null Beeld

Foo Fighters-drummer Taylor Hawkins: 'Het lijkt erop dat de wereld nooit van ons zal afkomen'

‘Hij is de pindakaas bij mijn chocolade,’ zei Dave Grohl een paar maanden geleden op Werchter over Foo Fighters-drummer Taylor Hawkins. Een compliment dat Hawkins bij de release van de nieuwe plaat ‘Concrete and Gold’ graag retourneert. ‘Het is niet eenvoudig om te drummen in de band van één van de beste drummers van het moment. Maar Dave is nuchter, respectvol en genereus.’

'Ik zie ons samenspelen tot we doodvallen'

Volgens producer Greg Kurstin is de negende Foo Fighters-plaat een kruising tussen ‘Sgt. Pepper’ en heavy metal. Frontman Dave Grohl gaat voor ‘Slayer die ‘Pet Sounds’ naspeelt’. En Taylor Hawkins, dat blondharige beest achter de drums? Die vraagt het, als we hem aan de telefoon krijgen vanuit Los Angeles, gewoon aan ons.

Taylor Hawkins «Sorry, ik weet dat jij eigenlijk de vragen hoort te stellen, maar ik kan het niet laten: waar zou jij ‘Concrete and Gold’ plaatsen ten opzichte van de vorige Foo Fighters-platen?»

HUMO Voorlopig, na een paar luisterbeurten, zou ik zeggen: in de top 5.

Hawkins «Goed, ik ook. Vóór de release vind ik het altijd moeilijk om in te schatten hoe sterk een plaat is. Dan heb je dat ding helemaal ontleed en al ontelbare keren gehoord, en is het onmogelijk om er nog objectief naar te kijken. Gewoonlijk krijg ik pas na een paar jaar een helder zicht op de kwaliteit. Dan zie ik welke platen fantastisch waren en welke oké. Mijn favorieten? ‘There Is Nothing Left to Lose’ (1999), ‘One by One’ (2002) en ‘Wasting Light’ (2011). Ik zie ‘Concrete and Gold’ op een dag ook in dat lijstje terechtkomen.»

undefined

HUMO Waarom?

Hawkins «Omdat ze zo anders klinkt dan onze vorige platen. ‘Wasting Light’ hebben we opgenomen in een garage, ‘Sonic Highways’ (2014) in acht verschillende steden en de ep ‘Saint Cecilia’ (2015) in een hotel tijdens onze wereldtournee. Maar voor ‘Concrete and Gold’ zijn we opnieuw de studio ingetrokken en daardoor konden we ons volledig focussen op onze sound. We wilden iets nieuws, iets fris, Foo Fighters zoals je hen nog nooit hebt gehoord. En dat is ons volgens mij gelukt.»

HUMO Nochtans hoor ik nog steeds luide gitaren en Dave Grohls geschreeuw. Wat is er dan veranderd?

Hawkins «Alles is groter geworden. Daves stem, de riffs, de melodieën en arrangementen, het komt allemaal samen, alsof we Phil Spectors ‘wall of sound’ een hedendaagse, luidruchtige twist hebben gegeven. We klinken grootser dan ooit tevoren. Dat hebben we vooral aan producer Greg Kurstin te danken. Die man is een genie, een begenadigd jazzpianist die de meest ongewone akkoorden kent. Hoe hij Dave allerlei afzonderlijke noten liet zingen om ze dan samen te laten komen in harmonieën, was wonderbaarlijk.»

HUMO Kurstin is de man achter ‘Hello’ van Adele en ‘Stronger’ van Kelly Clarkson, terwijl jullie voordien samenwerkten met rockproducers als Gil Norton en Butch Vig. Wat dacht je toen Dave Grohl zijn naam liet vallen?

Hawkins «Ik kende Kurstin enkel als de helft van het geweldige The Bird And The Bee, een duo dat moderne sixtiespop maakt, dus was ik meteen enthousiast. Pas daarna ontdekte ik wat hij als producer al bereikt had: Adele, Gwen Stefani, Beck, Taylor Swift. Hij leek me dus de geschikte producer om ons in een nieuwe richting te duwen. En natuurlijk dacht ik geen seconde dat hij ons als Adele zou laten klinken. Hoe kan dat ook? Wij zijn de Foo Fighters.

»We bleken trouwens een intense liefde voor Van Halen te delen. Van Halen-fans stick together (lacht).»

HUMO Nog een opmerkelijke gast: Paul McCartney, die drumt op ‘Sunday Rain’. Hoe was dat?

