Grote baas uit Sint-Niklaas: hiphopwonder Woodie Smalls (20)

Dat Sint-Niklaas nog altijd geen ereburgerschap veil heeft voor Woodie Smalls, mag verbazend heten. De amper 20-jarige Sylvestre Salumu heeft de muziekminnende en groot dromende jeugd in het Wase waaigat een alternatief gegeven om naar op te kijken dat niet ‘Alex Callier’ of ‘Sean Dhondt’ heet. Ondergetekende muziekminnende jongere op leeftijd met Wase wortels vindt: er zijn er al voor minder in de adelstand verheven.

'Natuurlijk vond ik geen werk: wie wil er nu een lange zwarte gast in zijn winkel zetten?'

Grootstadsrap uit een centrumstad die zich met moeite een maatje medium mag aanmeten: op z’n debuut ‘Soft Parade’ toonde Woodie Smalls anderhalf jaar geleden al aan dat rhymes en flow meer een kwestie zijn van talent dan van omgeving. Er is dus nog hoop voor wie bij de geboorte moet vaststellen dat hij of zij zich niet in New York City dan wel Los Angeles bevindt. Zo zal ook Londen, die andere grootstad, binnenkort de Amerikaans aandoende rap van Woodie proeven: op 2 april staat hij er op het podium. Wanneer we Woodie spreken, is dat niet in een hippe brasserie aan de grootste markt van het land, maar in de Gentse Vooruit.

HUMO Ben je weggetrokken uit Sint-Niklaas?

Woodie Smalls «Nee, hoor, ik ben op bezoek bij een vriend. Ik woon er wel nog, zij het niet meer bij mijn ouders. Maar erg lang zie ik me niet meer blijven. Na de zomer hou ik het er wellicht voor bekeken.»

HUMO Een mens wordt ook al snel meewarig bekeken als hij rapt over the hood, maar uit Sint-Niklaas komt.

Smalls «Nee, ik ben er alleen als de dood voor om vast te roesten. Sint-Niklaas is een leuke plaats als je op rust gesteld bent, maar ik wíl geen rust. Ik wil wég, dingen beleven. Ik ken veel jongens die volledig scheefgegroeid zijn omdat ze hun hele leven op dezelfde plaats hebben doorgebracht. Als je hen vandaag tegenkomt, zijn ze net als vier jaar geleden. Het is ook niet zo dat ik mijn hele jeugd in Sint-Niklaas te vinden was: ik had vrienden die ouder waren dan ik, en zodra de oudste van de groep een auto had, waren we nooit meer thuis. Ik reed mee naar Antwerpen, Brussel, Rotterdam, Amsterdam... Overal naartoe. Ik ben dus niet eens echt opgegroeid in Sint-Niklaas: ik was van jongs af aan al overál te vinden.»

HUMO Waarheen hoop je dan te verhuizen?

Smalls «Naar hier misschien? Gent vind ik wel nice. En Brussel, maar dat is het zowat als het over België gaat. Of nee, Hasselt misschien ook nog.»

HUMO Hasselt?

Smalls «Het klinkt misschien raar, maar ik was er onlangs en het beviel me wel. Er hing iets in de lucht dat me aantrok.»

HUMO Je hebt als student op de Broederschool in Sint-Niklaas gezeten. Het zou me verbazen als dat een goeie match was.

Smalls «Ik heb inderdaad op de Broederschool gezeten, en dan op een andere school, en daarna nóg een andere school... Ik ben nergens echt lang gebleven (lacht).»

HUMO Je was ongetwijfeld actief op zoek naar het beste onderwijs?

Smalls «Nee, ik was een slechte student (lacht). Oké, ik trapte weleens lol in de klas en de helft van de tijd wist ik niet in welke les ik zat. Maar het was ook niets voor mij. En omdat ik vooral oudere vrienden had, bleef ik op een bepaald moment als enige van de groep over op school. Dat hielp niet echt, en ik ben een paar keer blijven zitten. Op één school merkten ze dat ik misschien meer iemand was om podiumkunsten te gaan studeren, maar dat kwam er toen niet van.»

HUMO Was je toen al met muziek bezig?

Smalls «Ja, tot wanhoop van mijn vader. Op mijn 15de verbood hij me om nog muziek te maken. Hij wou niets meer horen van mijn dromen om het te maken als muzikant. Hij is een heel strikte man. Maar ik neem het hem niet kwalijk: hij is mijn vader, en dat is nu eenmaal wat hij moet zeggen tegen een zoon van die leeftijd.»

