Gene Simmons Kisst ze: 'Wij pijpen onze fans'

Gene Simmons (65) is slechts de bassist van Kiss, maar aangezien hij van de vier leden het meeste show verkoopt (én de langste tong heeft), wordt hij nu al 41 jaar als de frontman beschouwd. 'Ons optreden op Graspop zal een orgasme worden.'

HUMO Goeiemorgen, meneer Simmons?

Gene Simmons «Call me Gene.»

HUMO Hoe gaat het met je, Gene?

Simmons «Fantastisch.»

HUMO Fantastisch?

Simmons «Sure. Binnenkort spelen we voor de derde keer op Graspop in België: hoe zou ik me niet fantastisch kunnen voelen?»

HUMO Speel je graag op Graspop?

Simmons «O yeah. Laat mij je dit vertellen: Graspop is een geweldig festival. En weet je waarom? Omdat het ieder jaar weer een ongelooflijk sterke affiche heeft. Wij hebben er al twee keer eerder gespeeld, dus ik kan je uit eigen ervaring vertellen dat je er niet alleen Belgische, maar ook Franse, Spaanse, Nederlandse en Duitse Kiss-fans treft. Waarom komen die mensen heel dat eind naar Graspop afgereisd? Omdat ze weten dat ze er een volledige dag om hun oren zullen worden geslagen met de beste hardrock, metal en what-have-you die de planeet aarde te bieden heeft. Kiss is slechts de kers op de slagroomtaart; het orgasme na een hele dag fantástisch voorspel. En ons optreden zal wel degelijk een orgasme worden, die belofte maak ik je hier plechtig. Een optreden van Kiss wordt steevast ingeleid met de woorden: ‘You wanted the best, you got the best. The hottest band in the world: Kiss!’ Een boude uitspraak, akkoord, maar wij doen ’m altijd, maar dan ook áltijd gestand. Anders zouden we het ook niet verdienen om te headlinen.»

HUMO Brengen jullie de reusachtige metalen spin mee waarmee jullie vorig jaar op wereldtournee zijn gegaan?

Simmons «Natuurlijk niet: dat was vorig jaar (foto links). Nee, we brengen een nagelnieuwe podiumshow van Godzilla-achtige proporties mee naar België, met gigantische schermen die óver de hoofden van het publiek gaan, en met vuurwerk om duimen en vingers bij af te likken. Het heeft ons een fortuin gekost, maar in tegenstelling tot sommige andere bands halen wij eer uit onze shows, en willen we er zeker van zijn dat de mensen die hun zuurverdiende centjes hebben uitgegeven om naar ons te komen kijken, waar voor hun geld krijgen. Ik ga geen namen noemen, maar er zijn bands die het gore lef hebben om 100 euro voor een ticket te vragen, en in ruil daarvoor enkel wat op een akoestische gitaar staan te tokkelen. Dat is je reinste oplichterij. Kijk, wanneer je in businessclass vliegt, betaal je meer voor een ticket dan wanneer je economy vliegt, maar voor die meerprijs doen ze dan ook alles voor je: ze geven je de lekkerste hapjes en drankjes, ze geven je een massage, ze geven je een pijpbeurt.»

HUMO Ze geven je een pijpbeurt?

Simmons «Wel, ík ben toch al gepijpt op vluchten. En dat doen wij als Kiss dus ook: wij pijpen onze fans. Bij wijze van spreken, dan.»


Appels met peren

HUMO Zijn er veel bands die het nalaten hun fans te pijpen?

Simmons «Veel te veel. En daar komt dan nog eens bij dat er tegenwoordig sowieso geen grote, iconische bands meer zijn. Ja, The Rolling Stones, maar die draaien al mee sinds 1837. Voor de rest is er weinig tot niets. Rock is dood: dat heb ik vorig jaar nog in een interview gezegd, en ik zeg het nu zonder schroom opnieuw. Ik kan het je ook bewijzen. Laten we een spelletje spelen, oké? Noem mij twintig iconische rockacts uit de periode tussen 1958 en 1988.»

HUMO E...

Simmons «Wacht, ik zal je zelf het antwoord al geven. The Rolling Stones, Led Zeppelin, Elvis, The Beatles, Jimi Hendrix, Pink Floyd, AC/DC, Aerosmith. Dat waren er acht, maar als je wilt, kan ik je uit die periode zó honderd acts opnoemen die iedereen, maar dan ook echt iedereen kent. Oké, en dan nu deel twee van het spelletje. Noem mij vijf iconische rockacts uit de periode tussen 1989 en nu. Víjf.»

