null Beeld

'Get Out': Amerika's hotste regisseur Jordan Peele bekijkt het zwart-wit

Een onwaarschijnlijk succes aan de box office, vrijwel unaniem lovende kritieken: het voor een habbekrats en zonder grote namen gedraaide ‘Get Out’ is in de Verenigde Staten dé sensatie van het filmvoorjaar 2017. Ook u kunt vanaf volgende week meeleven met Chris (Daniel Kaluuya), een jonge zwarte fotograaf die in zijn relatie voor een cruciaal moment staat als hij voor het eerst het weekend gaat doorbrengen bij de welstellende ouders van zijn blanke vriendin Rose (Allison Williams).

'Niet álle blanken zijn boosaardig'

Wat volgt is géén doorslagje van ‘Meet the Parents’, maar een diep verontrustende en af en toe hilarische horrorfilm over een man die niet meer wegraakt uit het steeds beklemmender wordende ouderlijke huis van zijn lief. ‘Get Out’ wist in Amerika flink de gemoederen te beroeren. Tegenstanders bestempelen de film als antiblank, terwijl de aanhangers van oordeel zijn dat de witteschoonoudernachtmerrie waarin Chris verzeilt net op meesterlijke wijze de gruwel van het alledaagse racisme blootlegt. ‘Get Out’ is het weergaloze regiedebuut van Jordan Peele, een zwarte komiek die tussen 2012 en 2015 op Comedy Central furore maakte met zijn onnavolgbare imitaties van Barack Obama. Vandaag is hij Amerika’s hotste cineast.

HUMO Meneer Peele, heeft het gigantische succes van uw film u verrast?

Jordan Peele «Ik zou liegen als ik zeg dat de massale respons me heeft verbaasd. Het klinkt misschien arrogant, maar al tijdens het schrijven van het script was ik er hartstikke van overtuigd dat ‘Get Out’ zou aanslaan bij het zwarte publiek. Uiteraard heb ik ‘Get Out’ voor iederéén gemaakt, maar toch denk ik dat het vooral de zwarte toeschouwers zijn die mijn film, en dan vooral de manier waarop ik met zwarte en blanke stereotypen speel, snappen. Een voorbeeldje: in horrorfilms zul je altijd zien dat het zwarte personage als één van de eersten het loodje legt, en dat diegene die op het einde overblijft altijd blank is. In ‘Get Out’ draai ik de rollen om. Ik wíst gewoon dat de zwarte toeschouwers dat ongelooflijk zouden waarderen: veel meer dan de blanke toeschouwers zijn zij zich immers bewust van de raciale clichés in de cinema.

»Verder was ik er behoorlijk zeker van dat ook de horrorfanaten op mijn film zouden afkomen. Wel, zo redeneerde ik, als die twee bevolkingsgroepen effectief naar mijn film komen kijken, heb ik een hit. En het geweldige, zo blijkt nu, is dat niet alleen de zwarten en de horrorfans massaal tickets kopen, maar dat iederéén komt kijken. En tot slot moet ik ook toegeven dat ik de film op zo’n manier in elkaar heb gestoken dat je, als je de plot écht wil doorgronden, twee keer moet gaan kijken – wat veel toeschouwers in de Verenigde Staten intussen ook hebben gedaan. Slimme zet van mij, niet? (lacht)

»Wat me achteraf gezien wél enorm heeft verrast, is dat ik ‘Get Out’ überhaupt heb kunnen maken. Ik had nooit gedacht dat het, in de commerciële industrie die Hollywood toch is, haalbaar zou zijn om een satire van de grond te krijgen die met raciale vooroordelen speelt.»

HUMO Vindt u het erg als ik ‘Get Out’ in de eerste plaats een schitterende horrorfilm noem?

Peele «Helemaal niet (lacht). Ik ben de eerste om toe te geven dat ik mijn twee favoriete horrorfilms, met name ‘The Stepford Wives’ en ‘Rosemary’s Baby’, als blueprints voor mijn eigen film heb gebruikt. Zoals je wellicht weet bevatten die twee films, behalve heel veel spanning en fun, ook een flinke dosis satirische humor over de ongelijkheid tussen mannen en vrouwen. Als ik in ‘Get Out’ met racisme kan doen wat ‘The Stepford Wives’ en ‘Rosemary’s Baby’ met genderongelijkheid deden, zo dacht ik, dan heb ik niet alleen een geweldige horrorfilm, maar ook een film die iets zegt over een belangrijk sociaal onderwerp. Wat betreft de toon heb ik ook goed gekeken naar ‘Night of the Living Dead’, ‘The Shining’ en John Carpenters ‘Halloween’. Zeker de eerste scène, waarin je ziet hoe een zwarte man ’s avonds laat door de straten van een blanke wijk stapt en zich heel onbehaaglijk begint te voelen, is rechtstreeks beïnvloed door ‘Halloween’. Ook dát was immers een horrorfilm die laat zien dat witte voorsteden verdomd angstaanjagende plekken kunnen zijn (lacht).»

