Hans Vanaken (Club Brugge): 'Je zal mij nooit voor het geld naar the middle of nowhere zien vertrekken. Geld maakt niet gelukkig'

Tien speeldagen nu al voert Club Brugge de Jupiler Pro League aan, zelf steekt hij in een uitstekende vorm en volgende zomer trouwt hij. Hans Vanaken (25), vaak bewierookt, soms beschimpt, telt zijn zegeningen. ‘Er is nog een leven buiten het voetbal. Dat gevoel leeft heel sterk bij mij.’

Even flegmatiek als hij zich over een voetbalveld voortbeweegt, vlijt hij zich neer in zijn stoel. Hans Vanaken hangt meer dan hij zit, en daar hebben zijn benen veel mee te maken: hij krijgt ze maar lastig weggemoffeld. Terwijl hij nog naar een comfortabele houding zoekt, peilt hij voorzichtig naar waar we het met hem over willen hebben. ‘Alleen voetbal? Nee? Maakt niet uit, vraag maar.’

HUMO Wat is het grootste misverstand over jou?

Hans Vanaken «Dat ik weinig loop. Na de wedstrijd krijgen wij onze statistieken en die van de tegenstander te zien. Daar blijkt vaak iets anders uit. Als Ruud (Vormer, red.) achter een man aangaat en hem tackelt – wat ik niet snel zal doen – ontstaat meteen de indruk dat hij veel loopt en jaagt. Méér dan ik, maar dat is niet zo. Ik zit vaak in de top drie van spelers met de meeste kilometers op de teller. Zo zie je maar: een indruk stemt niet altijd overeen met de realiteit.»

HUMO Stoort je dat?

Vanaken «Volgens papa (Vital Vanaken, oud-speler van Lommel, red.) ligt het aan mijn wat slome stijl: het oogt allemaal wat nonchalanter. Kan ik daar iets aan doen? Ik denk het niet. Het is jammer dat mensen daardoor denken dat het mij niets doet als het wat minder gaat. Dat het mij – cru gezegd – geen reet kan schelen. Je zou dat mijn probleem kunnen noemen, maar het is wie ik ben. Ik ben 25 nu: wellicht zal het niet meer veranderen.»

HUMO Het brengt je zo te zien niet uit evenwicht.

Vanaken «Da’s mijn karakter, zeker? Mensen mogen zeggen wat ze willen: ik zal er geen minuut van wakker liggen. Hooguit zeg ik er thuis iets van tegen mijn vriendin: ‘Wat vertelt díe nu? Dat slaat toch nergens op?’ Maar daarna ben ik het snel vergeten.

»Reageren doe ik ook niet, want dat valt toch in slechte aarde. Neem nu Charly Musonda, die onlangs uithaalde naar Chelsea omdat hij niet aan spelen toekomt: binnen de kortste keren staat het internet vol smeuïge artikels. In zo’n geval zou ik degene die het moet horen liever face to face spreken. Als ik het op Twitter gooi, hebben honderdduizend mensen het gelezen. Daar kom je nooit als de brave jongen uit.»

HUMO Is er echt niets wat jou kwaad krijgt?

Vanaken «De scheidsrechter! (lacht) Het is al véél beter dan vroeger, maar soms kan ik het niet laten om te protesteren. Dan moet het eruit. En verliezen natuurlijk, daar jaag ik me ook in op. Ik kan écht niet tegen mijn verlies.»

HUMO Op de training voor het Champions League-duel tegen Leicester City werd je getackeld én door de benen gespeeld door een ploegmaat. Dat zat je zo hoog dat je daags nadien tijdens de wedstrijd tackelde als nooit tevoren, tot grote tevredenheid van de technische staf.

Vanaken (grijnst) «Preud’homme zei dat hij Laurens De Bock tijdens het positiespelletje bewust op mij had gezet. Bij elke bal die ik aangespeeld kreeg, ging hij stevig door. De assistenten die het partijtje leidden, floten bewust niet en lieten doorspelen. Tja, zo krijg je me wél gek natuurlijk (lacht). Dus gooide ik er een tackle uit, maar in die actie speelde iemand de bal door mijn benen.

