Gent-Wevelgem: Jasper Stuyven & Sep Vanmarcke, Vlaamse keien in Amerikaanse loondienst

Patrick Lefevere baltst al jaren als een paradijsvogel om hen heen, op zoek naar een opvolger voor Tom Boonen. Maar ze weigeren, telkens opnieuw. Jasper Stuyven (24) en Sep Vanmarcke (28) trekken als kopmannen van een Amerikaans team naar de voorjaarsklassiekers. En ze hebben geen cadeaus bij. Terwijl het land zich blindstaart op het afscheid van Tom Boonen, staan zij ongeduldig in de gang te trappelen, klaar om de fakkel over te nemen.

'De tijd van de ereplaatsen is voorbij. Nu willen we wínnen'


Jasper Stuyven ‘Trainen met armstrong’

Jasper Stuyven was nog een jong kereltje toen hij al het predikaat ‘de nieuwe Tom Boonen’ opgeplakt kreeg. Hij werd als eerstejaars junior wereldkampioen, won in die trui Parijs-Roubaix bij de jeugd, waarop het volk hem op een piëdestal hees. ‘Dat is ondertussen acht jaar geleden, maar ik word nog altijd de nieuwe Boonen genoemd,’ zegt Stuyven. Die vaderlandse druk heeft ertoe geleid dat hij als tiener naar de VS trok, ondanks aanbiedingen van Belgische ploegen. ‘In Vlaanderen is het koersen, koersen en nog eens koersen, terwijl ik rustig wilde groeien en op het juiste moment pieken. Ons land creëert aan de lopende band helden, maar één slechte koers en je bent vergeten.’ Jasper Stuyven zal de voorjaarsklassiekers niet rijden in Belgische loondienst, maar als medekopman – naast John Degenkolb – bij het Amerikaanse Trek-Segafredo.

HUMO Patrick Lefevere van Quick•Step is al lange tijd in jou geïnteresseerd. Is het moeilijk om zijn lokroep te weerstaan?

Jasper Stuyven «Mijn keuze voor een Amerikaans team was geen keuze tégen Lefevere. Ik voel me gewoon goed in de Angelsaksische koerscultuur, die meer relaxed is dan de Belgische. Twee jaar geleden stond ik heel dicht bij een overstap naar Lotto-Soudal, die andere Belgische profploeg, maar telkens opnieuw kom ik tot de conclusie dat Trek de ideale ploeg voor me is.»

HUMO Ben je ondertussen een halve Amerikaan?

Stuyven «Intussen ben ik even relaxed en tegelijk ambitieus als de Amerikanen, ja. Mijn periode in de VS heeft me gevormd als mens. Ik was nog piepjong, reed in Vlaanderen in de regenboogtrui rond en won Parijs-Roubaix. Dat bracht veel druk mee. Alles veranderde toen Axel Merckx contact met me opnam. Hij leidde de min 23-jarigen van het Bontrager Livestrong Team, de ploeg van Lance Armstrong, en bood me een contract aan. Ik was verkocht, maar mijn ouders niet. Een jaar later klopte Axel opnieuw aan en gingen mijn ouders overstag. Ik herinner mij het gesprek nog, bij ons thuis aan de keukentafel in Leuven: ‘Ma, pa, ik wil naar Amerika.’ Ze konden mij geen raad geven, want ze waren er zelf nooit geweest. Maar ze zagen ook welke kansen zo’n overstap bood. Dus pakte ik mijn koffer en vertrok.»

HUMO Je ruilde de Paterberg en de Haaghoek voor Californië en Colorado.

Stuyven «Ik heb grote delen van de States aangedaan. Met het Bontrager Team reisden we van ons huis in Boulder, Colorado, aan de voet van de Rocky Mountains, naar een stage in Californië, om door te reizen naar wedstrijden in Oregon, Utah of New-Mexico. Daar sliep ik bij gastgezinnen. Prachtige tijd was dat.»

HUMO Zie of hoor je Lance Armstrong nog?

Stuyven «Afgelopen winter ben ik nog met hem gaan trainen in Austin, Texas.»

HUMO Echt?

