Gert Verhulst na de fraude, de roddels en de burn-out: 'Ik heb leren zeggen: et alors?'

Het is weer helemaal 1995: vrijdag headlinen The Chemical Brothers op Pukkelpop en op uw televisie speelt ‘Zeg eens euh!’. Toch is er ook een verschil. Presentator Gert Verhulst lacht niet alleen meer met moppen over zijn kandidaten maar ook met die over zijn bankrekening of zijn relaties met de rosse en de blonde van K3: ‘Vroeger had ik het gevoel dat ik me moest verdedigen voor iets waar je je eigenlijk niet voor hoeft te verdedigen.’

'Ik lig niet wakker van die fraude van 4 miljoen'

Gert Verhulst (48) nodigt Humo uit bij hem thuis, in een prachtige villa in Oostduinkerke, met zicht op de duinen. We lijken die zomeravond op een familiefeest beland: aan het zwembad liggen Verhulsts vriendin Ellen, zijn dochter Marie, zoon Viktor en Marthe, de zwarte van K3 en het liefje van Viktor. Er loopt ook een grijze man met een grote baard rond, die wel een achterneef van Kabouter Plop lijkt. Het blijkt Verhulst senior, voormalig bediende bij de spoorwegen en vurig socialist uit Antwerpen. ‘Hij vindt het alleszins niet erg om in dit huis te zijn,’ lacht junior, op de vraag hoeveel socialist er vandaag nog in zijn vader schuilt.

Tien jaar geleden belandde Gert Verhulst hier voor het eerst op een feestje. Hij werd op slag verliefd op de villa. ‘Een paar jaar later zag ik dat ze te koop stond,’ vertelt de mede-oprichter van Studio 100, het bedrijf dat de voorbije twintig jaar alle kinderen liet opgroeien met Samson & Gert, K3, Bumba, Kabouter Plop, Maya De Bij en nog een pretpark aan figuren meer. Ondertussen wordt het vermogen van Verhulst en zijn vennoot Hans Bourlon op 112 miljoen euro geschat.

Verhulst geeft toe dat de locatie van zijn droomhuis onpraktisch is, omdat hij voor tv-opnames vaak in Schelle of Vilvoorde moet zijn, maar hij houdt van de zee en wijst naar de duinen. ‘Zeg me: waar elders vind je dit? Het lijkt alsof ik in de middle of nowhere woon, terwijl ik op 500 meter van de supermarkt en een gezellig café zit.’

HUMO Kun je daar nog naartoe?

Gert Verhulst «Je bedoelt: laat mijn conditie het nog toe om daar te geraken? Ik sta elke dag consequent één uur op de crosstrainer, alleen maar om veel en lekker te kunnen eten. Anders zouden ze me met een kraan moeten komen halen.»

'Ik zit in een hype die volgend jaar alweer gedaan kan zijn, maar die net zo goed nog tien jaar kan duren.'

HUMO Neen, ik bedoelde: moet je daar niet in 45 selfies figureren?

Verhulst «Op de zeedijk moet ik in de zomer niet gaan wandelen, maar in het dorp kent iedereen me. Daar kijkt niemand er nog van op als ik ergens binnenkom.»

HUMO Twintig jaar na het einde van ‘Zeg eens euh!’ is de nieuwe versie een kijkcijferhit voor VIER. Verrast?

Verhulst «We zijn exceptioneel gestart, maar in de zomer zijn de cijfers erg afhankelijk van het weer. Als de zon schijnt, halen we meteen 100.000 kijkers minder. Daarom check ik elke dag of het beter scoort dan het programma ervoor of erachter. Voorlopig is dat zo. ‘Zeg eens euh!’ deed het vroeger ook altijd goed. Het is een format dat zich makkelijk aan de tijd laat aanpassen. Het wordt gevuld met verhalen van mensen, maar dat mogen ze nu doen op een manier die destijds het scherm niet zou halen. De normen en waarden zijn veranderd. En dus ben ik ook, net als de kijkers, benieuwd naar wat een panellid gaat vertellen als hij of zij een woord krijgt. Ook als ze beginnen te panikeren: dan voel je dat het spontaan is.»

