Grizzly Man

Je moet wel een klein beetje gék zijn om je tent op te slaan in een tussen de grizzlyberen in Alaska, maar Timothy Treadwell deed het: dertien zomers na elkaar nog wel. Zijn laatste zes zomers nam hij een camera mee en schoot hij uren beeldmateriaal van grizzly's in hun natuurlijke omgeving en van zichzelf, vaak extatisch tekeergaand over deze prachtige wonderen der natuur, die hij als zelfverklaarde eco warrior tegen de boze buitenwereld wilde beschermen en die hij na een tijdje als persoonlijke kennissen was gaan beschouwen.

Eind 2003 ging het echter gruwelijk mis: Treadwell beging de fatale vergissing iets te lang in het reservaat te blijven en werd samen met zijn vriendin met huid en haar opgevreten door een beer die zich wat wilde aansterken voor zijn winterslaap en duidelijk niet tot Treadwells vriendenkring behoorde.

Het ongelooflijke verhaal van deze bizarre berenvriend is gevonden vreten voor Werner Herzog, die al vaker films maakte over kierewiete mythomanen die hun eigen ondergang uitlokken door het gevecht met zichzelf en de natuur aan te gaan (fijnproevers herinneren zich ongetwijfeld 'Aguirre, der Zorn Gottes' en 'Fitzcarraldo'). Herzog had uit Treadwells nagelaten beeldmateriaal en de interviews met mensen die hem van ver of nabij hebben gekend een hagiografie of een freakshow kunnen assembleren, maar maakte een boeiend en bijwijlen onthutsend portret van een getroubleerde geest. De minder aangename kantjes van Treadwell worden niet onder de mat geveegd en Herzog, die zoals gewoonlijk nadrukkelijk aanwezig is in zijn documentaire, kan het ook niet nalaten in discussie te gaan met het onderwerp van zijn film. Zo wordt 'Grizzly Man', behalve het verslag van iemands afdaling in de waanzin en van zijn bijna gezochte dood, ook een bespiegeling over de nietige, overmoedige mens versus de woeste, niet te temmen natuur. U kan 'Grizzly Man' natuurlijk ook gewoon bekijken als een verbluffende natuurdocumentaire met een wat excentrieke versie van David Attenborough in de hoofdrol.


Extra's ***: Slechts één extra op deze uitgave, maar wel een hele goeie: een film van bijna een uur over de opnamen van de soundtrack. Richard Thompson trok samen met enkele muzikanten die nooit eerder met elkaar hadden gespeeld twee dagen de studio in om daar vrijelijk improviserend en met Herzog als dirigent in de buurt de filmmuziek op te nemen. Thompson en zijn muzikanten bijna live muziek zien creëren is pure magie, maar nog mooier is het glunderende gezicht van Herzog die vanop twee meter afstand vol bewondering toekijkt.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234