Stuyven «Tijdens die training vertelde hij heel open over zichzelf. Hij zei dat hij bijna van alle rechtszaken verlost was. Wat dat betreft zat hij er toch naast (in een nieuwe rechtszaak eist de Amerikaanse overheid 100 miljoen dollar schadevergoeding van de voormalige US Postal-renner, red.).»

HUMO Is Lance Armstrong jouw mentor?

Stuyven «Een mentor is hij niet, maar ik zou hem kunnen bellen als ik een probleem had. Al heb ik natuurlijk zelf een goede entourage om op terug te vallen. Ik zie Lance Armstrong niet als de grote bedrieger of de grote dopingzondaar. Voor mensen als Dirk Demol en Yaroslav Popovych, de ploegleiders bij Trek-Segafredo, is Armstrong nog altijd een icoon. Dirk heeft nog met ’m samengewerkt, en Yaroslav heeft in zijn dienst gereden. Allebei blikken ze met een goed gevoel terug op die tijd. Toen ik vorig jaar Kuurne-Brussel-Kuurne won, hing Armstrong nadien aan de lijn. Dat apprecieerde ik.»

HUMO Armstrong is niet meer verbonden aan Trek. En Fabian Cancellara, de vorige kopman, is renner af. Blij dat de weg eindelijk open ligt?

Stuyven «Dat is misschien een beetje overdreven, maar ik kan niet ontkennen dat ik nu een vrijer gevoel heb. Dat is ook logisch: ik heb drie jaar voor Cancellara gereden en voelde me klaar om een volgende stap te zetten. Als de kopman er net dan mee stopt, is dat handig. Hij was de absolute leider, dus als Fabian nog drie jaar langer bij Trek had gereden, was ik misschien wél naar Lotto verhuisd.»

HUMO Cancellara trok ook alle aandacht naar zich toe.

Stuyven «Dat is zijn persoonlijkheid. Fabian houdt van aandacht. Maar hij won heel vaak, dus die aandacht viel te verantwoorden.»

HUMO Beschouw je hem als een vriend?

Stuyven «Neen. We hebben elkaar leren appreciëren, maar na zijn afscheid heb ik hem niet meer gesproken.»

'In België creëert men aan de lopende band helden, maar één slechte koers en je bent vergeten'

HUMO De ploeg trok na het afscheid van Cancellara John Degenkolb aan als medekopman. Was je ontgoocheld?

Stuyven «Aanvankelijk wel. Ben ik mijn eigen carrière nu aan het ondermijnen? Dat was mijn eerste gedachte. John heeft al ritten in de Giro en de Vuelta gewonnen, en ook Milaan-Sanremo en Parijs-Roubaix. Ik vreesde voor hem te zullen moeten knechten. Maar dat is niet zo. De aanvankelijke twijfel over die transfer heeft ondertussen plaatsgemaakt voor begrip. Ik ben nog niet klaar om de voorjaarsploeg alleen te dragen. John en ik staan naast mekaar, daarover zijn afspraken gemaakt.»

HUMO Stel: in Parijs-Roubaix demarreert Boonen op het Carrefour de l’Arbre. Rijd jij het gat dicht?

Stuyven «Dat is een heel hypothetische vraag.»

HUMO Maar wel een realistische. Rijd je het gat dicht?

Stuyven «Ja.»

HUMO Voor Degenkolb?

Stuyven «Voor mezelf. Maar ach, dat zal de koers wel uitwijzen.»

HUMO Als jongere heb je de druk van buitenaf kunnen weerstaan door de grote plas over te steken. Nu laat je die druk wel toe. Een citaat uit Humo van vorig jaar: ‘Ik zet elk jaar nieuwe stappen, maar in 2017 wil ik het bewijs leveren dat ik echt op dat podium kan staan.’ Over welk podium had je het?

Stuyven «Het podium van alle klassiekers.»

HUMO Kun je dit jaar Parijs-Roubaix al winnen?

Stuyven «Ja, Roubaix wel. De Ronde van Vlaanderen is moeilijker voor mij.»