HUMO Het lijkt het tijdperk van de comebacks: vorig seizoen ‘De mol’ en ‘Temptation Island’, nu ‘Zeg eens euh!’ en binnenkort ook ‘Peking Express’.

Verhulst «Het tv-landschap is tegenwoordig enorm versnipperd. Het aanbod is enorm, en opvallen met een nieuwe titel wordt alsmaar moeilijker. Een programma als ‘Temptation Island’ heeft geen uitleg meer nodig, en daarom vinden de mensen sneller hun weg ernaar toe. Dat geldt zeker voor de kleinere zenders.

»Je kunt ook niet blíjven nieuwe programma’s uitvinden. Soms is het beter om iets wat goed is, gewoon te houden. Ik heb ook nooit begrepen waarom ‘De mol’ destijds moest stoppen: dat had net zo goed tot nu kunnen doorgaan, zoals ‘De slimste mens’.»

'Ik sta elke dag één uur op de crosstrainer, alleen maar om veel en lekker te kunnen eten'

HUMO Ooit bedacht je zelf veel programma’s, de jongste jaren lijk je vooral je grootste hits aan de tijdsgeest aan te passen: ‘Samson & Gert’, het vernieuwde K3, ‘Zeg eens euh!’.

Verhulst «K3 moest gisteren in ‘Tien om te zien’ optreden. Enfin, dat heet nu ‘Twee meisjes op het strand’. Waarom weet ik niet, als het aan mij lag heette dat nog altijd ‘Tien om te zien’. Maar goed: dat waren daar Beatles-toestanden. Na K3 hadden we kunnen zeggen: ‘We gaan iets anders doen, met twee meisjes en twee jongens.’ Dat was nooit zo’n succes geworden. En Samson is samen met onder andere K3 nog altijd één van onze belangrijkste figuren. Moet je daar dan mee stoppen? Misschien wel, als je het tegen je zin zou doen, maar dat is niet zo.

»Lanceer vandaag maar eens een nieuwe figuur voor kinderen. Kabouter Plop verscheen 19 jaar geleden voor het eerst op VTM: meteen hadden 600.000 kijkers hem gezien. Na een week wist half Vlaanderen wie kabouter Plop was. Nu moet je eruit kunnen springen op Ketnet, Studio 100 TV, VTMKZOOM, Nickelodeon of Disney Channel... Dat kost je vijf jaar.»

HUMO Er komen in het najaar nog twee programma’s met jou op het scherm: een kookprogramma op VIER en een spelprogramma op VTM. En Luk Alloo volgt je een paar dagen voor zijn nieuwe reeks. Naar het schijnt wordt dat een erg emotionele aflevering, met tranen en al.

Verhulst «Hij nam me mee naar plaatsen die een belangrijke rol in mijn leven hebben gespeeld. Zo gingen we naar Essen, waar ons gezin toen ik kind was een buitenverblijfje had. Stel je daar niet te veel bij voor, meer dan een tuinhuisje was dat niet. Maar die plaats deed me enorm aan mijn moeder denken, die twee jaar geleden overleden is. Natuurlijk raakt je dat tot in je diepste vezels.»

HUMO Je pinkte ook een traan weg bij ‘K3 zoekt K3’ en bij ‘Peter live!’ toen je dochter daar voor je zong. Straks word je nog de nieuwe Bert Anciaux!

Verhulst (lacht) «Welke vader zou niet geraakt zijn als zijn dochter voor hem zingt? En vergeet niet dat ‘K3 zoekt K3’ het afscheid van een groot stuk van ons leven was. Wij hebben vijftien jaar zeer intens samengeleefd, zowel professioneel als privé. Dat was volgens mij ook een deel van het succes van het programma: je voelde als kijker dat het niet zomaar een talentenjacht was, maar het einde van een lang en mooi verhaal.»

HUMO Het eindresultaat is niet meteen de weerspiegeling van de maatschappij: de nieuwe K3 bestaat andermaal uit drie blanke, slanke, mooie meisjes.

Verhulst «Daar kan ik weinig aan veranderen. Kleine kinderen uit moslimgezinnen bereiken we moeilijk. Dat is iets wat ons bezighoudt. Ik heb ook nooit uitgesloten dat één van de nieuwe zangeressen van K3 een moslimmeisje zou zijn, maar hoeveel niet-blanke meisjes zaten er tussen de 6.000 kandidaten? Gewoon veel minder.»

