Gregory Porter (AB)

‘Livery Stable Blues’ is de eerste jazzplaat en The Original Dixieland Jass Band maakte die honderd jaar geleden in de studio van de platenfirma Victor Talking Machine Company. Die bevond zich op de twaalfde verdieping, maar gelukkig voor ons vierde Gregory Porter die verjaardag in de AB op het gelijkvloers. Met een uitstekend concert.


Gregory Porter speelt ook op zondag 6 augustus op het Festival Dranouter »

'What would James Brown say? What would Stevie Wonder say? What would Thelonious Monk say? What would Ella Fitzgerald say? What would John Coltrane say? What would Nat King Cole say?', vroeg Gregory Porter zich af. Daarmee somde hij ook meteen de belangrijkste inspiratiebronnen op voor zijn gospel-soul-blues-jazz, maar toen was het optreden al een uur aan de gang.

Even terugspoelen naar minuut één. Dan al was het duidelijk dat een subtiel jazzy ritme en een elegant speelse sax-lijn volstonden om van het openingsnummer ‘Holding On’ een knaller te maken. Een extra troef bleek Porter zelf; die croonde zich grandioso door de ingetogen ballad. Van lekker bier en mooie vrouwen krijgt Porter- naar eigen zeggen- goede zin, en grande klonk dus ook ‘Take Me To The Alley’. 'Take me to the alley, take me to the afflicted ones, take me to the lonely ones, that somehow lost their ways, let them hear me say, I am your friend, come to my table, rest here in my garden, you will have a pardon', zong hij miljoenen vluchtelingen toe. Weinig waarschijnlijk dat ze het ook echt hoorden, maar wij kregen er wél kiekenvlees van. Verantwoordelijk voor nog een extra portie waren opnieuw die rokerige saxofoon-tonen, en de dromerige licks van contrabassist Aaron James.

Die mocht nog even freaken, maar al snel ging de drum van tsjaka-tak-tak-tsjaka –tak- tak- tak. En werd ‘Papa Was A Rolling Stone’ van The Temptations ingezet. Stripped-down en groovy klonk ook het door een sloom, maar best wel inventief r&b- ritme voortgestuwde ‘Musical Genocide’. De klaterende piano ging van riedelderiedel en plingeldeplingel en duelleerde bij momenten op het scherp van de snee met die gewèèèldige blazers. Net zoals tijdens andere songs kreeg de band van Porter de toestemming om wat muzikaal te jongleren, waardoor het nummer veel meer experimenteel, bijna free jazz-achtig aandeed. 'I do not agree', schreeuwde de zanger het nog uit. En wij ook niet, met wie deze muziek easy listening noemt. Toegegeven; Porters laatste langspeler ‘Take Me To The Alley’ schurkt zich soms met te veel goesting tegen cocktail jazz aan. En ook het op de voorganger ‘Liquid Spirit’ te horen ‘Water Under Bridges’ klonk in Brussel wat saai en gladjes.

'1960 what? 1960 who? 1960 what? 1960 who? 19, hey! The motor city is burning, that ain't right. 1960 what? 1960 who? 1960 what? 1960 who? 19, hey! The motor city is burning, y'all, that ain't right. There was a man, voice of the people. Standing on the balcony, of the Loraine Motel. Shots rang out, yes it was a gun. He was the only one, to fall down y'all 1960 What?', spuugde Porter verontwaardigd tijdens ‘1960 What?’. En omdat het nummer over de moord op Martin Luther King uitdrukkelijk naar Ornette Coleman verwees klonk het ook als één van de meest opzwepende passages uit de set, en dus zeker niet smooth. Daarna mochten Porter en zo het met de afsluitende en door het publiek massaal meegezongen ‘No Love Dying’ rustiger aan doen, en dat gebeurde ook.

Tijdens het voor de bisronde gespaarde ‘Free’ deed de band dat net lekker niet. Gevolg: erg passievolle, met een lillende modderfokker van een basriff opgesmukte souljazz. En een verrassende- haast krautrock-achtige- instrumentale funkrocker as a dessert. En een hartverwarmend bedankje 'omdat ze zichzelf mochten zijn', U bent bedankt mijnheer Porter, voor die fantastische avond.


Het moment

Een deel van de toeschouwers maanden tijdens een meer rustige passage de anderen met echt gemeende, bijna venijnige 'shhhts' aan tot stilte. Zelden gezien in de AB


Het publiek

Was massaal aanwezig en ging uit zijn dak. Gregory Porter is België overduidelijk één van de nieuwe jazz-goden


Quote

Ik tegen iemand uit het publiek: 'Soort het als ik wat aantekeningen maak? Ik schrijf namelijk een recensie'. Hij: 'Natuurlijk, als dat maar geen lawaai maakt'. Porter daarentegen....

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234