HUMO Greg Van Avermaet, topfavoriet in die klassiekers, trapte bij zijn eerste Tourritzege in Rodez naar eigen zeggen 913 watt, gedurende één minuut. Kun jij dat ook?

Stuyven «Neen, dat is echt fenomenaal.»

HUMO Leun je daar dicht tegenaan?

Stuyven «Er is nog een verschil.»

HUMO Wat is jouw maximale vermogen gedurende één minuut?

Stuyven «Dat weet ik niet uit het hoofd.»

HUMO Natuurlijk wel.

Stuyven «Neen, echt niet. Recent heb ik aan mijn 3- en 5-minutenwaarde gewerkt. Ik kon 5 minuten lang 530 watt trappen. Die waarde zal intussen misschien al iets hoger liggen.»


MEDITATIE

HUMO Vroeger stond er ‘Pedal harder, sissy’ op je stuur. Heb je dit jaar een nieuwe leuze om de kasseiklassiekers aan te snijden?

Stuyven «Vorig jaar was het ‘The harder the battle, the more glorious the win’; dit jaar ‘Feel, focus and power’. Afgelopen winter heb ik met een psycholoog aan mijn persoonlijkheidsgroei gewerkt, vandaar die meer persoonlijke insteek.»

HUMO Persoonlijkheidsgroei?

Stuyven «Ik heb nooit met een tekort aan zelfvertrouwen of motivatie gekampt, maar ik zocht al een tijd naar een manier om wat meer durf te kweken, wat meer lef. Als mens en als renner. ‘Misschien ben ik nog te braaf in de koers’: die gedachte keerde vaak terug. Zo kwam ik bij Stefan Van Meirhaeghe terecht. Hij leerde mij de persoonlijkheidsgroei kennen en reikte tools aan om mezelf en mijn reacties in bepaalde situaties beter te begrijpen. Als ik minder over mij heen wilde laten lopen, moest ik eerst analyseren waaróm ik dat toeliet. Na deze winter heb ik het gevoel dat ik sterker in m’n schoenen sta. Van Meirhaeghe werkt ook met meditatie. Vroeger lachte ik daarmee, dat was iets voor ‘zwevers’.»

HUMO Hoe link je die persoonlijkheidsgroei aan de koers?

Stuyven «Door meer voor mezelf op te komen, kan ik meer energie en kracht spenderen aan wat ík belangrijk vind. Dat leidt tot een optimale focus voor grote wedstrijden.»

HUMO Oké, de ‘focus’ heb je verklaard. Wat met ‘feel’ en ‘power’, de andere kernwoorden?

Stuyven «‘Feel’ staat voor de koersbeleving. Vroeger zei ik op voorhand: dáár ga ik aanvallen. Nu niet meer, nu belééf ik de koers. Tel daar de ‘focus’ bij en ik kan beter inschatten wanneer ik moet gaan. ‘Power’ gaat over de pijnbeleving. Waarom wint een renner een koers? Omdat hij dieper kan gaan dan de concurrenten. Ik haak soms af omdat een stemmetje me influistert dat ik kapot zit. Daar wil ik vanaf. Als je erin slaagt het pijngevoel te negeren, kun je nog dieper gaan.»

'Jasper Stuyven: 'Ik heb lang naar een manier gezocht om wat meer durf te kweken. Als mens en als renner.'

HUMO Je kunt in de finale van een wedstrijd ook pijnstillers nemen.

Stuyven «Die neem ik niet. Ik gebruik wel veel cafeïne, maar geen pijnstillers. Ik heb na een operatie aan mijn arm eens Tramadol (een zware pijnstiller die in het peloton gebruikt wordt, red.) gebruikt, en ik lag uitgeteld in de zetel. Ik ben bang om zo’n product in volle finale te gebruiken.»

HUMO Die persoonlijkheidsgroei zet je ook naast de fiets door. Je bent mede-eigenaar van een chocolaterie in Leuven, investeert in vastgoed en studeert communicatiemanagement. Hoe belangrijk zijn die intellectuele prikkels voor je ontwikkeling als renner?