HUMO En wat denkt hij nu?

Smalls «Ik heb hem nog nooit zo blij gezien als nu. Hij is al een paar keer naar een show komen kijken, en ik denk dat het hem heeft doen begrijpen dat dat echt mijn job is. Maar daar heeft hij wel tijd voor nodig gehad. Zodra ik 18 was, ben ik met school gestopt. Dat vond hij maar niks – ik had nog één jaar te gaan. ‘Champion Sound’ was al uit en er begon hier en daar iets te bewegen. Ik had al wat geld van de paar shows die ik had gedaan, maar het bleef een hele gok.»

HUMO Je ouders komen allebei uit Congo.

Smalls «Ja, thuis spreken we ook Frans – zij iets beter dan ik, moet ik toegeven.»

HUMO Heb je nog familie in Congo?

Smalls «Van mijn vader weet ik het niet zeker, maar van mijn moeder wel. Ze vliegt nog vaak naar Congo om hen te bezoeken. Zelf ben ik er nog nooit geweest. Het idee om met mijn moeder op vakantie te gaan, schrok me wat af als tiener (lacht). Maar ik speel nog altijd met het idee om er ooit naartoe te gaan.»

HUMO Hebben zij een muzikale achtergrond?

Smalls «Mijn vader speelde vroeger gitaar in een band. Ik heb daar foto’s van gezien: hilarisch. Maar het was mijn oom die me het duwtje heeft gegeven. Hij had een kleine studio in z’n appartement in Antwerpen, en op een dag liet hij mij en mijn vrienden iets opnemen. We sloegen allemaal aan het schrijven en brachten elk ons deeltje, maar na mijn beurt stond hij versteld. Hij stond erop dat ik muziek bleef maken. En dat deed ik. Andere jongeren gingen voetballen na school, maar ik zocht studio’s die me binnen wilden laten zodat ik iets kon opnemen.»

HUMO Lukte dat?

Smalls «Vooral nadat ik K1D had leren kennen: hij woonde in de buurt. Hij staat nog altijd naast me op het podium. Ik ben hem erg dankbaar: hij heeft veel geregeld in die begindagen. Hij was al wat ouder en zocht studio’s waar we konden opnemen. Samen hebben we zo ‘Soft Parade’ opgenomen, mijn eerste plaat, in een shitstudio in een jeugdhuis in Sint-Niklaas. Nog voor we helemaal klaar waren met de opnames, kwamen ze zeggen dat we ons moesten haasten, omdat de boel afgebroken zou worden (lacht). De laatste twee nummers hebben we in sneltempo moeten afwerken.»

'Ik zal het nooit vanzelfsprekend vinden waar ik nu sta, daarvoor weet ik veel te goed hoe het is om niets te hebben.'

HUMO Je blijft je met je jeugdvrienden omringen. Zo doet Stromae het ook: niet meer dan een paar vertrouwelingen, en al de rest wordt geweerd.

Smalls «Dat is de beste manier van werken. In de muziek komt iedereen je met de beste bedoelingen helpen, maar zodra er geld te verdienen valt, wordt het bits. Dan is het belangrijk dat je je omringt met mensen die je kent. Als je zonder enige kennis van zaken iedereen blindelings vertrouwt, word je gegarandeerd langs alle kanten bestolen. Ik ben de voorbije twee jaar snel volwassen geworden.»

HUMO Wat is het gekste dat je al hebt meegemaakt?

Smalls «In Luik had een fan z’n moeder meegebracht, en die probeerde me de hele tijd te kussen. Heel weird.»

HUMO Je naam doet aan Biggie Smalls denken, beter bekend als wijlen The Notorious B.I.G., maar wie zijn je voorbeelden?

Smalls «Lil Wayne vond ik vroeger baas. En Kanye West en Jay Z nog altijd. Vooral als ze samenwerken met Pharrell Williams: dan wordt hun rap op slag muzikaler. Toegankelijker ook, niet zo street.»

HUMO Je hebt je hiphop liever toegankelijker?

Smalls «Wat kan ik zeggen? I just like to have fun. Veel rap zit vol woede, maar ik ben niet iemand die boos door het leven gaat. Ik snap wel waarom je boos kan zijn als je in een bepaalde omgeving opgroeit, en waarom je dat in je muziek zou verwerken. Maar zo ben ik niet.»

HUMO Jay Z en Kanye West zijn ook gewiekste zakenlui. Hoe zit dat bij jou?

