Geike Arnaert: 'Ja, ik heb feestjes meegemaakt waarop mannen stonden te zwieren met hun ontblote lid'

Alex Callier zendt zijn dochters uit. Volgend jaar trekt Hooverphonic met Luka Cruysberghs naar het Eurovisiesongfestival en brengt Noémie Wolfs – Hooverphonic-zangerers nummer vijf – haar solodebuut uit. Maar nú al is er de geweldige soloplaat ‘Lost in Time’ van Geike Arnaert – zangeres nummer vier en sinds vorige maand 40 lentes jong. Én een deelname aan ‘De slimste mens’ en Humo’s 7 Hoofdzonden. ‘Mensen vinden me vaak een hoogmoedige trut, terwijl ik gewoon verlegen ben.’

'Ik word kwaad van racisme. Veel van de mensen die ik graag heb, zijn van een andere afkomst'

Het is – bij wijze van hoge uitzondering in de geschiedenis van de reeks – al de tweede keer dat Geike zich in Humo’s biechtstoel nestelt. De vorige keer was in 2001. Ze was toen 21, van de monsterhit ‘Zoutelande’ was nog lang geen sprake, en met haar sirenenstem had ze nog maar net ‘The Magnificent Tree’ volgezongen, nog steeds de allerbeste Hooverphonic-plaat.


Hoogmoed

HUMO Waarom breng je je platen uit als Geike, en niet voluit als Geike Arnaert?

Geike Arnaert (schouderophalend) «Arnaert klinkt als een arty jazzproject, Geike is poppier en past beter bij mijn muziek. Ik ben blij met mijn voornaam – ik vind ’m mooi en redelijk uniek – maar ik heb mijn ouders er toch vaak voor vervloekt. In internationale middens hebben ze altijd moeite om mijn naam uit te spreken. Zjie-èk, Gaaiky, zelfs Geekee... ik heb alles al gehoord. Al is het ook vaak grappig, dus ik klaag er niet meer over.»

HUMO In 2001 zei je: ‘Ik ben fragiel, een beetje meer hoogmoed zou me van pas komen.’ Denk je dat nog altijd?

Arnaert «Ja, want ik ben nog steeds verlegen, ik klap nog steeds dicht. Het vreemde is dat mensen me al vaak voor hoogmoedige trut versleten hebben. Vooral toen ik bij Hooverphonic stopte, was het erg. Mensen beschuldigden me ervan, niet gehinderd door kennis van zaken, dat ik me te goed voelde voor de band. ‘Jij denkt zeker dat je het in je eentje beter kunt?’ Onzin. Als je ergens vertrekt, is dat omdat je je daar niet meer op je plaats voelt. Ik móést weg bij Hooverphonic. En zingen is mijn passie, dus dat wilde ik – mijn excuses daarvoor – wel blijven doen.

»Misschien zegt het feit dat ik soloplaten uitbreng – en mijn passie dus niet beleef door ergens in een achtergrondkoortje te zingen – wel iets over mijn ego. Maar goed: alles wat ik doe, wordt meteen uitvergroot en beoordeeld. Dan kan ik beter mijn eigen project uitbouwen.»

HUMO Verlegenheid wordt wel vaker met arrogantie verward.

Arnaert «Ze noemen me soms omhooggevallen omdat ik weer eens iemand ben voorbijgewandeld zonder ‘hallo’ te zeggen. Maar meestal had ik die persoon dan gewoon niet opgemerkt, omdat ik het te druk had met mezelf te verbergen. ‘Longer les murs,’ zeggen ze in het Frans.»

HUMO Jasper Steverlinck speelde tijdens de inhuldiging van Herman Van Rompuy als Europees president. Wanneer heb jij voor het laatst ergens opgetreden waarbij je dacht: hoe ben ik hier terechtgekomen?