Stuyven «Als je koerst, is winst in een grote wedstrijd de ultieme uitdaging. Maar naast de fiets wil ik ook niet stilvallen. Ik heb die prikkels nodig, ja. Mijn studie communicatiemanagement helpt om de chocolaterie mee op de kaart te zetten. En die investeringen in vastgoed moeten ervoor zorgen dat ik m’n huidige levensstandaard kan aanhouden na m’n carrière. Een renner moet over een plan B beschikken, voor het geval de koers plots wegvalt.»

HUMO Ik zie een Livestrong-bandje om je pols, maar ook een knoert van een horloge. Hoe belangrijk is geld voor jou?

Stuyven «Dat horloge heb ik van Fabian Cancellara gekregen, na zijn laatste zege in de Ronde van Vlaanderen. Iedereen van de ploeg kreeg er één. Maar om op je vraag te antwoorden: ik ben kapitalistisch ingesteld. Ik hou van gadgets, heb onlangs ook een appartement gekocht en wil dat tot in de puntjes afwerken. Als horlogeliefhebber heb ik me na m’n overwinnging in Kuurne-Brussel-Kuurne vorig jaar een Breitling gekocht. Win ik dit jaar opnieuw een grote koers, dan zal dat niet anders zijn. Ik koop die luxeproducten alleen als beloning. Al zul je me nooit in een Lamborghini zien, zoals Tom Boonen.»

HUMO Heb je in de koers al geld aangeboden gekregen?

Stuyven «Alleen in een kermiskoers, en het ging over een klein bedrag.»

HUMO Zelf al geld geboden?

Stuyven «Neen.»

HUMO Nieuwe hypothese: je bent met twee op weg naar Oudenaarde in de Ronde van Vlaanderen. Zou je je portefeuille durven boven te halen?

Stuyven «Het is moeilijk te zeggen hoe ik zou reageren, maar de waarde van een overwinning is groter als je het op eigen kracht haalt. Ik weet natuurlijk wel dat winst onbetaalbaar is op het vlak van publiciteit, maar ik zou het toch niet doen, denk ik. Het zou me wel motiveren om het jaar erop alsnog te proberen winnen.»


Sep Vanmarcke ‘geen smeerlap’

Jasper Stuyven is niet de enige beloftevolle Belg in Amerikaanse loondienst, en hij is ook niet de enige die de uitgestoken hand van Lefevere weigert. Sep Vanmarcke kreeg vorig jaar bezoek van Lefevere. ‘Waarom zou ik bij Quick•Step getekend hebben?’ vraagt hij. ‘Om te knechten voor Boonen? Dan rijd ik liever voor eigen rekening. In mijn streek, de grens tussen West- en Oost-Vlaanderen, is Quick•Step de ultieme ploeg. Het Real Madrid van het wielrennen. Telkens opnieuw klampen mensen mij aan: ‘Sep, zou je niet beter bij Quick•Step rijden?’ Neen, dus. Daar zitten te veel luitenanten.’

Vanmarcke is een ouderwetse coureur. Anders dan Stuyven is hij geen halve Amerikaan. Sep Vanmarcke komt uit Anzegem, en met zijn hoekige gabarit is hij de Permeke van het peloton.

HUMO Jasper Stuyven is opgegroeid in de Angelsaksische wielercultuur. Gedij jij als West-Vlaming even goed bij de Amerikanen van Cannondale?

Sep Vanmarcke «Net als Jasper hou ik van de rustige sfeer die de Amerikaanse ploegen kenmerkt. Ik heb ook een voorgeschiedenis bij dit team: tot 2012 heb ik bij Garmin-Cervélo, zoals Cannondale toen heette, gereden. De huidige patron, Jonathan Vaughters, was toen ook al manager. Het voelt aan als thuiskomen. De wielerwereld is klein en ik ben de mensen van Cannondale nooit uit het oog verloren. In tegenstelling tot de Belgische of Nederlandse teams, laten de Amerikanen meer ruimte voor persoonlijke voorkeuren. Bij LottoNL-Jumbo, mijn vorige ploeg, was alles in hokjes opgedeeld. Sommige renners houden daarvan – dan moeten ze niet zelf denken – maar ik dus niet. Ik wil mijn eigen ding doen.»

