'First Dates' op Eén: 'Ongemakkelijk schuifelen en pocherige prietpraat'

Adepten van het comakijken, mensen wier gemoed niet per se afhangt van hoe hoogstaand het licht is dat hen toestraalt vanuit de buis, konden het Britse ‘First Dates’ herkennen van zenders als VIJF, waar wel vaker opgewarmde kost wordt geserveerd. Dat het je nu overkwam terwijl je voor Eén was gaan zitten, tot nader order nog een staatszender, was op z’n minst opmerkelijk. Volgens geruchten zou de VRT dra met een eigen versie komen. Een verzachtende omstandigheid, maar geen excuus.

‘First Dates’ doet terugdenken aan de puberteit van reality-tv, toen er nog vlotjes van werd uitgegaan dat het genre van nature inhield dat er gegluurd moest worden. Het idee is dat je er getuige van bent hoe twee alleenstaanden elkaar voor het eerst treffen in een restaurant. Om het gluren te bevorderen is de eetgelegenheid van vloer tot plafond behangen met camera’s – tot in de toiletten toe, wat televisiemakers blijkbaar niet zo snel op een contactverbod komt te staan als de doorsnee pervert. Het ongemakkelijke schuifelen en de pocherige prietpraat die volgens het cliché eigen zijn aan zulke eerste afspraakjes, vormen de kern van ‘First Dates’.

Om het even wie op restaurant ooit meer aandacht heeft gehad voor het gesprek aan het belendende tafeltje dan voor het eigen hors-d’oeuvre, is dus bekend met de nieuwsgierigheid waar ‘First Dates’ op mikt. En toch wil het programma niets weten van herkenbaarheid. De lotgenoten die elkaar voor het eerst ontmoeten in het restaurant annex tv-studio, en die in een halsbrekend tempo voor de camera worden geduwd, zijn zorgvuldig geselecteerd om de kans op smullen ook voor de kijker zo groot mogelijk te maken. Eén koppel had elkaar bijvoorbeeld al eens uitgebreid besnuffeld, en even daarvoor kon je nog een vrouw op leeftijd gadeslaan die er uitvoerig mee uitpakte dat ze als conservatief raadslid ooit nog in de directe omgeving van Margaret Thatcher had vertoefd. Ze leek toch vooral de aflevering gehaald te hebben omdat ze nog net iets meer gemeen had met Hyacinth Bouquet. Ondanks heur opgestoken pinkje liet het raadslid evenwel de kans niet onbenut om tijdens het tafelen bij haar disgenoot te informeren naar de staat van zijn apparaat. Toegegeven, zoiets zag je Hyacinth dan weer niet snel doen. Inlichtingen inwinnen over de tamp van je tafelgezelschap moet vast een tip van wijlen Maggie geweest zijn.

Je zag in ‘First Dates’ wel vaker zulke figuren opdraven. Mensen wier profiel net iets te mooi was om gemiddeld te zijn, en die in de hap-slik-weg-haast van het programma al snel tot een typetje verwerden. Dat deed je dan weer twijfelen aan de rechtgeaardheid van de makers, die wel gul waren met goede bedoelingen, maar vooral ongegeneerd op gêne mikken. Zo zag je een moeder die sinds haar scheiding noodgedwongen aan de bak kwam als dominatrix, het type vrouw dat zich vaak inlaat met rijlaarzen en zweepje, maar nog nooit een voet in een manege heeft gezet. Er ging vast een mooie reportage schuil in de wendingen van haar leven, maar niet in ‘First Dates’, waar alleen van belang leek hoe ze die gênante dagtaak aan haar tafelgenoot zou meedelen. Toen ze alleen terug naar huis moest, had je er nog altijd het raden naar wie je net had gezien.

Moge het origineel van ‘First Dates’ een vertrekpunt zijn voor de Vlaamse versie, en geen inspiratie. Na zo’n voorgerecht kom je doorgaans overeind en vraag je de ober naar je jas.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234