Arnaert «Vorig jaar, bij de opening van het academiejaar van de KU Leuven. Op de eerste rij zag ik een pak politici zitten – ik herkende onder meer Mark Eyskens – die me bijna allemaal met dezelfde vragende blik aanstaarden: ‘Wie is ze, en wat komt ze hier doen?’ (lacht)

»En toen ik nog heel jong was, ben ik gehuldigd als Burger van het Jaar in mijn geboortedorp Westouter. Mijn hele familie was daar. Het was best leuk, en sowieso een hele eer, maar tegelijk is dat een onwezenlijke situatie waarover je totaal geen controle hebt. Je kunt het alleen maar... ondergaan.»

HUMO Je bent er al weg sinds je 17de, maar op welke manier zit je heimat nog steeds in jou?

Arnaert (denkt na) «Dat ik nu doe wat ik doe, heb ik volgens mij aan Westouter te danken. Geen idee hoe het er tegenwoordig is, maar als kind ervoer ik het als een heel creatief dorp. Opvallend veel mensen zaten er in toneelgezelschappen of maakten muziek. Je werd er gestimuleerd om iets creatiefs te doen.

»De eerste keer dat ik besefte dat andere mensen mijn stem mooi vonden, was toen ik op mijn 9de een zangwedstrijd op de kermis won. Er was een geldprijs mee gemoeid – 1.000 frank in een omslag – maar mij zijn vooral de reacties bijgebleven. Mensen die me lieten weten dat ze kippenvel hadden gekregen. Zoiets blijft een kind van 9 lang bij.»

HUMO Op welke van je verwezenlijkingen ben je het meest trots?

Arnaert «In elk project waren er momenten waarop ik mezelf helemaal heb kunnen geven. Ik moet bijvoorbeeld nog vaak terugdenken aan Dorléac, mijn samenwerking met Spinvis. Ergens snap ik waarom we destijds zo weinig aandacht hebben gekregen – het was ‘maar’ de soundtrack van een film. Maar ik heb het onlangs nog eens opgezet en ik vond het toch nog steeds heel mooi.

»Voor mijn nieuwe plaat vond ik vooral de samenwerking met Joost Zweegers heel fijn. Heel intens, ook. De eerste keer dat ik bij hem thuiskwam, had ik enkele stukken tekst meegenomen. Ik liet ze hem lezen – best spannend – en twee uur later hadden we een song. Hij had meteen het ritme in mijn tekst gevonden. En zo is het eigenlijk bij elke song gegaan.»

HUMO Joost Zweegers is ook iemand die confronterend eerlijk voor zijn mening uitkomt.

Arnaert «Absoluut. Veel mensen doen iets té hard hun best om niet op de tenen van de Gevoelige Artiest te trappen. Hij dus niet. Soms denk je: dat had hij iets subtieler kunnen verwoorden (lacht). Maar zo is er tenminste duidelijkheid en raak je vooruit.

»We hebben op veel plaatsen aan de plaat gewerkt. In de vroege lente zaten we in het zuiden van Frankrijk. Eén plek hebben we vroegtijdig moeten verlaten: een boerderij in Nederland. Joost en ik hadden de gewoonte om vooral ’s nachts te schrijven en te werken. Meestal was dat geen probleem, maar daar in Nederland bleek de eigenaar vlak naast het huisje te wonen. Al op onze eerste dag is hij rond elf uur ’s avonds komen aankloppen. ‘Of we het eigenlijk zelf normaal vonden dat we zo laat nog lawaai aan het maken waren?’ (lacht)»

HUMO Kun je goed inschatten of iets zal werken of niet? Had je bijvoorbeeld vooraf door dat je met ‘Zoutelande’ iets bijzonders in handen had?

Arnaert «Toen ik het nummer voor het eerst hoorde – en dan bedoel ik: de afgewerkte versie zónder mijn stem – was ik er meteen door geraakt. Ik zat die dag met veel muizenissen en duisternis in mijn hoofd, maar toch: het kwam goed binnen. Ik vroeg me zelfs af wat mijn stem er nog aan zou kunnen toevoegen (lachje). Niet dat ik dat zo tegen de mannen van Bløf heb gezegd, want ik wilde er graag deel van uitmaken. Natuurlijk wist ik niet dat het zó’n populair nummer zou worden, maar ik dacht wel: als het mij zo hard raakt, waarom zou het dan de rest van de wereld niet raken?»

