'George Fest': Dhani Harrison, zoon van George Harrison, eert zijn vader met een nieuwe plaat

Rock-’n-roll wordt oud. Er zijn al zoveel helden dood dat ik de laatste jaren ook weduwen, kinderen en erfgenamen moet interviewen. Vandaag is het de beurt aan Dhani Harrison (38), zoon van de ‘stille’ Beatle George Harrison en tien jaar na de split van de Fab Four verwekt.

'Ik gebruik tegenwoordig sommige van zijn oude schuilnamen. Dan hoor ik hem in gedachten grinniken'


Lees ook: De 5 favoriete George Harrison-songs van Joost Zweegers »

Het helpt niet als de te promoten cd ‘George Fest’ geen hoogvlieger is (herlees de bespreking op humo.be). Het helpt nog minder als het een telefonisch interview is. En het wordt absurd als de zoon van George een concert organiseert waarop artiesten de muziek van zijn vader spelen, terwijl al na drie minuten de snauw van één of andere waakhond weerklinkt: ‘Enkel vragen over het nieuwe product!’ Terwijl natuurlijk zelfs de twaalfde assistent-kabelsleper vragen zou kunnen beantwoorden over ‘het nieuwe product’, maar enkel Dhani iets zinnigs kan zeggen over zijn vader. Waarom anders de zoon interviews laten doen?

Dads will be dads. Onlangs nog zag ik Paul McCartney als trotse papa tijdens een concert van zijn zoon James filmen met z’n gsm. Ongetwijfeld zou ook George dat gedaan hebben, als hij vijftien jaar geleden niet ten prooi was gevallen aan de sluipmoordenaar die kanker heet – all things must pass, inderdaad. Eén onderwerp is meteen van de baan: neen, er zijn géén plannen voor een supergroep van de kinderen: Sean, Julian, Dhani, James en Zak Starkey die the next Beatle generation zouden spelen. Het zou ook een krankzinnige, tot falen gedoemde ambitie zijn en fans noch media zouden hen ooit op hun eigen merites beoordelen. Andere, even gekke dingen zijn wél gebeurd: Dhani in de studio met Jakob Dylan, bijvoorbeeld.

'George Fest' verschijnt op 26 februari bij Sony. Lees de bespreking door (ss) »

Dhani blijkt een lieve gast, die eruitziet en klinkt als een licht verwaterde versie van z’n vader, zonder het Liverpoolse accent. Ik negeer de waakhond en vraag wat ik wilde vragen. ’t Is voor het eerst dat ik met iemand praat die is genoemd naar de zesde en zevende noot uit de Indische notenleer: dha en ni.


Beluister de playlist 'George Harrison' op Deezer »

HUMO Ook zonder zijn prachtige muziek zou ik jouw vader eeuwig dankbaar zijn geweest: hij was het die het geld voorschoot zodat Monty Python hun meesterwerk ‘Life of Brian’ konden maken.

Dhani Harrison «Hij heeft toen een hypotheek op ons huis genomen – wat zelfs de Pythons op dat moment niet wisten. Ik hou van ‘Life of Brian’, maar ik ben mijn vader even dankbaar dat hij ‘Withnail and I’ financierde, want da’s mijn favoriete cultfilm. Richard E. Grant is er gewéldig in, en Bruce Robinson is nog steeds mijn favoriete comedyschrijver. Ook zij kregen hun financiën niet rond, dus zonder mijn vader had de wereld die film nooit gezien.»

HUMO Even terug naar Monty Python. Jouw vader gebruikte als alias vaak de schuilnaam Jack Lumber, een verwijzing naar ‘The Lumberjack Song’. Toen ik dat hoorde, zag ik receptionisten in hotels voor me, die zonder dat ze het wisten een Beatle incheckten.

Dhani «Here’s your room key, mr. Lumber.’ (lacht) Hij gebruikte ook vaak de schuilnaam Nelson Wilbury – een verwijzing naar de Traveling Wilburys én naar de Braziliaanse formule 1-piloot Nelson Piquet. Ik kan je niet ál mijn vaders schuilnamen vertellen, omdat ik sommige ervan nu zelf gebruik – ’t geeft me een warm gevoel dat te doen, ik hoor hem dan in gedachten grinniken. Verwijzend naar die Nelson Wilbury heb ik al Ayrton Wilbury gebruikt – verwijzend naar Ayrton Senna

'In 1994 heeft mijn vader een Beatles-reünie georganiseerd: in het gras, op ukulele, met obscure songs van anderen, zonder publiek.'


