null Beeld

Girl talk op StuBru: Sofie Engelen en Lara Chedraoui over muziek, mannen en mama's

Lara Chedraoui (31) is de stem en het bindweefsel van Intergalactic Lovers, dat dit jaar een nieuwe plaat uitbrengt. Sofie Engelen (36) is de multi-inzetbare presentatrice/reporter die het gras van een festivalweide altijd weer een tintje groener maakt. Samen hebben ze op zondagavond twee uur lang het hoederecht over Studio Brussel. ‘Engelen & Chedraoui’, toe aan het tweede seizoen, is hun prachtige alibi om een muziekdoos van Pandora te openen, en tussendoor aan elegant ontsporende girl talk te doen.

'Wij zijn beminnelijke idioten die met ons hart onder de arm lopen'

Lara Chedraoui «Ik heb nu een badge met daarop ‘Externe hulp VRT’, en ik ben er geweldig trots op. Het is mijn eerste badge sinds het middelbaar: eindelijk ben ik een desk jockey!»

Sofie Engelen «Na ons komen Lefto en Gus met hun programma: eigenlijk is de zondagavond op Studio Brussel een vergadering van de outcasts. Als Lefto, naar wie ik stiekem wel opkijk, ons dan komt vragen van wie dat Turkse disconummertje is dat we net draaiden, sta ik te blinken.»

HUMO Zou ‘Engelen & Chedraoui’ lang kunnen lopen, of is er al een houdbaarheidsdatum bepaald?

Chedraoui «Op Radio Minerva heb je een oud vrouwtje dat nog altijd met veel flair haar programma presenteert. Voor zo’n scenario teken ik: dat de bazen van Studio Brussel gaandeweg vergeten dat we daar elke zondag zitten en ons nog jaren verder laten klooien.»

Engelen «Het programma kost niets, we doen er niemand kwaad mee, en het is leuk. Dat zijn toch uitstékende argumenten om het nog lang te laten bestaan?»

HUMO Jullie spelen vaak obscure muziek.

Chedraoui «Ja, we zitten niet vast aan de playlist van Studio Brussel. We hoeven niet dat ene nummer te draaien dat die week al honderd keer gedraaid is.»

Engelen «Ik moet die rare platen opzoeken in het VRT-archief. Als het systeem tilt slaat, is er altijd weer die heerlijke sensatie: ‘Yes, deze zit nog niet in het archief.»

Chedraoui «Ik stel me dan een mannetje voor dat Harry Potter-gewijs met een karretje – kriepkriep – door de gangen rijdt, op zoek naar dat ene nummer.»

HUMO Jullie presenteren zo argeloos.

Engelen «Het moet niet te afgeborsteld zijn voor ons. In de tweede aflevering zat Lara nog op het toilet toen we na een plaat weer verder moesten presenteren.»

Chedraoui «Tant pis.»

Engelen «Het is wat het is: wij hebben geen RITS-opleiding gehad, en doen dus maar gewoon iets enthousiasts. Misschien ergeren échte radiopresentatoren zich aan die ongepolijste klunzigheid, maar van luisteraars horen we dat ze net dát heel erg waarderen. En toch heb ik nog geen enkele aflevering opnieuw durven te beluisteren.»

Chedraoui «Dat snap ik. Als ik de intro van een nummer van Intergalactic Lovers op de radio hoor, denk ik: ‘Yeah! Dit is van ons!’ – maar draai ik de knop om zodra ik begin te zingen. Echt waar: in mijn hoofd klink ik nasaal-irritant.»

Engelen «Dus ik mag nooit een nummer van Intergalactic Lovers in onze show steken?»

Chedraoui «Neen. Tenzij ik net naar het toilet ben.»

HUMO Jullie hebben elkaar voor het eerst ontmoet in 2015.

Engelen «Een fijne kennismaking, en vrij snel hebben we toen eens afgesproken in Antwerpen: een avond van heerlijk, eensgezind getetter. Lara is toen bij mij blijven slapen. Ik zal nooit die veel te vrolijke kop vergeten die ’s ochtends plots boven mij hing: ‘Goeiemorgen, Sofie!’»

Chedraoui (verontschuldigend) «Ik ben een ochtendmens.»

Engelen «En toen ze vervolgens in de keuken sapjes ging staan maken, kon ik alleen maar denken: ‘Zij moet in mijn leven blijven.’ Heel soms kom je iemand tegen van wie je meteen weet: dit wordt een mooie vriendschap.»