'Niet dat ik er ooit aan ga beginnen, maar van coke word je blijkbaar erg zelfzeker: dat is dus iets voor mij'


Hebzucht

HUMO Meezingen op de grootste Nederlandstalige hit aller tijden, wat houdt een mens daar eigenlijk aan over?

Arnaert «Als je weet dat de song intussen 36 miljoen keer is gestreamd op Spotify, valt dat redelijk tegen. ‘Zoutelande’ is een cover, en het meeste geld gaat naar de Duitser die het origineel schreef. Een ander deel gaat naar de jongens van Bløf, die de tekst hebben vertaald. Wat ik uitbetaald krijg, is mooi meegenomen, maar ik zal er niet rijk van worden.»

HUMO Je bent bekend. Wordt er vaak in jouw richting gekeken als er op restaurant of café betaald moet worden?

Arnaert «Niet meer. Dat is wel een tijdje zo geweest, en ik betaalde dan altijd met veel plezier. Pas op: ik ben nooit rijk geweest, en ik heb ook nooit gedaan alsof. Maar zelfs dan nog weet je dat er veel mensen zijn die het nog minder breed hebben.»

HUMO Hoe rijk zou je willen zijn?

Arnaert «Rijk genoeg om me vrij te voelen. Vrij om te gaan wonen waar ik wil. Vrij om mijn liveshows te producen zonder dat ik ooit moet denken: shit, hoeveel gaat me dat hier kosten? Niet dat ik Madonna- of Rihanna-toestanden wil, maar een mooie backdrop, indrukwekkende belichting of straffe dansers: daar gaat best wel wat budget tegenaan.»


Traagheid

HUMO Je noemt jezelf af en toe traag. Wat betekent dat?

Arnaert (denkt na) «Het wisselt. Soms heb ik het gevoel dat ik alles in mijn leven op orde heb, maar dat blijft nooit duren. In andere periodes ga ik bijzonder ongeconcentreerd en verstrooid door het leven. Vaak als gevolg van stress. Dan verlies ik constant mijn gsm of mijn jas en zo.»

HUMO Er gaapt acht jaar tussen je eerste en je tweede soloplaat: dat is veel.

Arnaert «Ik heb tussendoor ook nog een andere plaat gemaakt die zo goed als af is – ik was eind 2013 aan de productie begonnen. Achteraf gezien zaten daar enkele waardevolle dingen tussen, maar omdat ik er toen niet blij mee was, heb ik dat hele project stopgezet. Ik ben toen zelfs helemaal gestopt met zingen. Ik voelde me onzeker, had het gevoel dat ik mijn job niet kende en vond dat ik maar iets helemaal anders moest gaan doen.

»Ik ben toen naar Denemarken getrokken om daar te gaan studeren: een opleiding zanglerares. Maar omdat het daarna toch weer begon te kriebelen, en omdat bepaalde mensen die in mij geloven maar aan mijn mouw bléven trekken, heb ik besloten verder te gaan. Eerst heb ik een tijdje samengewerkt met Arne Van Peteghem – van die periode zijn er uiteindelijk twee songs op de nieuwe plaat beland – en daarna met Joost Zweegers.

»Ik weet dat acht jaar veel is, maar ook privé is er één en ander gebeurd. Het leven zet je niet zomaar op pauze.»

HUMO In verband met je optreden op Rock Werchter dit jaar schreef Humo’s Serge Simonart: ‘Geikes palmares tot dusver is eclectisch, avontuurlijk, maar ook wat stuurloos.’ Mee eens?

Arnaert «Nee. Ik kan begrijpen dat hij dat zo ziet, maar mijn carrière is zeker niet stuurloos. De richting die ik uitga, is misschien nog niet voor iedereen duidelijk – maar dat is iets helemaal anders.»

