null Beeld

Gossip

Graag hadden wij u hier nu al dé liveontdekking van Pukkelpop 2007 gepresenteerd: Gossip! Helaas: Gossip (voorheen: The Gossip) is momenteel zo onwaarschijnlijk hot in Groot-Brittannië dat er voor de Belgische festivals blijkbaar al niet meer tegen op te bieden valt.


Om u een idee te geven: hun 'Standing in the Way of Control' werd ginder niet alleen bedolven onder de unisono juichende recensies, zangeres-songschrijfster Beth Ditto heeft ondertussen ook haar eigen column in The Guardian, poseerde voor de modebijlage van The Times én naakt voor de cover van NME, en werd door datzelfde blad helemaal bovenaan hun jaarlijkse Cool List gezet: de eerste keer dat ze een vrouw verkozen, en zéker de eerste keer dat een zelfverklaarde dikke feministische lesbienne uit een trailerpark in Arkansas tot allercoolste werd uitgeroepen.

De enkele honderden gelukzakken die Gossip onlangs in de Brusselse VK een fantastisch concert zagen geven, weten ondertussen dat dit veel méér is dan het zoveelste sufgehypete groepje. Beth Ditto blijkt live een ronduit adembenemende soulzangeres (vergeet soul light-huppelkutjes als Joss Stone: Ditto is the real thing!), en het duo Brace Paine (gitaar) en Hannah Blilie (drums) vormt een primitieve, maar uiterst strak en efficiënt spelende punk- en funkmachine.

Benieuwd hoe de chouchous van het trendy volkje reageren als we hen tegemoet treden in een shirt van het compleet ontrendy Sun Records, het label van good old boys als Elvis en Jerry Lee Lewis. Maar nog voor we aan elkaar voorgesteld zijn, geeft Brace Paine ons compleet ongevraagd zijn enthousiaste antwoord: 'Dát, mijn beste, is een cool shirt. En Sun is een geweldig label.' Voilà: wij zijn meteen helemaal klaar voor het interview, dat in een vrolijk-chaotische sfeer verloopt. Ditto is nog maar net wakker en wrijft de slaap uit haar ogen, zenuwpees Paine (echte naam: Nathan Howdeshell) loopt binnen en buiten en antwoordt terwijl hij intussen drie andere dingen doet, en Hannah Blilie wordt halverwege het interview weggeroepen - niet dat zij tussen het gekwetter van motormouths als Ditto en Paine door al veel had kunnen zeggen.

HUMO Misschien eerst enkele misverstanden uit de weg ruimen voor wie jullie alleen kent van de 'Standing in the Way of Control'-single: jullie zijn geen nieuw jong groepje, en jullie komen niet uit de dance.

BETH DITTO « We toeren al jaren door Amerika, hebben al een aantal platen en singles uit. En die dance... Die is in onze muziek geslopen sinds Hannah onze drumster werd, denk ik. Eigenlijk komen we uit de punkscene. De hele Riot Grrrrl-beweging - zeker een groep als Bikini Kill - heeft voor mij alles in gang gezet.»

HUMO Jij komt uit Searcy, een boerengat in Arkansas. Punk in het Amerikaanse Zuiden, wat moet ik me daarbij voorstellen?

DITTO « Ho maar, wij hadden daar ook een punkscene, hoor! We waren zeker met... vijftien! Verspreid over drie counties! (lacht)

Ach, wij waren complete outsiders - de kinderen die totaal niet in het plaatje pasten. Ik ben opgegroeid in een trailer, met mijn mum. Hij (wijst naar Bruce) komt ook van daar, maar hij is opgegroeid op een boerderij. Ik móést gewoon weg uit die bekrompen, racistische omgeving: ik ben naar Olympia vertrokken, in de staat Washington, en later zijn we naar Portland gegaan.»

PAINE (abrupt) « Iemand koffie? Ik moet koffie hebben! (voegt meteen de daad bij het woord en vertrekt)»

DITTO « Wedden dat we hem niet meer terugzien? Hij kan geen minuut stilzitten: ADHD in combinatie met cafeïneverslaving.»

HUMO Als ik de punk wegkrab, hoor ik heel veel zuiderse kerk-, soul- en gospelinvloeden in jullie muziek. Ben je kerkelijk opgevoed?

DITTO « Heel, heel erg zelfs. Pentecostal church, zegt je dat wat? (Yep: de grootste Amerikaanse muzikanten zijn opgegroeid in de Pentecostal Church, van Aretha Franklin en James Brown tot Elvis en Jerry Lee Lewis, red.) We werden constant met hel en verdoemenis om de oren geslagen, en als de preacher preekte, sprak hij niet, dan ríép hij. Behoorlijk angstaanjagend soms, zeker als je queer bent en de hele tijd moet horen dat homo's recht naar de hel gaan.»

HUMO Hebben de anderen ook zo'n kerkelijke background?

HANNAH BLILIE « Ja hoor.»

DITTO « Zij was zelfs nog veel meer bij de kerk betrokken dan ik - ze heeft jarenlang in zo'n christelijke youth group gezeten - maar dat was een liberaler, meer open kerkgenootschap: Hannah komt dan ook uit het Westen. Als er bij ons één verdwaalde lutheraan in de kerk zat, vond iedereen al dat we enorm gemixt bezig waren (lacht).