HUMO Omdat ze daar niet naar K3 luisteren?

Verhulst «Ik denk dat je daar nog versteld van zou staan.»

HUMO Blijft er nog iets over van het socialisme van je jeugd?

Verhulst «Wat betekent dat vandaag nog? Het was evident dat er ten tijde van Daens iets moest gebeuren aan de arbeidsvoorwaarden en het klasseverschil. Vandaag zijn we een land van opportuniteiten. Het is een feit dat niet iedereen dezelfde kansen krijgt, maar iedereen kan hier wel iets worden, toch zeker in vergelijking met een eeuw geleden.»

HUMO Klopt het adagium van Churchill: ‘Wie jong is en niet links heeft geen hart, wie oud is en niet rechts heeft geen verstand’?

Verhulst «Daar zit iets in. Er is ook het gezegde van Urbanus: ‘Geef aan de grootste socialist 20 miljoen frank en het wordt een liberaal.’ Maar de oude politieke links-rechtstegenstelling is voorbijgestreefd. Onze maatschappij is helemaal veranderd.»

''K3 zoekt K3' was, naast een talentenjacht, ook het afscheid van een groot stuk van ons leven.'

HUMO Krijgen we de politieke visie van Gert Verhulst in de tekst ‘10.000 luchtballonnen’? ‘Doe je mee, we schrijven samen een brief / Met een boodschap erop / En we geven hem mee met de luchtballon / En we vragen de soldaatjes heel lief/Zet die oorlog nu stop’?

Verhulst «Die tekst is van Alain Vande Putte, maar ik onderschrijf dat wel, ja. Omdat niemand oorlog wil, ook pakweg de Syriërs niet. Maar we zijn in het Westen wel voor een groot stuk verantwoordelijk voor wat in het Midden-Oosten is misgelopen. Verder durf ik daar geen uitspraken over doen, omdat het veel te complex is. Dus verpak ik mijn mening in zo’n liedjestekst, op een manier die voor een breed publiek toegankelijk is. Dat is ook de kracht ervan.»


Hokjesdenken

HUMO Ben jij een emotioneel mens?

Verhulst «Ja. Ik kijk elk jaar met Kerstmis naar ‘The Sound of Music’ en ik huil elke keer weer bij het begin. Daar kan ik niets aan doen. Idem bij ‘Les Misérables’ of ‘Oliver’. Bij de openingsscène rollen de tranen over mijn wangen. Terwijl ik in het algemeen een erg pragmatische, realistische, heldere mens ben.»

HUMO Een keiharde zakenman?

Verhulst «Dat beeld klopt niet. Ik ben geen harde mens. Ik ben zelfs veel te soft. Ik ben iemand die zich inleeft in de mensen om hem heen. Dat bepaalt ook vaak mijn manier van handelen. Net omdat ik goed aanvoel hoe andere mensen zaken bekijken en ervaren, denk ik dat we programma’s en shows maken die zo succesvol zijn.»

HUMO Tien jaar geleden waren interviews met jou vaak bitsig. Je werd op de rooster gelegd om wat je met Studio 100 deed of over je relatie met Karen Damen en daar reageerde je heel gepikeerd op. Nu lach je er zelf mee als daar in tv-programma’s grapjes over worden gemaakt. Wat is er veranderd?

Verhulst «De mens heeft de foute reflex om zich te willen verdedigen. Terwijl je veel meer zou moeten zeggen, met de bekende woorden van Mitterrand: ‘Et alors?’ Dat heb ik moeten leren. Als mensen mij nu aanvallen omdat ik veel verdien, zeg ik: ‘Ik heb het liever zo dan dat ik niets zou verdienen. Wat is het probleem daarmee?’ Vroeger had ik het gevoel dat ik me moest verdedigen voor iets waar je je eigenlijk niet voor hoeft te verdedigen.

»De manier waarop mensen tegenover mij staan is ook veranderd. Nu word ik steeds vaker geïnterviewd of aangesproken door mensen die met ons zijn opgegroeid. Ik merk dat ik voor heel wat van die mensen aan hun leven heb bijgedragen. Dat zeggen ze me ook. Terwijl vroeger neergekeken werd op wat we deden, is er nu veel meer respect. Ik kan niet ontkennen dat dat prettig is. Sommige journalisten die me vroeger kwamen interviewen, hadden geen kleine kinderen. Ze begrepen niet wat we deden. Twintig jaar geleden deed iedereen aan hokjesdenken. En wij zaten, zeker voor Humo, in het verkeerde hokje.»