»Dat ik ’s anderendaags plots zoveel meer dan anders getackeld zou hebben, kan ik me niet herinneren. Het lijkt mij onwaarschijnlijk: het risico om dan rood te pakken is te groot. Nu, het wordt wel vaker gezegd dat ik agressiever speel als ik kwaad ben. Maar geldt dat niet voor iedereen?»

'Ik hoef niet elke match te zien op tv. Ik kan het spelletje makkelijk loslaten'

HUMO Zou die agressie niet wat vaker uit jezelf moeten komen?

Vanaken (denkt na) «Ik heb soms de indruk dat mijn voetballende kwaliteiten afnemen als ik feller ga spelen. Dat kan ook niet de bedoeling zijn.»

HUMO In analyses gaat het vaak over wat er nog ontbreekt aan je spel.

Vanaken «Terwijl ik wel eens heb horen beweren dat je niet moet proberen om je mindere kwaliteiten te verbeteren, maar juist nóg beter moet worden in wat je al goed kunt. Ik vind: sta niet te lang stil bij het negatieve, maar beoordeel iemand op wat hij kan. Niemand is perfect, toch? Mij altijd maar op mijn duels afrekenen, is flauwekul: het zal nooit één van mijn sterke punten worden.»

HUMO Koppige jongen, hè?

Vanaken (lachje) «Als ik denk dat ik gelijk heb, dan zal ik mijn gelijk halen. Zelfs als het fiftyfifty is, trek ik het gegarandeerd naar mijn kant. Al kan ik het toegeven als ik fout zit.»

HUMO Je straalt rust uit, maar onderhuids broeit het.

Vanaken «Denk je? Vroeger was het erger: ik kon woest worden als ik verloor, zelfs bij een simpel gezelschapsspelletje. Naarmate ik ouder werd, begon het te beteren. Volgens mij ben ik net heel gemakkelijk.»

HUMO Je lacht niet vaak.

Vanaken «Nee? Vraag maar eens aan Jelle (Vossen, red). Ik lach héél vaak en ben doorgaans niet te serieus. Maar journalisten, daar pas je beter mee op, toch? (lacht)»

HUMO Je bent op je hoede en wilt geen gedoe aan je kop.

Vanaken «Klopt. Laat mij gewoon maar doen, dat bevalt mij het best.»

HUMO Je hebt je in interviews nog nooit uitgelaten over de ambitie om ooit voor een buitenlandse club of voor de Rode Duivels te spelen.

Vanaken «Dat heeft geen zin: je weet toch niet wat er allemaal kan gebeuren. Ik beperk me liever tot het nu, en dat is Club Brugge. Ik ben hier gelukkig, in alle opzichten. Komt er iets op mijn pad, en is het interessant, dan kan er altijd over nagedacht worden.

»Het is mijn droom om ooit voor Arsenal te kunnen spelen, maar soms moet je gewoon realistisch zijn. En stel dat ze interesse hebben: moet ik dan wel vertrekken? Die stap is behoorlijk groot. En wat de nationale ploeg betreft: iedereen weet dat we met een ongelooflijk sterke selectie zitten, waar ook nog eens een pak goede spelers naast vallen. Dan focus ik me liever op mijn club. We zien dan wel of de rest ooit volgt.»

HUMO Bij jou geen uitspraken als ‘ik wil ooit proeven van het buitenland’ of ‘mijn carrière is niet geslaagd als ik niet minstens één keer Rode Duivel ben geweest.’

Vanaken «Natuurlijk wil ik van al die dingen proeven – als je nooit de stap hebt gezet, zal je nooit weten wat het is om in het buitenland te spelen – maar ik weet niet of je er goed aan doet om dat van de daken te schreeuwen. Ik kijk in de eerste plaats naar wat ik héb, en pas als alles klopt – ook de leefomstandigheden – zal ik een vertrek overwegen. Eén ding is zeker: je zal mij nooit voor het geld naar the middle of nowhere zien vertrekken. Geld maakt niet altijd gelukkig.»