HUMO Wat houdt zo’n vriendschap in voor jullie?

Chedraoui «Ofwel hou ik van iemand, ofwel níét. Vriendschap is iets heel duidelijks voor mij.»

Engelen «En: niet iets tijdelijks. Het concept ‘stoppen met graag zien’ heb ik sowieso nooit begrepen. Als er ooit diepe liefde is geweest, blijft daar toch altijd iets van over – in welke vorm dan ook?»

HUMO Wat bindt jullie?

Chedraoui «Ik hecht nogal belang aan niet zo modieuze dingen als beleefdheid en empathie voor wie je pad kruist. Als je ‘gezondheid’ zegt als de andere niest, of de deur openhoudt voor wie achter je komt, weet ik: jij bent een goeike – daar zit een hart op de juiste plaats. Sofie is zo iemand.»

Engelen «Maar jij hebt dat nog veel meer. (Tot Humo) Dat is de schoonheid van Lara: ze vraagt zich oprecht af hoe het met je gaat.»

Chedraoui «Wij zijn lovable idiots die met ons hart onder de arm lopen. Dat is niet altijd gemakkelijk. Ik verwar het dagelijkse bestaan te veel met het leven op een camping, waar je iedereen vriendelijk toeknikt, de buurvrouw vraagt of ze nog veel last heeft van haar wintertenen, en gaat praten met iemand die je ziet huilen. Maar in al mijn enthousiasme en bezorgdheid word ik vaak verkeerd begrepen. Ik weet al wat er op mijn grafsteen mag: ‘Oh Lord, please don’t let me be misunderstood’.»

Engelen «Af en toe wat afstand bewaren kan geen kwaad. Ik heb ook moeten leren dat je niet de hele wereld op je rug kunt dragen.»

Chedraoui «Maar als ik merk dat iemand die ik graag zie, iets niet krijgt van de wereld, heb ik altijd dezelfde reflex: ‘Laat mij het eens proberen.’ Terwijl ik het omgekeerde moeilijk toelaat. Zodra iemand voor mij wil zorgen, begin ik me al een beetje schuldig te voelen.»

HUMO Hoor het ‘te laag zelfbeeld’-alarm loeien, Lara.

Chedraoui «Het is niet altijd zo, hoor. Als ik in mijne goeie ben, hou ik vast aan waar ik in geloof. Maar zodra het even donker wordt, gaat alles aan het wankelen, en ga ik op zoek naar wat de maatschappij me voorschrijft. Dan klik ik op het internet naar allerlei lijstjes. ‘De beste tips om je relatie fris te houden.’ ‘Dit moet je doen om zweetvoeten te vermijden.’ ‘Tien dingen die je helpen om goed in je vel te zitten.’ Het is een voortdurende tweestrijd tussen me conformeren en me distantiëren. En eigenlijk de twee willen, maar dat gáát niet: je kunt niet meelopen in de rij en ondertussen ook raar zijn.»

HUMO Maar waarom is het een probleem dat je geen klassiek leven met een diploma, een vaste baan en een hypotheek leidt? Je maakt liedjes en mensen vinden die mooi: prima, toch?

Chedraoui «Misschien heeft het toch nog te maken met het katholieke onderwijs? Dat er iets van plicht en schuld ingestampt is?»

Engelen «Je ziet iedereen stappen zetten, en onvermijdelijk denk je dan: ‘Er is iets mis met me als ik die stappen níét zet.’ Maar dat klopt niet. Je mag niet te veel naar je omgeving kijken.»

Chedraoui «Soms komt toch het zelfverwijt: ‘Waarom, Lara, ben je indertijd toch gestopt met die studie rechten? Je had zover kunnen staan!’»

Engelen «Waar dan? Wie was je nu dan geweest?»

Chedraoui «De Belgische Lionel Hutz, misschien – die belabberde advocaat uit ‘The Simpsons’?»

Engelen «Jij was sowieso een pro-Deoadvocaat geworden.»

HUMO Jij hebt één keer een kantoorjob gehad, Sofie.

Engelen «Ja, als uitzendconsulente. Ik ging toen elke avond huilend naar huis. Die voorspelbare vastigheid is echt niets voor ons.»