HUMO Wanneer is dat veranderd?

Verhulst «Woestijnvis heeft een belangrijke rol gespeeld. ‘De laatste show’ met Bruno Wyndaele was het eerste programma waar iederéén in mocht zitten, zowel Jo Vally als Herman Brusselmans. Allemaal werden ze met evenveel respect behandeld. Dat lijkt nu evident, maar toen was dat nieuw. Ik heb me lang geërgerd aan hoe Eddy Wally werd opgevoerd. Zodra hij op tv kwam, deden ze er nog een schep bovenop. Dat was niet nodig. Eddy was wie hij was. Als je die op een normale manier behandelde, dan bleef hij even grappig en authentiek. Toch probeerde men hem belachelijk te maken. Ik ben blij dat die tijd voorbij is. Aan ‘De slimste mens’ mag iedereen meedoen.»

HUMO Hoe belangrijk was jouw deelname daaraan?

Verhulst «‘De slimste mens’ heeft mijn leven veranderd. Het feit dat ik nu veel tv voor volwassenen maak, komt daardoor. Na ‘De slimste mens’ heeft men mij gevraagd voor ‘Het zijn net mensen’ en is de bal aan het rollen gegaan.»

HUMO Hoe komt dat?

Verhulst «Ik ben daarnaartoe gegaan met het gedacht: ik ga mezelf zijn. Je mag niet vergeten dat ik dertig jaar geleden begonnen ben. VTM bestond nog niet. Toen moest je met een das op het scherm komen, je mocht geen lettertje dialect spreken en je kon je niet voorstellen dat het woord ‘kak’ zou passeren. Vergelijk dat eens met wat de jury in ‘De slimste mens’ allemaal uitkraamt. Door die achtergrond heb ik op tv altijd in een keurslijf gezeten. Zodra het opnamelampje brandde, kwam ik in een modus terecht die me was aangeleerd en die ik niet kon loslaten. Dat is nu eindelijk weg.»

'Ik ben met mijn kop tegen de muur gelopen, toen de relatie met de moeder van mijn kinderen strandde'


Burn-out

HUMO Ben je nog bezig met het leiden van Studio 100?

Verhulst «Ja, in die zin dat ik me altijd vooral met de inhoudelijke kant heb beziggehouden. Dat doe ik nog altijd: liedjes schrijven, scenario’s bedenken, feedback geven op nieuwe ideeën.»

HUMO Onlangs raakte bekend dat jullie financiële man Maarten S. in tien jaar tijd 4 miljoen euro uit het bedrijf heeft kunnen wegsluizen. Zonder twijfel zullen velen denken: als een bedrijf goed gerund wordt, gebeurt zoiets niet.

Verhulst «Dat klopt: in principe moet een bedrijf zó georganiseerd zijn dat dat niet kan. Het mag nooit gebeuren, maar het gebeurt wel vaker, recent nog bij het Antwerpse parkeerbedrijf.»

HUMO Waarom hebben jullie er niet voor gekozen om het geheim te houden?

Verhulst «Ons bedrijf staat blijkbaar enorm in de belangstelling. Wij vernemen meer over het onderzoek in de kranten dan dat we rechtstreeks geïnformeerd worden. Het onderzoek is nochtans geheim. Dat is op z’n minst vreemd. Maar: we hebben zelf niet gekozen om ermee in het nieuws te komen.»

HUMO Je hebt het over de lekken tussen gerecht en pers, maar jullie ontdekten zelf de fraude en stapten naar het gerecht. Waarom hebben jullie er niet voor gekozen om tegen de dader te zeggen: ‘Stort het geld terug, neem ontslag, en iedereen zwijgt erover.’

Verhulst «Het vergrijp was van die aard dat zoiets voor ons nooit een optie is geweest. Dat heeft te maken met een rechtvaardigheidsgevoel.»

HUMO Wat dacht je toen je het nieuws vernam?