'Alleen in de popmuziek voor kindjes heb je nog supersterren. En weet je hoe dat komt? Omdat acts als One Direction en Taylor Swift nog altijd de volle buit vragen voor alles wat ze doen'

HUMO Nirvana?

Simmons «Uitstekend, dat is één. Ga door.»

HUMO Euh... Radiohead?

Simmons «Radiohead? Hahaha, laat me niet lachen! Wandel straks naar de supermarkt bij jou om de hoek, en vraag aan de eerste de beste huisvrouw of ze één nummer van Radiohead kan opnoemen. Ik geef je op een briefje: ze zal je het antwoord schuldig blijven. Maar stel diezelfde huisvrouw dezelfde vraag over The Beatles of The Rolling Stones, en ze zal in geen tijd met ‘Yesterday’ en ‘Satisfaction’ voor de pinnen komen. Nee, laat mij je dit vertellen: de laatste 25 jaar hebben simpelweg géén iconische rockacts meer voortgebracht. De enige uitzondering is Nirvana, al hebben die maar drie platen gemaakt. Maar zij hadden tenminste een nummer dat alles waar ze voor stonden in één keer samenvatte: ‘Smells Like Teen Spirit’. Alle grote, iconische groepen hebben zo’n nummer. AC/DC? ‘For Those About to Rock’. The Stones? ‘Satisfaction’. Thin Lizzy? ‘The Boys Are Back in Town’. Zulke groepen met zulke songs zie je tegenwoordig niet meer. Heck, de laatste keer dat ik een rocknummer hoorde dat me regelrecht omverblies, dateert alweer van 19-fucking-97. ‘Song 2’ was dat, van Blur. Fantastisch nummer, het dient gezegd, dus ik kocht de plaat: wat een sof! Eén rocknummer stond erop, en dat was ‘Song 2’. De rest? Waardeloze disco-elektronica van het kaliber van The Communards.

»Maar weet jij waaróm rock dood is? Waarom er geen nieuwe Beatles of Stones meer gemaakt worden, of zelfs geen nieuwe Kiss?»

HUMO Ik wed dat je dat mij nu gaat uitleggen.

Simmons «Damn right I will. Rock is dood, omdat rock vermoord is. En wie heeft rock vermoord? De fans. Níét de grote, boze platenfirma’s zijn schuldig – nee: je buurjongen die gratis files downloadt en deelt, híj heeft de rock vermoord. Hij heeft immers de platenindustrie kopje-onder geduwd, en zonder slagvaardige platenindustrie worden er nu eenmaal geen supersterren geboren. In de popmuziek voor kindjes: enkel dáár heb je tegenwoordig nog supersterren. En weet je hoe dat komt? Omdat acts als One Direction en Taylor Swift nog altijd de volle buit vragen voor alles wat ze doen. Dat zou dus ook in de rockmuziek moeten gebeuren, wil het genre nog een toekomst hebben. Ze moeten gewoon ophouden met muziek gratis weg te geven. Want wanneer iets gratis is, is het waardeloos: dat is één van de meest elementaire wetten van de marketing.

»Ik las ooit een artikel over een marketingprofessor die twee nagenoeg identieke appels van dezelfde boom had geplukt, en ze naast elkaar in een uitstalraam had gelegd. Op de ene appel had hij een prijskaartje ‘5 cent’ geplakt; op de andere ‘1 dollar’. Welke appel vonden mensen de betere appel, denk je?»

HUMO Die van 1 dollar?

Simmons «Correct! En welke boodschap geef je de mensen wanneer je iets compleet gratis weggeeft, zoals dat nu het geval is met rockmuziek? Dat het niet eens hálf zo goed is als die appel van 5 cent! Kijk, en daarom is rock dus dood. Ja, je kunt mij nu wel vertellen dat je van System Of A Down houdt, of van Manowar, of voor mijn part van Corrosion Of Conformity. Maar is dat van het niveau van The Beatles of Elvis? Laten we ernstig blijven.»

HUMO Is Kiss van het niveau van The Beatles of Elvis?

Simmons «De vraag stellen is ze beantwoorden. Máár: Kiss is wel iconisch.»

HUMO Dat heeft ook wel iets te maken met jullie overbekende make-up, niet?

