toegaat. Daarvóór had ik ook al verhalen gehoord: van mannen die hun hele hebben en houden waren kwijtgeraakt, van oude opaatjes die de reis niet aankonden, van moeders die hun kinderen verloren en van alle andere doden op het water – die verhalen maken deel uit van ons dagelijks leven. Maar dit was de eerste keer dat ik er zo persoonlijk, zo direct bij betrokken was.

»De hele reis, zes dagen lang, moest die schilder bijvoorbeeld blijven zitten. Het allereerste wat hij me vertelde, was dat hij alvorens op te stappen een hele doos biscuits naar binnen had gespeeld, om te voorkomen dat hij tijdens de reis naar het toilet zou moeten gaan. Beweging was namelijk onmogelijk, en anders zou hij nog dagenlang in zijn eigen stront moeten zitten.»

- Was het moeilijk om het geld voor de film bijeen te krijgen?

Touré «Nee. We vonden snel Senegalese, Franse én Duitse filmmaatschappijen die in ons project wilden investeren. Maar toch is dat jammer: ik vind namelijk dat de overheid óók geld in de film zou moeten pompen. Maar in een land waar mensen geen eten hebben, zijn investeringen in cultuur moeilijk te verantwoorden. Films zijn geen prioriteit in Afrika: om naar de cinema te kunnen, mag je niet uitgehongerd zijn, en je moet ook een job hebben om een kaartje te kunnen betalen (lachje).»

- Wil je de film graag in Dakar laten zien?

Touré «Tja. De reis op zee is voor velen een trauma: een jongeman in Oslo die de trip overleefd had, zei me dat hij de film had gezien en dat hij zich weer op zijn prauw waande. Hij begon te huilen. Mensen hier kunnen zich niet voorstellen wat de impact kan zijn: ik ben echt bang om de film thuis te tonen, en daarmee mensen pijn te doen.»

- Beseffen de bootvluchtelingen wel goed waar ze naartoe gaan, verheerlijken ze Europa niet te hard?

Touré «Ik ben ervan overtuigd dat jonge Afrikanen een beter beeld hebben van Europa dan dat van jonge Europeanen over Afrika. Natúúrlijk weten ze van pakweg de economische crisis, maar het is beter om ergens terecht te komen waar het nu even crisis is en waar je met een beetje geluk toch een mooi leven kan leiden, dan moedeloos te blijven zitten in een land waar de crisis nooit zal ophouden.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234