Fix Me

Vanavond ruimt Canvas zendtijd in voor 'Fix Me', een documentaire van de BBC-wetenschapskathedraal 'Horizon' waarin gepeild wordt naar het potentieel wonderlijke effect van stamcellen in de behandeling van onomkeerbare aandoeningen en letsels, en hoe drie Britten daar heel concreet mee geholpen zijn.

Sophie Morgan is sinds een auto-ongeval verlamd tot aan haar middel; Anthony Bath moest zijn rechterbeen laten amputeren na een ongeluk tijdens het rugbyen; en Dean Third lijdt aan gedilateerde cardiomyopathie, een afwijking van de hartspier.

DEAN THIRD «Die aandoening is bij mij dermate vergevorderd dat ik eigenlijk op elk moment dood kan neervallen. Met klassieke geneesmiddelen kan ik het onder controle houden, maar omdat er zoveel spiercellen zijn afgestorven, is mijn hart permanent verzwakt.

»In een poging om daar alsnog iets aan te doen ben ik terechtgekomen bij de regeneratieve geneeskunde. Die werkt met volwassen, niet-embryonale stamcellen: om de symptomen weg te nemen, maar vooral ook om een deel van de eigenlijke schade aan mijn hart ongedaan te maken. Anders gezegd: bij Anthony en Sophie zouden stamcellen kunnen helpen om het leven kwalitatiever te maken, bij mij kunnen ze voorkomen dat ik sterf.

»Ik ben langsgegaan bij dokter Anthony Mathur van het London Chest Hospital, die as we speak pionierswerk verricht. Hij haalt stamcellen uit je beenmerg en injecteert ze vervolgens in de hartwand. De hoop is dat die stamcellen er daar voor zullen zorgen dat een deel van het kapotte hartweefsel zichzelf herstelt. En omdat het eigen cellen zijn, is er ook geen risico dat het lichaam ze zal afstoten. Op dit moment zit men wel nog in een testfase. Er zijn ook patiënten die een placebo geïnjecteerd krijgen, en zelfs dokter Mathur weet tot het einde van de tests niet wie écht met stamcellen behandeld wordt.

»Bijzonder interessant allemaal, maar ik ben realistisch: ik wéét dat de kans heel klein is dat de methode tijdens mijn leven al volledig klaar zal zijn. Men zet nu nog maar de eerste, voorzichtige stapjes; de honderd meter sprint is nog veraf. Maar het is een erfelijke ziekte, en wellicht zal het wél een oplossing zijn voor mijn kinderen en eventueel mijn kleinkinderen. Die hoop houdt me op de been. Mijn kinderen hebben elk 50% kans om de ziekte ook te krijgen, en daarover blijf ik me schuldig voelen. Ze zeggen dat niets zo erg is als je eigen kinderen te zien sterven. Ik kan je verzekeren: je eigen kinderen een ziekte geven die hun dood mogelijk aanzienlijk zal bespoedigen, komt toch verdomd dicht in de buurt.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle verhalen van de Humo rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234