HUMO In het cd-boekje van ‘George Fest’ staat een foto van een basdrum met een symbool en een handvol tuinkabouters. Is er een verband?

Harrison «Het symbool verwijst natuurlijk naar ‘Om’ – spirituele eenheid, universaliteit, waarheid, verbondenheid. Het is alomtegenwoordig in de Indische dharma. Ook ik mediteer, ja, ik kan me een leven zonder meditatie niet voorstellen. En de tuinkabouters hebben we gejat uit het decor van Conan O’Brien, toen ik daar gejamd had met leden van Jane’s Addiction, The Kills en Conans geweldige huisorkest. Op de hoes van ‘All Things Must Pass’ staan ook tuinkabouters, dat was mijn excuus (grinnikt).»

HUMO Ik neem aan dat het evenmin toeval was dat op de voorkant van het cd-boekje George te zien is, en op de achterkant exact diezelfde foto, maar dan met George eruit gewist?

Dhani «Mijn vader was zich z’n hele leven, of toch zodra hij volwassen en gepokt en gemazeld was, erg bewust van zijn vergankelijkheid. Hij heeft niet enkel ‘All Things Must Pass’ geschreven, maar ook ‘What Is Life?’ en ‘Art of Dying’. En hij werd niet zomaar de stille Beatle genoemd, hij wilde heel graag zo onzichtbaar mogelijk zijn. In het niets oplossen was een deel van zijn leven, zijn kunst, zijn bewustzijn. He’s definitely not there, ook al is zijn muziek nu alomtegenwoordig.»

HUMO Ik neem aan dat jij voor ‘George Fest’ eerste keuze had uit het repertoire? Waarom koos je voor ‘Let It Down’ en ‘Savoy Truffle’?

Harrison «Ik hou erg veel van de full-on Phil Spector-versie van ‘Let It Down’, maar nog meer van de kwetsbare akoestische demo, die als bonustrack op de heruitgave van ‘All Things Must Pass’ staat. Ik heb nog met mijn vader gewerkt aan de herwerking daarvan, dus ik heb een persoonlijke band met hem én met die versie. Plus: dat nummer was nog nooit live gespeeld.»

'Mijn vader zwoer bij melodie, elegantie en verfijning, hij begreep niets van dance, rap en punk. De ergste doorn in zijn oor was The Prodigy'

HUMO Wat is van alle covers van je vaders songs jouw favoriet?

Dhani «De versie die Paul Simon bracht van ‘Here Comes the Sun’. Toen had ik tranen in de ogen en een enorme krop in de keel. Beck vond ik ook geweldig.»

HUMO Op ‘George Fest’ spelen, op Brian Wilson na, allemaal relatief jonge muzikanten mee, die geboren zijn ná de split van de Beatles.

Harrison «Ik moet dan denken aan wat Jimmy Vivino me zei. Hij was wél al geboren toen The Beatles splitten. Hij is natuurlijk de bandleader van het huisorkest van Conan O’Brien, maar heeft ook een eigen Beatles-tributeband: The Fab Faux (lacht). Jimmy was op ‘George Fest’ ons Zwitsers zakmes: hij kan álle stijlen aan. Hij maakte een opmerking over hoe alle gitaristen die die avond in Los Angeles meespeelden (de cd ‘George Fest’ is de neerslag van een tributeconcert uit 2014, red.), van Wayne Coyne tot Ben Harper, hem tijdens de repetities hadden verteld hoe ze gitaar hadden leren spelen met de songs van mijn vader. Die lijken allemaal simpel, maar ze zijn soms moeilijk te spelen. Het ritme, de frasering, de time signatures, de akkoorden… Allemaal een stuk gecompliceerder dan het lijkt. Zeker als je ze moet spelen én zingen, is het alsof je tegelijk over je hoofd en over je buik moet wrijven. Ben Harper – toch geen debutant – was behoorlijk nerveus toen hij ‘Give Me Love’ moest spelen.»

HUMO Heeft Brian Wilson jou gezegd waarom hij ‘My Sweet Lord’ wilde zingen?

