Hamilton Leithauser - Black Hours en Walter Martin -'We're All Young Together

Op de hoes van ‘Black Hours’ kijkt Hamilton Leithauser de koper aan op de wijze van de onkreukbare Dean Martin, met een blik die zegt: ‘Man, die beaujolais was héérlijk!’ ’t Is maar één van de kneepjes die de kloof moeten uitdiepen tussen zijn solodebuut en The Walkmen, de groep die tot de split vorig jaar met zijn stemgeluid vereenzelvigd werd.

Leithauser is ook te horen op ‘The Beatles (When Ringo Shook His Mop)’ van zijn neef en ex-Walkman Walter Martin, dat uw kroost moet warm maken voor de Fab Four. Die multi-instrumentalist heeft met ‘We’re All Young Together’ een multi­functioneel familieplaatje uit: het kan even huisvrede brengen (een tijdelijke wapenstilstand, zoals met Kerstmis in de loopgraven), kinderen doen dromen en ouders de fles doen terugzetten. Samen zingen is ook een optie. Naast The Beatles vormen verliefdheid, Costa Rica en dromen de orde van de dag. En dieren, véél dieren.

De prijsbeesten op Hamiltons ‘Black Hours’ zitten vooraan. Opener ‘5 A.M.’ maakt meteen de belofte van de hoes waar: dit is gecroonde klasse, a little touch of Leithauser in the night.‘The Silent Orchestra’ en single­ ‘Alexandra’ (met Rostam Batmanglij van Vampire Weekend) zijn nog beter, rijkelijk belegde popsongs die aan Dirty Projectors doen denken. ‘11 O’Clock Friday Night’? Goeie én goed vermomde Walkmen.

Maar God, de warme weelde waarmee neef Walt ons kinderhart laat vollopen! Het duet ‘Sing to Me’ met Karen O van Yeah Yeah Yeahs heeft zinnetjes die een eik kunnen vellen. De levendige fantasie in wijsjes als ‘The Beatles’, ‘Rattlesnakes’ en ‘Hey Sister’ zal elke Jonathan Richman-fan tot een dansje verleiden. En in ‘We Like the Zoo (Cause We’re Animals Too)’ laat Martin een ernstige Matt Berninger van The National beweren dat-ie een antilope is, en een geit, en een stekelvarken... Wie vertaalt dit voor ons nageslacht?

‘Black Hours’ heeft een klokkenspel, strijkers en Amber Coffman; ‘We’re All Young Together’ Karen O. en een kazoosolo. Dat zegt veel: Leithauser is groots en uitgekiend, Martin klein en donzig, maar hij levert uiteindelijk het meeste kippenvel. Terwijl de één wil aantonen dat er leven is na The Walkmen, laat de ander zien dat er leven is náást The Walkmen. En het is nog een gekke boel ook.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234