Chedraoui «Ik weet het toch niet. Soms zit ik te fantaseren over zo’n duidelijke, gestructureerde baan. Dan ben ik een plichtsbewuste ambtenaar, ga ik elke dag met m’n brooddoosje naar mijn werk, en zit ik achter een bureau met daarop de foto’s van de mensen die ik graag zie. Dat zou de chaos in mijn hoofd toch wat indammen, niet?»

undefined

null Beeld

Engelen (schudt het hoofd) «Ik geef je een week. Maar ik herken de twijfel, hoor. Na elk project vraag ik me af of er nog wel iets nieuws zal komen. En of ik eigenlijk wel een echt talent heb. Ik heb soms de indruk dat ik alles een beetje kan, maar niets heel erg goed. Maar als er zich dan weer iets nieuws aandient, en ik ben on a roll, dan kan ik de wereld opnieuw aan.»

HUMO Jij wordt gezien als iemand die fundamenteel opgeruimd is, Sofie. Iemand die ’s ochtends uit bed klimt en juicht: ‘Joepie, weer een nieuwe dag!’

Engelen «Toch ben ik ook heel nostalgisch. Ik heb het moeilijk om te aanvaarden dat dingen voorbijgaan, dat alles in het leven tijdelijk is. Ik ben vaak met het verleden of de toekomst bezig – en te weinig met het heden. Dat moet ik echt nog leren: nu leven, nu genieten.

»Soms word ik ook gek van mezelf. Als mensen me zeggen dat ik goed bezig ben, dat ik weet wat ik wil, vraag ik me af hoe ze daarbij komen. Er is helemaal geen plan, alleen maar chaos! Soms ben ik daar helemaal mee in het reine, maar momenteel zit ik in de fase dat ik het er moeilijk mee heb. Dat het basisvertrouwen – ‘Alles komt altijd goed’ – er even niet is.»

HUMO Het is een jammerlijke vaststelling, maar niet alles komt altijd goed.

Engelen «Ja, maar deal with it. Je moet de tegenslagen in je leven, het grote ongeluk, proberen te bekijken als een schop onder je kont. Een plannetje dat mislukt: soms is dat gewoon wat je nodig hebt.»

Chedraoui «‘Alles komt altijd goed’ is zo’n zinnetje dat je van je oma hoort, van je ouders, je vrienden. Maar als je echt diep zit, als je depressief bent, klinkt dat soort peptalk heel hol – dan klinkt alles hol. Dan moet je er zélf uit kruipen, en dat is het moeilijkste wat er is.»

HUMO Jullie hebben toevallig geen goeie tips?

Engelen «Ik probeer mezelf te beschermen met een laag van positivisme. Weten dat er een donkere kant in mezelf zit, maar toch vooral naar de zon kijken.»

Chedraoui «Ik relativeer heel veel dingen – misschien wel té veel.

»Verder probeer ik heel attent te zijn voor kleine dingen die me blij maken. Een fluffy hondje dat over straat loopt. Een zonnestraal die perfect valt. Kromme, oude mensjes. De treinbegeleider die op een grappige manier een vertraging aankondigt. En ik mag van mezelf maar vijf keer per dag zuchten – eigenlijk vind ik dat nog te veel.

»Mensen denken vaak dat ik fundamenteel droevig ben. Dat is niet zo. Melancholisch, dat wel. Maar dat is iets anders: melancholie is gewoon een kleur.»


Kaas, wijn en pens

HUMO Lara, jij zit in een band met alleen maar mannen. En jij, Sofie, bent opgegroeid met twee broers. Komt dat even goed uit: jullie zijn het uitgelezen duo om hier de anatomie van de jongensziel te doorgronden.

Engelen «Aan die twee broers heb ik alleszins mijn groot bakkes te danken. Mijn broers zijn vier en zes jaar ouder dan ik, en ze terroriseerden me. Serieus, ik overdrijf niet: ze sloegen me weleens op mijn hoofd met mijn viool.»

Chedraoui «Vandaar je afkeer van klassieke muziek!»

undefined

'Naar mannen wordt gekeken zoals naar wijn: ze worden beter met de jaren. Maar vrouwen zijn zoals kaas'

Engelen «Als meisje met twee broers moet je je echt manifesteren, of je verdrinkt. Dat heb ik dus van jongs af geleerd.»

Chedraoui «Ik denk dat ik een beetje jaloers ben op mannen. Als kind al wilde ik graag een jongen zijn. Dan mocht je ravotten, in bomen klimmen en je vuil maken, want dat is wat jongens doen.»

Engelen «Ik denk nog altijd dat het makkelijker is om een jongen te zijn.»

Chedraoui «Ik ben er intussen wel achter dat ze ook hun issues hebben.»