HUMO Op Rock Werchter zong je haast alleen nieuwe en voor het publiek dus onbekende songs. Waarom maak je het hun – en jezelf – niet makkelijker door ook pakweg Hooverphonic-nummers of ‘Zoutelande’ in je set te smokkelen?

Arnaert «Ik wil dat alleen doen als het juist voelt. Als ik het voor mezelf kan verantwoorden. Puur ‘omdat het publiek dat leuk vindt’ is volgens mij geen goed argument.»

HUMO Waarom niet?

Arnaert «Omdat ik geen acteertalent heb. Ik heb in het verleden vaker nummers tegen mijn zin gezongen, en dan zág het publiek dat. De desinteresse straalde van me af, en tóén kwam ik pas arrogant over. Misschien was mijn set op Rock Werchter niet de makkelijkste, maar ik ben er nog altijd van overtuigd dat het een goede beslissing was. Een maand later stond ik op M-idzomer en op Dranouter, en daar was het al een ander verhaal. Daar klikte alles al beter in elkaar, vond ik. De nummers waren live al een beetje gegroeid.»

HUMO Voor je nieuwe song ‘Middle of the Night’ heb je je naar verluidt laten inspireren door een boek van Julian Barnes, ‘The Noise of Time’.

Arnaert «Het boek gaat over de componist Sjostakovitsj, die onder Stalins bewind op de zwarte lijst stond en, omdat hij zich voor elke daad of beslissing tegenover het regime moest verantwoorden, steeds het gevoel had dat hij iets verkeerd deed. Mijn song gaat over dat laatste: over zenuwachtigheid en angst, en over hoe de donkere gedachten je leven kunnen domineren.

»Voor mijn vorige plaat heb ik me onder meer laten inspireren door Doris Lessings ‘The Golden Notebook’ en, voor een song die weliswaar niet op de plaat is terechtgekomen, ‘Jij zegt het’ van Connie Palmen

HUMO Vanaf donderdag doe je mee aan ‘De slimste mens’. Van alle namen op de deelnemerslijst is die van jou dit jaar de onverwachtste, omdat je anders bijna nooit deelneemt aan quizzen of televisieprogramma’s. Hoe hebben ze je kunnen overtuigen?

Arnaert «Ik heb een plaat te verkopen, het is dus een goed moment om op tv te komen (lachje). Al heb ik me een tijdje geleden ook bewust voorgenomen om vaker ‘ja’ te zeggen op de kansen die zich aandienen. De enige voorwaarde is dat ik nooit het gevoel wil hebben dat ik artistieke toegevingen moet doen. Ik heb al vaak voorstellen tot samenwerkingen afgewezen omdat ik vond dat ze niets voor mij waren – nee, ik noem geen namen – en dat zal ik blijven doen.

»Dat gezegd zijnde: toen ik toehapte voor ‘De slimste mens’, zat ik helemaal anders in mijn vel dan nu.»

HUMO Is dat een diplomatische manier om te zeggen dat je er al spijt van hebt?

Arnaert «Nee, maar ik vraag me af wat het gaat geven. Het is slechts een spelletje, en toch ben ik zenuwachtig. Omdat ik de laatste maanden met andere dingen bezig ben geweest, heb ik de actualiteit ook minder gevolgd.»

'Natuurlijk waren Alex Callier en Raymond Geerts kwaad door mijn vertrek bij Hooverphonic. Maar ik voelde me daar niet meer op mijn plaats. Ik móést weg'


Afgunst

HUMO Wat heb je met de kust? Op ‘Lost in Time’ staan titels als ‘Off Shore’, ‘Black Land Shore’, ‘Sea of Fools’ en ‘Sirens’ Call’. ‘See Love’ kan gelezen worden als ‘Sea Love’. ‘Orion’ is dan weer de zoon van Poseidon, god van de zee. En in andere songs zing je over ‘oceans’, ‘at bay’, ‘drift away’... Dat zijn te veel voorbeelden om van toeval te spreken.

