null Beeld

Franz Ferdinand - Tonight: Franz Ferdinand

Vorige week werd mij op StuBru gevraagd naar een mening over 'Tonight', de nieuwe van Franz Ferdinand, maar ik had er geen. Ik had de plaat niet meer gehoord sinds de dag van mijn interview met de groep ruim twee maanden eerder, en dat ze sindsdien niet meer in de cd-lader was beland, mocht een veeg teken heten. Ik zei dan maar dat ze erg Franz Ferdinand klonk, en dat ik nooit hun grootste fan ben geweest. Tweemaal niet gelogen.

Intussen weten we meer. Waar er nog kleine tot middelgrote sympathie bestond voor hun titelloze debuut en 'You Could Have It So Much Better' ('Take Me Out', 'Dark of the Matinee' en 'Do You Want to' waren singles die op weinig boosaardige wijze bleven hangen), mag de liefde na herhaaldelijke herbeluistering van 'Tonight: Franz Ferdinand' helemaal over worden verklaard. Met een holle leuze als excuus - 'een groep moet evolueren, dus hebben we eens een stel synthesizers laten aanrukken' - heeft Franz Ferdinand een plaat gemaakt met meer van hetzelfde. En met inderdaad (we waren gewaarschuwd) af en toe een streep electro op voor- of achtergrond. Het kan de bloedarmoede niet maskeren.

Single 'Ulysses' staat slim vooraan en moet niet onderdoen voor het radiovriendelijkste dat we van Franz kenden, maar wat bezielt Alex Kapranos als hij ergens halverwege een soortement Jim Morrison-parodie inzet? Zou het een intertekstuele knipoog zijn naar de aanhef van de strofes ('Come on let's get high')? Ja, wij zoeken het ver, maar dat doet een mens nu eenmaal als er voor de voeten niets te rapen valt.

'Send Him Away', 'Twilight Omens' en 'Bite Hard' (gedreven door een beurse synth waarvan de stekker niet helemaal in het stopcontact lijkt te zitten) zijn kort, krachtig en in het bezit van singlepotentieel, en dan hebben we het helaas gehad. 'No You Girls' wordt ingeleid met het soort intro dat men in demotijden van Humo's Rock Rally met de moed der wanhoop weglacht. 'What She Came For' is Red Hot Chili Peppers light, zonder branie en zonder tattoos (denk babysokjes). Het liefste dat we over 'Live Alone' kunnen zeggen is dat het op geen enkele manier bijblijft. 'Lucid Dreams' begint in de veilige middelmaat waar vijftig procent van 'Tonight' zich afspeelt en gaat dan op wandel langs paden die door Funkadelic en, recenter, LCD Soundsystem vakkundig zijn platgetreden. Na iets minder dan acht minuten zijn we ervan verlost. 'Dream Again' volgt. Neen dank u, genoeg gedroomd.

'Tonight: Franz Ferdinand' is niet dit, niet dat, niet opvallend, niet storend, geen kopstoot, geen traan. En om te lachen is het al helemaal niet.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234