HUMO Taylor Phinney, één van de bekendste namen van Cannondale, is een kunstenaar. Zijn werk is gebaseerd op dat van Jean-Michel Basquiat. Begrijpt zo’n bohemien jouw liefde voor kasseien?

Vanmarcke «Best wel. Hij staat te springen om er zelf aan te beginnen. Met Cannondale beschik ik over een stevig team om de grote koersen aan te vatten. De ploeg hangt goed aaneen: door vaak samen te rijden leer je elkaar kennen, ook iemand als Phinney, en groei je als groep naar elkaar toe. Male bonding, want je moet elkaar blindelings kunnen vertrouwen in de koers.»

HUMO Eén lid van het team kun je alleszins vertrouwen. Je broer, Ken Vanmarcke, is ploegleider bij Cannondale.

Vanmarcke «Hij is dat niet op mijn voorspraak geworden, hè. Ik heb mijn hele leven samen met Ken getraind. Hij was eerst postbode in Anzegem en ging na het werk met mij op pad. Nu bouwt hij een eigen carrière uit als ploegleider. Vandaag behoren we tot dezelfde ploeg, in de toekomst is dat misschien niet zo. Trouwens: we zijn alleen broers buiten de ploeg. Op de fiets is de rolverdeling duidelijk.»

HUMO Kan hij je aan een klassieke zege helpen?

Vanmarcke «Als ik zijn stem hoor in de wedstrijd, zal dat een mentaal voordeeltje opleveren.»

HUMO Volgens Vaughters ben jij de beste kasseirenner van het peloton. Vind je dat zelf ook? Rijdt er niemand sneller over de kasseien dan Sep Vanmarcke?

Vanmarcke «Neen, niemand (lacht). Cancellara had vroeger meer kracht, en Sagan is natuurlijk ook supersterk, maar ik rijd zeer natuurlijk over die stenen. Terwijl iedereen afziet, kan ik in zekere zin zelfs recupereren op een kasseistrook.»

HUMO Waarom is het voor jou dan zo moeilijk om een kasseiklassieker te winnen? Je haalde de voorbije jaren het podium in Gent-Wevelgem, de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix. Maar nooit stond je op het hoogste schavot.

Vanmarcke «Winnen is sowieso moeilijk als er kerels als Fabian Cancellara en Peter Sagan meerijden. Soit, Cancellara is nu gestopt. Misschien moet ik fysiek nog iets sterker worden, nog iets taaier. En ik moet ook eens geluk hebben.»

'Sep Vanmarcke: 'Ik kom uit een zeer modaal gezin. Gingen we naar de frituur, dan kregen we een pak friet zonder vlees.'

HUMO In 2013 verloor je van Cancellara op de velodroom in Roubaix. Een jaar later was hij de sterkste in de Ronde van Vlaanderen, toen ook Van Avermaet en Stijn Vandenbergh meespurtten. Je hebt je twee keer laten ringeloren.

Vanmarcke «In Roubaix was Cancellara sterker, maar ik had kunnen winnen als ik wat sluwer en slimmer was geweest. Op 200 meter van de finish had ik hem beet en hield ik hem hoog op de piste. Was ik toen rechts gebleven, en zette ik hem boven vast, dan had ik hem geklopt.»

HUMO Klopt het dat Cancellara in volle finale vroeg hoe jij je voelde?

Vanmarcke «Ja. En ik zei dat ik helemaal kapot zat. Dom, hè. Ik was 23 jaar en werd overdonderd. Op een paar kilometer van de finish demarreerde Cancellara, maar hij kreeg mij er niet af. Hij schudde met zijn elleboog en wat deed ik? Meteen overnemen. Wederom: dom.

»Maar ik heb die sprint niet alleen uit naïviteit verloren: ik reed zonder voorrem! Echt waar: ik heb de laatste 40 kilometer met een scheef wiel en een haperende voorrem gereden. Een neutrale motor heeft me een inbussleutel aangereikt, waarna ik die rem in volle finale eigenhandig heb losgevezen, al rijdend nota bene, net voor het ingaan van een kassei-strook. Ik kon daardoor amper tot niet surplacen op de velodroom. Cancellara wist dat niet, denk ik. Alhoewel.»

