null Beeld

Goose - Synrise

Ik heb de nieuwe Goose
intussen een keer of twaalf, dertien beluisterd, via de autostereo, iPod-speakertjes en de hifi-installatie, en ik ben er nog steeds niet uit. De hoes is mooi, het pakketje af, en de singles liggen voor het oprapen. Maar is het ook een goeie plaat? Ik weet het dus niet.

Debuut 'Bring It On' uit 2006 was veertig minuten pompen of verzuipen en het glas heffen op de goede afloop. Met 'Synrise'
wilde het kwartet uit Kortrijk andere paden verkennen, de dansvloer vaarwel wuiven en, uitbundig graaiend in mineurakkoorden, surfen op de nostalgische geluiden uit hun jeugd.

Beginnen (met de titeltrack) doen ze nog op vertrouwd terrein: de intro lijkt inderdaad al meteen weggeplukt uit de soundtrack van een tv-serie die hun wonderjaren kleurde, maar wat volgt is vintage Goose: langzaam aanzwellen en boem! - al wie da nie springt is lam of doof. Ook de tekst is uiterst functioneel: 'Oooh-oooh-oe-oehoooh' en daarmee basta.

'Can't Stop Me Now'
ligt in het verlengde daarvan, maar heeft opmerkelijk meer hitpotentieel, dankzij een sloganeske tekst - 'Can't stop me now 'cause I'm standing on the edge' - die als oorwurm tot de absolute top behoort. 'Dos cervezas' it ain't, maar in tenten waar carnaval net niet het hoogste goed is en de zotskap heeft plaatsgemaakt voor een hip hoedje, raak je hiermee een heel eind. God is a DJ, en wie het daar niet mee eens is, heeft te weinig xtc gesmurft.

'After'
is de eerste volwaardige song met kop, lijf en staart waarin de truken van de foor een beklijvende verpakking meekrijgen en Goose heden en verleden elkaar harmonieus in de armen laat vallen. De beats zijn hard, de tekst is snedig, de zang multidimensionaal, en de melodie torst het soort melancholie waardoor zelfs futuristen gaan toegeven dat het vroeger toch net dat tikje beter was.

Het wat platte 'As Good As It Gets'
(hitpotentieel genoeg maar iets te veel Goose by numbers) en het atmosferische en van de enige gitaar (een supercleane die eigenlijk liever met de Rolands en de Yamaha's dan met de Stratocasters en de Les Pauls op café gaat) op 'Synrise' voorziene tussendoortje 'Hunt'
zitten gesandwicht tussen de twee songs waarmee het vroege Depeche Mode
(ten tijde van 'Speak & Spell') wel raad had geweten: 'Like You'
, kaal en koud en weer met die aan vroeger en beter refererende melodie, en 'Words'
, waarin zanger Karkousse Dave Gahan
akelig dicht op de huid zit.

'Bend'
(een tekstloze file waarin alle nog niet gebruikte sounds & synths verwerkt werden) en 'In Cars'
doen dan weer aan het New Order
van 'Movement', 'Power, Corruption & Lies' en 'Low-Life' denken, zonder dat er van diefstal of een volstrekt eigen twist sprake is.

'Synrise' is een moedige poging tot vernieuwing die wij alleen maar kunnen toejuichen, maar ons klinkt het in de oren als de hink-stap die aan de sprong voorafgaat.

Tweeënhalve ster die er ook drie hadden kunnen zijn. Het nadeel van de twijfel mag ook eens.

Goose speelt op zaterdag 13 november op I Love Techno in Gent.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234