Arnaert «Je hebt gelijk: het valt op. Maar dat is pas gaandeweg zo gegroeid, het was zeker niet iets wat we bewust opgezocht hebben. (Schouderophalend) Ik weet ook niet waar de zee in mijn songs voor staat. Misschien voor het verzwelgende, dat ook bij tijd hoort? Ik weet het niet. Ik vind het confronterend om mijn eigen songs te analyseren. Omdat ik er niet goed in ben, maar ook omdat het altijd iets van de magie wegneemt.»

HUMO Heb je aanleg voor afgunst?

Arnaert «Niet meer. Ik ben vroeger vaak jaloers geweest in relaties, en ook professioneel heb ik mijn talenten veel te vaak vergeleken met die van anderen.»

HUMO Kan het nog iets vager?

Arnaert «Ik wil het er niet meer over hebben. Jaloersheid is een nutteloze zonde. Het is een angst, en staat je alleen maar in de weg. Gelukkig sta ik tegenwoordig verder.»

HUMO Wie of wat bewonder je?

Arnaert «Mensen die vlot kunnen spreken en zichzelf goed verkopen. En voor de rest: er zijn mensen die duidelijk, instinctief en zonder omwegen weten wat ze met hun leven moeten aanvangen, terwijl ik voor elke beslissing of koerswijziging veel te veel tijd nodig heb.»

HUMO Heb je, doordat je al op je 18de deel uitmaakte van een succesvolle rockgroep, ooit het gevoel gehad dat je iets hebt gemist? Een normale studententijd, bijvoorbeeld?

Arnaert «Ja. En dan vooral de vriendschappen die de meeste mensen op die leeftijd opbouwen. Ik heb een aantal vrienden die al van mijn kindertijd meegaan, maar uit die periode heb ik helemaal niemand.

»Omdat ik al zo vroeg bij Hooverphonic ben beginnen te zingen, heb ik mijn middelbareschooldiploma niet gehaald. Pas veel later heb ik dat ingehaald. Veel mensen vonden dat raar: ‘Je hebt dat niet nodig.’ Of: ‘De school of life is toch veel belangrijker?’ Maar het heeft me deugd gedaan.»

HUMO Wat dacht je toen je hoorde dat Hooverphonic werd gekozen om ons land volgend jaar te vertegenwoordigen op het Eurovisiesongfestival?

Arnaert «Good for them. Ik meen dat: ik ben blij voor hen. Verder zegt het mij weinig. Niet dat ik een aversie heb tegen Eurosong, maar het ligt heel ver van mijn wereld af.»

''Zoutelande' is al 36 miljoen keer gestreamd op Spotify, maar rijk word ik daar niet van'


Gramschap

HUMO Maak je je vaak dik?

Arnaert «Ik ben een emotioneel mens en boosheid is een belangrijke emotie, dus ja. Maar ik ben ook een binnenvetter, dus meestal voel ik het al lang in mijn binnenste broeien vóór andere mensen er iets van merken.

»Ik heb ruimte voor mezelf nodig. Als die me niet gegund wordt, kan ik kregelig worden. Ik word ook kwaad van racisme en van de steeds openlijkere neiging om bepaalde bevolkingsgroepen uit te sluiten. Veel van de mensen die ik graag zie, zijn van een andere afkomst. Het doet me pijn als ik iemand slecht hoor praten over vreemdelingen. Maar ik word evengoed boos van opmerkingen als: ‘De mensen die jij kent, zijn uitzonderingen. Dat zijn de goei.’ Omdat ik daar moeilijk mee om kan, merk ik dat ik bepaalde situaties – familiefeestjes en zo – steeds vaker ga mijden. Dat is niet de beste oplossing, maar als ik de discussie probeer aan te gaan, word ik toch vooral op hoongelach onthaald.»

HUMO Waaraan ergeren andere mensen zich bij jou?