Engelen «Zeker wel, maar er worden van vrouwen nog altijd dingen verwacht waar ik opstandig van word. Waarom moet een vrouw zich sluieren? Prima voor mij als dat een manier is om je respect te betuigen tegenover God, maar waarom moet de man zich dan niet bedekken? Waarom moet ik zijn dikke pens wél zien in het zwembad? Waarom krijgen vrouwen minder betaald voor dezelfde functie dan mannen, waarom zijn het in bedrijven voornamelijk mannen die de beslissingen nemen? En vooral: waarom mogen wij niet rechtopstaand plassen (lacht)? Nee, ik blijf erbij: het is moeilijker een vrouw te zijn dan een man.»

Chedraoui «Ik denk dat de breuklijn niet altijd tussen de geslachten loopt. Als je een soepel door het leven glijdende man of een soepel door het leven glijdende vrouw bent, heb je het makkelijker dan als je een complexe man of een complexe vrouw bent.»

Engelen «Misschien is mijn probleem wel dat ik wil voldoen aan bepaalde verwachtingen, en tegelijk ook niet – en dat het daardoor weleens onweert in mijn hoofd. (Tot Lara) Hoe zit dat bij jou in de band, met alleen maar jongens?»

Chedraoui «Die gasten zijn mijn broers. En zelf zie ik me niet in de eerste plaats als het zusje, wel gewoon als de jongste van de hoop. Ik heb niet het gevoel dat er in de band andere dingen van mij verwacht worden omdat er bij mij toevallig nergens een piemel bengelt.»

HUMO Daarnet zei je wel dat van jongens meer speelsheid getolereerd wordt dan van meisjes. Geldt dat in het volwassen leven ook niet?

Chedraoui «Een man kan soms wegkomen met arrogantie, terwijl van een vrouw meteen gezegd wordt dat ze een hautaine trut is. (Denkt na) Als kind was ik daar wel mee bezig: in de godsdienstles hadden we geleerd wat Eva allemaal mispeuterd had, daar in dat paradijs. Meisjes hoorden vooral beleefd te zijn. Dat vind ik op zich niet zo erg, ook niet in het volwassen leven, op voorwaarde dat het van jongens óók verwacht wordt. Een onbeleefde man vind ik het lelijkste wat er is.»

HUMO Jullie hebben beiden een bachelor in afwezige vaders: jullie zijn opgevoed door jullie moeder.

Engelen «Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 6 was, en mijn mama heeft toen de twee ouderrollen op zich genomen. Mijn papa is er nog wel, maar ik heb hem een duidelijke plaats gegeven: hij is aanwezig in mijn leven, maar niet als vaderfiguur. Ik breng hem af en toe een bezoekje, maar eerder uit een vaag plichtsbesef dan uit een grote, loyale liefde. Hij weet dat: het is de consequentie van de keuze die hij indertijd gemaakt heeft. Mijn broers en ik hebben hem onlangs ook duidelijk gemaakt dat we op zijn oude dag niet voor hem zullen opdraaien. Dat klinkt misschien koud, maar het is gewoon logisch: we hebben altijd onze eigen zaakjes moeten beredderen, zonder zijn steun. Hij schrok wel even, maar er is geen ruzie van gekomen.»

undefined

null Beeld

Chedraoui «Mijn mama is net 64 geworden, maar in mijn hoofd is ze nog altijd 40. Ik vind het niet leuk, de kwetsbaarheid die bij ouder worden hoort. Alles vraagt wat meer tijd, er komt een kleine stramheid in haar gebaren. Onlangs trof me een afschuwelijk inzicht: dat mijn mama sterfelijk is. Ik vind dat echt choquerend. Ik bedoel: opa’s en oma’s sterven, ja, maar mama’s moeten er toch altijd zijn?»

HUMO Zorgt dat besef voor een intenser contact?

Chedraoui «Ik ben een tijdje geleden weer in Aalst gaan wonen, bij mijn moeder in het ouderlijke huis. Aanvankelijk liep dat moeizaam: we hervielen weer in de typische moeder-dochterpatronen. Ik kreeg bijvoorbeeld een uur waarop ik thuis moest komen – waarna ik stampvoetend als een kind de trap opliep. Ik kan sowieso niet samenwonen met iemand voor wie ik mezelf verborgen moet houden, en dus besloot ik om een groot stuk op de ontbijttafel te gooien. Ik heb mijn mama toen verteld over wie ik ben, wanneer ik pijn heb gehad en wat me gelukkig heeft gemaakt. Inclusief details over black-outs na te veel pintjes en gestolen stickers uit de Joepie.