HUMO Er zijn er die daarin een gebrek aan ambitie menen te bespeuren.

Vanaken «Dat kan, maar zoals gezegd: ik trek me niks aan van de mening van anderen. Stel dat ik nog tien jaar bij Club Brugge blijf, dan zullen er altijd zijn die vinden dat mijn carrière niet geslaagd is. Terwijl ik vind: het is míjn keuze. Ik laat me niets opdringen.»

HUMO Is ambitie een vies woord?

Vanaken «Nee, er moet altijd ambitie zijn. Die ís er ook. Bij Club is dat: elk jaar kampioen spelen, de Champions League halen, de beker winnen. Maar ook: doelpunten maken en assists geven. (Denkt na) Het belangrijkste is dat je de juiste ambities stelt. Dat je de lat niet te hoog legt, want als je iets té hard wilt, dan ga je jezelf forceren en dingen doen die in je nadeel werken.»

'Ik heb geen gebrek aan ambitie. Ik wil ook ooit in het buitenland en voor de Rode Duivels spelen, maar het lijkt me niet slim om dat van de daken te schreeuwen.'

HUMO Ben je avontuurlijk aangelegd?

Vanaken «Niet echt. Ik keer ook makkelijker terug naar een restaurant waarvan ik weet: ‘Het is daar goed,’ dan dat ik iets nieuws probeer. Voor ik naar het buitenland ga, moet ik zeker weten dat het er aangenaam leven is.»

HUMO Geld lijkt geen drijfveer te zijn voor jou.

Vanaken «Ik ben liever gelukkig dan dat ik het grote geld vang. Er is nog een leven naast het voetbal. Ik kan het spelletje makkelijk van me afzetten, ik hoef ook niet alles gezien te hebben. De avond dat de Rode Duivels tegen Cyprus speelden, zat ik op restaurant: mijn schoonvader was jarig. Mijn leven hoeft niet alleen maar rond voetbal te draaien.»


Alles kan beter

HUMO Heb jij de neiging om jezelf naar beneden te halen?

Vanaken «Eerlijk: toen ik bij Lommel speelde, had ik nooit gedacht dat ik ooit bij Club Brugge zou spelen. Het is allemaal zo snel gegaan. Ik weet nu ook wat het hoogst haalbare is voor mij.»

HUMO Je twijfelde vier jaar geleden, toen je van Lommel naar Lokeren ging, zelfs of je het niveau daar wel zou aankunnen.

Vanaken «Lommel speelde rond de vijfde plaats in de tweede klasse, Lokeren was een ploeg die meedeed voor play-off 1. Het ging er niet één stap, maar drie stappen sneller. Er werd me gezegd dat ik rekening moest houden met een aanpassingsperiode van vier à vijf maanden.

HUMO Maar kijk: bij je debuut voor Lokeren scoorde je meteen twee keer op het veld van Anderlecht.

Vanaken «Het is inderdaad veel sneller gegaan. In Lommel was er één cameraploeg voor interviews na de match. Na die twee goals weet ik zelfs niet hoeveel het er waren. De dag erna waren ze daar weer. Dat heeft me toen wel overdonderd. Gelukkig hebben ze het er thuis altijd ingepompt om de voetjes op de grond te houden.

»Die aanvankelijke twijfels hadden niks met onzekerheid te maken. Ik weet goed wat ik kan en wat niet, maar ik vind het moeilijk om van mezelf te zeggen hoe goed ik ben.»

HUMO Thomas Meunier zei: ‘In vijf jaar bij Club Brugge heb ik geen betere speler gezien dan Hans.’

Vanaken «Ik heb dat ook gelezen. Heel fijn, zo’n groot compliment. Kijk, ik twijfel echt niet aan mezelf, maar ik zal niet snel zeggen: ‘Ik ben de beste.’ Dat komt mij niet toe. Je kunt altijd beter – behalve Messi dan.»

