null Beeld Humo
Beeld Humo

Tussen hemel & helGeorges-Louis Bouchez

Georges-Louis Bouchez: ‘Handig, geheelonthouder zijn: je mag altijd de meisjes naar huis brengen’

‘Hij praat graag,’ had de woordvoerder ons gewaarschuwd, en dat bleek een understatement: hadden we het bijna twee uur durende Hemel & Hel-betoog van MR-chef, senator, Francs Borains-voorzitter en vleesgeworden zelfverzekerdheid Georges-Louis Bouchez (36) integraal uitgetikt, dan hadden we aan dertien pagina’s niet genoeg gehad.

Noud Jansen

GEORGES-LOUIS BOUCHEZ «Tussen Hemel & Hel, hoe zeg je dat in het Frans?»

HUMO Entre paradis et enfer.

BOUCHEZ «Ecoutez, de hemel op aarde bestaat in mijn ogen niet, maar enkele regio’s in Italië komen toch aardig in de buurt. Het weer is er magnifiek, je eet er uitstekend, en de culturele rijkdom is er onovertroffen. Om het plaatje compleet te maken, zou er ook nog een formule 1-wedstrijd in de buurt moeten plaatsvinden – op het circuit van Monza, bijvoorbeeld. En als het een vakantie betreft, wil ik vooraf ook niks geregeld of gereserveerd hebben, want de leukste momenten zijn de onverwachte momenten.

»Veel mensen raken in paniek als hun zomervakantie in mei nog altijd niet van a tot z is uitgestippeld: ‘Oeioei, we zullen nergens meer iets vinden om te verblijven!’ Maar ik denk altijd: restons cool, het loopt wel los. De veeleisendheid en de discipline die ik aan de dag leg in mijn job, laat ik op vakantie volledig varen. Bij sommige mensen is het precies omgekeerd: hun vakantie is meticuleus gepland, maar op het werk maakt het hun allemaal niet zoveel uit, zolang ze op het einde van de maand maar hun salaris krijgen.»

HUMO Hebt u ooit een periode in uw leven meegemaakt die de hel op aarde benaderde?

BOUCHEZ «Ik hou niet van klagen, maar ik kan niet ontkennen dat ik tussen mijn kindertijd en het begin van mijn adolescentie een minder aangename periode heb meegemaakt. Mijn ouders hadden het destijds niet breed, zodat ik, hun enige kind, tijdelijk bij mijn grootmoeder moest gaan wonen. Ik hield van haar, maar het was niet makkelijk om mijn vertrouwde slaapkamer met al mijn spullen achter te laten – het enige wat ik nog had, was een maquette van de Williams Renault waarin Damon Hill in 1996 wereldkampioen is geworden. En wat moest ik in september op school vertellen wanneer al mijn klasgenootjes in geuren en kleuren over hun vakantie uitweidden? Ik had die zomer de hoofdsteden, de luchtvaartmaatschappijen en de munten van alle landen uit het hoofd geleerd, maar omdat ik dat niet durfde op te biechten, schudde ik maar iets uit mijn mouw. Zo heb ik dus toespraken leren houden (lacht)

HUMO Laat me raden: u droomde er in die tijd van om F1-piloot te worden?

BOUCHEZ «Meer zelfs: ik wilde wereldkampioen worden. Dat, of eerste minister (grijnst zijn tanden bloot). Geen van beide is me tot op heden gelukt, hoewel ik af en toe aan racing doe. De autosport heeft alles wat me bevalt: toewijding, stiptheid, adrenaline, risico’s, vrijheid.

»Op de ochtend nadat de federale regering een compromis had beklonken over de kerncentrales, in december vorig jaar, vroegen partijgenoten me wat ik van plan was. Ik was altijd openlijk tegen de kernuitstap geweest: moest ik de handdoek niet in de ring werpen? ‘Au contraire,’ zei ik. ‘Ik ga nog harder op dezelfde spijker blijven kloppen. Wie weet, krijgen we een safetycar op drie ronden van het einde, en winnen we alsnog.’ Ik refereerde uiteraard aan Max Verstappen, die de dag ervoor totaal onverwacht de GP van Abu Dhabi had gewonnen dankzij de safetycar, én dankzij het feit dat hij er altijd in was blijven geloven. Ik vind: te veel mensen geven te snel op na een tegenslag of een mislukking. Ze vergeten dat maar één ding telt: slagen op het juiste moment. Neem iemand als Winston Churchill: die man heeft zijn leven lang verloren, tot hij op het allerbelangrijkste moment één enkele keer wist te winnen. Je leest dat in de biografieën van zowat alle mensen die iets bijzonders hebben bereikt in hun leven: vóór het hen eens één keer meezat, hebben ze tegenslag na tegenslag te verwerken gehad. Daar trek ik me aan op.»

HUMO Leest u veel biografieën?

BOUCHEZ «Behoorlijk veel, ja, en ook geschiedenisboeken. Maar geen romans. In een kranteninterview heb ik eens laten vallen dat een roman lezen in mijn ogen tijdverlies is, omdat ik er niks van bijleer. Een rel dat dat heeft veroorzaakt! Franstalige intellectuelen, het gros van hen links en gesubsidieerd, buitelden over elkaar heen om lucht te geven aan hun morele verontwaardiging. Het kan toch niet dat de leider van een partij geen romans leest? Moi, je m’en fous. Wat is daar nu eigenlijk mis mee?»

