null Beeld

Film: Senna

Eén gefluisterd woordje slechts, toen wij onze formule 1-minnende (maar nog altijd rijbewijsloze) collega Davy Coolen afgelopen zomer vroegen wat die hoogrode konen en die rare twinkeling in de ogen wel niet mochten betekenen: ‘Senna'.

Davy, moet u weten, was de dag ervoor in Londen de gelijknamige, veelvuldig bekroonde documentaire over de mythische f1-coureur Ayrton Senna gaan bekijken, en was daar dermate van onder de indruk dat hij nu, bijna een jaar later, nog altijd niet in staat is om in woorden uit te drukken hoe verrukt hij is dat ‘Senna’ maandag op Canvas wordt uitgezonden.

Dan maar aangeklopt bij de Brusselse motorsportjournalist Pierre Van Vliet, één van de bevoorrechte getuigen die in de film sprekend aan bod komen: Van Vliet was vijftien jaar lang de vaste Formule 1-commentator van TF1, en in die hoedanigheid heeft hij Ayrton Senna goed gekend.

Pierre Van Vliet «Meer dan dertig jaar geleden, in 1980, ben ik met een stel vrienden naar het wereldkampioenschap karting gaan kijken, in Nijvel. Mijn blik viel eigenlijk meteen op die jongen met zijn gele helm met groen-blauwe strepen, en zijn zwartleren pak: Ayrton Senna. Hij werd daar tweede, maar je zag aan alles dat hij een uitzonderlijk talent was. Vooral zijn spectaculaire rijstijl viel op.

»Het jaar erop is hij in de Formule Ford beginnen te racen, in Engeland, en daar ben ik mezelf in de paddock aan hem gaan voorstellen. In het Portugees: ik spreek de taal omdat ik als kind in Portugal heb gewoond. Het klikte meteen tussen ons, en daarna zijn we vrienden voor het leven geworden, of toch tenminste zeer goeie kennissen - in de tijd dat ik in Monaco woonde, ging ik zelfs met hem op vakantie. Ik ben ook altijd vrij close geweest met de familie Senna, zeker sinds ze mijn vrouw en mij in ’93 hebben geholpen om een Braziliaanse baby te adopteren, onze Milton.

»Een jaar of drie geleden belde Viviane me op, Ayrtons zus, met het nieuws dat er een voorstel uit Engeland was gekomen om een film over Ayrton te maken. Nu moet je weten: er hadden al heel wat van zulke voorstellen op tafel gelegen – één keer zou Antonio Banderas de hoofdrol spelen – maar de familie stelde telkens haar veto, uit onvrede met het script.

»Dit keer zag het er wel goed uit, vertelde Viviane me, en ze vroeg of ik niet eens met de productieploeg in Londen wilde gaan praten. Ik heb dan Manish Pandey ontmoet, de scenarist, en dat was zo’n vertrouwenwekkend gesprek dat ik een positief advies heb gegeven.

»Van dan af is alles snel gegaan: de familie Senna heeft haar homevideo’s ter beschikking gesteld aan de productieploeg, en van (f1-baas) Bernie Ecclestone kregen ze toegang tot het volledige tv-archief uit Ayrtons formule 1-jaren. Zo is dus de basis gelegd voor één van de beste sportfilms aller tijden, over één van de beste en meest charismatische sportfiguren aller tijden.»

HUMO Om toch even advocaat van de duivel te spelen: als je alleen naar de cijfers kijkt, waren Juan Manuel Fangio en Michael Schumacher beter dan Ayrton Senna. Zij hebben meer gewonnen.

Van Vliet «Klopt, maar je moet niet vergeten dat Senna en zijn aartsrivaal Alain Prost – eveneens een talent buiten categorie, trouwens - in een uitzonderlijk tijdperk actief waren. Nelson Piquet en Nigel Mansell reden toen nog rond, allebei ronduit fenomenale coureurs, en tot en met 1985 ook de grote Niki Lauda. Het niveau lag met andere woorden buitengewoon hoog.

»Hét verschil tussen Ayrton Senna en zijn concurrenten, althans in mijn ogen, was dat Ayrton speelde met zijn wagen, er als het ware mee over het circuit danste, terwijl de anderen eigenlijk constant afzagen. Vergeet niet: de formule 1-wagens uit die tijd hadden veel krachtiger motoren dan die van nu, en waren bijgevolg extreem moeilijk onder controle te houden, eigenlijk té moeilijk.

»Senna had bovendien een charisma waar de anderen niet aan konden tippen. Daardoor, en ook omdat hij steevast een Braziliaanse vlag in zijn bolide meenam, was hij dé nationale held van zijn land. Ik herinner me de GP van Amerika in ‘86, op het circuit van Detroit. De avond ervoor had het Braziliaanse voetbalelftal de kwartfinale van het wereldkampioenschap verloren tegen Frankrijk, en het land zat in een collectieve depressie.

»Toen Senna ’s anderendaags de GP won, reed hij een ereronde met een wapperend Braziliaans vaantje, en stond hij ook op het podium ostentatief te zwaaien met de vlag. Vanaf die dag hebben de Brazilianen hem massaal in het hart gesloten.»

HUMO Waar was u toen Senna zich in ’94 te pletter reed op het circuit van Imola?

Van Vliet «Ik was live commentaar aan het geven voor TF1, met Alain (Prost) als cocommentator. Een onwerkelijke situatie, kan ik je vertellen. We zagen het bloed, en we zagen hoe nerveus de artsen zich gedroegen, maar op het einde van de race, zo rond vier uur, koesterden we toch nog altijd de vage hoop om Ayrton terug te krijgen, op wat voor manier dan ook. Helaas: hij werd officieel dood verklaard rond zes uur. Eeuwig zonde.»

Bekijk de trailer:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234