null Beeld

Film: Up In The Air

Niet Reetman toont ons vanavond een diep zwart gat, maar wel diens bijna-naamgenoot Jason Reitman: de aanstormende topregisseur van ‘Juno’ en ‘Young Adult’ (nu in de zalen) verkent in ‘Up in the Air’ de staat van de economie, en volgt het wedervaren van één man (George Clooney) binnen dat systeem.

Redactie

Nu ja, wedervaren: zijn job bestaat erin mensen te ontslaan. De film is in de eerste plaats een even mooie als triestige ontleding van het eenzaamste filmpersonage sinds C.C. Baxter (Jack Lemmon in ‘The Apartment’), en daarnaast schildert Reitman ook bijzonder raak de gevolgen van de meedogenloze afvloeiingen bij bedrijven. Hoe kómt een jonge dertiger daarop, Jason?

Jason Reitman «Da’s heel natuurlijk geëvolueerd. De film speelt zich af in de bedrijfswereld, en toen ik rond 2002 het scenario begon te schrijven, zaten we net midden in een economische boom. Niet veel later sloeg die om in één van de zwaarste recessies uit de geschiedenis. Om het verhaal geloofwaardig te houden, moest ik wel meer aandacht besteden aan de harde realiteit van de crisis.»

- Klopt het dat veel werknemers die in je film worden ontslagen, ook in het echt pas een ontslag achter de rug hadden?

Reitman «Sure. We hadden zestig mensen uitgenodigd, en we stelden ze vragen over hun situatie, hoe ze hun job waren kwijtgespeeld, welke impact die gebeurtenis had gehad... Daarna ontsloegen we ze zogezegd nogmaals, maar dan voor de camera, en ze mochten reageren zoals ze dat eigenlijk hadden willen doen op die fatale dag. Dat resulteerde in erg aangrijpende improvisatiestukjes waarbij ze hun gevoelens de vrije loop lieten: sommigen begonnen te tieren, anderen werden opeens ontroostbaar. Voor velen was het een louterende ervaring, ook al omdat ze bij zoveel lotgenoten hun verhaal kwijt konden.»

- Heb je met je film een boodschap over de economische crisis willen brengen?

Reitman «Nee, man! Het was ook nooit de bedoeling dat deze film over ontslagen zou gaan. ‘Up in the Air’ gaat over menselijke verbondenheid. Ryan Bingham, het personage van George Clooney, leeft in luchthavenhotels en ontslaat mensen aan de lopende band, maar zelf heeft hij niemand die hem dierbaar is. Ik wilde zijn verhaal vertellen, en bij uitbreiding een universeel verhaal waar iedereen wat aan heeft. Vandaar ook dat ik het einde bewust sober heb gehouden, zonder honingzoete romantiek. Wanneer Ryan aan het eind helemaal alleen in zijn hotelkamer zit, denk je opeens: 'Oei, misschien wil die gast tóch iets meer?' En hopelijk sta je dan even stil bij wat je zelf belangrijk vindt in je leven.»

- Inderdaad geen romcom-einde.

Reitman «Zwijg stil, ik kan geen romantische komedie meer zíén. Ik zit met gemak de ergste horrorfilm uit, maar zelfs een goeie romantische komedie kan me de gordijnen injagen. Mijn vrouw sleurde me vroeger altijd mee naar dat soort films, tot ik het niet meer aankon. Ik ben er uiteindelijk onderuit geraakt door in een volle cinemazaal bij elke grap heel luid te lachen: 'Haha, oh my God, wat een komisch misverstand!' Toen heeft ze wel een tijdje niet tegen me gesproken (lacht)

Bekijk de trailer:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234