»Weet je, de liefde van een kind voor zijn ouders is onvoorwaardelijk – bij mij toch. Dat zorgde er misschien voor dat ik te erg probeerde om mijn mama niet teleur te stellen, en dus dingen niet durfde te zeggen. Dat gesprek was een grote opluchting. Ik zag dat een ouder ook maar een mens is. En dat uit je rol vallen als oogappel ook tot een grijns op het gezicht van je mama kan leiden – nadat ze van de eerste verbazing bekomen was, weliswaar.»

HUMO Heb je haar ook laten praten?

Chedraoui «Ja. Ik wilde weten waar zij vandaan komt. En pas na dat verhaal – over een strikte, katholieke opvoeding zonder enige persoonlijke ruimte – begreep ik waarom mijn moeder is wie ze is. Ik schaam me nu omdat ik in mijn late tienerjaren soms zo kwaad op haar was. Ik vond haar een beetje koel toen, wat rigide – maar verdorie, hoe kan het anders als je als alleenstaande moeder twee kinderen moet grootbrengen? Toen had ik geen idee van het mirakel waar zij elke dag aan werkte.»

Engelen «Wat een heftig verhaal, Lara. Ik kom ook uit een cultuur van weinig praten: je zei aan de keukentafel niet wat er op je hart lag. Maar onlangs heb ik mijn moeder toch eens expliciet gezegd dat ze het héél goed heeft gedaan, en dat ik haar daar erg dankbaar voor ben. Ze had dat niet zien aankomen, en was erg ontroerd.»

HUMO Willen jullie kinderen?

Engelen «Ik ben zelf nog een kind – noem me gerust Petra Pan. Never grow up: ik vind dat een mooi devies. Ik ben bang voor volwassen worden, en zeker voor oud worden. Ik zei het al: ik heb het moeilijk met vergankelijkheid. En toch wil ik graag moeder worden. Het lijkt me zo’n diep, intens, allesomvattend gevoel. Dat wil ik ooit ervaren.»

Chedraoui (beslist) «Ik niet. Ik heb waanzinnig veel respect voor wie kinderen heeft, maar ik zou het zelf nooit durven. Ik zou gék worden van die ultieme kwetsbaarheid. Het lijkt me ook zo’n risico: wat geef je zo’n kind door? Als het nog maar de helft van mijn woelige hoofd zou hebben, zou ik me m’n hele leven lang schuldig voelen.»

Engelen «Bij mij zijn het andere angsten die me de beslissing doen uitstellen. Ik ben bang dat ik, zodra ik kinderen heb, niet meer gevraagd zal worden om festivals te presenteren, of om reporter te zijn.»

Chedraoui «Maar als vrouw op het scherm wordt het jammer genoeg sowieso moeilijk vanaf een zekere leeftijd – kind of geen kind.»

HUMO Komkom.

Chedraoui «Liefste Jeroen, naar mannen wordt gekeken zoals naar wijn: jullie worden beter met de jaren. Maar in mijn theorie zijn vrouwen zoals kaas...»

Engelen «Wij beginnen na verloop van tijd te stinken?»

Chedraoui «Neen, stinken doen we uiteraard nóóit. Kaas is iets specifieks: ik kan heel erg genieten van een pittige, mature kaas, maar de meeste mensen lusten dat niet. Zo is het ook met vrouwen. In de media is hun houdbaarheidsdatum beperkt.»

Engelen «Ik zie dat de nieuwe lichting klaarstaat: je houdt de Olga’s niet tegen. Ze zijn allemaal zo jong en zo fris en zo strak – terwijl ik alleen maar lijk uit te dijen. Maar toegegeven: misschien zit dat eerder in onze hoofden dan dat het een door mannen opgedrongen schoonheidsideaal is. Ik heb vorig jaar mijn kruisbanden gescheurd. Daardoor kon ik niet meer sporten, en ben ik 8 kilo bijgekomen. Mijn vriend had dat niet eens gezien, laat staan dat hij er een probleem van maakte.

»Weet je wat ook in mijn nadeel speelt? Dat het mysterie van de radio helemaal weg is. Ik heb jarenlang niet geweten hoe Ayco Duyster eruitziet. Maar sinds de komst van de sociale media zijn radiopresentatoren heel zichtbaar geworden.»

Chedraoui «Het enige overgebleven geheim is die gast die ’s nachts op formidabele manier het radionieuws leest.»

