null Beeld

Gers Pardoel over zijn hemel en hel: 'O, shit, man! Als mijn vriendin dit leest, dan heb ik een oneweekfight'

‘Wereldwijd rapper, artiest en muzikant’ toetert de officiële site van Gers Pardoel, maar het eerste woord is maar om te lachen bedoeld: buiten een sporadisch optreden in z’n thuisland staat aaibare Gers de komende tijd toch vooral in Dessel, Zomergem en Hamont-Achel op het podium, om de Worstenfeesten in Beerse niet te vergeten.

Noud Jansen

Gers Pardoel «De hemel op aarde heb ik beleefd toen mijn kinderen werden geboren. In de periode toen mijn zoontje ter wereld kwam, ruim vijf jaar geleden, zat ik niet zo goed in m’n vel. Dat veranderde op die dag in één klap. Zo, dacht ik, dit is mooi! De tranen van blijdschap en geluk sprongen me in de ogen.»

HUMO Waarom zat je niet goed in je vel?

Pardoel «Het was een jaar na mijn grote doorbraak. Ik ging sky-high, en ik scoorde hit na hit na hit: op zich leuk, maar tegelijk ook beangstigend. Wat nu, dacht ik, moet ik mezelf met mijn volgende plaat overtreffen, en nog meer hits zien te scoren? Gek eigenlijk: jarenlang had ik naar die doorbraak toegewerkt, maar toen die er uiteindelijk was, zat ik met de handen in het haar. Maar toen m’n zoontje geboren werd, en twee jaar later ook m’n dochtertje, kon ik alles beter in perspectief plaatsen.»

HUMO Je kinderen hebben bijzondere namen.

Pardoel «Ik vind mijn kinderen dan ook bijzonder.

»Het ging zo. Mijn zwangere vriendin en ik lagen op een gegeven moment naast elkaar in bed, toen ik zei: ‘We kunnen hem ook Goud noemen.’ Waarop Selina: ‘Goh, ja, misschien.’ Die ‘misschien’ mocht meteen overboord toen hij tevoorschijn kwam: zijn haren waren van goud, en hij zát vol goud. Sommige mensen gingen ervan uit dat we ons tweede kind Zilver zouden noemen, maar dat klopte voor ons niet. Nee: het werd Rocci, niet op z’n Italiaans uitgesproken, maar op z’n Nederlands.»

HUMO De hel op aarde, heb je die ook al beleefd?

Pardoel «Ja, op m’n 17de, toen mijn moeder stierf. Negen maanden lang takelde ze iedere dag verder af, tot ik uiteindelijk afscheid heb moeten nemen. Voor mij was dat een traumatische ervaring, die me voor het leven heeft getekend. Al heb ik geprobeerd om er het beste van te maken, want in de hel op aarde heb ik he-le-maal niks te zoeken. Er zijn te veel mooie facetten aan het leven.»

HUMO Kunst, bijvoorbeeld?

Pardoel «Zeer zeker. Ik hou van kunst, al ben ik niet zo gek op het woord: als iets kunst wordt genoemd, vind ik het al gelijk geen kunst meer (lacht). Ik kijk bijvoorbeeld graag naar voorwerpen: hoe een lepel of een vork gemaakt is, hoe schoenen zijn ontworpen, zulke dingen vind ik fascinerend.

»Laatst heb ik wel twee mooie schilderijen gekocht via het internet. Toen ze bij me thuis arriveerden, genoot ik er echt van om te bekijken hoe de kunstenaar ze had gemaakt. Vroeger had ik dat niet: ‘Ach ja, een schilderij, whatever.’ Maar nu zit ik me bij een mooi schilderij altijd af te vragen hoe de kunstenaar in kwestie op het idee is gekomen om het te creëren.»

HUMO Van wie zijn die twee schilderijen die je via het internet hebt gekocht?

Pardoel «Van een zekere February James. Diplo heeft vorig jaar een plaat uitgebracht, ‘California’, waarvan ik de cover zo vet vond dat ik dacht: ik wil weten wie die heeft getekend. Toen kwam ik dus terecht bij February James, die ik prompt een mailtje heb gestuurd: ‘I really like your work. Where can I buy it?’ Ik dacht eerst dat het een man was, maar in de communicatie voelde ik iets zachts, waardoor ik meer en meer het gevoel kreeg dat ik met een vrouw te maken had. Al weet ik het nog steeds niet zeker, haha. In ieder geval: goedkoop waren die schilderijen niet. Maar ik kon ze betalen, en ik gun het hem of haar ook. ‘Thanks for your support,’ antwoordde hij of zij na afloop: da’s toch tof?»

HUMO Twee jaar geleden biechtte je in een 7 Hoofdzonden-interview iets op wat ik nog nooit iemand heb weten opbiechten.

Pardoel «O, ja? Wat dan?»

HUMO Je hebt niks met lekker eten.

Pardoel «Nee, dat klopt. Mijn interesse ligt daar gewoon niet, snap je?»

HUMO Het geval wil dat ik eraan dacht om naar je favoriete gerecht te vragen.

