null Beeld

Freya Van den Bossche op de barricaden

‘Van komeet tot vallende ster,’ heette het een paar jaar geleden. ‘Meer inhoud in de bh dan in het hoofd,’ voegde een burgemeester uit Aalter er saganesk aan toe. Edoch, Freya is verrezen, en de woede en de verontwaardiging branden als nooit tevoren: ‘Ik ben er niet fier op, maar we hebben jarenlang iedereen gelijk gegeven, uit angst om kiezers te verliezen.’

Eric Goens

Het gesprek loopt op zijn einde als ik haar herinner aan één van de vele gevleugelde uitspraken van een eminent Vlaams socialist, dat je verkiezingen niet wint met beleid, maar met beloften. Ik excuseer mij plaatsvervangend voor zo veel cynisme, maar ze weet wel beter: ‘Da’s van mijn vader,’ lacht ze. ‘Ik ken mijn klassiekers.’

Het moet gezegd, het vuur laait weer hoog op bij la Van den Bossche, Vlaams minister van Energie, Wonen, Steden en Sociale Economie. Als u het allemaal niet zo goed volgt: Freya van de zonnepanelen. Na de verkiezingen van 2007 lag ze in de touwen, politiek en pr vé. En het zou nooit meer goed komen, voorspelde menigeen. ‘Ik kan alleen maar hopen dat mijn succes deze keer minder vluchtig is,’ zegt ze, ‘ik probeer nu vooral heel hard te werken en mijn werk zo goed mogelijk te doen.’

HUMO Als u het zo verwoordt, komt het over alsof u dat vroeger niet hebt gedaan.

Freya Van den Bossche «Ik heb altijd hard gewerkt, dat was het niet. Mijn grootste probleem was dat ik vroeger nooit nee durfde te zeggen. Erger nog, ik zei gewoon op álles meteen ja. Al die voorstellen, dat was allemaal veel te leuk om níét te doen. 's Morgens bellen ze je voor een quiz en 's avonds voor een fotoshoot. Dan maak je jezelf wijs dat dat allemaal even relevant is. Maar het is dodelijk voor je geloofwaardigheid. Weet je, er zijn nog altijd mensen die denken dat ik éérst BV was en pas daarna in de politiek ben gestapt. Zó erg was het blijkbaar.

»Achteraf bekeken ben ik er veel te snel ingegooid. Ik ben minister geworden op mijn zevenentwintigste, dan mis je nog ervaring en maturiteit. Bovendien wisselde ik in die beginperiode bijna elk jaar van bevoegdheid. Het was héél snel héél veel.»

HUMO In uw allereerste Humo-interview in 1996 zei u dat het grootste probleem van politici hun gebrek aan geloofwaardigheid was, en hun onvermogen om daar iets aan te doen. Bij nader inzien had u het over uzelf.

Van den Bossche «Ik denk dat ik absoluut een probleem met geloofwaardigheid heb gehad. Ik was die helemaal kwijt. Voor alle duidelijkheid: ik spreek in de verleden tijd (glimlacht). Ik heb de voorbije jaren keihard moeten vechten om ze terug te winnen. Ik weet zelfs niet of ik mag zeggen dat ik ze terug moest winnen. Misschien had ik ze vanaf dag één niet.»

HUMO Beseft u dat zelf niet op zo'n moment?

Van den Bossche «Dat is dat gebrek aan maturiteit. Ook tegen de partij durfde ik nooit nee te zeggen. Hoe kun je nu een voorstel afwijzen waar driekwart van de partij een gat voor in de lucht zou springen? Het is ongelofelijk arrogant om om op die leeftijd zo'n voorstel niet in dankbaarheid te aanvaarden. Je voelt je natuurlijk ook gevleid dat de partij voor zo'n job aan jóú denkt. De neiging om nee te zeggen wordt dan heel klein.»

HUMO Is het echt nooit in u opgekomen om nee te zeggen tegen een voorstel van de partijtop?

Van den Bossche «Ik heb in 2004 enorm getwijfeld om minister van Begroting en vicepremier te worden. Dat vond ik niet evident. Eigenlijk had ik dat aanbod moeten weigeren. Overigens: in 2007 heb ik nee gezegd toen Johan Vande Lanotte mij vroeg om Kamer fractieleider te worden.»

HUMO Vandaag lijkt het bij- na krankzinnig dat iemand van dertig minister van Be- groting én vicepremier zou worden.

Van den Bossche «Dat is waar. Ik zie mij nog altijd aan die ta- fel zitten met de Teletubbies, de kopstukken van de partij. Zij leken dat allemaal een geweldig idee te vinden. Ik dacht bij mezelf: ‘Wie ben ik om hen ongelijk te geven?’»

HUMO Is er dan niemand uit uw omgeving die u heeft aangeraden dat voorstel te weigeren?

Van den Bossche «Ik ga nu even nadenken of iemand mij heeft aangeraden het niet te doen. (Lange stilte) In alle eerlijkheid: nee, niemand. Dat is inderdaad zeer opvallend. Als iemand van dertig mij vandaag diezelfde vraag zou voorleggen, zou ik wel weten wat te antwoorden. Bij Open VLD is Mathias De Clercq ook op jonge leeftijd schepen en nationaal lijsttrekker geworden. Ik heb letterlijk tegen hem gezegd: ‘Mathias, maak niet de fout die ik heb gemaakt door ja te zeggen op alles wat ze je vragen.’ Kort daarna heeft de partij hem het voorstel gedaan om staatssecretaris te worden en hij heeft geweigerd. Hij zegt nu zelf: ‘Ze gaan met mij niet doen wat ze met Freya hebben gedaan.’»

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234