HUMO Was het een meevaller dat je bij Lokeren kon groeien onder Peter Maes, die een oud-ploegmaat en een goede vriend van je vader is?

Vanaken «Een héle goede vriend zelfs. Hij heeft altijd gezegd dat hij dubbel overtuigd moest zijn voor hij één van mijn vaders zonen zou binnenhalen, omdat het risico op gezichtsverlies anders te groot was. Hij heeft de stap naar de eerste klasse iets makkelijker gemaakt, ja.»

HUMO Er rusten grote verwachtingen op jouw schouders. Voel je dat?

Vanaken «Eigenlijk niet. In die vier jaar in de eerste klasse heb ik naar mijn mening nog geen slecht seizoen doorgemaakt. Mindere periodes, ja, maar geen heel seizoen. Nu, met zo’n debuut wordt er direct van je verwacht dat je er elke week twee instampt, maar ik ben realistisch genoeg om te weten dat het zo niet werkt. Gelukkig waren mijn volgende wedstrijden ook goed. Intussen ben ik al drie keer in de top tien geëindigd van de Gouden Schoen. Dan is het logisch dat de verwachtingen opgeschroefd worden.»

'Mijn vader heeft me nooit verplicht om te voetballen, maar was wel streng. Ik heb soms gehuild in de wagen'

HUMO Over jou wordt gezegd: geen luiaard, maar snel tevreden. Stel dat je over een paar jaar bij Club Brugge op jouw positie concurrentie krijgt van iemand die wél de onblusbare drive heeft om hoger te mikken, en dat je plaats moet maken. Is dat niet het risico dat je neemt?

Vanaken (stilte) «Ik begrijp wat je bedoelt, maar ik denk niet dat iemands drive bepaalt of hij speelt of niet. Dat hangt nog altijd af van zijn kwaliteiten. Trouwens, ik wil óók elke match het onderste uit de kan halen. Vergis je niet: ik ben een echte winnaar.»

HUMO Dat je als 9-jarige naar het grote PSV net over de grens met Nederland verhuisde, getuigt van ambitie.

Vanaken «Als je op die leeftijd naar een topclub als PSV kan, lijkt het me dom om het niet te doen. Het was kiezen tussen Genk en PSV, wat vanuit Lommel even ver is. Ik zat in het vijfde leerjaar en werd na schooltijd met een busje van de club opgepikt en ’s avonds thuis afgezet. Ideaal voor mijn ouders: zij hoefden ons – mijn broer ging mee – niet langer zelf naar de training te brengen. Vanaf het middelbaar ging ik in Eindhoven naar school, maar als buitenland voelde dat niet echt aan. Er zaten in ons ploegje ook meer Belgen dan Nederlanders. Van alle jongens met wie ik toen samenspeelde, is er maar één – een Nederlander – van wie ik weet dat hij vorig jaar nog voetbalde, bij Go Ahead Eagles.»

HUMO Droomde je van een carrière bij PSV?

Vanaken «Soms kregen we kaarten voor het eerste elftal, en gingen we met ons ploegje kijken. Natuurlijk hoopte ik dat ik daar zelf ook ooit zou staan, net zoals die 15 spelertjes naast me. Maar de cijfers zijn hard. Per lichting raakt er gemiddeld niet eens één speler tot in de eerste ploeg.»

HUMO Eindhoven is Amsterdam niet, maar toch: Nederlanders zijn meestal recht voor de raap en mondig. Had je ’t daar moeilijk mee?

Vanaken «Ze zijn feller en roepen meer, maar bij mij gaat dat het ene oor in en het andere weer uit. Alleen de goede raad blijft hangen. Mijn broer had het daar moeilijker mee. Hij vertrok als een rustige jongen, en keerde terug als iemand die zelf ook een stukje kon schreeuwen. Mij heeft het niet veel veranderd: ik stond mijn mannetje.»

HUMO Je bleef er vier seizoenen.