Harrison «Hij kwam het een paar weken vooraf heel schuchter vragen: ‘Is anybody doing that ‘My Sweet Lord’-song?’ Eh, nee, Brian, jij bent onze held, doe jij ’m maar. Mijn vader keek erg naar Brian op. Nee, dat zeg ik beter anders: mijn vader híéld van Brian. Ik vond het prachtig dat hij erbij was.»

HUMO Ik zag onlangs beelden van een programma op VH1, waarin jouw vader kort voor zijn dood akoestisch en à l’improviste een flard uit het toen nog onbekende nummer ‘Any Road’ speelde: ‘If you don’t know where you’re going, any road will take you there…’

Harrison «Mijn vader was geen beeldenstormer of tafelspringer, maar wel een avonturier. In alle rust nam hij risico’s. Hij experimenteerde graag. En hij beschouwde het toeval niet als een spelbreker, maar als een medestander. Gek dat je daarover begint, want het past bij waar ik nu ben: in een botanische, boeddhistische tuin, aan een vijver vol kois en een fonteintje. Vlak naast me hangt een bordje met nog zo’n passende spreuk: ‘You can’t change the wind, but you can adjust your sail’. Vreemd, ik moet nu plots sterk denken aan de opnames van ‘Cloud Nine’ en ‘Handle with Care’ van de Traveling Wilburys. Ik was nog jong, maar ik was erbij. Ik ben eigenlijk a studio rat – ik ben meer dan eens onder de mengtafel in slaap gevallen. Jeff Lynne zei… (Abrupt onderbroken door waakhond: ‘Focus on the new release!’ Ik negeer hem, en Dhani gelukkig ook.)»

'Mijn vader werd niet zomaar de stille Beatle genoemd, hij wilde heel graag zo onzichtbaar mogelijk zijn.'


HUMO Heeft jouw vader toen je opgroeide ooit de onsterfelijke woorden ‘Stiller, zet die herrie STILLER!’ uitgesproken?

Harrison (lacht) «Ik vrees van wel, en meer dan eens. Hij zwoer bij melodie, elegantie en verfijning, hij begreep niets van dance, rap en punk. Toen ik heel jong was, luisterde ik veel naar Jimi Hendrix en Eric Clapton. Dat kon hij verdragen (hij kiest dat woord wellicht omdat Clapton indertijd met Georges eerste vrouw Patti Boyd ging lopen, red.). Later kon hij Massive Attack, Tricky en Portishead ook goed verdragen. Hij was minder opgetogen toen ik loeihard de Beastie Boys, Wu-Tang Clan en Rage Against The Machine begon te draaien. Maar de ergste doorn in zijn oor was The Prodigy. (Kurkdroog) Dad wasn’t a fan.»

HUMO Je bent een tijdje militair geweest. Dat verbijstert me eerlijk gezegd. Je vader was een pacifist.

Harrison «Dat was slechts een fase. Als je de zoon van een hippie bent, is een militaristische pose een oppervlakkige en infantiele, maar ook onvermijdelijke vorm van rebellie.»

HUMO Wat op ‘George Fest’ ontbreekt, is de klassieker ‘While My Guitar Gently Weeps’. Op YouTube staat wel een sublieme liveversie waarop jij, Tom Petty, Jeff Lynne en vooral Prince het dak eraf spelen.

Harrison «Dat was tijdens de Grammy Awards, een eerbetoon aan The Beatles. Wie er toen ook bij was, was Steve Winwood, die discreet op de achtergrond meedeed. Dat vond ik heel chic van hem.»

HUMO Op die opnames zien we je een aantal keer vreemd lachen. Was dat uit ongeloof, om wat Prince allemaal tevoorschijn toverde?

Harrison «Nee. Goed opgemerkt, maar ik kan helaas niet prijsgeven waarom. Sorry.»

HUMO Ik zag ook beelden uit 1994 van de befaamde Beatles-reünie bij jullie thuis in Friar Park. Typisch voor jouw vader, met zijn gevoel voor humor, om het op die manier te organiseren.

Harrison «Quite: als picknick, in het gras, op ukulele, met een repertoire van obscure songs van anderen, en zonder publiek. Heerlijk, hè? Ik mis hem verschrikkelijk.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234