null Beeld

George W. Bush - Cruciale Beslissingen

Toen hij nog in het Witte Huis woonde is het niet iedereen opgevallen, maar George W. Bush
is een gedreven lezer. In één van zijn presidentsjaren las hij 95 boeken, samen goed voor 37.343 bladzijden. Dat onthult hij in zijn memoires, 'Cruciale Beslissingen' (Balans).

Veel lezen kan vast geen kwaad, maar blijkbaar leidt het toch ook niet vanzelf tot evenwichtig handelen of tot weloverwogen keuzes. Over sommige van de veertien cruciale beslissingen waar de titel naar verwijst, heeft Bush echt niet lang hoeven na te denken. Wanneer hij op 11 september 2001 de Twin Towers ziet branden, kiest hij instinctief voor grootschalig geweld: 'Mijn bloed kookte. We zouden erachter komen wie dit op hun geweten hadden, en ze op hun donder geven.'

Dat volkse toontje houdt Dubya de hele tijd vol. Zijn lezers lijken gasten die hij heeft uitgenodigd op zijn ranch in Texas en die bij het haardvuur mogen luisteren naar de vertelsels van oom George. In die losse sfeer noemt hij bijna iedereen bij zijn voornaam: het is 'Condi
' hier en 'Colin
' daar. Zijn vader, president George H. W. Bush
, is gewoon 'papa', en omgekeerd blijft Bush senior zijn zoon ook gewoon 'jongen' noemen wanneer die al lang de machtigste man van de wereld is.

Eén naaste medewerker ontsnapt aan de informele behandeling: de Almachtige. Die wordt nooit eens gewoon met 'Al' aangesproken. God duikt in alle hoofdstukken op. Zonder hem was Bush nooit aan zijn carrière begonnen: 'Ik geloof dat God mij heeft geholpen mijn ogen te openen, die door de drank aan het dichtvallen waren.' Later wordt de samenwerking wat mistiger. In de maanden voor de aanval op Irak bad de Amerikaanse president dat Saddam
'op vreedzame wijze zou ontwapenen'. Helaas: 'Toen het jaar 2003 begon, werd het steeds duidelijker dat mijn gebed niet verhoord zou worden.' Hoewel de Heer in deze zaak dus wat terughoudend was, betrekt de president hem zonder aarzelen in zijn project: 'God zegene onze troepen.' Gods zoon was ervaringsdeskundige op het gebied van folteren, maar Bush neemt zijn beslissing om de verhoormethodes van de CIA aan te passen aan de tijd voor een keer zonder bijgaand gebed: op pagina 177 bekent hij zonder gêne dat hij zijn geheime dienst toestond om aan waterboarding te doen.

George W. Bush beëindigde zijn carrière als één van de minst geliefde Amerikaanse presidenten uit de geschiedenis. Hij is niet te beroerd om een paar vergissingen en fouten toe te geven. Wat zou zijn 'schadelijkste politieke vergissing ooit' kunnen zijn? Afghanistan? Irak? Vergeet het! Bush kiest voor een anekdote uit de verkiezingsstrijd tegen Al Gore
in 2000: de pers had achterhaald dat hij ooit beboet was wegens rijden onder invloed. Zijn grootste politieke vergissing bestaat erin dat hij die onthulling niet zelf gedaan heeft. Het had hem zijn verkiezing kunnen kosten. In de wereld van deze man weegt een onhandige carrièrezet zwaarder dan het ontketenen van een oorlog.

Bekijk het filmpje van George W. Bush:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234