HUMO Is Cancellara de sterkste renner tegen wie je ooit reed?

Vanmarcke «Ja. Ik kan niet oordelen over Boonen in 2005 en 2006. Toen was ik er nog niet. Maar daarna? Cancellara. Ongelofelijk wat die deed.»

HUMO Je hebt die verloren sprint in Roubaix nadien overgedaan op training, met je broer. Klopt dat?

Vanmarcke «Meer dan tien keer na elkaar.»

HUMO Ben je straks wél koelbloedig genoeg als je met Boonen de velodroom op rijdt?

Vanmarcke «Ik hoop het. De moeilijkheid is: je mentale scherpte behouden in de laatste kilometers. Ook vorig jaar maakte ik fouten. Ik demarreerde op het Carrefour de l’Arbre, ze pakten mij terug, en wat deed ik? Meteen mee ronddraaien.»

HUMO Dacht je op het Carrefour de l’Arbre: ‘Het is zover, ik ga Parijs-Roubaix winnen’?

Vanmarcke «Eigenlijk wel. Ik sloeg een gat van 100 meter, maar Boonen bracht de achtervolging op gang.»

HUMO Spring je op het wiel van Boonen als hij straks demarreert?

Vanmarcke «O ja, meteen. Niet dat ik hem de overwinning niet gun, maar ik zou meespringen om zelf te proberen winnen, natuurlijk. Ik kreeg vorig jaar na Roubaix zelfs het verwijt dat ik Boonen in het verlies had gereden op de piste. Bullshit. Hij was niet goed genoeg meer. In de sprint is hij geen centimeter meer genaderd op Hayman

HUMO Dacht je zelf nog te kunnen winnen in de sprint?

Vanmarcke «Neen, al zat een podiumplek er wel nog in. Ik had mijn laatste cartouche verschoten op 1 kilometer van de streep, in de jacht op Boonen en Hayman. Waarop zij de benen stilhielden en de rest, Boasson Hagen en Ian Stannard, gratis en voor niks kon terugkeren.»

HUMO Jouw coach, Luc Wante, raadt je aan wat meer bekken te trekken.

Vanmarcke «Tja. Kun je van mij zomaar een andere mens maken? Dat weet ik niet. Ik ben te eerlijk. Je kunt niet zomaar een smeerlap van me maken.»

HUMO John Degenkolb zegt dat je koelbloedigheid niet kunt aanleren, helaas.

Vanmarcke «En toch moet het, wil ik een grote klassieker winnen. Achteraf is het altijd makkelijk om kritiek te geven. Toen Sagan en Kwiatkowski wegreden in de Ronde van Vlaanderen van vorig jaar, en ik ernaartoe sprong, was dat zogezegd een meesterzet. Werden we nadien nog gepakt, dan was ik ongetwijfeld weer de dommekloot geweest.»

HUMO Beleef je nog plezier aan de koers?

Vanmarcke «Ja. Volgens mijn vrouw praat ik over niks anders meer. Dat was ooit anders.»

'Sep Vanmarcke: 'Jasper en ik houden allebei van de rustige sfeer die de Amerikaanse ploegen kenmerkt.'

HUMO Na een mislukt 2015 dacht je naar verluidt aan stoppen. Was dat écht zo?

Vanmarcke «Ik ging het dat voorjaar anders aanpakken. ‘Slimmer’ koersen, minder woekeren met mijn krachten. Dus bleef ik langer in de buik van het peloton zitten, miste zo de goede ontsnappingen en werd ‘de grootste ontgoocheling van het voorjaar’ genoemd. Dat heeft mij toen geraakt, ja. In de Tour had ik vervolgens pech in de kasseirit die ploegmaat Lars Boom won. Ik had echt goesting om weg te lopen uit het hotel en niet meer terug te keren. Maar die tijd is gelukkig voorbij.»

HUMO Had je toen een plan B in gedachten?

