null Beeld

Grimes (AB)

In 2012, het jaar waarin de Maya's en pseudospirituelen allerhande dachten dat de aarde zou vergaan, spatte de alom bejubelde hitsingle 'Oblivion' van de nu 27-jarige Canadese artpopproducer en -zangeres Grimes (Claire Boucher) veelvuldig uit de stereo's in slaapkamers van giechelende mode -en kunstgeschiedenisstudentes. Toen klonk haar muziek nog als infantiel nasaal gefluister over donkere, moody lofibeats, verzopen in een bad van delay - iets wat veel weg had van het geluid dat walvissen maken. In 2016 is de wereld er nog altijd, en Grimes ook. Gisterenavond stond ze in de AB.

In de chaos van groene legernetten en expressief cheerleadende danseressen met lasers aan de handen, beweegt de energieke Grimes als een wilde cyberpunkbarbie over het podium. Net voor het refrein begint, haast ze zich terug achter haar Roland SP-404 om een nieuwe reeks samples op te starten. Al zingend frunnikt ze met haar lange, dunne vingers wat aan de knoppen, waarna ze snel een rode gitaar in de hand neemt en daar slordig drie powerakkoorden op ramt. Het is alsof we staan te kijken naar een wetenschappelijk experiment en een talentenjacht op de middelbare school op hetzelfde moment.Een uithaal die uitmondt in een agressieve schreeuw doorbreekt het timbre van de popshow. Er stijgt een enthousiast gejoel op uit het publiek.

'Its nice that you say you like me. But only conditionally', zingt Grimes tamelijk vals tijdens 'Flesh without Blood', catchy poprock die gemaakt lijkt in de beginjaren van het millennium. De tekst zou geïnterpreteerd kunnen worden als een sneer naar bepaalde fans. Het eind vorig jaar verschenen 'Art Angels' - kleurrijk, poppy en naar eigen zeggen de plaat die ze altijd al wilde maken - heeft een polariserend effect gehad op haar achterban: sommigen vonden de plaat 'te commercieel'.

Wat heet: Boucher is een popwetenschapper die geen rekening houdt met het onderscheid tussen 'indie' en 'commercieel' - dat laat ze wel aan de critici over. Je zou haar recente werk in plaats van artpop misschien beter 'muzikale popart' kunnen noemen. In de AB is alleszins een kakofonie te horen van Spice Girls, J-pop en Madonna's 'Ray of Light' .

Boucher moet het niet hebben van haar zangstem of danspasjes, en de meeste muziek komt vanavond uit een doosje. Het geeft het concert een hoog karaokegehalte. Met een drumstokje als toverstaf dirigeert ze het ravende publiek als een hogepriesteres. Een nerveus giechelende en wiebelende hogepriesteres, dat wel. Ze vraagt of we het goed vinden dat ze het bisnummer nu alvast doet: 'Dat afscheid nemen en terugkomen is zo awkward.' Het publiek gaat akkoord.

Grimes probeert met haar in lsd ondergedompelde en van een vleugje punk voorziene bubblegumpop eigenhandig de grenzen van het genre open te breken. Het is een experiment dat live slechts bij momenten parels oplevert.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234