Verhulst «Ik schrok enorm. Vooral om de vertrouwensbreuk. Mensen die in zulke hoge posities zitten, zijn mensen die je erg vertrouwt. Ik heb jaren nauw met hem samengewerkt.»

HUMO Een insider zei eerder in Humo: ‘Het is alsof je op een dag ontdekt dat je vrouw al tien jaar met iemand anders slaapt.’

Verhulst «Dat is ook zo. Leuk is dat niet. Maar goed, we wachten het onderzoek af. Ik zou het niet moeten zeggen, want ik wil niet onverschillig overkomen, maar: ik lig er niet van wakker. Het is gebeurd, het moet opgelost raken en het gerecht moet zijn werk doen, maar het heeft geen zin dat ik het verder mijn leven nog laat beïnvloeden.»

HUMO Dat is makkelijk gezegd als het vermogen van je vennootschap 112 miljoen euro bedraagt en het bedrijf een omzet van 151 miljoen euro draait.

Verhulst «Nee, zo bedoel ik dat niet. Zelfs als we daardoor failliet waren gegaan, dan nog had ik er niets aan kunnen doen. Je moet doen wat je kúnt doen. Daarna stopt het. We zijn een bedrijf met duizenden werknemers. Het zijn nooit problemen van dat kaliber, maar er is elke dag wel met iemand iets. Daar kun je je gek door laten maken. Ik heb intussen geleerd: maak je niet druk over iets wat je niet kunt veranderen, want je kunt er tóch niets aan veranderen, en maak je ook niet druk over iets wat je wél kunt veranderen, want dan móét je het veranderen. In mijn leven gebeuren soms dingen waarover ik verdriet kan hebben of ontgoocheld kan zijn, maar ik kan er niets aan doen. Dan mag je daar je leven niet door laten bepalen. Het is al veel te kort. Ik ben nu 48 jaar. Als ik nog twintig topjaren voor de boeg heb, dan mag ik dankbaar zijn. Misschien heb ik er nog 30 of 40, tant mieux. Maar daar mag ik niet van uitgaan. Ik wil die twintig jaar niet laten vergallen door wat dan ook. Daarom probeer ik de dingen die ik niet graag doe te vermijden en niet te veel bezig te zijn met mensen die ik niet graag heb.»

'Ik kijk elk jaar met Kerstmis naar 'The Sound of Music' en ik huil elke keer'

HUMO Heb je dat moeten leren?

Verhulst «Ja. Vroeger zei ik overal ‘ja’ tegen. Achteraf dacht ik: ‘Waarom heb ik dat nu weer gedaan?’ Dat doe ik niet meer.»

HUMO Ooit een burn-out gehad?

Verhulst «Goh, wat is de definitie van een burn-out? Als je zo hard gewerkt hebt als wij gedaan hebben, en je krijgt op een bepaald moment privéproblemen, dan loop je met je kop tegen de muur. Is dat een burn-out? In mijn geval denk ik van niet. Ik ben er nooit voor in behandeling geweest.»

HUMO Maar je bent wel met je kop tegen de muur gelopen?

Verhulst «Zeker. Toen ‘Samson & Gert’ begon, hebben we de eerste zeven jaar gewerkt in een tempo dat onmenselijk was. Omdat ik het graag deed en vooruit wilde. Maar niemand kan twintig jaar lang, dag na dag, vijftien uur per dag werken. Dat is onmogelijk. Als je 25 jaar bent, denk je dat je dat wél kunt. Ondertussen pleeg je roofbouw op je lichaam. Zowel fysiek als geestelijk.»

HUMO Wanneer dacht je: nu is het te veel?

Verhulst «Zolang het in je privéleven goed gaat, kun je veel aan. Als daar een kink in de kabel komt, gaat het mis. Dan hebben we het over zo’n vijftien jaar geleden.»

HUMO Toen de relatie met de moeder van je kinderen strandde?

Verhulst «Ja. Dan heb je plots het gevoel dat alle tegenspoed zich opstapelt.»

HUMO Hoe manifesteerde zich dat? Extreme vermoeidheid?

Verhulst «Nee. De boel bleef draaien. Ik bleef ook goede ideeën hebben: dat kost me geen moeite of tijd. Maar een scenario schrijven is wél werken. Pure arbeid. Voordien stroomde het eruit, maar toen werden dat plots bergen waar ik geen begin aan zag.»

