null Beeld

Genoeg gelachen: het allerbeste van cabaretier Herman Finkers (2)

Daar stond mijn vrouw praktisch te wezen in d'r sekssokken voor de helft van de prijs


Erudiet publiek

Laatst dacht ik: ik wil wel eens weten wie mijn publiek is. Hoe erudiet dat is en op wat voor een niveau zich dat beweegt. Dus liep ik na afloop van mijn voorstelling de foyer in. Er kwam een jongeman naar me toe en die zei: ‘Hé, Finkers, kom eens hier. Wat is erger dan wintertenen?’ Ik zei: ‘Nou?’ ‘Sneeuwballen,’ zei hij.

Ik dacht: is dat nu mijn publiek? ‘Wintertenen’ en ‘sneeuwballen’? Daar doe je dan je best voor, zeg. Ik dacht: Freek de Jonge zal zo’n probleem niet hebben. Zo’n man heeft natuurlijk in de loop der jaren een heel ander publiek opgebouwd. Bij hem in de zaal gonst dat vast veel ontwikkelder en dat gaat allemaal op een veel hoger niveau. Dus ik naar een voorstelling van Freek de Jonge. Na afloop liep ik met een fan mee naar de kleedkamer en die jongeman vroeg aan Freek: ‘Freek, wat is pijnlijker dan het doorzien van het menselijk bestaan?’ Freek antwoordde: ‘Het tegenwerken van je karma.’ ‘Nee,’ zei de jongeman, ‘sneeuwballen!’


Telefoon!

Ja hallo...

O, ben jij het. Dat is lang geleden.

Ja, heel lang geleden zelfs. Wat is er gebeurd?

Je bent bevallen!?

Ach, was jíj dat?

Nou, gefeliciteerd. Wat is het geworden?

En hoe gaat hij heten?

Kevin Jeffrey Humphrey Melvin...

Olde Riekerink.

Hè? Ja, een mooie naam...

Olde Riekerink.

Wat? Ja, een bevalling is zwaar.

Wat? O, maar dat trekt wel weer bij.

Hoe? Dat naaien ze wel weer dicht.

Jawel, maar vertel eens, wie is de vader?

Ach, doe niet zo flauw.

Zeg dan alleen hoe oud hij is en wat voor werk hij doet.

...ja, ja.

En het kind zelf, is het érg lelijk?

Ja, dat dacht ik wel.

Jullie hadden hem ook niet zelf moeten maken.

Nee, je hebt zúlke leuke adoptiekindertjes tegenwoordig.

In allerlei kleuren.

Je hebt er al één besteld!?

Heel goed. Welke kleur?

Zacht okergeel. Eens even zien, zacht okergeel...

O, maar dat zal mooi staan bij je nieuwe gordijnen.

Ja. Nou, gefeliciteerd in ieder geval. Daag.

Goh... Mijn vrouw aan de telefoon.


Schaken

Vreselijk leuk werk, schaken met een helderziende. Ik herinner me die partij nog heel goed. Ik was aan zet, ik dacht: ja, de man is helderziende, dus hij wéét wat ik wil gaan zetten! Toen zette ik stiekem wat anders, had ik hem mooi te pakken!


Worteltjestaart

Als ik nog heel even door mag gaan over mijn vrouw, want uiteindelijk was en is ze het belangrijkst... Ik kwam een keer thuis en ik rook dat m’n vrouw worteltjestaart aan het bakken was. Worteltjestaart, ja. M’n vrouw en ik: wij éten ook als konijnen.

En terwijl de worteltjestaart in de oven stond te garen, wilde m’n vrouw een portie seksualiteit. Nou ja, dan ben ik zo, dan strijk ik wel weer met mijn hand over mijn hart en dan offer ik mezelf wel weer op...

En helemaal omdat ze speciaal voor de gelegenheid nieuwe lingerie had gekocht. Van die sekssokken met jarretels d’rboven.

Sekssokken!

Maar ja, die sekssokken koopt ze dan wel weer in de aanbieding voor de helft van het geld. Vrouwen zijn zo godsellendig praktisch, hè... Dus daar stond mijn vrouw praktisch te wezen in d’r sekssokken voor de helft van het geld. ‘Hoe vind je mijn nieuwe lingerie?’ vroeg ze. Ik zei: ‘Dat is geen lingerie, dat is een voorbehoedmiddel.’

‘Jij maakt ook altijd overal een grapje van.’ Ik zei: ‘Dat is geen grapje.’

‘Als dat geen grapje is, dan is dáár het gat van de deur!’ En ze smeet me de worteltjestaart naar het hoofd.

Zó ongeveer verloopt bij ons het voorspel.


Homo sapiens

Het getuigt van een primitief inzicht de mensheid in te delen in diverse soorten. Wij zijn immers biologisch gezien allemaal één en dezelfde soort. Wij zijn allemaal homo sapiens.