Vanaken «Het nieuwe seizoen was anderhalve maand bezig toen ik besloot om weg te gaan. Er was een jongere speler die de voorkeur kreeg op mijn positie en ik voelde dat ik niet veel zou spelen. Ik was 14: ik wilde voetballen en plezier maken, niet op de bank zitten. Ik had kunnen terugvechten en nog een jaar blijven – daar hebben ze me ook van proberen te overtuigen – maar mijn besluit stond vast. Ik heb er nooit spijt van gehad.»

HUMO Zat je groeispurt – 24 centimeter in twee jaar – daar voor iets tussen?

Vanaken «Niet echt, al heeft me dat wel twee jaar lang behoorlijk wat last bezorgd. Ik kreeg af te rekenen met de ziekte van Osgood-Schlatter, een groeipijn aan de aanhechting van de kniepees aan het scheenbeen, en mocht een half jaar niet voetballen. Elke ochtend kwam ik op de club, onderzochten ze mijn knie en besloten dat ik niet mocht trainen – echt niet leuk. Na die zes maanden was ik ervan verlost, maar dan staken verrekkingen op. Het waren twee moeilijke laatste jaren bij PSV, maar ik ben zeker niet uit frustratie weggegaan.»

HUMO Ben je ‘gebuisd’ in Nederland, zoals ik ergens las?

Vanaken «Dat vind ik niet. Ik heb er veel geleerd, vooral op technisch vlak, wat nu één van mijn grote kwaliteiten is. Dat heb ik aan PSV te danken.»


Vreugdesprongetje

HUMO Is jouw lengte – je bent 1m94 – een nadeel?

Vanaken «Nee. Het maakt mij iets minder snel en explosief, maar ik heb er geen last van.»

HUMO Je had een tennisser kunnen zijn.

Vanaken «Ik ben als kind tegelijk beginnen voetballen en tennissen. Blijkbaar had ik ook daarin het talent om het te maken. Alleen: ik voetbalde veel liever.»

HUMO Aan wie spiegelde jij je?

Vanaken «Aan niemand. Ik had wel favoriete spelers: vooral Thierry Henry – vandaar mijn voorliefde voor Arsenal en de Franse nationale ploeg. Raúl ook, en Ronaldinho. Ik ben als spits bij Lommel begonnen, maar bij PSV stond ik in de verdediging (lacht). Heel gek, want ik had er wel degelijk als spits getest – ik scoorde zelfs twee of drie keer in die wedstrijd. Toen ik naar Lommel terugkeerde, vroegen ze me: ‘Waar wil je spelen?’ – ‘Op de 10 of 9’, zei ik. En dat is niet meer veranderd.»

'Het is hard om het te maken. Van de vijftien spelertjes uit mijn jeugdploeg, is er behalve mij nog één die voetbalt.'

HUMO Voelde je terugkeer naar Lommel aan als het einde van een voetbaldroom?

Vanaken «Helemaal niet. Ik had nog vrienden in Lommel en keek er naar uit om weer met hen samen te spelen. Stel dat ik bij PSV was gebleven en een heel jaar op de bank had gezeten: misschien was het dan helemáál voorbij geweest.

»Ik ben tevreden met mijn carrière tot dusver. In mijn ogen heb ik nog geen foute keuzes gemaakt. Ik was vier of vijf jaar toen ik mijn eerste wedstrijd speelde bij Lommel, en eigenlijk mocht dat niet eens: ik was te jong. Maar de andere ouders zeiden: ‘Die jongen kan het wel.’ Mijn papa zag ook dat er iets inzat – hij heeft zelf lang genoeg in eerste klasse gevoetbald. Ook mijn twee jaar oudere broer Sam zag het, want hij was het die enkele jaren later naar papa stapte en zei: ‘Die moet hier weg!’ Enfin, dat heb ik ook maar achteraf gelezen in de boekskes (lacht).»

HUMO Met een ex-profvoetballer als vader kan ik me voorstellen dat je naar het voetbal bent geduwd.