HUMO Hoe is het gekeerd?

Verhulst «Ik ben een paar weken wat minder in Schelle geweest. De shows gingen door, maar verder liet ik mijn assistente zo weinig mogelijk in mijn agenda zetten. Ik lag een week of drie vooral in mijn zetel. Op een gegeven moment had ik er gewoon weer goesting in en was het voorbij.»

HUMO Werken veel mensen in de media zich murw omdat ze hun werk zo graag doen en zich gelukkig prijzen dat ze niet in een fabriek moeten staan?

Verhulst «Misschien, maar ik dacht daar nooit zo over na. Ik zei tegen alles ‘ja’ omdat ik vooruit wilde. Ik wilde de beste zijn. Ik wilde slagen in het leven. Een mooi huis en een mooie auto. Dat heeft altijd in me gezeten. Ik reed liever met een mooie auto dan met een lelijke. En ik vond het leuk om dingen te creëren. Om mensen gelukkig te maken met een kerstshow. Om een liedje te schrijven dat kinderen twee weken later stonden mee te zingen.»

HUMO Wanneer wist je dat je daar een bijzonder talent voor had?

Verhulst «Nooit. Er is nooit een moment geweest waarop ik het licht heb gezien. Al op mijn 9de begon ik liedjes te schrijven, ook al sloegen sommige daarvan nergens op.»

HUMO Sommigen zullen zeggen dat ze nog altijd nergens op slaan, bij het horen van ‘De kabouterdans’ bijvoorbeeld.

Verhulst (neemt zijn iPhone en tovert trots een filmpje tevoorschijn dat hij vanuit het publiek in de Amsterdam ArenA gemaakt heeft) «Kijk, zestigduizend mensen zaten in dat stadion voor De Toppers. Allemaal dansen ze mee met ‘De kabouterdans’. In Nederland! Dat betekent dat ik – samen met Hans en Johan Vanden Eede – iets gemaakt heb dat relevant is. Het is méér dan zomaar onnozelheid. Ik wil de Vlaamse liedjes die iedereen op De Toppers meezingt wel eens optellen. Je zult aan minder dan één hand genoeg hebben. ‘De kabouterdans’ heeft geen intelligente tekst, maar dat was ook de bedoeling niet. Het doet wat het moet doen. Ook dát is een kunst.»

HUMO Nooit heb je gedacht: ik kan iets wat een ander niet kan?

Verhulst «Nee, omdat ik dit altijd gedaan heb. Toen ik 9 was, gaf ik op school een tijdschrift uit. Is dat normaal? Waarschijnlijk niet. Had het iets met geld te maken? Helemaal niet. Ik wilde gewoon iets creëren.»

HUMO Je droomde er niet van om Johan Cruijff te worden?

Verhulst «Ik wilde Jean-Marie Pfaff zijn. Ik was keeper en hij was mijn grote held. In de lagere school kende ik iemand die geregeld in zijn sportwinkel in Beveren kwam. Op een dag bracht hij voor mij een handschoen van hem mee. Die heb ik nog altijd, ze ligt hier in de kelder. Tot mijn 15de heb ik in het doel gestaan bij Beerschot. Maar ik wilde toch die andere kant uit: dat deed ik liever.»

HUMO Had je het kunnen maken als doelman?

Verhulst «Ik weet het niet. Ik had te veel last van stress en te weinig vertrouwen. We waren met veel keepers en weinig ploegen. Als je tijdens een match één foutje maakte, zat je de volgende keer op de bank. Bij mij werkte dat omgekeerd. Ik had veel beter gespeeld als ze mij hadden gezegd: ook als je een flater begaat, mag je volgende week weer spelen.»

'Ik kan nooit anoniem in het bejaardentehuis belanden, want mijn verpleegsters zullen met 'Samson & Gert' zijn opgegroeid.'


RESPECT

HUMO Denk je soms: dat was niet de verstandigste beslissing in mijn leven? Je relatie met Karen bijvoorbeeld?

