Film: Mud

Verontrustend in ‘Killer Joe’, strak gespannen in ‘Magic Mike’ en gladjakkerig in ‘The Wolf of Wall Street’: Matthew McConaughey schoot de afgelopen jaren telkens raak. Maar de allermooiste rol uit z’n McConaissance – de periode waarin hij uit de put kroop die hij met al z’n romcomwerk gegraven had – moet toch die van Mud zijn, in de gelijknamige prachtfilm.

Rasfilmer Jeff Nichols (‘Take Shelter’) goot zijn ziel in een brokje ongepolijste americana-cinema; ‘Mud’ is een mijmerende, zacht kabbelende maar daarom niet minder diep in de ziel snijdende coming of age-film die gelijke delen Steven Spielberg en Terrence Malick uitademt. Het verhaal gaat over een jongen die opgroeit in de moeraslanden van Arkansas terwijl zijn ouders zachtjesaan aan hun scheiding beginnen. Zijn geloof in de liefde wankelt, maar hij vindt houvast bij Mud. Dat is een mysterieuze eilandbewoner met een onduidelijk verleden die zich om één of andere reden moet wegstoppen voor de maatschappij, maar die er wel alles voor overheeft om terug bij zijn hartenlapje te raken.

'Matthew McConaughey: 'Ik ben altijd een kind gebleven.'

- Jeff Nichols schreef de rol van Mud speciaal voor jou. Wat vind je van jezelf terug in dat personage?

Matthew McConaughey «Mud is een dromer, hij zit altijd met zijn hoofd in de wolken. Hij straalt een soort onschuld uit, hij is jeugdig en puur. Die onschuld heb ik ook nog altijd. Ik ben lang niet meer zo naïef als vroeger, thank God, maar toch… Naarmate je ouder wordt, begin je meer met je verstand te leven en minder met je hart. Het leven deelt klappen uit, je hart wordt gebroken en je lichaam zegt: ‘Dit wil ik niet meer.’ Terwijl je als kind niet denkt aan wat er kan misgaan in relaties of met je levensdromen: je gáát gewoon en je omarmt de wereld. Op dat vlak ben ik altijd een kind gebleven, en Mud ook.»

- De film heeft ook iets kinds: hij doet denken aan ‘Stand by Me’, een jeugdfilm uit de jaren 80.

McConaughey «Ja, dat idee had ik ook. ‘Mud’ is zeker geen kinderfilm, maar ergens heeft hij wel de sfeer van ‘Stand by Me’: er hangt een gelijkaardige wonderlijke, melancholische gloed over. Dat is trouwens wat me er zo in aansprak: het is een samengaan van een heel concreet verhaal in een heel concrete setting – de prachtige rivierlanden van Arkansas – maar tegelijk overstijgt-ie tijd en plaats. Heel speciaal.

»Jeff werkte enorm doelgericht en efficiënt. Het tempo, de dialogen, de sfeer: alles is tot in de puntjes uitgetekend en geen woord is overbodig. Hij wist vanaf het openingsframe waar hij naartoe wilde. En tegelijk voelt de film aan alsof-ie zomaar voorbijfladdert. Het is gewoon erg poëtische cinema.»

- Het decor van Arkansas is, zoals je zei, ook niet mis.

McConaughey «Het is de thuisstaat van Jeff Nichols, maar ik was er zelf nog nooit geweest – ik ben van Texas. Maar ik vond het er fantastisch. Ze noemen het The Nature State en het is niet moeilijk om te zien waarom: de natuur héérst er. De mensen wonen er in een soort drijvende vlotten. Wanneer het ’s nachts regent, word je ’s morgens drie meter hoger wakker: wonderlijk, toch? Via steigers raak je op het land: soms moet je de trap naar beneden nemen, en soms naar boven (glimlacht). Het leven is er een onafgebroken dans met Moeder Natuur: heerlijk is dat.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234