HUMO Chris Van den Abeele? Als twee druppels water Johnny Depp.

Chedraoui (lacht) «Dat kan ook niet anders, met zo’n gevoel voor humor.»

Engelen «Enfin, ik moet me geen illusies maken: ik zal op Studio Brussel niet meedraaien tot m’n 65ste. Want ook op de radio moet je nu jong en mooi en hip zijn. Maar hey, er is altijd nog Radio Minerva.»


Grootse Tinderliefde

HUMO Tot slot, dames: amore. Is jullie beeld van de liefde geëvolueerd?

Engelen «Ik ben nu meer dan een halfjaar samen met mijn vriend, en ik wist vooraf hoe ik hem zou ontmoeten. Ik zou in Londen op de trein stappen met een plaat van Nirvana onder m’n arm – die ene die ik nog niet op vinyl had, en die ik daar in een obscuur winkeltje gevonden had. Ik zou die elpee onhandig laten vallen, en een knappe man zou ’m voor me oprapen, en me vertellen dat het ook zijn favoriete plaat was – en de rest zou romantische geschiedenis zijn. (Droog) Het is iets anders gelopen: ik heb mijn lief gevonden op Tinder.»

undefined

'Mijn buik is altijd de baas geweest – in jobs, in vriendschappen, in relaties'

HUMO Tinder, waar de romantiek definitief weggeswipet wordt.

Engelen «Ik weet het, maar laat het me even uitleggen. Ik had zeven jaar lang een goeie relatie gehad. Nog altijd is die gast een fijne vriend van me. Maar mijn buik is altijd de baas geweest – in jobs, in vriendschappen, in relaties. En toen die me zei dat het over was, heb ik het ook echt gedaan gemaakt. Van mijn 34ste tot mijn 36ste was ik single: twee wilde, euforische jaren die ik even nodig had, en waarbij Tinder heel goed van pas kwam.

»Ik leerde mijn lief kennen, en toen we elkaar voor het eerst zagen, hebben we meteen zes uur aan een stuk gepraat. We hadden afgesproken om onze vuile was nog niet buiten te hangen: géén bekentenissen over misstappen, mislukkingen of dingen die ons kwetsbaar maken. Maar na die zes uur hadden we alles al tegen elkaar verteld, en wisten we: wij moeten met elkaar verder.»

Chedraoui «Ik had een film noir-beeld van de liefde: ze is per definitie onmogelijk. Het kan niet. Of het mag niet. Hij gaat weg. Of zij. Passie eindigt altijd met scherven.

»Zo zag ik het, maar nu begin ik ook de eenvoudige schoonheid van de liefde te ontdekken. Ik ben vier jaar samen met mijn vriend, maar we kennen elkaar al meer dan tien jaar. We hebben zeven jaar samengewoond als gewone vrienden, en toen ben ik verhuisd. Ik zal nooit het telefoontje vergeten dat ik even daarna van hem kreeg: ‘Je hebt al die anderen een kans gegeven. Waarom mij niet?’ Ik dacht: ‘Ja... Waarom eigenlijk niet?’ En we zijn een koppel geworden.»

Engelen (glunderend) «Cool, hè? Ik vind dat zo’n prachtig verhaal.»

Chedraoui «Hij is een productontwikkelaar: rationeel, ordelijk en gestructureerd – alles wat ik niet ben. Ik heb nu iemand die een rots is. Ik vind het wonderlijk dat hij met gek veel geduld voor me probeert te zorgen. Per slot van rekening ben ik emotioneel gestoord, hè (lacht niet).»

Engelen «Daar komt het op neer: iemand vinden die je helemáál in de armen sluit. (Tot Lara) Als wij de wereld ingaan, zijn we vrolijk en extravert, en altijd in voor een feestje. Dat spreekt mannen aan, maar...»

Chedraoui «...die mannen zien ons niet als we niet kunnen stoppen met huilen, als we ons bed niet uitkomen, als we in twee seconden tijd van de allerliefste naar queen bitch gaan. Ik kan soms opstaan als de lieve Lara, en dan slaat dat in de loop van de dag plots om, zonder aanwijsbare reden. Dan word ik de druilerige Lara, of de kwaaie Lara – alsof iemand een staatsgreep pleegt in mijn hoofd.»

Engelen «En ik maar denken dat het vermoeiend was om mij te zijn.»

Chedraoui (onverstoorbaar) «Maar mijn vriend schijnt dus te weten hoe hij daarmee moet omgaan. Dat is toch supermooi, niet?»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234