Hawkins «Bepaald indrukwekkend. Paul had het nummer nog nooit gehoord, maar hij kwam binnen, ging zitten achter het drumstel, luisterde naar Daves instructies en had uiteindelijk twee takes nodig om het helemaal juist te krijgen. That’s Macca for ya.»

HUMO Wat doe jij dan eigenlijk tijdens dat nummer?

Hawkins «Ik zing! Tijdens optredens laat Dave mij altijd een nummer zingen: meestal is dat ‘Cold Day in the Sun’ (uit ‘In Your Honor’ uit 2005, red.) maar nu kan dat ‘Sunday Rain’ worden. Dave Grohl is daar heel genereus in.»

HUMO Grappig dat je dat zegt, want William Goldsmith, de drummer die jij hebt vervangen in 1997, denkt daar anders over. In een recent interview noemde hij Grohl ‘een pestkop’, en dat hij zijn drumpartijen op ‘The Colour and the Shape’ opnieuw had opgenomen, omschreef hij als ‘creatieve verkrachting’.

Hawkins (zucht) «Je moet begrijpen: voor Dave was het toen met de Foo Fighters erop of eronder. ‘The Colour and the Shape’ was de tweede plaat en – aangezien Dave het debuut helemaal op zijn eentje had opgenomen – de eerste als een echte groep. Het was dus nog onzeker of de Foo Fighters een volwaardige band zou worden of gewoon een nevenproject van de drummer van Nirvana. De lat lag hoog en William kon dat niveau niet aan.

»We hebben dat interview met William allemaal samen zitten lezen, en wat ons opviel: hij gaf de schuld aan Dave en aan het platenlabel dat hem zogezegd kwijt wou. Geen enkele keer wees hij naar zichzelf: ‘O, en misschien was ik niet goed genoeg.’ Want eerlijk: als Dave die drumpartijen niet opnieuw had opgenomen, hadden de Foo Fighters het niet overleefd.»

HUMO Denk je dat?

Hawkins (verbeten) «Ik wéét dat: ik heb de originele opnames gehoord. En denk maar niet dat Dave enkel bij William zo streng is. Op ‘There Is Nothing Left to Lose’, de eerste plaat waaraan ik heb meegewerkt, zijn de drumpartijen ook maar voor de helft van mij. Dave heeft daar de andere helft ingespeeld, en terecht, want ik was er nog niet klaar voor. Dave heeft mij toen hetzelfde voorstel gedaan als bij William: ‘Kom mee op tournee, doe ervaring op en op de volgende plaat proberen we het opnieuw.’ In tegenstelling tot William heb ik de band toen niet verlaten. Nee, ik heb nauwlettend toegekeken hoe Dave te werk ging en heb daar enorm veel uit geleerd. En de drums op de plaat daarna? All me.

»De reden waarom ik hier zo vurig op reageer, is omdat Dave zo’n respectvolle, gulle en nuchtere man is. Foo Fighters is zíjn band en toch behandelt hij ons als zijn gelijken, betaalt hij ons eerlijk en geeft hij me zelfs de kans om nummers te zingen. Néé, het is niet eenvoudig om te drummen in de band van één van de beste drummers van het moment. Já, je moet verdomd goed zijn en bereid zijn om er hard voor te werken. Maar dat maakt Dave geen pestkop. William is gewoon een opgever.»

HUMO Had je in 1997 verwacht dat je het twintig jaar zou volhouden?

Hawkins «Ik had vooral niet verwacht dat de groep het zo lang zou overleven. Foo Fighters is opgestart als een soort hobbyproject van Dave: hij bundelde een paar demo’s tot een plaat en ging daarmee touren. Dat hij daarna een tweede, professioneel opgenomen plaat heeft uitgebracht, was al een grote verwezenlijking. Nu zeggen we bij elke release tegen elkaar: ‘Jup, dit is ’m, dit is onze laatste plaat.’ We zijn véél hindernissen tegengekomen. Maar wat blijkt? Als groep hebben we dat allemaal kunnen doorstaan. Het lijkt erop dat de wereld nooit van ons zal afkomen (lacht).

»Uiteindelijk zie ik ons samenspelen tot we doodvallen, of tot we het niet langer in ons hebben. Dat kan nog lang duren. Kijk maar naar McCartney: hij tourt nog steeds en doet dat geweldig. Of denk aan The Rolling Stones of Neil Young. Zolang mensen ons willen horen, blijven we alles geven.»

null Beeld

‘Concrete and Gold’ van Foo Fighters verschijnt op 15 september bij Sony.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234