null Beeld

Film: True Grit

Links of rechts hoort u weleens dat ‘True Grit’, de fabuleuze western die de onvolprezen broertjes Coen in 2010 fabriceerden, nu ook weer niet zó fabuleus is: ’t betreft namelijk ‘maar’ een western, een tamelijk klassieke dan nog.

Gelieve iemand die zulke taal durft uit te slaan op een welgemikte muilpeer van onzentwege te trakteren: ‘True Grit’ is namelijk al net even bevlogen, grappig, droef, melancholisch, sidderend, weemoedig, spannend, opwindend, ontroerend en verheffend als al hun ándere meesterwerken.

'Een knorrige dronkelap spelen is geweldig plezierig'

Niet het minst ligt dat aan de prestatie van Jeff ‘The Dude’ Bridges, voor het eerst sinds het legendarische ‘The Big Lebowski’ nog eens in een Coen-film te zien. Over hem zeiden de broers: ‘Niemand anders had de rol kunnen spelen. We moesten en zouden nog eens met Jeff samenwerken.’

Jeff Bridges «Mighty nice of ’em! Maar laat ons eerlijk zijn: ík ben het die zich vereerd zou moeten voelen. Regisseurs van hun kaliber kom je maar één keer in een generatie tegen.»

- ‘True Grit’ is een remake van de enige film die John Wayne een Oscar opleverde. Viel het u zwaar om in zijn voetsporen te treden?

Bridges «Helemaal niet: ik spéélde ook helemaal die rol van John Wayne niet. Eerlijk waar: Joel en Ethan hebben het origineel niet eens herbekeken. Ik weet dat omdat ik hen in onze eerste ‘True Grit’-ontmoeting had gevraagd: ‘Waarom deze film? Waarom een remake?’ Waarop zij: ‘Het ís geen remake. Wij willen het boek van Charles Portis verfilmen, en we hebben gewoon de pech dat Henry Hathaway ons in 1969 al voor was.’

»Zodra ik dat boek had gelezen, was John Wayne ver uit mijn geheugen gebannen. En gelukkig maar, want mocht ik wél het gevoel hebben gehad dat ik mij met hem had moeten meten, dan had ik het in mijn broek gedaan. The Dude abides, allemaal goed en wel, maar: you don’t mess with The Duke.»

- Nu goed, zelf hebt u een tijdje geleden ook eindelijk uw eerste Oscar gekregen, voor ‘Crazy Heart’. Iets zegt ons dat u ondanks die erkenning niet naast uw schoenen bent gaan lopen, of wel?

Bridges «Natuurlijk niet! Een week nadat ik die Oscar had gekregen, stond ik al op de set van ‘True Grit’, en het is niet dat ik daar meteen om een extra assistent heb gevraagd die tussen de takes door mijn nagels kwam bijvijlen.

»Dat wil niet zeggen dat ik niet vereerd was, natuurlijk, maar prijzen zijn nooit mijn drijfveer geweest, en ze schrikken me ook altijd een beetje af. ’t Is pas wanneer mensen me bepaalde vragen beginnen te stellen, zoals nu, dat ik er verder over nadenk, en om eerlijk te zijn: ik weet nog altijd niet goed hoe met erkenning of roem om te gaan. Het is ook zo willekeurig: ‘True Grit’ had tien Oscarnominaties maar won in geen enkele categorie. Was hij dan toch niet goed?»

- Uw personage Rooster Cogburn is een ouwe, knorrige dronkelap. Met permissie, maar zo hebt u er de laatste jaren wel een paar gespeeld: in ‘Crazy Heart’ en in ‘R.I.P.D.’ bijvoorbeeld.

Bridges «Ik zit in die fase van mijn leven dat ik nog maar moeilijk kan doorgaan voor een jonge snaak, en wanneer je dan ook nog eens een smoel hebt waarmee de gemiddelde leerlooier graag aan de slag zou gaan, dan weet je het wel. Maar eerlijk: een knorrige dronkelap spelen is ook gewoon geweldig plezierig (lachje).»

- U komt ook steeds vaker in grote, door CGI vormgegeven blockbusters terecht.

Bridges «Dat is waar. Vroeger zei ik daar vaker nee tegen, maar eerlijk: het is fijn om in films mee te spelen die je met je kleinkinderen kunt gaan bekijken. Dan gebeurt het al eens dat ze trots op je zijn, in plaats van gegeneerd (lacht).»

- Wij horen, tot slot, dat u naast een uitstekende muzikant ook een begenadigd paardrijder zou zijn. Dat kwam u allicht uitstekend van pas tijdens de opnames?

Bridges «Sure thing: er is daar op de set niet één ongeval gebeurd en dat kwam in grote mate door mijn ervaring, mag ik wel zeggen. Tijdens de finale shoot-out moest ik paardrijden met de teugels tussen mijn tanden, om met twee handen mijn schietijzers te kunnen hanteren. Het fakepaard stond al klaar, opgetuigd en al, toen Joel me toeriep: ‘Hey, Jeff, wil je ’t anders eerst eens met een echt paard proberen?’ Dat moesten ze mij geen twee keer zeggen (grijnst).

»Weet je, soms is het moeilijk om enthousiast te doen over films waarin je meespeelt en die je toch wat zijn tegengevallen. Maar omgekeerd gebeurt gelukkig ook: dat een film veel beter wordt dan je ooit gedacht had. Dat was zo met ‘The Fabulous Baker Boys’, dat was zo met ‘The Big Lebowski’ en dat is zéker zo met ‘True Grit’.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234