Smalls «Ik doe mijn best. Niet dat ik de volgende Kanye zal worden, maar voor mijn leeftijd doe ik het wel goed, denk ik. Ik heb mijn eigen merchandiselijn die al in een paar ketens te koop is. Een T-shirt ontwerpen kan ook tof zijn, heb ik gemerkt. En zolang het leuk is, waarom niet? Kanye heeft er eigenhandig voor gezorgd dat rappers gestopt zijn met baggy broeken te dragen. Hij heeft fashion in de hiphopwereld geïntroduceerd, en ik ben hem daar dankbaar voor.»

HUMO Nederlandstalige hiphop zit in de lift, lijkt het wel.

Smalls «Het zegt me weinig, ik heb er nooit naar geluisterd. Ik heb geen duidelijk beeld van wat er in België beweegt op het vlak van hiphop, maar het is in elk geval nog niet wat het moet zijn. Alleen al het feit dat er geen hiphopfestivals zijn, zegt veel. En bij de andere festivals moet je met een vergrootglas zoeken naar iets dat een beetje op hiphop lijkt. Je had het over Stromae: hem bewonder ik wel enorm. Alles wat hij ooit heeft uitgebracht, is even goed. Maar voor de rest? In Brussel gebeurt er wel wat, maar dat is een andere wereld. En al wie daar groot wordt, verdwijnt meteen naar Frankrijk.»

HUMO Dus ga jij naar Amerika. Daar is net het prestigieuze SXSW-festival afgelopen in Austin, Texas. Je stond er vorig jaar op de affiche.

Smalls «Crazy was dat. Het is de perfecte plaats om jezelf te tonen en contacten te leggen. Het is niet eens een echt optreden, je moet er jezelf zo goed mogelijk proberen te verkopen..»

HUMO En is dat gelukt?

Smalls «Ik heb er toch veel schouderklopjes gekregen. En de vrouw die alle hiphop programmeert op SXSW, was erg enthousiast.»

HUMO Ik heb nog nooit een Amerikaan ontmoet die níét enthousiast was.

Smalls «Of ze het meenden, doet er niet echt toe, zolang ze zich maar geamuseerd hebben. Het klopt natuurlijk wel dat de meeste Amerikanen die je staan toe te juichen, je meteen weer vergeten zijn als je naar huis vertrekt. Als je ginder iets wilt betekenen, moet je er ook zijn. Maar op Spotify word ik meer door Amerikanen gestreamd dan door Belgen. Dat zegt toch iets.»

HUMO Dit jaar stond Coely geprogrammeerd op SXSW, maar ze heeft nooit het podium gehaald: ze mocht het land niet binnen. En SX evenmin.

Smalls «Ja, bummer. Dat moet balen zijn voor haar. Hopelijk laat ze zich daar niet door ontmoedigen, volgend jaar moet ze het gewoon opnieuw proberen. Het was al moeilijk om als buitenlandse artiest in Amerika binnen te raken, en dat zal er met Trump niet makkelijker op worden. Het is een mooi land, maar hij maakt alles nodeloos ingewikkeld. Die antimigrantenpolitiek, waar slaat dat op? I hate him.»

'Vroeger droomde ik ervan om awards te winnen, maar nu weet ik wel beter: awards stellen niets voor, vooral niet in België'

HUMO Jij bent er een jaar geleden wel vlot binnengeraakt, toen er van Trump nog geen sprake was.

Smalls «Ja, maar het heeft toen ook weinig gescheeld of we moesten terugkeren. Twee leden van de crew hebben de Marokkaans-Belgische nationaliteit en ze zijn twee uur lang ondervraagd omdat er Arabische lettertekens op hun paspoort stonden. Bij mij was er geen enkel probleem: ‘Hey, man, play basketball?’ En ze lieten me door. Maar voor hetzelfde geld zou het mij nu niet meer lukken.»

HUMO Maak je je zorgen om die evolutie?

Smalls «Natuurlijk. Hier ben ik het gewend dat ik vreemde blikken krijg als ik als zwarte op straat loop, maar in Amerika was dat anders. Tot nu. Er zijn erg veel bange mensen in de wereld, die nog nooit gesproken hebben met iemand die er anders uitziet. Misschien moeten ze dat gewoon eens proberen. Ze zullen zien dat we niet zoveel van hen verschillen.»

HUMO Is het niet moeilijk om vrolijke muziek te blijven maken als je elke dag wordt aangestaard op straat?

