Final Fantasy - He Poos Clouds

'Funny, glorious and much like career suicide': zo kondigde Owen Pallett 'He Poos Clouds' aan, de plaat die hij onder zijn alias Final Fantasy op de wereld heeft losgelaten. De Canadees - u kent 'm misschien van zijn strijkersarrangementen voor Arcade Fires 'Funeral' en van zijn panic-folk-band Les Mouches - zaait graag verwarring.

Want 'He Poos Clouds' klinkt inderdaad glorious en een tikje funny (in alle betekenissen van het woord), maar is allesbehalve career suicide, al was het maar omdat Final Fantasy er sinds het debuut 'Has a Good Home' met zevenmijlslaarzen op vooruitgegaan is.

Pallett slalomt voortdurend tussen werkelijkheid en fantasie: toen hij onlangs een Koninklijk Circus vol An Pierlé-fans stond in te pakken met niet meer dan een viool, een microfoon, wat effectpedalen, een parttime-drummer en een overheadprojector, beweerde hij dat zijn strijkkwartet was thuisgebleven omdat die fijnbesnaarde lieden zijn songs te pathetisch zouden vinden. De waarheid is dat Pallett veel te graag improviseert en liefst op het allerlaatste moment beslist of hij Joanna Newsom dan wel Mariah Carey covert.

Ook op 'He Poos Clouds' is niets wat het lijkt. Pallett voorziet zijn songs van catchy poprefreinen, die hij vervolgens vrolijk saboteert door iemand van de andere kant van de studio onverhoeds 'cocaine' of 'smart for a girl' te laten brullen. Hij heeft een stem om minneliederen mee te zingen - delicaat, ietwat precieus zelfs - maar aarzelt geen seconde om ze te forceren ('He Poos Clouds') of te vervormen ('If I Were a Carp') wanneer de song erom vraagt. Hij beweert dat 'He Poos Clouds' is opgebouwd rond de acht schools of magic van het fantasyspel Dungeons & Dragons, maar zijn teksten gaan over dames die ervan dromen zichzelf aan tafel het hoofd af te hakken, of ouder wordende narcisten met een ongezonde fixatie voor hun uitdijende lendenstreek.

Hoe eigenzinnig of vergezocht dit alles op papier ook lijkt, uiteindelijk zijn pakweg 'Many Lives -> 49 MP' of 'Song Song Song' even intieme als intense prachtliedjes, die de kunst van het opflakkeren en net-niet-uitdoven perfect beheersen. Vergelijkingspunten zijn er nauwelijks: iemand dacht aan Sufjan Stevens met een obsessie voor klassieke muziek en de boeken van Yukio Mishima en Evelyn Waugh. En fans van Antony & The Johnsons moeten zeker 'I'm Afraid of Japan' eens horen.

Er gaan geruchten dat de volgende Final Fantasy-cd alleen als partituur zou verschijnen. Wij hebben ons nu al aangemeld voor een stoomcursus notenleer.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234