Je probeert je op je eigen manier te verzetten tegen de bekrompenheid die je in de maag gesplitst krijgt, maar uiteindelijk zag ik in dat het een strijd was die ik niet kon winnen. Op mijn dertiende heb ik beslist om niet meer te geloven. Het was ook de periode dat ik de muziek van Pink Floyd en Ozzy Osbourne ontdekte - mijn moeder schrok zich rot toen ze die hoezen onder ogen kreeg, ze wist niet wat ze zag.»

HUMO Als ze al schrok van een Ozzy-hoes, wat vindt ze dan van wat je nu doet?

DITTO « Ze vindt het geweldig! Ze draagt een T-shirt van Gossip en komt soms zelfs met ons meezingen. Mijn moeder is mijn heldin. Ze is nog altijd diepgelovig, maar ze heeft haar eigen soort geloof samengesteld - zulke mensen bestaan ook, hé.

Een tijdje geleden moesten we in New York optreden: ik heb haar laten overvliegen, bij wijze van cadeau voor wat ze allemaal voor mij gedaan heeft, en ze vond het helemaal te gek.»

HUMO Nog even over die kerkinvloeden. Heb je in de kerk leren zingen?

DITTO « Ik heb er heel veel gezongen, dat wel, maar ik heb het geleerd van mijn moeder, en van haar alleen. Ik heb overigens altijd geweten dat ik zangeres wou worden, alleen durfde ik daar als kind niet voor uit te komen.»

undefined


Leve Yoko Ono

HUMO Je hebt jezelf al vaak omschreven als 'a fat queer feminist': wat de eerste twee woorden betekenen kunnen we wel min of meer inschatten, maar wat versta jij precies onder het begrip feministe?

DITTO « Mmm, goede vraag, want 't is inderdaad een bijzonder vaag woord. Voor mij persoonlijk betekent het dat ik evenveel waard ben als een ander en dat ik, hoe ik er ook uitzie, ieders respect verdien. Je uiterlijk, het beroep van je ouders, de plaats waar je vandaan komt: dat mag er toch allemaal niet toe doen?

Weet je wie ik een moedige, sterke vrouw vind? Yoko Ono. Eerst werd ze min of meer verantwoordelijk geacht voor het einde van de westerse beschaving, en vervolgens werd haar man doodgeschoten, voor hun eigen huis. Probeer je maar eens in te beelden wat zij heeft moeten doorstaan!»

PAINE (wandelt weer binnen mét een koffie) « Juist: Yoko Ono heeft geweldige kunst gemaakt en uitstekende platen. Haar oeuvre heeft de tand des tijds doorstaan, maar ze kreeg constant te horen 'dat het toch geen Joni Mitchell was'. Alsof het niet genoeg is dat ze haar eigen, volstrekt unieke wereld gecreëerd heeft! Bovendien gelooft ze nog steeds in peace and love. En dat is geen hippie bullshit, hé: ze gelooft daar oprecht en compleet in.»

DITTO « Ik vraag ook geen 'gelijke behandeling', want dat is weer zo'n vaag begrip, zo'n linkse stoplap. Yoko Ono heeft eens gezegd: 'Why try to equate ourselves with such flawed power?'»

PAINE « Geweldige quote! Dat zou nog eens een goede slogan voor op een T-shirt zijn.»

DITTO « Toen ik dat hoorde, dacht ik: precies! Ik wil niet aan de top van de voedselketting staan. Ik wil niet bij de powermen horen. Ik wil niet boven Donald Trump staan.»

PAINE « Ja, wie wil er nu in godsnaam Donald Trump zijn?»

DITTO « Ik heb het gevoel dat ik, en iedereen die mij dierbaar is, in een compleet andere dimensie leef dan dat soort mensen. Door met een groepje gelijkgezinden muziek te maken en de wereld rond te trekken, scherm je je af van dat soort types; je zit in een luchtbel, afgesloten van de buitenwereld, die je een veilig, geborgen gevoel geeft.»

HUMO Op jullie MySpace staat in zes simpele stappen uitgelegd hoe iederéén zijn eigen band kan beginnen.

PAINE « Heb ik erop gezet. Je weet wat ze over de Velvet Underground zeiden, hé: die groep verkocht destijds amper platen, maar zowat iedereen die er één kocht, is daarna zijn eigen groep begonnen. Een zeer aansprekende gedachte, want wat wij doen, kan iedereen: wij zijn heus niet buitengewoon getalenteerd. Technisch ben ik bijvoorbeeld helemaal geen goede gitarist.»

DITTO « En ik schrijf zeker geen uitzonderlijke teksten.»

PAINE « Wij maken muziek in de traditie van de Ramones: hun muziek was ook belachelijk simpel in vergelijking met die van de grote groepen van toen (loopt weer naar buiten).»

HUMO Dat ben ik toch maar half met jullie eens: de Gossip-muziek mag dan misschien uitermate simpel zijn, het zit allemaal wel ongelooflijk hecht en strak in elkaar. Dat kan níét iedereen.

DITTO « Mja, vanaf 'Movement' begon het er een beetje op te lijken. En dat het nu nog strakker klinkt, heeft veel met Hannahs drumstijl te maken.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234