Vroeger niet. In de prehistorie had je echt nog wel verschillende menssoorten. Je had bijvoorbeeld de homo sapiens, die al vrij uitgebreid dacht. Je had ook de homo erectus, maar die dacht maar aan één ding...

Dus die homo erectus heeft al gauw het veld moeten ruimen voor de homo sapiens. En uiteindelijk bleef alleen de homo sapiens over. Dus wij allen zijn homo sapiens: de eskimo is een homo sapiens, maar ook: de mens is een homo sapiens.

En ook de homo, is een sapiens.


Eendjes

Alweer telefoon.

Ja, hallo, wie heb ik aan de lijn?

Ach nee toch...

Ja, kiekeboe.

Ja, kiekeboe... Wat zeg je?

Ben jij vanmiddag naar de eendjes geweest?

Kijk eens aan. En wat zeiden de eendjes?

Het is niet waar...

Zeiden de eendjes ‘kwak’?

Ja, dat doen ze, hè. Ja, eendjes zeggen ‘kwak’.

Nee, daar doe je niks aan.

Nee, dat gaat maar van kwak.

Ja, kwak zegt het eendje, kwak, kwak.

Ja, het andere eendje zegt ook kwak.

Ja, dat gaat tegen elkaar in. Kwak, kwak, kwak.

Ja, kusje. Daaag. Ja hoor, nog een kusje. Daag.

Hè? Ja, eendje ook kusje.

Ja, andere eendje ook kusje.

Tuurlijk, alle eendjes een kusje. Ja hoor.

Ja, kwak kwak. Daaag.

Mijn moeder aan de telefoon...


Receptje

– Hoe voelt u zich nu?

– Nou dokter, ik heb nogal last van drijven.

– Hoe bedoelt u, drijven?

– Nou, gewoon, drijven.

– Bedoelt u overdrijven, wegdrijven of afdrijven?

– Nee, niet speciaal... Gewoon, drijven.

– U hebt dus nogal last van... drijven?

– Ja, van drijven.

– Ik zal u zinkzalf geven.


Thuismenu

Teksten van anderen heb ik ook wel, zoals deze, van Kapitein Iglo:

‘Een thuismenu is erg gemakkelijk te bereiden en het is even smakelijk als een maaltijd die u zelf hebt gemaakt...’

Gadverdamme!

‘Zoals gezegd, de bereiding is erg gemakkelijk. Haal na veertig minuten de maaltijd uit de oven. Houd uw vingers tien minuten onder de koude kraan.

Warm de maaltijd weer op.

Neem met een ovenhandschoen de maaltijd uit de oven.

Houd uw vingers tien minuten onder de koude kraan.

Warm de maaltijd weer op.

Haal nu de maaltijd uit de oven met twee ovenhandschoenen.’


Glazenwasser

– Hebben jullie kinderen?

– Nee, wij hebben geen kinderen. Wij hebben een glazenwasser.

– Een wat?

– Een glazenwasser.

– Een glazenwasser?

– Ja, een glazenwasser. O, we zijn er wel zo gek mee, met onze glazenwasser! Echt, als we van tevoren hadden geweten hoe leuk het was, dan waren we er al veel eerder aan begonnen. Het is zo’n leuk kereltje. Al moeten we er soms wel heel vroeg uit voor hem... Vanmorgen bijvoorbeeld meldde hij zich al om halfzeven.

– Oe, dat lijkt me wel een opoffering.

– Ja, dat is het ook wel, maar je krijgt er veel voor terug. Hebben jullie geen glazenwasser?

– Nee.

– Nee? O... Sorry. Hebben jullie bewust gekozen voor geen glazenwasser of kunnen jullie geen glazenwasser krijgen?

– Oh, we stellen het nog even uit. En bovendien: als ik zie hoe vroeg júllie eruit moeten voor zo’n glazenwasser en als ik dat ook zie bij andere mensen met een glazenwasser, dan weet ik niet of wij dát er wel voor overhebben.

– Ja, maar geloof mij: een glazenwasser van jezelf is heel anders dan een glazenwasser van een ander...


Moeilijk onderwerp

Er is de laatste tijd met mij iets aan de hand waarbij ik het prettig vind dat u ervan op de hoogte bent. Het is een onderwerp dat moeilijk bespreekbaar is. Velen onder u, wed ik, durven het woord zelfs niet eens in de mond te nemen en ook wanneer je naar een lezing over dit onderwerp gaat, kan het gebeuren dat de betreffende spreker wel veel materiaal aandraagt dat zijdelings met de kwestie te maken heeft, maar dat hij de kern van de zaak in feite niet beroert.

Hier wou ik het voorlopig bij laten.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234