Flying Horseman (deSingel)

Flying Horseman speelde volgens frontman Bert Dockx slaapliedjes, en feestdeuntjes from hell. Dat is niet waar, want niemand lag snurkend in zijn stoel en niemand zette één of andere spastische dans in. Maar ondanks die leugen overtuigden deze art rockers ons meer dan ooit van hun kunnen.

En bewezen ze dat hard werken loont. De kersverse deuntjes die ze zeven weken lang als artist in residence in deSingel schreven behoren namelijk tot de crème de la crème van de avontuurlijke muziek. De nieuwe songs klinken wat anders dan de oude, omdat ze iets repetitiever, kaler en elektronischer zijn.

Dat werd vooral na het eerste kwartier duidelijk, toen het geloopte geluid van een aansteker een lied inzette dat zowaar op een onuitgegeven, uitgebeende Beth Gibbons-track leek. Een lik bluesy gitaar, een toefje ijle synthesizer en een schuifelend ritme; meer was er niet nodig om het publiek overstag te laten gaan.

Ook de volgende song was straf, en dat mede dankzij Milan Warmoeskerken, de gitarist die nauwelijks gitaar speelde. Wél bediende hij allerlei elektronische muziekapparaten en die bezorgden dat tegelijkertijd filmisch, nachtelijk aandoend én groovy muziekstuk- songtitels kregen we niet mee- een extra hypnotiserend effect.

Bleepende en knisperende elektronica maakten de daaropvolgende, in het begin weemoedig klinkende ballade, extra interessant. Die ballade vervelde trouwens al snel in een intens, er op los hakkend, bijna schreeuwerig experimenteel rocknummer dat er bruut mee kapte. In volle kolleire, en daardoor werd dat nummer ook hét hoogtepunt van dit optreden.

Een andere song volgde snel, want pauzes waren er nauwelijks. Drones en andere klankexperimenten regen de liedjes aan elkaar, waardoor de flow goed zat. Die soundscapes muzikale interludia noemen zou ze tekort doen, omdat ze – en dat is een groot compliment- wel eens aan ‘My Life In The Bush Of Ghosts’ van David Byrne en Brian Eno deden denken. En aan hipster-psychedelica. Of waren dat gewoon nieuwe nummers? Door een gebrek aan info tastten we in het duister, en donker klonken ook de dampende porties krautrock, vluchtige flarden metal en nostalgische Jeff Buckley-pop die we nog voor de kiezen kregen.

Een geregeld aan zijn effectpedalen prutsende Dockx werkte zich heel die tijd zowel mijmerend, smachtend als boos klinkend doorheen de set. Daarbij kreeg hij de onvoorwaardelijke steun van Loesje Maieu en Martha Maieu, die met hun synthesizer-partijen en spookachtige ‘nanana’s ’ en ‘whoohoo’s ‘ de muziek nog meer ongemakkelijk en trance opwekkend maakten. De kans om gezapig onderuit te zakken kregen de toeschouwers zeker niet. Maar reden om echt te feesten was er ook niet; daarvoor klonk het zestal te gevarieerd, subtiel en complex. En stond de band er op het schaars rood-wit verlicht podium misschien te onbeweeglijk bij.

Duidelijk opgelucht dat ze het er tijdens deze première goed van af brachten, brachten Dockx en de zijnen nog een gloedvol ‘ghostwriter’ en een –dankzij de strakke ritmesectie- bitse versie van het sowieso al punky ‘Brother’. Maar dat zijn golden oldies, en wij zijn nieuwsgierig naar hoe de nieuwe nummers op plaat klinken. Die komt er waarschijnlijk pas op het einde van dit of aan het begin van volgend jaar. Hoe dan ook; wij sparen er nu al voor.


Het moment

Bert Dockx, die voor het inzetten van de bisronde duidelijk opgelucht toegeeft 'dat ze blij zij er door te zijn' en daardoor dan wel 'familairder' kan zijn.


Het publiek

Het publiek was zittend, en aandachtig. Misschien te beleefd.


Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234