Vanmarcke «Neen. Ik heb alleen een diploma metaalbewerking en werkte na de middelbare school in een vleesverwerkingsbedrijf. Dat kon ik combineren met de koers. Ik hoop nog zeker tot mijn 35ste te kunnen koersen om daarna mijn contacten aan te spreken voor een nieuwe job.»

HUMO Jasper Stuyven is naar eigen zeggen kapitalistisch ingesteld. Jij niet. Er bengelt geen Breitling aan je pols.

Vanmarcke «Ik kom uit een zeer modaal gezin. Vader ging werken. Moeder zorgde voor de vijf kinderen. Ik heb leren koersen op de fietsen van mijn broers. Gingen we naar de frituur, dan kregen we een pak friet zonder vlees en zonder drank. Ga ik nu naar de frituur, dan volstaat één stukje vlees nog altijd. Ik ben een nuchtere spaarder en ga mijn levensstandaard niet aanpassen. Ik ben zuinig, maar niet gierig.»

HUMO Er lopen veel haantjes in het wielrennen. Voel jij je goed in die wereld?

Vanmarcke «Ja, het is de wereld die ik ken. In het wielrennen heb ik geen vrienden, wel collega’s. Dat stoort me niet. Ik wil gewoon hard rijden en veel koersen winnen.»

HUMO Vertrouw jij je collega’s?

Vanmarcke «Ja. Waarom ook niet? Ik zie niet veel vreemde demarrages of mannen die de ene week alles kapotrijden en de week nadien moeten lossen. Ik wil geen energie verliezen door me te focussen op dingen die er niet zijn.»

HUMO Bij Trek, het team van Stuyven, zitten een aantal Armstrong-adepten. Hier bij Cannondale is dat niet anders. Manager Vaughters reed ooit samen met Armstrong en bekende al destijds doping te hebben gebruikt. Nu is hij echter een hevig tegenstander van doping. Jouw persoonlijke arts heeft ook een verleden bij US Postal. Dat vormt geen probleem voor Vaughters?

Vanmarcke «Cannondale is inderdaad zeer uitgesproken tegen doping, en gelukkig maar. Vaughters heeft geen opmerking gemaakt over mijn arts. Er is ook helemaal niks verkeerd met zijn werkwijze. Integendeel.»

HUMO Net voor het WK Veldrijden gooiden een paar renners hun medische bulletins op het internet. Zou jij dat ook doen?

Vanmarcke «Als iedereen dat zou doen wel. Maar tegelijk moet de privacy van de renners gerespecteerd worden. Je moet niet alles op het internet zetten. Ook geen trainingsschema’s. En neen, ik zit niet in intercommunales (lacht).»

HUMO Vorig jaar verscheen ‘Sep. Een kleine biografie’, een jeugdboek over jouw leven. Daarin zeg je enkel zuigtabletten met zink en vitamine C te gebruiken.

Vanmarcke «Dat klopt. Ik gebruik wat vitaminesupplementen, zoals iedereen, maar meer ook niet.»

HUMO Jasper Stuyven is geen fan van pijnstillers in volle finale. Jij wel?

Vanmarcke «Verschillende renners gebruiken nog altijd Tramadol. Zwaar spul, ik gebruik het niet. Ik weet ook niet of die pijnstillers effectief wérken in volle inspanning. Misschien geeft dat pilletje alleen een mentaal voordeel, een placebo-effect. Ik weet niet of je de valpartijen bij sprints kunt toeschrijven aan het gebruik van Tramadol. Misschien niet.

»Ik heb weleens een pijnstiller gebruikt in volle finale, doodgewone pilletjes met paracetamol, vergelijkbaar met een simpele Dafalgan. Ik ondervond geen effect. Vorig jaar, tijdens de Ronde van Vlaanderen, zat er een pijnstiller in mijn trui, voor alle zekerheid, maar ik heb die niet gebruikt.»

HUMO Teken je voor hetzelfde voorjaar als in 2016, met ereplaatsen in de grote koersen?

Vanmarcke «Neen. Die tijd is voorbij. Ik wil nu wínnen.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234