Pardoel «Tja, dat wordt dus een lastige (lacht). Ik ben al weleens in een restaurant geweest waar ze zeven of acht gangen serveerden, maar daar is me niets van bijgebleven waarvan ik zei: ‘Ja!’ En ik heb ook al weleens een bloemetje gegeten dat je mond helemaal liet tintelen, of zoiets. Maar om nou te zeggen dat ik daar wild van werd? Nee. Eten zie ik als iets wat je moet doen om te overleven. Er echt intens van genieten, zoals veel mensen dat zeggen te kunnen, dat is mij vreemd. Veel liever luister ik op m’n gemak naar muziek, met een appeltje erbij voor als ik honger krijg.»

HUMO Drink je weleens?

Pardoel «Zelden. Ja, ik lust wel een Duveltje uit de fles. En ik heb ook al op een avond meerdere glazen van één of ander Belgisch streekbiertje gedronken – dat heb ik de volgende dag behoorlijk moeten bekopen. Maar het liefst van al drink ik gewoon water. Geen ranja, cola of Fanta – nee, plat water, zoals jullie in Vlaanderen zeggen. Dat is de drank die God ons heeft gegeven, dus die drink ik. En dan niet uit de ijskast, maar op kamertemperatuur. Heerlijk lekker, en je krijgt er geen kater van.»

HUMO Aan wie of wat heb jij allemaal een hekel?

Pardoel «Aan mezelf, als ik ergens te laat kom. Heb ik een afspraak met iemand, dan is dat een commitment dat ik ben aangegaan, en waar ik me te allen prijze aan wil houden. Al haat ik het ook om me te moeten haasten: ik denk dat stressen slecht voor je is. Die twee dingetjes komen weleens in conflict met elkaar (lacht). En verder heb ik een hekel aan afgunstige mensen, en aan mensen die zich anders voordoen dan ze zijn. Mensen met slechte energie, zeg maar. Ikzelf wil alleen maar positieve energie: je hebt God en je hebt de duivel, en ik sta duidelijk aan de kant van de eerste.»

HUMO Gelovig, Gers?

Pardoel «Ja. Ik ben niet gedoopt of zo, ik ben dus ook niet katholiek of moslim of wat dan ook. Maar ik geloof wel in één God. De Almachtige, zeg maar. Ik heb het gevoel dat ik dat gewoon vóél.»

HUMO Geloof je ook in de hemel en de hel?

Pardoel «Tja, da’s een moeilijke. Er is geen bewijs van, hè? Nog nooit is er iemand geweest die weer levend werd na eerst dood te zijn geweest, om erover te kunnen vertellen. Deepak Chopra (Indiase promotor van spiritualiteit en alternatieve geneeskunde, red.) heeft wel een theorie: hij zegt dat energie nooit verloren gaat, maar altijd wordt omgezet in andere energie. Zoals benzine die verbrand wordt, kan worden omgezet in beweging. Wij, mensen, bestaan uiteindelijk uit energie, uit trillingen. Als we doodgaan, zegt hij, dan gaan we als energie terug het universum in. Dat zou best eens zo kunnen zijn, alleen: we weten het niet zeker.»

HUMO Is Deepak Chopra het soort schrijver dat je graag leest?

Pardoel «Ja. Ik lees zelden, maar als ik het doe, wil ik er graag iets van bijleren. Voor elk boek dat ik lees, leest mijn vriendin er tien, en mijn vader ook. Maar zij lezen vooral romans, wat ik gek vind. Als je zo goed en snel kunt lezen, lees dan toch boeken waar je wijzer van wordt, denk ik dan. Een verhaaltje dat waarschijnlijk veel romantischer wordt beschreven dan het in werkelijkheid kan zijn: wat heb je daar nou aan?

»Wat ik wel chill vond: mijn vriendin en ik waren een keer op vakantie, en aan het zwembad las ze een spannend boek dat zich afspeelde op Ibiza. ‘Wat een vet boek!’ zei ze toen het uit was, waarop ik: ‘O, ja? Hoezo dan?’ Daarop is ze het hele verhaal beginnen te vertellen. Zo wist ik in één klap alles, zonder dat ik het had moeten lezen.»

HUMO Wat is voor jou het hoogste lichamelijke genot?

Pardoel «Klaarkomen. Natúúrlijk! Niezen vind ik anders ook best een lekker gevoel, maar klaarkomen is toch van een andere orde. Vind je niet? Ik ben in ieder geval nog nooit iemand tegengekomen die me zei: ‘Klaarkomen? Nee, daar heb ik niet zoveel mee.’

»Ik heb daar ook een theorie over. Volgens mij wilde de Schepper er zo zeker van zijn dat wij ons zouden voortplanten, dat Hij dat gevoel overdreven lekker heeft gemaakt. Dat is dé reden waarom we hier zijn, hè: om ons voort te planten. Want als we ons niet zouden voortplanten, dan zou de mensheid uitsterven.»

HUMO Mocht het wat stroef beginnen te lopen met je muziekcarrière, dan kun je altijd nog spirituele boeken à la Deepak Chopra gaan schrijven.

Pardoel «Goed idee! Mijn eerste boek noem ik ‘Voortplanten or die’. Het klinkt misschien grof, maar het is wel de waarheid.»

HUMO Nu dan: tijd voor je favoriete onenightstand.

Pardoel «Oei! Euh, doe maar Rihanna. Alleen zou ik met haar geen onenightstand willen hebben, maar een oneweekstand. O, shit, man! Als mijn vriendin dit leest, dan heb ik een oneweekfight (lacht).»

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234