Vanaken «Integendeel: papa heeft me nooit gezegd wat ik moest doen. Hij gaf ons wel extra trainingen op de pleintjes van Lommel, maar hij heeft me nooit ergens toe verplicht. Laat staan dat hij me op een troon zette, hij was juist heel streng. Dat was soms vervelend, als ik vond dat ik een goede wedstrijd had gespeeld, maar hij achteraf alleen maar zei wat er niet goed was. Ik heb wel eens huilend naast hem in de wagen gezeten, al ging het dan meestal over mijn gedrag op het veld, vooral als ik weer eens over de schreef was gegaan tegen de scheidsrechter. Dan kon hij hard zijn.

»Nu, ik besef wel dat het altijd bedoeld was om mij beter te maken. Het is niet oké om je kind altijd maar te zeggen hoe goed het is, al deed hij dat natuurlijk óók wel. Hij is nu gestopt als jeugdcoördinator wegens tijdsgebrek: mijn broer speelt in Geel, ik in Brugge. Hij komt altijd naar onze wedstrijden en daarmee zitten zijn weekends meer dan vol.»

HUMO Hoe kijk je terug op je eerste twee seizoenen bij Club?

Vanaken «Michel Preud’homme had een andere voetbalvisie dan ik gewoon was bij Lokeren. Dat heb ik onder de knie moeten krijgen. Bovendien moesten we bij Lokeren niet elke wedstrijd domineren, ook dat heb ik moeten leren. Ik denk dat ik zeker verbeterd ben in het lezen van een wedstrijd en het juist positie kiezen.»

HUMO Met je huidige trainer, Ivan Leko, heb je nog samengespeeld bij Lokeren. Hij is een vriend.

Vanaken (ontwijkend) «Het maakt niet zoveel uit wie de trainer is. Elke trainer maakt keuzes en die moet je aanvaarden.»

HUMO Maakte je een vreugdesprongetje toen hij als opvolger van Preud’homme werd aangesteld?

Vanaken (lacht) «Het leek mij wel ideaal, ja. Hij kent mij en weet wat mijn kwaliteiten zijn. Maar aanvankelijk koos hij voor Refaelov en belandde ik op de bank. Gelukkig is hij vrij snel van idee veranderd.»

HUMO Jouw debuut bij Lokeren viel samen met Leko’s laatste maanden als voetballer. Als oudere, ervaren speler ontfermde hij zich van meet af aan over jou, ook al was je een rechtstreekse concurrent.

Vanaken «Voor die wedstrijd op Anderlecht, waarin ik hem uit de ploeg hield, had Leko vooraf tegen Filip Joos gezegd: ‘Wacht maar, want wij hebben een goeie binnengehaald!’ Het klopt dat hij altijd in mijn kwaliteiten heeft geloofd. Hij heeft me vaak goede raad gegeven – toen al.»

HUMO Wordt het niet stilaan tijd dat jij je op jouw beurt wat meer laat gelden bij Club?

Vanaken «Verbaal? (denkt na) Ik vind dat moeilijk. Ik zal niet snel roepen op een ploegmaat, iedereen geeft wel eens een foute pass. Ik ben ook niet de man van de schouderklopjes, ook al omdat ik dat zelf niet nodig heb. Dus wat anderen ook mogen vinden: zo’n status als Timmy (Simons, red.) heb ik naar mijn gevoel nog niet.»

HUMO Ondertussen lacht het leven je toe.

Vanaken «Ik mag niet klagen, alles loopt op wieltjes. Hout vasthouden!»

HUMO Na dit seizoen trouw je.

Vanaken «Wéér iets goeds! We zijn ermee bezig, al moet ik zeggen: het is toch meer een vrouwenzaak, niet? De gastenlijst kan ik wel nog mee helpen samenstellen, maar de decoratie van de zaal en de tafels, dat is voor Lauren

HUMO Wat doet ze?

Vanaken «Ze is stiliste en visagiste van opleiding.»

HUMO Ze zal stralen op het feest.

Vanaken «Altíjd, hè. Niet alleen op de trouw, hoor (lacht).»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234