null Beeld

Goose - Bring It On

Wat voorafging: Goose ( Mickael Karkousse , Dave Martijn , Bert Libeert en Tom Coghe ) won Humo's Rockrally 2002, en hield zich vervolgens vier jaar lang in stilte bezig. Wij maakten ons even zorgen toen gitarist Martijn twee jaar geleden mee mocht met de Any Minute Now -tournee van Soulwax , maar geen nood: de gitaargroep Soulwax transformeerde in het synthesizerfenomeen Nite Versions , Martijn ging terug naar zijn repetitiehok in Kortrijk, en samen met zijn maatjes brengt hij ons vandaag 'Bring It On' , de debuutplaat van een jonge Belgische groep waarvan nét dat tikje meer verwacht wordt dan van een andere jonge Belgische groep.

Katia Vlerick

Er is de Nite Versions-associatie (Goose wordt al eens meegevraagd in de Radio Soulwax-karavaan), er is de deal met het Britse Skint-label (in de jaren negentig bekend van Fatboy Slim ), en er is vooral de ambitie van de jongens zelf: wij willen met onze muziek naar de UK! Of het West-Vlaamse mercantilisme het zal halen op het Britse chauvinisme, daarover later meer. Hier en nu: de plaat.

undefined

'Bring It On' opent overdonderend, met een zorgvuldig uitgekiende suite van vier nummers. Startschot 'Black Gloves' (goeie titel!) is de ideale opwarmer voor de pulserende punkfunk van 'British Mode', waarna 'Girl' begint als een cheesy synthballad van The Human League maar geleidelijk aan escaleert tot een gemene vechtpartij tussen de vier Goose-leden. Climax van deze captatio benevolentiae: 'Bring It On', het hardste en beste nummer van de plaat, waarin de scheurende synths van 'Dominator' van Human Resource duelleren met iets van AC/DC (vergeet niet: een vroege incarnatie van Goose heette Loamy Soil en haalde de finale van de Rock Rally met een cover van 'Whole Lotta Rosie').

Hèhè, even op adem komen. Met het toepasselijk getitelde 'Slow Down' bijvoorbeeld, een vrij klassieke, lome rocker en het eerste gitaarnummer (nou ja) van de plaat. Waarna de beuk er meteen weer ingaat met de onweerstaanbare instrumental 'Check': een door de drums van Bert Libeert aangedreven hitsig vluggertje (1 minuut 36 seconden) in de hal, net voor moeder thuiskomt. In het dromerige 'Modern Times', zacht geneuried door Karkousse, horen we de door Phoenix beïnvloede Goose die vier jaar geleden de Rock Rally won.

Enigszins teleurgesteld waren we in de nummers 8 en 9: zelfs na herhaaldelijke beluisteringen gaan '3T4' en 'Low Mode' aan ons voorbij. De juiste ingrediënten zijn aanwezig - opzwepende drums, rollende gitaren, dwingende synths - maar we hebben het op deze plaat al eerder gehoord, en vooral: al beter. Fasten your seatbealts echter voor 'Everybody', of wat er gebeurt als men vier stukken crapuul alleen thuis laat met 'Daddy Cool' van Boney M , een gehaktmolen en een groot blad vloeipapier gedrenkt in de beste acid uit de sixties (2'25' is echt te kort voor dit nummer, breng hier a.u.b. a.s.a.p. een maxiversie van uit!). Très retro is de wazige outro 'Safari Beach' ( Anne Clark verkracht door Jean-Michel Jarre ), naar wij vermoeden een spielereitje; de echte afsluiter van de plaat is bonustrack 'Audience' , de single uit 2003.

Wenst u subtiliteit? Persoonlijke ontboezemingen? Weloverwogen meningen? Sorry, maar dan moet u een andere cd kopen. Maar zoekt u toevallig een harde, soms zeer harde en over vrijwel de hele lijn uitermate catchy debuutplaat van een jonge Belgische groep, dan kunnen wij 'Bring It On' van harte aanraden. It's only rock'n'roll (but we like it) .

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234