Smalls «Het is niet altijd even makkelijk. Maar muziek vol boosheid maken zou ik snel beu worden. Ik hou me niet bezig met politiek. Nóg niet.»

HUMO Wanneer dan wel?

Smalls «Wellicht nooit (lacht). Ik ben nog nooit gaan stemmen. Mochten er nu verkiezingen zijn, dan zou ik niet weten waar al die partijen voor staan. Als ik dan toch een partij zou moeten kiezen, dan wellicht Groen of zo.»


Awoert awards

HUMO Leef jij van je muziek?

Smalls «Zeker. Dat was ook de bedoeling: toen ik de school opgaf, wist ik goed genoeg dat het alles of niets zou zijn.»

HUMO Het kan dus nog, in België leven van muziek? Er zijn veel honger lijdende muzikanten die iets anders beweren.

Smalls (verbaasd) «Serieus, wordt dat gezegd? Ik kan het alleszins wél, ook al ben ik dan niet de rijkste artiest die hier rondloopt. Shows brengen nog altijd genoeg op, zeker als je zoals ik ook in Nederland aan de bak komt en je je liveshows goed verzorgt. Misschien hebben die klagers geen al te beste livereputatie?»

HUMO Heb je ooit een job gehad?

Smalls «Nee, nooit. Of wacht, toch: ik heb ooit in een ramenfabriek gewerkt, toen ik net van school weg was. Ik moest ramen ronddragen: zwaar werk, vooral met een ploegbaas die voortdurend achter je veren zit. Slavernij, als je het vergelijkt met waar ik nu mijn boterham mee verdien. Ik heb het er maar drie weken uitgehouden. Een vriend die daar werkte, had me er binnengepraat, het was het enige wat ik kon krijgen. Toen ik de schoolpoort definitief achter me had dichtgetrokken, ging ik drie keer per dag langs bij het uitzendbureau. Geen énkele keer hadden ze werk voor me, ook al zeiden ze de hele tijd dat ze me zouden bellen. Ik wou alles proberen, want ik had geld nodig – mijn ouders vonden dat ik maar voor mezelf moest zorgen als ik niet meer naar school wou gaan. Maar blijkbaar was er nooit iets beschikbaar. Op mijn 18de heb ik mijn dieptepunt beleefd: geen werk, geen geld, en ouders die voortdurend op mijn kop zaten. Zo fucked up.»

HUMO Waarom vond je geen werk, denk je?

Smalls «Wat denk je zelf? Wie wil er nu een lange zwarte gast in zijn winkel zetten? In Sint-Niklaas? Ik had al snel door dat dat het probleem was. Daarom ben ik nu zo opgelucht. Ik zal het nooit vanzelfsprekend vinden waar ik nu sta, daarvoor weet ik veel te goed hoe het is om niets te hebben. De eerste keer dat ik geld verdiende, herinner ik me nog goed: het was in een skatepark in Aalst. 300 euro, voor één optreden! Daar stond ik echt van te kijken.»

HUMO Herken je jezelf nog in de jongen die ‘Soft Parade’ opnam in een bouwvallige studio?

Smalls «Nauwelijks. Ik was jonger. En blut (lacht). En vooral: ik had veel minder zelfvertrouwen dan nu. Ik had veel hoop, maar ik had niet durven te denken dat het zo goed zou lopen. Zelfs Tyler The Creator heeft een cd van me. Hij was één van mijn grootste voorbeelden toen ik die plaat opnam, en nu heeft hij ’m zelf in huis.»

HUMO Hoe weet je dat?

Smalls «Omdat één van mijn vrienden die in z’n handen heeft gestopt, in één of andere backstage. Ik schaamde me dood, maar hij heeft hem toch meegenomen. Of hij ’m ook heeft beluisterd, weet ik niet, maar hij hééft ’m. Dat had je me twee jaar geleden niet kunnen wijsmaken.»

HUMO Blijven er nog dromen over, of heb je ze allemaal al afgevinkt?

Smalls «Ik wil nog veel goeie shows spelen, vooral in het buitenland. In het begin droomde ik er om één of andere reden van om awards te krijgen voor mijn muziek, maar intussen weet ik wel beter. Awards stellen niets voor, vooral niet in België. Ik doe het nu voor mezelf. Ik wil dat mensen mijn naam horen en zeggen: ‘Woodie Smalls? Ja, díé heeft iets van zijn leven gemaakt.’»

Woodie Smalls en Coely spelen op zondag 2 april in The Old Blue Last in Londen.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234