Arnaert «Ik heb moeite om ergens op tijd te komen. Dat heeft met een gebrek aan respect voor de ander te maken, zegt men dan, maar volgens mij klopt dat niet. Ik wíl echt graag op tijd komen, maar vaak ben ik daar gewoon te verstrooid voor. Soms vertrek ik wel degelijk op tijd, maar besef ik onderweg dat ik thuis iets ben vergeten, zodat ik moet terugkeren. Je kunt de titel van mijn nieuwe plaat, ‘Lost in Time’, ook op die manier interpreteren (lachje).

»Veel mensen ergeren zich ook aan mijn verlegenheid. Als ik dichtklap, worden anderen daar soms merkbaar zenuwachtig van. Waardoor ik me natuurlijk nóg meer in mijn schulp terugtrek.»

HUMO Anger and energy, zegt John Lydon. Kun jij er iets mee in je muziek?

Arnaert «Ja! Vooral in mijn teksten, al let ik ervoor op dat ik niet overdrijf. Ik heb tijdens het maken van ‘Lost in Time’ een paar lyrics moeten weggooien, omdat ik te expliciet werd met mijn boosheid.»

HUMO Hoe kwaad waren Alex Callier en Raymond Geerts toen je hun vertelde bij Hooverphonic te willen weggaan? ‘Dit is een slag in ons gezicht,’ reageerde de anders zo stoïcijnse Geerts destijds in de pers.

Arnaert «Natuurlijk waren ze kwaad, maar dat is normaal: er hangt veel vast aan zo’n beslissing. Maar voor mij was het duidelijk dat ik daar niet meer op mijn plaats zat. Daarbij, een verrassing was het niet, want het was niet de eerste keer dat ik over een vertrek had zitten tobben. Ik heb heel lang nagedacht voor ik de definitieve beslissing nam. Niet de fijnste periode van mijn leven: ik zat in die tijd helemaal niet goed in mijn vel.»


Gulzigheid

HUMO In 2003 zei je nog dat je bij concerten meestal één glas wijn drinkt. ‘Da’s een ritueel en het maakt me losser.’ In acht genomen dat er – na de naar schatting 250 optredens die je sindsdien hebt gespeeld – allicht gewenning optreedt: hoeveel moet je tegenwoordig drinken om ontspannen op het podium te staan?

Arnaert (lacht) «Ik drink al een tijdje helemaal niets meer voor optredens. Bij Hooverphonic was mijn taak helemaal anders. Ik had toen alleen maar over mezelf en mijn zanglijnen na te denken. Nu ben ik met alles tegelijk bezig en moet ik geconcentreerd blijven. Bovendien heb ik soms moeilijkheden om goed te slapen, en daar helpt alcohol ook niet bij. Ik weet het: een saai antwoord. Maar ik probeer voor mezelf te zorgen.»

HUMO Van welke niet voorgeschreven drugs zou je het effect eens willen voelen, gesteld dat het ongezond noch illegaal was en je er niet verslaafd aan zou kunnen worden?

Arnaert «Coke, misschien? Ik hoor dat je er zo zelfzeker van wordt: dat is dus iets voor mij. Niet dat ik er ooit aan ga beginnen, ik ben veel te bang dat het mij zou bevallen.

»Ik ben nogal vatbaar voor verslavingen. Als ik ergens aan begin, kan het snel uit de hand lopen. Ik heb dat bijvoorbeeld ook een tijdje met bingewatchen gehad: heelder series op een veel te korte tijd bekijken. Ik woonde toen wel alleen – dan gaat dat gemakkelijker. Nu zou mij dat wellicht niet meer overkomen. Ik val tegenwoordig snel in slaap als ik naar een serie kijk (lacht).

»Onlangs heb ik naar ‘Sharp Objects’ gekeken, en dat vond ik fantastisch. Sindsdien heb ik af en toe nachtmerries die erdoor geïnspireerd zijn. Dan stap ik een liquor store binnen, net zoals het aan alcohol verslaafde personage van de reeks. In mijn droom zie ik er dan vaak de handlanger van Marc Dutroux, waarna ik hem met mijn auto overhoop probeer te rijden. (Schouderophalend) Daar houdt het meestal op.»