HUMO Hoewel iedereen erg kameraadschappelijk omgaat met Chris, is hij opgelucht wanneer hij tijdens een tuinfeest tussen al die blanke gasten een ‘brother’ ziet staan, een andere zwarte man. Voelt u zich soms op uw ongemak wanneer u zich in een kamer vol bleekscheten bevindt?

Peele «Vroeger wel, maar sinds ik in Hollywood aan de slag ben, raak ik er stilaan aan gewend om met uitsluitend blanke producenten en studiohoofden in één ruimte te zitten (lacht). Die tuinfeestscène geeft volgens mij heel goed weer hoe het is om in het hedendaagse Amerika een zwarte huidskleur te hebben. Een zwarte die zich tussen blanke mensen bevindt, is er zich altijd zeer goed van bewust dat die blanken zich niet echt op hun gemak voelen bij hem; er hangt altijd een soort onbehagen in de lucht, ook al gedraagt iedereen zich vriendelijk en open-minded.»

undefined

null Beeld

HUMO De vader van zijn lief doet zijn best om Chris op zijn gemak te stellen: ‘Als ik had gekund, ik zou een derde keer op Obama hebben gestemd!’ In mijn oren klinkt dat een beetje als: ‘Ik ben geen racist, want ik heb veel buitenlandse vrienden!’

Peele «Precies. Een blanke die tijdens een feestje een zwarte man aanklampt om een babbeltje te slaan over Obama of over hiphop: op zich is daar natuurlijk niks mis mee. Maar wat die blanken ons daarmee écht willen vertellen, is dat ze het oké vinden dat we zwart zijn: ‘Zie je wel dat ik geen racist ben? Ik babbel toch met je?’ Het punt is: als ik op een feestje rondloop waar ik van blanken opnieuw en opnieuw en opnieuw te horen krijg dat ze geen racist zijn, tja, dan voel ik me op den duur toch weer geviseerd. Op dat feestje in ‘Get Out’ is iedereen erg vriendelijk voor Chris, maar eigenlijk is die overdreven vriendelijkheid een beleefde vorm van racisme. Racisme is een monster met veel verschillende koppen en tentakels, maar het resultaat is altijd hetzelfde: je voelt je als zwarte ontmenselijkt.»

HUMO Hoe reageert u op de verwijten dat uw film antiblank zou zijn?

Peele «Het is niet omdat die paar blanke personages in ‘Get Out’ boosaardig zijn, dat ik het blanke ras in z’n geheel als boosaardig zie. Nu moet ik wel zeggen dat die negatieve reacties me niet hebben verbaasd: het was net mijn bedoeling om met ‘Get Out’ een beetje te provoceren. Het mooie aan het horrorgenre is dat je over de lijn van de goede smaak mag stappen, dat je de realiteit een beetje grotesker kunt voorstellen dan ze werkelijk is, én dat je ermee kunt wegkomen. Als jij ‘Get Out’ antiblank vindt, wel, dan is jouw reactie perfect gerechtvaardigd, want mijn film ís ook antiblank (grinnikt).»

HUMO Er komen de laatste tijd veel films en televisieseries uit die het werk zijn van zwarte regisseurs: ‘Moonlight’, ‘Fences’, ‘Atlanta’. Hebt u het gevoel dat u deel uitmaakt van een beweging?

Peele «Absoluut – en ik kan alleen maar hopen dat die beweging in de toekomst nog groter wordt. Tot voor kort leefde heel Hollywood in de foute veronderstelling dat blanken niet naar zwarte films gaan kijken. Zwarten, zo dacht men, gaan wel massaal kijken naar films met blanken in de hoofdrollen, maar niet andersom. Dat argument gaat vandaag niet langer op, en voor mij was ‘Straight Outta Compton’ (biopic uit 2015 over het ontstaan van de zwarte hiphopgroep N.W.A., red.) het keerpunt. Het enorme succes van die film bewees dat iederéén van goede cinema houdt – ook al bestaat de cast bijna uitsluitend uit zwarte gezichten. Dat er vandaag zoveel zwarte films worden geproduceerd, toont aan dat Hollywood eindelijk doorheeft dat blanken niet langer bang zijn van zwarte films.»

HUMO Sinds Obama geen president meer is, bent u gestopt met uw imitaties. Mist u hem?

Peele «Als imitator mis ik hem niet: het was tijd om ermee op te houden en iets anders te gaan doen. Maar ik vind het natuurlijk wel jammer dat hij geen president meer is. Met Obama in het Witte Huis is de wereld acht jaar lang verwend geweest: hij was een toonbeeld van rust, gezond verstand, beminnelijkheid en stabiliteit. Iets wat niet kan worden gezegd over de kerel die er nu zit (lacht).»

undefined

‘Get Out’ speelt vanaf woensdag 3 mei in de bioscoop.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234