HUMO Bezoekt u al eens een museum?

BOUCHEZ «Enkel als ik ben uitgenodigd. Enfin, in New York heb ik een tijdje geleden wel het brandweermuseum bezocht: zoiets boeit me nu eenmaal meer dan het MoMA, waar je zogezegd geweest móét zijn. Veel politici hebben de neiging om zich geraffineerder voor te doen dan ze zijn: natúúrlijk zijn ze dol op de schone kunsten, en uiteráárd gaan ze in de beste restaurants eten, maar aan dat spelletje doe ik niet mee. Ik zal wel als een gestampte boer overkomen, maar ik hou nog het meest van brasseriekost: hamburgers, vol-au-vent, filet americain. Ik heb één keer de kans gehad om te gaan eten in Hof van Cleve: het was zeer lekker, en ik heb niets dan bewondering voor mensen die zoiets kunnen bereiden, net zoals ik kunstenaars bewonder. Maar een kenner zal ik nooit worden.»

HUMO Drinkt u graag?

BOUCHEZ «Neen, ik heb nog nooit in mijn leven alcohol gedronken. Als klein ventje heb ik ooit gelezen dat alcohol de hersenen kan beschadigen: dat was het moment waarop ik mezelf heb voorgenomen om nimmer ook maar één druppel aan te raken. Want om wereldkampioen formule 1 of eerste minister te worden, zou ik mijn hersenen nog goed kunnen gebruiken. In mijn tienerjaren werd ik, net zoals iedereen, min of meer gedwongen om te drinken, maar als je er zeker van wilt zijn dat ik iets níét zal doen, dan moet je me ertoe dwingen. d’Ailleurs, als preses aan de unief was het best handig om geheelonthouder te zijn: niet alleen was ik de enige die op het einde van een fuif in staat was om het geld te tellen, ik mocht ook altijd de meisjes naar huis brengen. Plezierig, het waren knappe meisjes (lacht). Dus ja, geef mij maar een mocktail met veel citroen, of een tonic.

»Pas op, ik ben geen pastoor die de mensen er met een vermanende vinger op wijst dat ze niet mogen drinken. En ik ga ook niet moeilijk doen over het feit dat me op recepties al te vaak champagne en niks dan champagne wordt aangeboden. Mocht ik een wokie van Ecolo zijn, dan zou ik iedereen op de zenuwen werken door een wetsvoorstel in te dienen dat er op recepties verplicht iets non-alcoholisch moet worden aangeboden, of iets van die strekking. Maar zo zit ik niet in elkaar.»

HUMO Wat werkt ú op de zenuwen?

BOUCHEZ «De bedroevende staat van het publieke debat. Iedereen geeft tegenwoordig zijn mening, maar bijna niemand brengt de moed op om zich vooraf te informeren. ‘De ongelijkheid in België is ongezien!’ hoor of lees je bijvoorbeeld, maar dat klopt eenvoudigweg niet: we zijn één van de meest egalitaire landen ter wereld. Mijn manier om met dat soort feitelijke nonsens om te gaan, is de bal terug te kaatsen. Als iemand, bijvoorbeeld een journalist, me zegt dat ik de MR conservatiever heb gemaakt – dat gebeurt af en toe – dan repliceer ik standaard met: ‘Kunt u daar een voorbeeld van geven?’ Tot op heden heeft niemand me er ook maar één kunnen geven, tenzij een verkeerd voorbeeld.»

HUMO Hoog tijd voor wat lichamelijk genot. Wat beschouwt u als het summum?

BOUCHEZ «Van lichamelijk genot? Ik herinner me dat ik als tiener ooit aan het stuur van een kart zat, en dat ik me in alle oprechtheid afvroeg: ‘Wat is beter: dit of de liefde bedrijven?’»

HUMO En wat was het antwoord?

BOUCHEZ «Ben, ik denk dat de liefde altijd wel op één zal blijven staan. Al is autoracen toch een zéér goeie tweede. Het verschil is wel: autoracen is altijd oké, de liefde bedrijven niet. Het ligt eraan met wie je het doet.»

HUMO Alors, faites vos jeux: wie is uw favoriete onenightstand?

BOUCHEZ «Mijn vriendin: dat spreekt voor zich.»

HUMO Niet flauw doen!

BOUCHEZ «Oké, laat ik het spel meespelen en u zeggen dat ik, net zoals dat bij muziek het geval is, van veel stijlen hou. Charlize Theron is alvast een zekerheid, en ook Monica Bellucci in haar hoogdagen: één en al Italiaanse klasse. En kent u Emily Ratajkowski? Ze was te zien in die clip van ‘Blurred Lines’ van Robin Thicke. Maar dé sexy vrouw par excellence, zelfs nu nog, is en blijft voor mij Sharon Stone. Ah, oui! Dus voilà, dan hebben we twee blondines en twee brunettes.»

HUMO In het kader van de egalitaire samenleving?

BOUCHEZ (lacht)

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234