Onkuisheid

HUMO Op je 22ste snapte je niet waarom veel mensen het een grote zonde vinden als hun partner vreemdgaat. ‘Ik denk dat het onmogelijk is om altijd monogaam te leven, maar je moet wel respect voor elkaar blijven hebben.’

Arnaert (kreunt) «Emotioneel bevond ik me toen op een heel andere plaats. Sindsdien ben ik én heb ik vaak genoeg gekwetst om beter te weten. Relatiebreuken en toestanden waar ik verder niet op wil ingaan.»

HUMO Je bent nu ongeveer vier jaar samen met je vriend. De allereerste verliefdheid is dus vermoedelijk vervlogen. Wat is ervoor in de plaats gekomen?

Arnaert «Warmte. Een diepe vriendschap. Een thuisgevoel. We wonen nu ongeveer een jaar samen, in Sint-Pieters-Leeuw. Het liefst was ik in Brussel blijven wonen, maar dat zag hij niet zitten. Even overwoog ik een ‘langeafstandsrelatie’... (Denkt na) Zet je dat woord tussen aanhalingstekens, want het is ongeveer 15 kilometer van Sint-Pieters-Leeuw tot Brussel (lachje). Maar dat was geen optie: ik wil het gevoel hebben dat we samen iets opbouwen.

»Evengoed essentieel: ook in een relatie wil ik genoeg vrijheid om me te kunnen blijven ontplooien. Ik heb geen zin om op een dag vast te stellen dat ik vastgeroest ben.»

HUMO In haar nieuwe memoires beschrijft Debbie Harry van Blondie hoe ze er ooit getuige van was dat David Bowie ergens backstage en zonder aanleiding zijn lul uit zijn broek haalde. Dat bleek overigens met de beste bedoelingen en was voor haar geen #MeToo-moment. Heb jij ooit zoiets meegemaakt?

Arnaert (denkt na) «Het is al even geleden, maar ik heb het – backstage of op feestjes – inderdaad een paar keer meegemaakt dat een aantal mannen plots euh, feestelijk aan het zwieren waren met hun ontblote lid.»

HUMO ‘Feestelijk zwieren’?

Arnaert «Ik noem geen namen en geef geen uitleg (lacht). Maar voor de duidelijkheid: de penissen in kwestie waren niet naar mij persoonlijk gericht. Ik heb trouwens ook nooit gesnapt wat daar precies zo plezant aan was.»

HUMO Misschien een vreemde overgang, maar: word je gemakkelijk verliefd?

Arnaert «Vroeger wel, maar dat neemt af met de leeftijd. (Denkt na) Ik heb nog altijd snel een goed gevoel bij mensen die ik net heb ontmoet – een fijne aantrekkingskracht die verder gaat dan het puur vriendschappelijke – maar ik word er niet meer zo snel door van mijn sokken geblazen als vroeger. Op dezelfde manier kan ik me trouwens ook aangetrokken voelen tot vrouwen, ook al ben ik totaal niet lesbisch.»

HUMO Nog een laatste vraag van achttien jaar geleden: ‘Stel, je moet de volgende twee jaar in een hut op Antarctica doorbrengen. Welke man mag mee?’ Weet je nog voor wie je destijds koos?

Arnaert (denkt lang na) «Nee.»

HUMO David Bowie en Bart De Pauw.

Arnaert «Ah, shit (lacht). Maar nu je het zegt: ik herinner me de giechelachtige reactie van De Pauw nog, op een avond in Sint-Niklaas. Wij moesten daar optreden, hij kondigde ons aan.

»Als Bowie nog leefde, zou hij voor mij nog altijd het ideale antwoord zijn. Maar als ik die vraag nu opnieuw moet beantwoorden, kies ik voor Nick Cave. Met hem samenleven is vermoedelijk nogal intens, en allesbehalve simpel, maar Antarctica lijkt me redelijk saai – dan komt een beetje afleiding goed van pas.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234