Verhulst «Nee, ik heb nergens spijt van. Hebben al mijn keuzes me geluk gebracht? Nee. Dat is het leven. Ik onthoud alleen de mooie dingen, de tegenslagen vergeet ik. Het leven is gegaan zoals het gegaan is. De keuzes die ik maakte, vond ik op dat moment de beste. Je kunt maar keuzes maken op het moment dat je ze moet maken, niet wanneer je achteraf terugkijkt. Had het anders kunnen lopen? Ook. Maar dat heeft het niet gedaan. En er zijn mensen die veel turbulentere zaken hebben meegemaakt dan ik, maar van wie we dat niet weten. Omdat ze het in het geheim deden of omdat ze niet zo in de belangstelling stonden. Bij mij heeft iedereen alles van op de eerste rij mogen meemaken.»

HUMO Vond je dat vervelend?

Verhulst «Ja, natuurlijk.»

HUMO Waarom?

Verhulst «Het is niet leuk als iedereen zich met je leven bemoeit en meteen een oordeel over je vormt.»

HUMO Het argument luidt vaak: als je in goede tijden in de boekskes wilt staan, moet je niet klagen als je er ook in slechte tijden in staat.

Verhulst «Dat klopt niet. Ik had ervoor gekozen om in de belangstelling te staan, maar de mensen rondom mij niet. Mijn kinderen werden erin meegesleurd en hebben daaronder geleden. Mijn moeder ook. Terwijl ik altijd bewust en consequent heb geprobeerd mijn privéleven uit de belangstelling te houden.»

HUMO Je bent amper 48, maar het lijkt alsof je al een heel leven op tv komt.

Verhulst «Dat is ook zo, omdat ik zo vroeg begonnen ben. Er zijn mensen voor wie ik ben wat Luc Appermont voor mij was: diegene die er altijd is geweest.»

HUMO Hoe voelt dat?

Verhulst «Vreemd. Er zijn mensen die naar mij kijken zoals ik vroeger naar Sinterklaas keek. Ik begrijp dat wanneer ik terugdenk aan hoe ik me voelde toen ik de eerste keer Luc Appermont in het echt zag.»

HUMO Vraag je je soms af hoelang je nog kunt doorgaan?

Verhulst «Nee. Ik besef goed dat alles vergankelijk is. Ik zit nu in een soort hype die volgend jaar alweer gedaan kan zijn, maar die net zo goed nog tien jaar kan duren. Als ze me nu voor een programma vragen en ik vind het leuk, dan doe ik het. Vragen ze me niet meer, dan stopt het.»

HUMO Ook dat is makkelijker gezegd met een paar miljoen op de bankrekening.

Verhulst «Misschien, maar ik denk dat veel mensen in de media aan een soort status of bekendheid vasthouden. Ik besef dat ik dat nooit meer kwijt zal geraken. Op dat vlak vergelijk ik me met Nonkel Bob. Ook op zijn 80ste was hij nog Nonkel Bob. Ook al zou ik het willen, de kans is klein dat ik nog kan verdwijnen in de totale anonimiteit. Later, in het bejaardentehuis, zullen mijn verpleegsters met ‘Samson & Gert’ zijn opgegroeid. Daar ontsnap ik niet meer aan.»

'Voor sommige mensen ben ik wat Luc Appermont voor mij was: diegene die er altijd is geweest'

HUMO Als je niet meer zou worden gevraagd, wat zou je dan doen?

Verhulst «Reizen, mensen ontmoeten, kaarten, lekker eten en dus veel op de crosstrainer staan. Een café en een pint zijn voor mij voldoende. Als je bij de juiste mensen bent, heb je niet veel nodig.»

HUMO Hoe wil je na je dood herinnerd worden?

Verhulst «Als een goede vader en een goede partner. Aan het einde van je dagen is dat het belangrijkste.»

HUMO Vind je dat je dat geweest bent?

Verhulst «Dat moet je aan mijn vriendin en kinderen vragen, maar ik denk het wel.»

HUMO Welke waarden heb je je kinderen meegegeven?

Verhulst «Respect. Voor andere mensen en voor andere meningen. Dat zit ook in alles wat we met Studio 100 gedaan hebben. In geen enkele productie hebben we met mensen gelachen of hen beledigd. Ik vind dat niet nodig. Als mensen domme dingen willen zeggen, dan mogen ze dat doen, maar het is niet aan ons om dat te accentueren.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234