null Beeld

Film: The Descendants & On the Road

Had u dat ook als kind, van die momenten waarop u wist: kiezen is verliezen? ‘Wil ik een bol chocolade-ijs of hou ik het op vanille?’ ‘Vraag ik een nieuwe fiets aan de Sint of toch maar rolschaatsen?’ Vandaag weigeren wij voor een keertje te verliezen: voor uw zaterdagse tv-avond stellen wij u twéé films voor.

De eerste is er eentje van Alexander ­Payne, een regisseur die uitblinkt in het tot leven brengen van mannelijke hoofdfiguren – het etiket ‘loser’ zou hen niet misstaan – die opeens de rekening gepresenteerd krijgen voor een leven op automatische piloot. In ‘About Schmidt’ was het Jack Nicholson, die na zijn pensioen en de dood van zijn vrouw opeens besefte dat er niks van zijn bestaan overbleef. In ‘Sideways’ probeerde Paul Giamatti zijn midlifecrisis te blussen met sloten Californische wijn. In ‘The ­Descendants’ (VTM, 21.00) is het de beurt aan George Clooney: hij vertolkt de succesvolle Hawaïaanse advocaat Matt King, gelukkig getrouwd met twee dochters. Als zijn vrouw na een waterskiongeluk in een coma terechtkomt, blijkt dat hele happy gezinnetje plots een illusie te zijn: de band met zijn dochters is zo goed als onbestaande en zijn vrouw stond op het punt hem te verlaten voor haar minnaar.

Klinkt droef? Niet volgens Payne: ‘Ik zie mijn films als komedies. Die mannen van middelbare leeftijd, wier leven een aaneenrijging is van foute beslissingen, beschouw ik als mijn komische archetypes.’ Ook de boodschap achter ‘The Descendants’ vindt Payne best opbeurend: ‘De echtgenote in coma is niet de enige die ligt te slapen in de film. Ook Matt brengt z’n leven slaapwandelend door. Daar hebben we allemaal last van, toch? We zouden ons veel meer bewust moeten zijn van ons leven: ‘Ik leef nu. Straks ben ik dood. Is dit niet ongelofelijk?’ Voortdurend de wereld bekijken met de blik van een kind, dat is wat we horen te doen.’

Vindt u dit een hoop gezemel – of geeft alleen de aanblik van Clooney u al een cafeïnerush – dan stemt u beter af op ‘On the Road’ (Nederland 3, 22.30) van ­Walter ­Salles. Wat zou er door diens hoofd gespeeld hebben de dag dat Francis Ford Coppola hem ‘On the Road’ toevertrouwde? Zou hij gedacht hebben aan al die mislukte pogingen om Jack Kerouacs cultklassieker naar het grote scherm te brengen? Het eerste idee om het boek te verfilmen dateerde al van 1957 en kwam van Kerouac zelf: in een brief vroeg hij Marlon Brando of-ie misschien in de huid van Dean Moriarty wilde kruipen – zelf zou hij de rol van Sal Paradise spelen. In 1979 kreeg Coppola de filmrechten in handen. Wat volgde was een reeks failed attempts. Welke regisseurs of acteurs Coppola ook aansprak, hij kreeg de film maar niet van de grond. Uiteindelijk bleek de Braziliaan Salles de geknipte man voor de job: in 2012 was er, 55 jaar na de publicatie van het boek, eindelijk De Film.

En hoe pakte Salles dat aan? Met een niet te stuiten zin voor inleving en verantwoordelijkheid. Hij trok vijf jaar lang door Amerika, en ging op bezoek bij nog levende beats en iedereen die Kerouac en zijn reisgezellen had gekend. Van zijn cast verwachtte de regisseur dezelfde volharding: zonder pardon stuurde hij Garrett Hedlund (Dean ­Moriarty), Kristen Stewart (kindbruidje Marylou), de Brit Sam Riley (Sal Paradise) en de rest een maand lang op beatnik-bootcamp. Vervolgens trok hij met hen op een uitputtende reis van Patagonië naar New Orleans en van Mexico tot San Francisco, op zoek naar de perfecte beelden. ‘Een unieke reis,’ noemde hij het project achteraf. Al gaf hij ook ruiterlijk toe dat hij na ‘On the Road’ zijn buik wel even vol had van de epische reisverhalen: ‘Mijn volgende film wordt er eentje die zich volledig afspeelt in een telefooncel.’

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234