null Beeld

Foals - What Went Down

In de veronderstelling dat u het ons vraagt: Foals is een groep die de verwachtingen nooit helemaal heeft waargemaakt.

Jürgen Beckers

Bijzonder lekker en veelbelovend gedebuteerd in 2008 met het van teenage angst en dito gitaren bol staande ‘Antidotes’ en zichzelf vervolgens in een mum van tijd voorbijgehold. Niet dat het daarna steil naar beneden ging, maar toch: ‘Antidotes’ blijft hun beste.

Het probleem van Foals is wellicht dat verandering en het zoeken naar een eigen smoel er van in het prille begin ingebakken zat. Leadzanger Andrew Mears hield het na amper één single al voor bekeken, de vacature werd intern ingevuld door Yannis Philippakis met zijn gitaar achter de microfoon te schuiven. Het zorgde voor een nieuwe dynamiek die de groep deed rammelen en rocken, grooven en uit de bocht gaan, voor een sound waar zij vermoedelijk zelf van stonden te kijken: ‘Zijn wij dat?’

Foals had daarop verder kunnen borduren en met iets meer visie en voorbedachten rade uit ‘Antidotes’ een meesterwerk kunnen puren, maar in plaats daarvan zochten zij verder. ‘Total Life Forever’ leek bij momenten wel het kleurennegatief van hun debuut: trager, weidser, gezapiger, minder ruw, minder goed.

Voor ‘Holy Fire’ gingen zij met producers Flood en Alan Moulder nog een stapje verder. Op zoek naar originaliteit gingen ze bij de slagers in de buurt van hun Londense studio op zoek naar slachtafval, koeien- en varkenskarkassen, die ze eigenhandig kookten tot er enkel nog knoken overbleven, die vervolgens – een aha-erlebnis kun je het bezwaarlijk noemen – werden gebruikt als percussiemateriaal. In een poging de groep wat spontaneïteit te ontlokken, namen Moulder en Flood hen zelfs stiekem op als ze aan het repeteren waren. ‘Holy Fire’ had zijn epische, dansbare, catchy momenten, maar was vooral een plaat van een groep die het veel te ver ging zoeken.

‘What Went Down’, Foals nummer vier, is een mix van al het voorgaande. De eerste song is de eerste single is de beste song is de titel van de plaat. ‘What Went Down’: sturm-und-drang zoals we het sinds ‘Antidotes’ niet meer van ze gehoord hadden. ‘I buried my heart in a hole in the ground,’ steekt Philippakis van wal, en minder donker dan dat wordt het niet.

In ‘Mountain at My Gates’, niet toevallig de tweede single, wordt de boodschap er niet zonniger op, maar toch waait er dankzij het luchtigere arrangement en het vrolijke gitaarmelodietje wat levensvreugde doorheen. Een song voor in de wagen met het raampje naar beneden. Wel eerst even buienradar checken, dat spreekt.

Het blijft nog even goed. ‘Birch Tree’: Talking Heads meets Everything But The Girl meets Foals op z’n meest onderuitgezakt. Muziek die het steeds herhaalde refrein/mantra perfect ondersteunt: ‘Come meet me by the river, see how time it floats’.

En dan bijt Foals zich weer vast in de foute vraag: ‘Wat zullen we nu eens gaan doen?’ Het levert doordeweekse, overbodige stijloefeningen op als ‘Give It All’ en, o ironie, een song die ‘Albatross’ heet. Met ‘Snake Oil’ wordt het vuur er gelukkig weer wat ingeblazen, ‘Night Swimmers’ is Foals in ‘Holy Fire’-modus (minus de knoken), en afsluiter ‘A Knife in the Ocean’ zweeft ergens tussen Fleet Foxes en My Morning Jacket.

‘What Went Down’ is een bij momenten mooie, maar over de hele lijn onschadelijke plaat. Het moet niet altijd bagarre zijn, maar een tikje meer opwinding en extase, en de daarmee gepaard gaande onvoorspelbaarheid, hadden gemogen.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234