Simmons «Zonder enige twijfel. Een geniale gimmick, al heb ik al vaak de dag vervloekt dat we op het idee zijn gekomen. Geen sinecure hoor, om altijd weer dat spul op te moeten doen! Je gezicht jeukt constant, en je mag niet krabben want dan komt het eraf. En op het podium zweet je de ballen van je lijf: twee uur lang moet je 15 kilo aan wapendracht zien mee te zeulen op plateauzolen van wel 20 centimeter. Je vliegt een eind door de lucht en schiet om de haverklap vuur uit je reet, en al die tijd moet je je basgitaar blijven bespelen en je nummers blijven zingen. Makkelijk is anders, vriend! Maar ik ben er trots op te kunnen zeggen dat Kiss zich anno 2015 nog steeds the hardest working band in showbusiness mag noemen. Want het is gemakkelijk om hard te werken wanneer je arm bent, en niemand je kent: je snakt immers naar geld en roem. Maar om je ass eraf te werken wanneer je rijk en beroemd bent, zoals wij: dat is een ander paar mouwen. Daarom heb ik ook zo veel respect voor Slash, die op Graspop vóór ons speelt. Slash is niet alleen een fantastische muzikant, die weet hoe zijn kop op zijn romp zit vastgeschroefd – zeldzaam in de muziekbusiness – hij is ook een harde werker, die niet heelder dagen op zijn luie reet zit te niksen. Die kerel tourt al jaren onvermoeibaar de hele wereld af, en dat is zeer goed gezien van hem: wie veel op tournee gaat, begrijpt beter wat de fans willen dan iemand die jaar in, jaar uit aan zijn fluit zit te sjorren in een studio.»


Tot in de kist

HUMO In een aflevering van ‘South Park’ werd een paar jaar geleden aannemelijk gemaakt dat Slash eigenlijk niet bestaat, net zoals de Kerstman. Er zijn gewoon overal ter wereld mannen die het Slash-kostuum aantrekken: zwarte pruik, hoge hoed, zonnebril, gitaar.

Simmons (lacht) «Ik heb die aflevering gezien, ja. En ik zal je eens een lang bewaard geheim verklappen: Kiss bestaat ook niet. Er zijn gewoon overal ter wereld mannen die Kiss-make-up dragen.»

'Ik heb een fantastisch leven geleid, waarin ik alles heb bereikt wat er in dit leven valt te bereiken. Been there, done that, got the T-shirt. Meer zelfs: op dat T-shirt staat mijn eigen geschminkte hoofd!'

HUMO U meent het.

Simmons «Nee, grapje. Maar als jij eens graag Kiss-make-up zou dragen om op een feestje de God van de Donder uit te hangen, dan raad ik je aan om op Graspop naar het Kiss-merchandisingstandje te gaan. Daar zal zowat alles te koop zijn wat met Kiss te maken heeft. Want je weet: merchandising, daar gáát Kiss over. Vanaf dag één hebben wij naar onze fans geluisterd, en hun gegeven wat ze wilden hebben: Kiss-T-shirts, Kiss-buttons, Kiss-gespen, Kiss-condooms, Kiss-doodskisten. We can get you coming and we can get you going.»

HUMO Die...

Simmons (onderbreekt) «Dat laatste was een grap, mocht je het nog niet doorhebben.»

HUMO Mijn excuses.

Simmons «Geeft niks, ga door.»

HUMO Die Kiss-doodskist, verkoopt die een beetje?

Simmons «O ja. Het is een grote markt, weet je. Veel mensen gaan dood.»

HUMO Jijzelf zult ook ooit het tijdige met het eeuwige verwisselen.

Simmons «Die kans bestaat.»

HUMO Wil je in een Kiss-doodskist worden begraven?

Simmons «Goeie vraag. (Denkt na) Dat weet ik eerlijk gezegd nog niet. Maar ik zal je vertellen wat ik wel weet. Ik wil dat er een gigantisch feest wordt georganiseerd wanneer ik het loodje leg. Niemand hoeft te treuren over hoe erg het is dat ik er niet meer ben; ze zouden moeten víéren dat ik een fantastisch leven heb geleid, waarin ik alles heb bereikt wat er in dit leven valt te bereiken. Been there, done that, got the T-shirt. Meer zelfs: op dat T-shirt staat mijn eigen geschminkte hoofd! Een groot feest dus, met alles erop en eraan. Let wel: de feestgangers moeten een inkomticket kopen. Gratis feesten organiseren, daar doe ik niet aan.»


Als voorsmaakje op Graspop, waar KISS op 19 juni optreedt: de heren live aan het werk op Graspop 2010:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234