Frank Westerman - Een woord een woord

Geen romancier is overtuigender in de donkere ziel van de terrorist afgedaald dan de grote Don DeLillo. In ‘Mao II’ ontdekte hij ook parallellen tussen schrijvers en terroristen: beiden voeren ‘aanvallen uit op het menselijk bewustzijn’ met als doel ‘het innerlijke leven van een cultuur te veranderen’. Pen en pistool, woord en moord, boek en bom – één strijd. Frank Westerman weet van zowel schrijvers als terroristen.

Sinds hij met ‘De graanrepubliek’ doorbrak en voor ‘El Negro en ik’ de Gouden Uil verdiende, bezet hij een bijzondere plaats in de Nederlandse letteren met zijn non-fictie die fictietechnieken aanwendt met het oog op een prikkelende impact. Westerman was ook een bevoorrecht getuige van terreur: als kind stond hij met zijn neus boven op de Molukse gijzelingsacties die Nederland vanaf 1977 opschrikten, en als buitenlandcorrespondent bracht hij voor de krant verslag uit van de Tsjetsjeense aanslagen die Rusland in 1999 deden bloeden.

In ‘Een woord een woord’ (De Bezige Bij) zet Westerman de Nederlandse fluwelen aanpak van soebatten & sussen tegenover de Russische harde hand van bestormen & bombarderen. De vraag is bijtend actueel: onderhandelen we met terroristen of maken we ze af? Westerman verkiest, zoals van een schrijver verwacht kon worden, de pen en onderzoekt een boek lang de kracht van het woord. Hij reconstrueert het Molukse geweld uit zijn tienertijd, zoekt een destijds onderhandelende psycholoog op, spreekt een voormalige kaper die zich tot dichter omschoolde (‘als je moord omdraait, krijg je droom’). Hij gaat ook na hoe de Nederlandse aanpak school gemaakt heeft: hij woont een congres voor bemiddelaars bij, volgt een cursus bij de politieacademie, neemt deel aan een kapingsoefening bij de KLM.

Dat levert een reeks vakkundige verhalen op, met als intrigerend hoogtepunt Westermans toevallige ontmoeting met de in Havana ondergedoken RAF-strijdster Margrit Schiller. Allemaal bedreven opgebouwd en zwierig verteld, maar daar houdt het ook op. Westerman danst behendig om de hete brij heen, mijdt de confrontatie met de brandende actualiteit. Het is logisch dat hij geen definitieve antwoorden paraat heeft, maar niet dat hij nalaat de belangrijkste vragen te stellen. Zo heeft Westerman het interessantste hoofdstuk niet geschreven: dat waarin hij nagaat of de strategie die de Molukkers in Nederland destijds van het terrorisme weggedreven heeft, vandaag bruikbaar is in de aanpak van de woekerende jihadterreur. En dus verzuimt hij uitgerekend in een boek dat de kracht van het woord wil vieren, een echte vuist te ballen. Doodzonde. Gelukkig voor Westerman staan wij de in vreedzaam fluweel verpakte methode voor en houden we het hier dus bij een strenge vermaning.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234